Zorgen-‘kindje’

 

Zo ogenschijnlijk lekker als dat hij hier op de stoel zit… zo onlekker voelt hij zich nu.
Ruim een jaar geleden kwam hij onze veestapel weer uitbreiden na het verlies van Noah. Toen nog geen 2 was het een dartel jong kalf dat ons constant in de benen kreeg en brak hij soms bijna de tent af maar kon ons ook onbedaarlijk laten lachen. Een Koningspoedel heeft de naam clown te zijn en deze, onze 4, doet die naar ook zeker eer aan, net als zijn voorgangers, Rakker, Loa en Noah.

Gisterenmorgen echter was hij niet helemaal zichzelf, een beetje minder energiek als dat we van hem gewend zijn . Niks bijzonders, wij voelen ons ook wel eens niet lekker, toch?! Gisterenavond toen ik thuis kwam van Artis kwam hij me wel tegemoet buiten om ‘hallo’ te zeggen maar niet zoals ik gewend ben, niet dat energieke dartele kalf maar een oud heertje dat zich voortsleepte. Vannacht kreeg ik niet veel slaap helaas, hij bleef maar heen en weer drentelen alsof hij zijn ei niet kwijt kon maar dat snoetje stond zo triest.

Dus vanochtend maar de dierenarts gebeld… Ivm Corona gaan ze nog steeds niet op huisbezoek dus moest ik naar de praktijk, beetje moeilijk zonder auto dus voor de middag een afspraak gemaakt op een tijd dat ik wist dan man thuis, dus ook de auto op de parkeerplaats, zou zijn. En zo zat ik aan het eind van de middag met een extreem lusteloze hond in de wachtkamer van de dierenartsen. Normaal is ie hieper en wil alles onderzoeken, nu niet, niets leek hem te interesseren.

De dierenartsen in de praktijk kennen hem allemaal zoals ik hem ken, dartel kalf, ongeleid projectiel bijna. Ze keken dus ook raar op hem zo te zien. Tal van onderzoeken maar niets kon verklaren waarom hij zo lusteloos was. Dus werd er bloed afgenomen en kon ik in de wachtkamer gaan zitten wachten tot daarvan de uitslag bekend zou zijn . Dat duurde 20 minuten want er werd na een tijdje ook druk gebeld al kon ik niet verstaan wat er gezegd werd.

Eenmaal terug in de behandelkamer bleek het bloedwerk fout te boel te zijn maar wist men niet wat het was, daarom had men ook gebeld met collegae om te overleggen wat ze vervolgens moesten doen. Men kwam uiteindelijk met de oplossing hem een stoot diverse medicatie via infuus te geven en dan te kijken hoe of hij zou reageren en verder bloedonderzoek te doen. We werden naar een andere ruimte gebracht, het infuus werd aangelegd en toen kon het wachten beginnen. Vanyar vond alles best, liet hen doen wat ze wilden, alsof hij in een andere wereld vertoefde. De dierenartsen bleven maar benoemen dat dit gedrag niet des Vanyars was… eh neuh dat wist ik natuurlijk zelf ook wel *glimlach*. Hun machteloosheid was bijna net zo groot en voelbaar als de mijne.

Na ruim een half uur was het infuus op en mocht hij op de benen, de ogen stonden al beter. Niet een groot verschil, maar toch. En dus mochten we samen naar huis. Eenmaal thuis kreeg hij het speciale oppepvoer dat ik ook had meegekregen en toen ging hij liggen. Hij is zopas even omhoog geweest om uit te gaan, wederom lusteloos en dus een kort rondje. Morgen moet ik de dierenartsen bellen voor uitslagen van het bloedwerk… en hen vertellen hoe of het gegaan is sinds het infuus…. en dan gaan we verder kijken. Als hij niet opknapt en ze niks bijzonders in het bloed vinden, gaan ze echo’s maken van hart – nieren – & milt….

Kortom, ons zorgen – ‘kindje’ – ( nee ik ben niet zijn moeder, zo’n type baasje ben ik ook niet  ) hondje weet de deur naar de dierenartsenpraktjik wel te vinden, in januari en februari was het al heel fors raak en bleek dat hij ivm een allergie aan speciaal voer en medicatie moet voor de rest van zijn leven …. en nu dus weer. Hij van van 20 juli 2017, dus nog geen 3, hopelijk haalt hij de 3 en vele jaren daarna maar op dit moment ben ik beroerd van de zorgen.

Afgezien ook nog eens van het feit dat onze Brego en Precious ook op hun ‘laatste dagen’ lopen….

Melody
❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

45 Reacties

      1. Lieve Mel, wat een zorgen en wat een narigheid voor jullie,
        Miste je en mijn hart begon te beven, voor Vaynar, jullie en de anderen honden.
        Hoop, hoop en liefde, zal een lichtje voor jullie aansteken.

        1. Heeej lieve Ineke wat fijn hier deze ❤️-verwarmende reactie te mogen ontvangen, welkom ook natuurlijk.

          Jah dit is geen fijne tijd…. wachten duurt normaal al lang maar nu helemaal met Pinksteren ertussen…. en tja vanwege het ‘vreemde’ aan de diagnose zijn zulke testen ook niet op voorraad dus moet dat ingevlogen worden en dat over een weekend incl pinksteren maakt het er niet fijner op .

          Dank je wel hoor, lief van je !

  1. Ach lieverd toch, wat naar! Je wilt wel van alles proberen om je dartele kalf weer terug te vinden denk ik zo… Ik weet zeker dat Vanyar met alle liefde en zorg omringd wordt. Ik hoop voor jullie dat hij snel weer het halfgeleide projectiel wordt dat bij jullie kwam wonen. Dikke knuffel!

  2. ha die Melody
    ik heb dat dartele kalf zo jij hem noemt ontmoet , en het is een heerlijke wildebras , moest me ff leren kennen en toen wilde hij alleen maar spelen
    ik hoop dat ze iets vinden in de bloedtest en er een goede oplossing voor is
    zal er voor duimen
    voor nu zeg ik , zie dat je wat slaap krijgt

  3. Ik begrijp,jouw zorg. Vorige zomer werden mijn katten plots heel erg ziek. Ze bleven maar braken en hadden erge diarree. Gelukkig kwam het dan toch weer goed na twee tot drie weken. Zolang zij ziek waren, voelde ik me ook ziek van onrust.
    Heel veel sterkte ermee. Ik hoop dat het meevalt voor je lieve beestje.

  4. Wat naar dat je hond goed voelde. Kunnen niet vinden. Hé…. Vreemd. Logisch dat je bezorgd bent. Ik hoop dat nog wat kunnen vinden. Arme kalf… je noemde kalf. Heel veel sterkte ermee! Zit wel lekker op de stoel. Je kan zien dat niet zo lekker voelt. XX

    1. dat is heel naar ja, jullie hebben zelf een huisdier dus je weet hoe dat voelt….
      die foto is van voorheen, niet van de afgelopen dagen

      dank jullie wel

  5. Hopelijk vindt de dierenarts de oorzaak en de remedie om jullie hond weer zijn vrolijke zelf te laten worden. Nog geen drie jaar oud, zo’n dier zou huppelend enthousiast door zijn leven moeten gaan. Altijd naar als een dier zo ziek is, hij kan niet zeggen wat er met hem aan de hand is en als eigenaar voel je je net zo vervelend omdat je hem niet kunt helpen. Sterkte gewenst.

  6. Oh lieve Melody,

    wat afschuwelijk.
    Ik ga voor die prachtige hond duimen, dat het iets tijdelijks is en geen narigheid.
    Ik leef met je mee en met hem…

    Liefs ❤️ Marlou

  7. Met recht een zorgen hondje als ik dat zo lees, altijd erg moeilijk vind ikzelf als een huisdier gedrag vertoont wat niet bij hem/haar hoort, je voelt je vaak machteloos, want helaas kunnen ze niet praten, maar hopen dat het bloed toch een positieve uitslag geeft van wat er nu precies speelt…..

  8. En hoe gaat het nu…ja nachtje verder en daarin kan veel veranderen.
    En je krijgt de uitslagen van het bloedonderzoek vandaag?
    Vanyar moet maar snel weer op die stoel klimmen
    Staat koninklijk 🙂
    Groetjes

  9. Dat is wel héél vervelend, dieren kunnen nou eenmaal niet even zeggen waar ze pijn hebben . Wel balen hoor dat zo’n jong dier zoveel zorgen geeft( en dan heb ik het niet op de kassa die loopt bij de DA) Ik hoop heel erg dat hij alsnog snel opknapt.

  10. Vreselijk als een huisdier ziek is en niemand (nog) weet wat de oorzaak en het gevolg is…Je wordt heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Het is Vanyars tijd nog niet, hoor!
    Ik ga heel hard voor hem duimen.
    Jij een dikke knuffel en twee schouders ♥

  11. 😥 vanyar, wat een mooie lieverd.

    Ik ben bekend met koningspoedels, en het zijn in mijn ogen de liefste, leukste, eigenwijze, grappigste honden die er bestaan.

    Het doet me pjn te lezen dat jullie hondenkind zo ziek is. En ik hoop, duim en bid voor en met jullie mee dat ze op gaat knappen, en ze nog lang bij jullie mag blijven.

    Heel erg veel sterkte, en echt, ik hoop dat jullie dinsdag positief nieuws krijgen. Knu en nogmaals veel sterkte. 😘

    1. Heey Yvonne, leuk je hier te zien en dank je wel voor je 💗-verwarmende reactie.

      Je hebt helemaal gelijk dat zijn ook de redenen dat Vanyar ‘al’ onze 4e is… in 84 haalde ik Rakker uit een asiel, in 2007 Loa…. in 2008 Noah… en vorig jaar Vanyar…

      Dat snap ik helemaal, die pijn heb ik ook, en net als jij hopen, bidden, duimen en branden we kaarsjes en proberen we ‘geduld’ te bewaren en de moed niet te verliezen.
      Het is ‘gewoon’ 3-dubbel pech…. en een ziektebeeld dat heel zelden voorkomt en waarvan de tests dus niet standaard aanwezig zijn in een dierenartsenpraktijk… en weekend… en Pinksteren… dus hopelijk (!!!) zijn de testen dinsdag gearriveerd en zo ja, dan wordt Vanyar weer opgenomen en getest… en dan is het weer / nog steeds duimen en hopen want er zijn maar 2 mogelijkheden … of die ene ziekte en dan is het laten inslapen… of het andere, Addison’s Disease en dan moet hij de rest van zijn leven medicijnen (erbij want sinds jan/febr toen hij ook heel ziek werd speelt ook iets anders dat niet overgaat maar niet dodelijk is… dus medicatie en speciaal voer…al een half jaar)

      Dank je wel hoor. Liefs terug.

Voel je welkom & vrij om je ❤️ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: