Als oude blogster… en nee, ik bedoel hier nu even niet mijn leeftijd maar de duur dat ik al blog… heb ik gaandeweg vele bloggers mogen ontmoeten en dat was, op een enkele uitzondering na, altijd een succes. Vandaag kon ik aan dat successenlijstje eentje toevoegen, eentje die ik al jarennnn ken maar nog nooit in levende lijve had aanschouwd. Ook zij blogt al jaren, bijna net zo lang als ik, dus zij is er eentje van de oude blogstempel sak mar segguh. Zij is dus één van de allereerste bloggers die ik leerde kennen, via het hulpforum van weblog.nl
Over wie ik het heb vragen jullie je nu vast af? Deze dame dus, met de welluidende naam St@@artje.
Hoe ééa tot deze date kwam?
Zoals wellicht bekend heb ik samen met mijn Emmens duo DIT blog opgezet om alle negatieve gezeur in de media een tegenstem te bieden. Zij vond het blog en ging er reageren, zo leuk! Op zeker moment vertelde ze dat ze aangenomen was na een sollicitatie als vrijwilliger. Eén en één is drie dus hoppa afgesproken en vanochtend was het dan zover. Om 11 uur troffen we elkaar voor de ingang van Nortica en vervolgens wandelden we een groot deel van het park door, gezellig kletsend en ondertussen genietend van al het moois om ons heen.

 

 

Natuurlijk gingen we even de nieuwste bewoners van Nortica opzoeken om kennis te maken. 2 zeehonden die in het oude verblijf van de pinguïns mogen zwemmen tot het weer tijd is om ook dat verblijf te verbouwen. Even later gingen we ‘onder de grond’ want waterrat Nela was zichzelf aan het vermaken met het natte goed en aangezien zij gek op toeschouwers is was het daaronder best druk en kwam ze meermalen heel dicht langs de ramen voorbij zwemmen, dan zie je wel hoe groot zo’n ijsbeer eigenlijk is. De pinguïns trokken af en toe wel haar aandacht maar ogenschijnlijk had ze zich al gerealiseerd dat die lekkere hapjes buiten haar bereik zaten al leken ze nog zo dichtbij te zijn *glimlach*.

 

 

Via de nieuwste doorsteek, Het Meridianenpad liepen we via de Serenga terug en over te steken naar Jungola en weer even later de Rimbulakas in te stappen. Gelukkig hadden we mazzel en kon ik haar vele plekjes laten zien waar mooie diertjes zitten die vaak niet gezien worden vanwege hun formaat of hun schutkleur of een combi daarvan. Ik was wel blij haar een Anolis te kunnen wijzen en ons het plezier deed te gaan zitten imponeren…

 

 

We liepen via de andere kant terug en kwamen langs mijn meisje, daar pauzeerden we eventjes, dronken iets en wandelden weer verder naar het Kompasplein. Daar namen we afscheid en ging St@@artje richting de kantine omdat ze haar werk moest oppakken en ik nam plek op het terras met een drankje en een peukje. Daarna hobbelde ik de vilndertuin in terwijl ik wachtte op een bliepje van mijn foon die me zou meldden dat mijn Emmens duo onderweg zou zijn om zich bij me voegen. Dat bliepje kwam dan ook even later en weer even later voegde Daniëlle zich bij me, Herman was thuis gebleven ivm de hoge temperatuur, door zijn zonne-allergie is dit absoluut geen fijn weer voor hem.

 

 

We troffen de Grondtak aan en enkele mooie vlinders en een kijkje bij de Smaragd Varanen maakte dat ik dacht dat hij daar lekker lag uit te buiken. Het was echter behoorlijk warm in de Vlindertempel dus al snel waren we weer buiten. Langs de Doodshoofdaapjes en Agoeties om hun jongen te spotten, dat lukte prima maar fotograferen daarentegen weer niet want de ruiten waren erg smerig, ondanks een sopbeurt eerder vanochtend. De kas maar weer in… eerst wat drinken en eten. Daarna op zoek naar de Rode Ibissen want ja, daar hebben we nog niet zoveel foto’s van. We vonden ze vrij snel, bij de olifanten in de delta. Ein She Min, Einga Tha, Radza jr en Ravi waren er en erg loom ook, kennelijk ook last van de warmte. De Ibissen zaten in de buurt van het water en waren druk met het poetsen…

 

 

De warmte nam toe en de bedrukkende lucht ook dus besloten we het voor vandaag gezien te houden. Overmorgen maar weer, zeiden we tegen elkaar terwijl we op weg naar de uitgang gingen. Overmorgen wordt Manoa 1 jaar en dat feestje willen we natuurlijk niet missen. Dan is mijn meisje ook vrij dus zij komt ons gezellig gezelschap houden. Donderdag zijn onze mannen dan in dezelfde tijd aan het werk dus dan gaan mijn meisje en ik naar Rheine, eindelijk de baby-tijgers opzoeken, die inmiddels al 5 maanden zijn maar dat mag de pret niet drukken. Enkele Duitse ‘mijn 2e thuis idolaten’ voegen zich dan ook bij ons. 3 dierentuinen binnen 4 dagen, en telkens top gezelschap, wat een feest. Fotomappen maken dus *glimlach* En nee, niet vergeten batterijen op te laden en sd-kaartjes in de camera’s te stoppen natuurlijk.

 

 

De foto’s van vandaag, 60 in totaal, staan H I E R