Met het mooi weer dat voorspeld werd… en natuurlijk het feit dat het weer dinsdag is… toog ik vanochtend, zoals bijna altijd op dinsdag, richting het Emmense. Na het één en ander aan kletserij gingen we met de lift naar beneden en liepen/rolden de plm. 500 meter van de ene voordeur naar de andere, die van ‘onze’ tuin.

 

 

In de Vlindertempel was het extreem rustig, amper vlinders noch rupsen te spotten maar daarentegen stonden we een tijd stil bij de Net Pythons want in hun verblijf waren 2 dierverzorgert bezig met het opruimen van vele lappen oud vel en andere afvalstoffen. De ene verzorger houdt dan de dieren in het oog terwijl de andere dat met 1 oog doet en de andere gebruikt om doelgericht dat op te rapen wat er weggehaald moet worden…. eng klusje als je het mij vraagt…

 

 

In de grote kas namen we, zoals altijd lunch en gingen daarna weer op pad. Terwijl we in een bootje door Rimbula River voeren zagen we dat Shwe Zin aanstalten maakte het water in te gaan, we weten dat zij erg dol op water is dus dat we nog volop de kans zouden krijgen dat op de gevoelige plaat vast te leggen. Hetzelfde geldt voor de jongste aanwinst, Manoa en die voegde zich dus al snel bij haar. Een pret dat die 2 hadden. Terwijl de anderen, Mingalar OO met Mauk en May Ya Yee op het droge bleven kregen zij water van boven, 2 verzorgers waren met de slang bezig en spoten ze langdurig onder. Weer viel ons op hoe ‘dominant’ de jongste van het spul is… we vermoeden dat de verzorgers daar de handen knap vol aan hebben, en dat dat in de toekomst zeker niet minder zal worden… als bulletjes nl zo rond de 4 a 5 jaar worden komen ze in de pubertijd en dan komt een sterk karakter extra duidelijk in beeld… of Manoa in ons park zal blijven betwijfelen we alle drie ten zeerste. Maar goed, niemand weet zoiets zeker op voorhand dus ook wij niet, we gaan het dan tzt wel beleven.

 

 

Na de ronde Jungola gaan we meestal naar huis terug maar deze keer, net als afgelopen zaterdag, deden we dat niet. We weten immers dat Truus en Ingrid, de dames Walibi’s, Joey’s in hun buidels hebben dus nemen we de kans te baat en hopen op gelukkige momenten dat we de beide hummels kunnen fotograferen. Niet alleen de weergoden waren met ons maar ook het fotogeluk want we kregen beide Joey’s ruimschoots in beeld, toegegeven we zaten daar wel even te wachten maar onze geduld werd beloond.

 

 

Al met al zijn er 100 foto’s overgebleven en die mogen H I E R bekeken worden.

12 thoughts on “Waterpret”

    1. Ja inderdaad….. en nog meer hoor dat ik niet benoemde….
      natuurlijk het mooie weer en het gezelschap… zo bizar mooi hoe het klikt tussen ons drietjes… alsof we elkaar al heel ons leven kennen.
      Maar ook het feit dat er zeer weinig mensen in het park waren, zoals meestal op dinsdag, heerlijk die rust…
      Leuke mensen ontmoeten, nieuw en bekend, leuke gesprekken… en zo kan ik nog wel even doorgaan…. het is zo fijn om daar te zijn, ik kan niet wachten tot we kunnen/mogen verhuizen en ik dat vaker kan gaan doen zonder er tellkens 1,5 voor in de auto te moeten, wat mijn lijf niet altijd aankan nl.

    1. Haha dat lijkt maar zo joh…. ik breng elke dag menig uurtje op de bank door hoor 😉

      Dank je wel, ja het ‘zwembad’ in de Olifantendelta is inderdaad erg mooi, niet alleen om te zien maar zeker ook om te gebruiken door de dames en heren….

      Dank je wel hoor, jij ook alvast

  1. Wauw wat heb jij mooie foto’s gemaakt. Deze dieren is zeker prachtig om te zien. Vooral linkje heb ik ook paar reacties achter gelaten bij jou. Echt puur genieten. Jullie hebben ieder geval genoten. Fijne dag.

      1. VInd ik ook hoor… en ja ze zijn heel zorgzaam voor elkaar maar dagen elkaar ook telkens uit…. totdat de matriarch dat zat is en ingrijpt en dan is het weer eventjes rustig 😉

Laat een reactie achter bij rietepietz Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.