Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) 285
Voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Ik heb gaandeweg de jaren bloggen al wel vaker beschreven dat manlief en ik regelmatig samen op de bank hangen en ons soort van verliezen in films over de belevenissen van James Bond. Net als de makers van die serie films, maken ook veel, zo niet alle, andere filmmakers gebruik van bestaande muziek. In een deel van al die gevallen zoekt men het in de klassieke hoek en daarop vormen de James Bond – films geen uitzondering.
Zo zaten we gisteren weer heerlijk ontspannen, in de mood van ‘alles mag en niets moet’, op de bank. Hebben we zin aan James dan trekt één van ons twee er eentje uit de kast, standaard zonder te kijken welke noch te zoeken naar een specifieke. We laten ons in die zin dus graag verrassen. Als eerste kwam gisteren “The Spy Who Loved Me” tevoorschijn, 1977 met Roger Moore. In die film zitten meerdere klassieke stukken… die heb ik dus maar even opgezocht nadat ik had bedacht dat het wel leuk zou zijn daar mijn Zwijmelen van vandaag aan te wijden. Ik had natuurlijk voor iets oranjes kunnen kiezen gezien de datum van gisteren maar ja daar heb ik niets mee, ook niets tegen overigens, maar die hoempapamuziek is dan weer niet mijn ding. Uit de klassieke hoek dus vandaag een aantal van de gebruikte muziekstukken in de eerder genoemde film, om precies te zijn 4 van de totaal 9.

Als 1e: Johann Sebastian Bach’s “Air on a G-String”:

Als 2e: Wolfgang Amadeus Mozart’s “Piano Concerto No. 21”:

Als 3e: Frédéric Chopin’s “Nocturne No. 8 in D-Flat, Op. 27 No. 2”:

Als 4e: Camille Saint=Saëns’ “Aquarium”:

Als ik dit allemaal beluister vind ik het op de één of andere manier goed bij elkaar passen maar vraag ik me tegelijkertijd wel af of dat ook werkellijk zo is of dat ik beïnvloed ben door de talrijke keren dat ik deze film zag. Is niet echt belangrijk natuurlijk maar ja welke vragen in je hoofd opduiken kun je niet sturen.
Ik vind het wel een bijzonder gegeven dat filmmakers voor ‘oude’, dan wel ‘bekende’ muziek kiezen naast het gebruik van speciaal voor die film gecomponeerde muziek. Toegegeven, ik kijk veel films maar zit wel vaak in hetzelfde genre dus kan niet echt objectief oordelen temeer ook daar ik natuurlijk bij lange na niet alle bestaande muziek (her-)ken… het antwoord op de ‘waarom-vraag’ in dezen moet ik jullie dus ook schuldig blijven.

Hoe dan ook… Zwijmelen op Zaterdag is de gelegenheid bij uitstek om muziek die je raakt met je blogvolgers/blogbezoekers te delen en dat doe ik hier dus weer volop vandaag.

Ik wens jullie allen een ♥-verwarmend weekend oe in de hoop dat het jullie zo goed als maar immers mogelijk is, gaat.