Wens vervuld

Al zeker zo’n 14 a 15 jaar geleden zag ik op een kerstshow in het westen iets staan waarop ik op slag verliefd werd. Het prijskaartje waarmee dat gepaard ging vertelde me evengoed gelijk dat ik het nooit zou gaan kopen, enerzijds omdat het veel te veel geld is en dat ik dat geld wel anders en veel beter kan besteden en anderzijds omdat ik nooit zo’n hoog bedrag zou neerleggen voor iets dat maar 25 dagen per jaar voor de dag gehaald zou worden. Wel beloofde ik mezelf dat ik het mocht kopen als ik het ooit 2e-(of meer)-hands ergens zou tegenkomen en ook sprak ik toen met mezelf een bedrag af dat ik er maximaal aan zou willen besteden. Vervolgens kwam ik het nooit meer tegen maar vergeten deed ik het natuurlijk niet en hield ik met regelmaat het aanbod op mp en in kringloopwinkels in de gaten en ook op rommelmarkten keek ik natuurlijk goed mijn ogen uit.
Sinds 2 jaar ongeveer nu spaar ik alles bij elkaar, wat ik maar vinden kan en ik betaalbaar acht, dat te maken heeft met het voormalige dierenpark van Emmen, het Noorder Dierenpark dat in 1935 opgericht werd en in 2015 de deuren definitief sloot. Een paar dagen geleden besloot ik naar een kringloopwinkel hier in de stad te gaan om daar de boeken- & tijdschriften voorraad door te kijken want ik mis nog enkele delen van een serie informatiegidsen die gedurende vele jaren zijn uitgegeven. Terwijl ik sta te kijken tussen de kasten die daarmee gevuld zijn hoor ik iemand zeggen: “jeetje, kijk nou eens, dit is mooi!!!” Ik draai me om maar zie in 1e instantie niet wat zij zien want de mensen staan ervoor, even later lopen ze weg en zie ik wat zij zagen. Compleet verbijsterd sta ik enkele seconden toe te kijken alvorens er zelf op af te stappen… ik zie het prijskaartje en schrik nog van de hoogte van het bedrag. Ik kijk om me heen en zie een medewerker die ik vervolgens aanschiet en vraag of het bedrag vast staat of dat er iets af kan. Na wat henen en weren staan we ineens over een bedrag te praten en worden we het nog eens ook. Uiteraard belandt het enkele minuten later in dozen in de kofferbak van mijn auto en nog steeds stom geslagen als het ware keer ik ermee naar huis. Mijn blijdschap is natuurlijk zo groot dat ik er van bij moet komen *grinnik*, als ik stil val dan zegt dat wel iets.

Kortom… wat er nu staat te pronken in onze vensterbank: (klik voor groter formaat) :

 

Onze bovenetages staan volgepakt met van alles en nog wat, voornamelijk ‘uitzet’ van onze jeugd.
Jaren geleden begon ik met het samen sparen van artikelen om een kerstdorp op te kunnen bouwen in het thema muziek. Daar is heel veel van inmiddels maar dit is het 2e jaar dat dat niet meer van de zolder afkomt omdat ik er zat van ben. Verder hebben we niet zo veel kerstspullen omdat a) dat kerstdorp ‘meer’ dan genoeg was en b) wij natuurlijk een veestapel van 6 hebben en zwiepende staarten en graaiende kattenpootjes veel onmogelijk maken. We hebben wel een heel grote stal staan die ik jaren terug al eens kocht en die er dit jaar niet staat want meerdere stallen is een beetje teveel van het goede. Met deze aanwinst erbij staan er nu 3. 1 heel kleintje waar een waxinekaarsje in gaat, 1 in een sneeuwbol en dus deze laatste, best wel heel grote *glimlach* in de vensterbank en 1 deel op een tafeltje ervoor.
Onze jeugd is volop bezig met huizen zoeken en kijken en zal hoogstwaarschijnlijk ruim voor de volgende kerst niet meer hier wonen. Manlief wil dan beginnen met het huis van bovenaf aan naar beneden op te knappen na het grote opruimen. Dat opruimen zal er dan ook uit bestaan dat ik alle kerstspullen ga uitstallen en fotograferen en op mp ga zetten, ik heb immers dan alle ruimte om het goed uit te kunnen zoeken etc?!
Ik heb nu al in mijn hoofd wat er blijven moet en wat er weg gaat… wat in die 1e categorie valt kunnen jullie vast wel bedenken *glimlach*.

Maar voor nu ben ik natuurlijk heeeeeeeeeel erg blij dat mijn wensenlijstje weer ietsjes korter is geworden!