Vorige week zag ik er dus een aantal en werd ik op diverse manieren ‘uitgezogen’.
“U moet maar zo denken: het is voor het goede doel…” zei de cardioloog toen ik opmerkte dat ik de ontmoetingen met witte jassen van divers allooi wel eventjes welletjes vond. Het kostte wel ff wat moeite om mijn lippen stijf op elkaar te houden en de vraag ‘welk doel dan?’ binnensmonds te houden om een gesprek van onbekende lengte daaropvolgend te voorkomen en de bijbehorende, logisch opdoemende, vragen te vermijden. Pech voor mij, naar aanleiding van het antwoord van die cardioloog, is dan wel dat ik voorlopig nog even niet van die witte jassen af ben.

Vorige week zat ik dus niet alleen een aantal keren in het ziekenhuis hier in de stad bij de cardioloog en zijn vriendjes & vriendinnetjes elders in het gebouw, maar moest ik ook weer naar een witte jas voor dieren. Vanyars oorproblematiek sinds Sinterklaas gaat maar niet over en om te voorkomen dat dat dier onnodig lang last heeft werden er nu rigoureusere zaken besproken omdat de ‘mildere’ zaken overduidelijk geen succes hadden geboekt. Kortom, met weer een forse aderlating via mijn bankpas en een aantal zakjes met pillen en een paar afspraken voor de komende weken (waarvan de rekening dus ook nog gaat komen *zucht*) kon ik de dierenartspraktijk weer verlaten. Moest in de praktijk wel effe met de billen bloot, spreekwoordelijk dan natuurlijk, want tja mijn dieren laten lijden wil ik absoluut niet maar als je geen doekoe hebt hoe los je dat dan op? Gelukkig sta ik bij de praktijk goed bekend en maakten ze er dus geen probleem van, pfeww in ieder geval is dat niet iets waarover ik me zorgen moet maken, al hoe zo’n hekel ik dan ook heb aan het hebben van schulden. Maar goed, voor mijn dieren heb ik dat uiteraard wel over!

Deze week én volgende week heb ik zowel in het WZA (Assen) als in het UMCG (Groningen) tal van afspraken staan. De cardiologen willen eerst alle uitslagen binnen hebben en met elkaar overleggen. Ook wordt onderzoek gedaan naar de psychosomatische kant van het hele verhaal. Mijn medicatie is deels gewijzigd en het lijkt erop dat die pil het beter doet dan zijn voorganger. De andere medicijnen moeten nog even wachten… pas als alle uitslagen bekend zijn en de heren / dames met elkaar overlegd hebben krijg ik duidelijkheid over hoe het dan verder moet. Afgezien van mijn mentale problematiek is het natuurlijk niet normaal dat ik te moe ben om zelfs maar van de bank af te stappen om naar de wc te gaan. Ik fiets elke dag zo’n 8-10 km, ik wandel elke dag 3-5 km en ik doe (deels) de huishouding omdat ik vind dat ik dat allang weer zou moeten kunnen. Ik eet gezond, 3x per dag, 99% lactose- & 90% glutenvrij, ik sport dus elke dag, ik rook nog steeds niet (!!!), ik slaap 10-12 uur per dag…. en toch voel ik me geen 57 maar 570 jaar oud bij wijze van spreken.
Sinds ik geen auto meer heb ben ik ook veel meer dan voorheen aan huis gekluisterd natuurlijk. Ik kan niet ad hoc op ieder moment dat het in mij opkomt, de auto in stappen en rijden naar waar ik op dat moment heen wil. Na 30 jaar geen auto meer is wel ff wennen. Nu ben ik dus afhankelijk van de fiets of van de tijden dat man niet werkt / thuis is en zijn auto dus door mij gebruikt kan worden. Op de fiets kom ik niet zo ver, alle zoo’s liggen ver buiten mijn fietszone. De auto staat in principe wel elke dag tot mijn beschikking maar 4 van de 10 dagen niet omdat mans werkrooster de auto tot halverwege de middag bezet zet of vanaf het middaguur de rest van de dag.
En dan heb ik de auto tot mijn beschikking… kan ik nog niet weg want ik ben vaak te moe om achter het stuur te stappen. Het moet wel verantwoord zijn immers. Op en neer Emmen inclusief rondje park red ik 9 van de 10x niet eens en dat is maar 48,3 km enkele reis. Man houdt niet van dierentuinen dus die krijg ik echt niet mee. Met de bus is het niet te doen dan ben ik een halve dag onderweg… andere dierentuinen zijn dus al helemaal geen optie momenteel als er niet iemand is die dienst wil doen als chauffeur.
Tijdens het fietsen, tijdens het wandelen, zelfs tijden het praten met mensen, moet ik af en toe stil staan om de tikker weer rustiger te krijgen, happend naar adem, tig keer per dag, dat alleen al is zo vermoeiend. Gelukkig zijn de kriebelhoestbuien wel over dus de ‘ik stik-momenten’ zijn zo goed als weg sinds een dikke week, dat scheelt al weer.
Dat ik écht hoop dat de witte jassen met iets zinvols voor de dag komen en mijn ‘hoe het gaat’ kunnen verbeteren naar een acceptabel niveau is wel logisch toch?

Volgende week zal ook man omringd worden door een groep witte jassen. Dat ging de afgelopen weken / maanden ook al met enige regelmaat. (In de zorg moet je alleszins een lange adem hebben…) Zijn 2e nieuwe knie, die vorig jaar januari geplaatst werd, heeft dan wel het pijnniveau verlaagd maar het ongemaksniveau niet. Zijn suiker is momenteel onder controle, zijn bloeddruk nu ook, zijn cholesterol ook maar daarvoor is wel een behoorlijk aantal stappen gezet. De witte jassen van volgende week gaan hem opereren aan zijn linkeroog. Na de staaroperaties aan beide ogen bleef hij problemen houden met het linkeroog. Tal van onderzoeken wezen niets uit. Daar nam hij genoegen mee, maar ik niet (goh?!). Uiteindelijk kwam er een andere oogarts aan te pas en die constateerde een soort van gezwel op het onderste ooglid. Dat gezwel bekrast het oog bij het knipperen… iets dat je gemiddeld 29.000x per dag doet… dus ja dat dat oog geïrriteerd is, is niet zo heel vreemd of wel dan?! Dat gezwel wordt dus volgende week weggenomen.

Zo hobbelen we dus heel wat af richting gebouwen waar je liever niet rond hobbelt (tenzij je er je geld moet verdienen natuurlijk)… het enige moment chauffeurt en begeleidt man mij en het andere moment zijn de rollen omgedraaid. Die witte jassen: het ligt niet aan de inhoud (in sommige gevallen althans), maar ik ben ze knap zat onderhand!!!

32 gedachten over “Witte Jassen

  1. ha die Melody
    je schrijft bij mij dat je wel/geen geduld hebt
    nee niet voor die kunstwerkjes te knippen
    gelukkig wel met al die witte jassen , en dat is ook wel nodig
    je zou het dol van worden , maar als die nu kunnen uitdokteren ( zo snel mogelijk , morgen dus )
    wat de oorzaak van die vermoeidheid is , schiet het fijn op
    ja kosten voor dierenartsen zijn vreselijk hoog hé , maar hopen dat het snel beter gaat met Vanyars
    en ook met man lief
    wat een ellende las ik zo hier 🙁

    maar de mooie layout doet wel goed aan de ogen
    fijne avond groet

    1. Ha die Karel

      Ja klopt… ik heb engelengeduld bij veel zaken maar evenzo totaal geen geduld bij veel (andere) zaken…

      Nou half half, ik probeer gewoon rustig te blijven omdat het me anders te veel energie kost en ik besef ook dat het opwinden niet helpt

      Afschuwelijk inderdaad, ben sinds sinterklaas nu 400 euro kwijt voor dit oorprobleem, en wat daar nog bij komt… geen idee…. Je kunt huisdieren wel verzekeren maar wij hebben er 6, daar hebben we maandelijks echt het geld niet voor…

      Het is wel een emmertje bagger hier inderdaad.. maar ik probeer maar zo te denken: het kan altijd nog slechter en dit blijft niet altijd zo, het zal ergens wel weer veranderen…

      Haha ja dat is een makkie… puur tijdverdrijf… kan ik ook voor jou maken hoor… als je wilt, lees ik het wel

      Dank je wel, jij ook.

      1. dat geduld heb je hard nodig
        nee kwaad maken of je druk maken , heb ik afgeleerd ( op soms na ) want ik wil nooit meer hyperventileren

        laat all bagger je neit gek maken

        dus zo iets moois maken is een makkie hihi
        net als foto’s maken , zat gisteravond weer te lezen over camera instellingen pppffftt
        maar weer oefenen

        1. Ja klopt…

          Dat afleren lukt(e) mij nog niet tot dusver maar heej wie weet… aanhouder wint toch 😉

          Inderdaad, oefening baart kunst… maar..zorg wel dat plezier voorop blijft staan

  2. Het zit jullie nog lang niet mee zeg.
    Als je een keer begint te klungelen met de gezondheid dan lijkt het ook niet meer te stoppen.
    Als al die witte jassen nu snel met een oplossing komen zou dat reuze fijn zijn voor jullie.

  3. Ik dacht bij de foto van de vrolijke ijsbeer bovenin dat je het over díe witte jas had, maar het is vervelender/verdrietiger/moeilijker. Zowel voor hond, echtgenoot en jezelf. Wat ik me al lezende afvroeg: ben je nog aan de GHB? Dat deed je lange tijd deugd. Dat je genoeg hebt van de witte jassen begrijp ik heel goed. Ze doen ongetwijfeld hun best, hebben het vast goed met je voor en gelukkig dat ze er zijn, maar je wilt ze het liefst mijden. Dat kan nu even niet, want ja, het goede doel, en nee, daar gaan we niet over discussiëren 🙂 Ik hoop dat er iets aan die grote vermoeidheid gedaan kan worden, want dat lijkt me een grote ramp. Dat je tot niets komt/kan komen. Wél goed is natuurlijk dat je loopt, fietst, goed eet en niet rookt (knap!) Laten we hopen dat de bemoeienis van de witte jassen resultaat heeft Ko. Enneh… nait te somber wichie! Komt aal goud.

    1. Haha ja had gekund maar nee… dit is Noordje, die was aan het genieten in het zonnetje in haar kuil, van het zand en de luwte

      ja leuk is inderdaad anders.

      CBD bedoel je… ja zeker. Toen het zo slechter ging verhoogde ik de dosis, dat had een averechts effect dus ging het nog slechter, inmiddels weer terug bij een lagere dosis dan voor heen…. de 7 pillen die ik nu dagelijks moet slikken hebben effect op de werking van die CBD kennelijk… en ik voel me weer beter, mentaal dan. Van gitzwart rond kerst nu naar half-donkergrijs sak mar seggug, jij snapt dat wel. Dat hoop ik uiteraard ook want het doet mijn suïcidaliteit zeker geen goed.

      Enneh… kdou mien best… khoop mor dast geliek krigst, wordt wel ais n keer tied.

  4. Hopelijk vinden ze een oorzaak voor die vermoeidheid en kortademigheid en hopelijk is er dan ook een oplossing voor.
    Ik vrees dat je nog wel even onder de pannen bent.
    Sterkte!

  5. Wat jammer toch om dit te lezen. Witte jassen geven nooit een aangenaam gevoel, ook al lossen ze het hopelijk wel voor je op. Met ouder worden krijgen we er steeds meer mee te maken, dat is onvermijdelijk. (en lastig om aanvaarden)

    Vertrouw op hen.

    Ik vind je anders wel actief hoor, ongeveer 4 km stappen, 10 km fietsen, elke dag opnieuw, is toch niet min.

    De verzorging van dieren is duur, ik zie hetzelfde bij de zoon met drie honden. Maar dat heb je er uiteraard graag voor over, ze horen er gewoon bij.

    De dierentuin geeft je rust en voldoening, jammer dat je er moeilijk geraakt. Indien ik wat dichterbij woonde, bracht ik je er graag heen….

    Think positive, Melody! De tijd brengt altijd raad.

    1. Ja best wel…. nou ben ik al wel het eea gewend omdat ik al vanaf mijn 10e ‘cadeautjes’ van die aard krijg maar het aanvaarden is moeilijk omdat ik onderhand wel vind dat er genoeg op onze stoep is achtergelaten. (Daarmee wil ik uiteraard absoluut niet zeggen dat ik het een ander dan maar gun ipv ons)

      De wijze van actief zijn zint mij niet omdat ik dit niet gewend ben, het in huis zitten 3/4 vd dag deed ik nooit… dat is dus wel ff wennen nu.

      Ja klopt, wij hebben er 2 en ook nog eens 4 poezels dus dat tikt wel aan… het zij, het hoort erbij.

      😉 Dat is lief van je maar nee qua afstand is dat geen doen voor jou. Je mag hier slapen hoor 😉

      Daar doe ik mijn best voor….

  6. Zo dus de apk gaat van start en dan komt er nog van alles bij wat je eigenlijk niet kan gebruiken, maar niemand vraagt je dat hè.
    Wij zijn met onze Ierse setter naar Utrecht geweest want dat vlotte ook niet en na een operatie daar aan de oren zo een mooie kap op en laten genezen en het werkte.
    En dat witte jassen gedoe snap ik heel goed.
    Nu fingers crossed dat ze een oplossing voor je vinden
    En sterkte voor manlief en Vanya
    Groetjes

    1. Nee klopt, zulke dingen krijg je gewoon cadeau, of je nou wilt of niet…

      Ierse setter? Wow, die heb ik al in geen jaren meer gezien. In mijn pubertijd paste ik op kleine buurtkinderen en in dat gezin waren er toen 2… mooie herinneringen haal jij op nu bij mij 😉 Ik hoop dat dat Vanyar bespaard zal blijven…. maar ons ook want a) daar heb ik echt het geld niet voor en b) ik kan er nu niet komen.

      Dank je wel… we hebben niets te kiezen noch te willen, we moeten afwachten wat er komt en hoe het komt… Dank je wel groeten terug

  7. Dat zijn wel heel veel witte jassen… ik hoop dat men spoedig alles op punt kan stellen. Mijn moeder had destijds ook zo’n kriebelhoest van bepaalde hartmedicatie. Toen heeft men haar ook een ander middel gegeven en was het over. Het hoesten hield maar niet op. Dat alleen al is heel vermoeiend.
    Veel sterkte en hou de moed erin Melody!

    1. Ja best wel…

      Klopt hoor…. en naast vermoeiend is het ook vreselijk irritant voor de mensen om je heen die het ‘constant’ moeten aanhoren

      Dank je wel, doe ik mijn best voor.

  8. Goede morgen Melody, tja die witte jassen ik ken ze ook goed, die eisen wel dat je op de afgesproken tijd aanwezig bent, maar ik zit ieder half jaar echt wel een half uur of meer, na die tijd nog in de wachtkamer. Gelukkig ben ik daar wel op voorbereid en heb leesvoer of een breiwerk meegenomen. Hopelijk word je wel goed geholpen zodat je weer verder kunt gaan met je leven. Sterkte gewenst.

    1. Goedemorgen Haba

      Jah inderdaad, die w8tijden zijn soms dramatisch. Ik accepteer het lang niet altijd, ik ben al meermalen een wachtkamer uitgelopen en heb naderhand een schriftelijke klacht ingediend. En de laatste paar jaar vraag ik expliciet om afspraaktijden op de meest gunstige momenten met weinig risico op uitloop van de specialist en ik meld er altijd bij dat ik bi-polair ben dus men er rekening mee dient te houden dat ik er wel eens niet meer zou kunnen zijn als ik aan de beurt ben…

      Dank je wel, dat hoop ik ook want dat wil ik ook graag… alles beter dan op de bank geplakt blijven toch

  9. Helaas, je kunt even niet zonder al die witte jassen dus dan moet het maar. Gelukkig dat er toch weer iets verbetering inzit vergeleken met eind vorig jaar. Je lichaam heeft waarschijnlijk toch nog veel rust nodig want je doet nog best veel. Het is natuurlijk ook belangrijk dat je “lekker in je vel zit” en dat is een beetje lastig zolang je nog moeite hebt met je beperkingen accepteren. . Best wel knap dat roken echt verleden tijd is maar ook dát heeft invloed op je welbevinden, roken is immers op een bepaalde manier toch een vorm van stress verwerken, des te knapper dat het je lukt. Al met al ga je weg wel vinden want dát deel moet je zelf doen, daar kan geen witte jas je mee helpen En verder natuurlijk de hoop dan maar vestigen op wat de “witte jassen”nog voor je kunnen betekenen, hou je haaks.

    1. Juist… iets realiseren, gedrag erop aanpassen… blijft één grote oefening maar heej oefening baart kunst toch… dus ik doe mijn best en dat moet maar genoeg zijn 😉

      Daar ben ik ook eigenlijk best wel een beetje trots op …maar ik garandeer niet dat de reden om trots te zijn, blijft… tijd zal het leren

      Dat hoop ik uiteraard ook…. we zitten er nog een paar weken in maar ergens halverwege / eind maart moet er wel behoorlijk meer duidelijkheid zijn dan nu…. voor ons alle drie.

        1. We zullen het gewoon moeten afwachten….

          Wat Vanyar betreft, ben net gebeld. De problemen met zijn oren kunnen dus verholpen worden door een ingreep en daarna speciaal voer. Meneer is allergisch voor eiwitten…. het geld dat we besparen door niet meer te roken gaat dus op aan 1 van onze 6 dieren… grmblll maar ja wat moet dat moet want mijn dieren mogen niet onnodig lijden.

          1. Het geld van een rokertje is best een aanzienlijk bedrag dus een geluk bij een ongeluk. Tja, huisdieren némen is een keuze, maar wanneer je ze eenmaal hebt heb je geen keuze meer.

  10. Nou, snap het helemaal hoor, dat je het zat bent, maar zoals het nu is kun je ook niet verder, dus heb je ze nog even nodig, helaas. ……. en wat jij omschrijft van geen auto hebben, zo herkenbaar. Heb nu 9 jaar geen auto meer, maar mis hem nog steeds en ja, je wereld wordt kleiner. En dan heb jij nog geluk dat er toch nog een auto in huis is, zodat jullie er samen mee kunnen doen, maar makkelijk zal dat ook niet zijn.

    1. Dat geloof ik wel, jij hebt je portie ook wel gehad dus weet ongeveer wat ik bedoel.

      Ik zal er aan moeten wennen, net als jij, omdat het niet anders kan . zolang mijn energieniveau zo laag is heb ik niks aan de auto, dus tja dat is wel wat wrang als hij achter het huis staat. Dus nee makkelijk is het niet echt, elke dag in huis moeten zitten (op het feitsen en wandelen na dan) is zo anders dan wat ik altijd gewend was

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.