Maandag is het, 2e pinksterdag rond het middaguur. De afgelopen dagen duurden heel lang en nog steeds is het wachten niet voorbij want over plm een 22 uur ongeveer hoop ik een telefoontje van de dierenartenprkatijk te krijgen met de melding dat de testen binnen zijn gekomen en de vraag of ik Vanyar kom brengen. Die tests moeten dan uitwijzen of hij of die ziekte heeft die men onder optie 1 noemde, verstoring van de elektrolyten, dat niet te genezen is en wat dus betekent dat hij ingeslapen moet worden of optie 2, Addison’s Disease. Een ziekte in de bijnier die met medicatie en aangepaste voeding wel te behandelen (doch niet genezen) is.
Nou is Vanyar al vanaf februari met speciaal voedsel bezig en medicatie die hij moet blijven gebruiken zolang hij leeft om die chronische oorontstekingen te voorkomen en ze kijken nu dus ook gelijk of dat dieet zo kan blijven of gewijzigd moet worden ingeval dat optie 2 aan de orde blijkt te zijn.
Ik kreeg vrijdag van de dierenartsen de ‘opdracht’ om Vanyar rustig te houden, niet excessief te spelen, geen einden te gaan wandelen etc. Zoals hij vrijdag was hoefde ik me daar geen zorgen over te maken want er zat amper leven in. Dat is de afgelopen dagen weinig veranderd. Heel af en toe komt hij met zijn lievelingsbal even bij me en het spelen duurt dan ongeveer een 2 – 3 minuten. Dan is zijn energie weer op en gaat hij weer liggen slapen. Eten en drinken wil hij wel en dát moet er ook weer uit maar meneer kiest deze dagen standaard het kortste rondje tijdens het uitlaten.
We proberen maar de moed niet te verliezen en hoop te houden op het feit dat optie 2 van de beide mogelijkheden zal blijken.

 

Brego (onze Schotse Collie, die ergens geboren werd op 2 juli 2008 en bij ons kwam wonen nadat Daphne en ik naar het asiel in Tilburg reden om heem daar vandaan te halen op 27 april 2013) is ondertussen een heel oud baasje geworden. In maart had hij een slechte dag (slechter dan bij een ‘opaatje’ hoort) maar ja ik kon niet naar de dierenartsen omdat ik zelf net uit het ziekenhuis was… en de dierenartsen konden niet hier komen omdat zij door Corona niet op huisbezoek gaan. Voor zover mogelijk knapte hij weer op en dit ging op en neer de afgelopen periode.
Eveneens door Corona, mijn conditie en zijn conditie liet ik hem niet trimmen maar met de warmte van de afgelopen dagen en een ‘ver over tijd nodige trimbeurt’ belde ik vorige week mijn vaste trimster. Brego is een hond met een enorme rugzak maar zij en hij zijn 2 handen op 1 (hondenbuik). Zij bleek echter vol te zitten tot augustus maar zij wist raad.
Een goede vriendin van haar, ook een heel goede trimster hoorde onze verhaal aan en besloot haar vrije dag op te offeren en die kwam vrijdag langs om kennis te maken met Brego. De afspraak was dat als ik het ‘goed voelde’ en zij het aandurfde, zij hem dan mee zou nemen om hem van zijn jas te ontdoen. Zij kwam met haar echtgenoot en Brego viel als een blok voor hen beiden, zij ook voor hem… dus tja wie ben ik dan om nog tegenwerpingen te maken. Geheel op Brego afgestemd hebben ze hem de hele dag vertroeteld en met veel rustpauzes van zijn vacht ontdaan.
Als zijn achterhand het toegestaan zou hebben had hij als een jong kalf gedarteld bij thuiskomst.. zo blij was hij.

 

In februari 2002 kwam toenmalig vriendje van dochter uit het zuiden met een doos op de achterbank aanwaaien. In die doos lag een gedumpte lapjespoes die er erbarmelijk aan toe was. Ik had Geert (onze toenmalige dierenarts) gelijk gebeld dat ik een noodsituatie had. Eenmaal bij Geert bleek ze niet alleen enorm verwaarloosd maar ook ondervoed en volgde een tijd van op krachten komen etc.
Nou hadden we toen al 3 poezels en 2 honden en dat vonden we wel genoeg dus besloot ik haar te laten steriliseren, als ze tenminste deze strijd zou overleven. Eenmaal weer bij Geert voor die sterilisatie bleek ze zwanger te zijn en in augustus beviel ze van 6 kittens. 3 belandden bij vrienden en 3 hielden we zelf. Frodo – Gandalf & Precious.  Geert voorspelde geen van allen een lang leven vanwege de jonge leeftijd van moederpoes Lucky als ook haar algehele conditie toen ze zwanger werd.
De 3 poezen die bij vrienden belandden overleden allemaal rond hun 10e jaar maar de onze niet.
Frodo overleed op 2 januari 2013. Een maand later volgde moeder Lucky op 1 februari 2013 en 3 maanden later op 15 mei sliep Gandalf op haar favoriete plekje (in mijn armholte) in. (Op 1 april 2013 moesten we ook nog onze Koningspoedel Loa laten inslapen), Precious is er nog steeds…. inmiddels dus bijna 18 jaar oud.

 

❤️ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ❤️

 

Carla, de dierenarts die Vanyar nu in behandeling heeft, beloofde mij vrijdag aan haar leidinggevende te vragen of en wanneer ze weer huisbezoeken mogen gaan doen en dat hoop ik dan ook morgen te horen. Zeker in het geval van ‘meervoudig’ in laten slapen zoals in ons geval ‘nodig’ is. Brego en Precious lijden geen pijn ofzo maar hun koekjes zijn wel aan de kapjes toe en ik wil voorkomen dat het lijden gaat starten want dat wil ik ze niet aandoen, nooit niet, dus op deze hoge leeftijd van beiden al helemaal niet en ik wil natuurlijk dat het hier thuis gebeurt en niet in een dierenartsenpraktijk al hoe lief men daar ook is voor dier en hun baasjes/personeel.

Kortom… Ik ben niet op blij op maandagmiddag 2e Pinksterdag 2020!!!
Op dit moment nog 6 4-voeters maar dat aantal zal zeer binnenkort zo wie zo met 2 verminderd zijn en als we pech hebben zelfs met 3. Nog plm 30 uur volhouden voor ik zekerheid heb omtrent Vanyar en de andere zaken… duimen jullie nog even verder? We hebben het nodig! BEDANKT!

39 Hartenluchtjes op “Wachten duurt lang…”

  1. Dat doen we zeker dat duimen.
    Lijkt wel een dierenopvang daar bij jullie…ja liefde voor dieren doet vreemde dingen met je.
    Sterkte en hoopvol de nieuwe dag tegemoet.
    Zwaaiiiiiiii

    1. Dank je wel hoor!!

      *glimlach*…. je kent het spreekwoord wel ‘toen ik mensen leerde kennen, ging ik dieren liefhebben’… man en ik hebben vanaf dag 1 dat we gingen samen wonen (28 april 1983) dieren in huis gehad… en altijd uit noodsituaties, asielen, opvangen etc
      Of die dingen ‘vreemd’ zijn … weet ik niet…. ik weet wel dat ik (wij) vinden dat je goed voor dieren moet zorgen, zo wie zo altijd, zeker als je ze in je eigen huis opneemt. Het zijn levende wezens en geen stuk speelgoed dat je bij verveling in een laatje dondert of een meubelstuk die je naar de kringloop brengt als je het zat bent…

      Dank je wel hoor, doen we ook… daar focussen we op.. en met jouw hulp en steun en die van anderen lukt dat veel beter !

      Zwaaaaaizwaaiiizwaaiiii

      1. Zo hebben wij een dwerg papagaaitje opgevangen. Moest weg bij een buurmeisje omdat die te hard schreeuwde…dat vond ik zo sneu dat die hier mocht komen en kon het buurmeisje die toch nog af en toe zien 🙂

  2. Niet niks allemaal, dat zijn toch heel verdrietige gebeurtenissen om tegenaan te hikken. Ik duim met je mee dat het bij twee zal blijven en je trotse konongspoedel gespaard kan blijven, sterkte!

  3. Al die drie lieve koppies. Als je in de ogen van een dier kijkt, kun je recht in hun ziel kijken en ik zie daarin alleen maar Liefde.
    Herwonnen Liefde in de mensheid door hoe jullie met hen omgaan en ze respecteren in alles. Dat voelen ze.
    Wachten vind ik des duivels. Wachten op een uitslag…Als ik naar Vanyar kijk, kan ik wel huilen. Zo triest…Hoe onzeker en radeloos jij je zal voelen ♥
    Natuurlijk blijf ik duimen! Ik ben ook van jou dieren gaan houden.
    Brego sinds 2013 bij jullie. Ik herinner me je “nieuwe aanwinst” blog nog. Het lijkt eergisteren…
    Houd vol en we blijven hopen op goed nieuws…
    Baai baai darling ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

    1. Ja klopt. Jij weet ook hoe het werkt.

      Ik heb dat ook veel gedaan de afgelopen weken, dagen met name… en radeloos, is niet te verwoorden op dit moment, k weet het gewoonweg niet en probeer nu alle kracht die in mij is te zetten op ‘moed’ niet verliezen omdat ‘opgeven’ geen optie is

      Dank je wel schat, weet ik toch 😉 haha ja, ik ook, en die lange rit vanuit Tilburg terug (Daphne had toen nog geen rijbewijs)

      Doe’k mijn best voor

      ❤️zwaai❤️❤️zwaaaaiiii❤️❤️❤️

  4. ha die Melody
    ik duim hoor
    en laten we hopen dat Vanyar het gaat redden in optie 2
    ja de oudjes niet laten lijden ben ik het geheel mee eens , zij hebben sinds ze bij jullie zijn een mooi en goed leven gehad
    rustige middag groet

  5. Het kan wel voorstellen dat je zo lang moeten wachten. Ik duim met je mee. Ik hoop dat Vanyar gaat redden met in optie 2.
    Je hond is prachtig om te zien. Oud worden is zeker heel erg bij de dieren. Daar heb je gelijk in dat oudjes niet mag gaan lijden. Lijkt me vreselijk moeilijk voor jou.Eerst afwachten. Fijne middag gewenst.

    1. Afscheid van je huisdierennis zo triest. Vooral als ze nog zo jong zijn. Er moet een wonder gebeuren wil Vanyar het overleven begrijp ik. Jullie zitten dus niet op de dag van morgen te wachten. Heel veel sterkte en ik duim voor de beestenbende.

  6. 💕💙 hou vol meis, het is zo moeilijk om nu positief te blijven, maar ik duim met je mee, en brand een virtueel 🕯
    In de hoop, op positief nieuws. 😘

    Mocht het geen positief nieuws worden, dan heeft hij iig een gouden mandje en baasje gehad, en hebben jullie hem de beste zorg, en liefde gegeven.

    Sowieso heel veel sterkte. Ik denk aan jou, en je dieren. 😘

    1. Doe ik hoor…. ja dat klopt maar opgeven is nog nooit een optie geweest dus ook nu niet.
      Dank je wel, superlief van je!!

      Dat klopt zeker, elk dier bij ons heeft het altijd zo goed mogelijk!

      Dank je wel! XX

  7. Nee dat is geen fijne Pinksteren, alleen maar extra pittig door extra vrije dag, afscheid nemen weet ik helaas ook alles van, soms krijg je niet de kans om afscheid te nemen en toch ben je een dier armer, om mezelf dit te besparen is mijn Mechel ook echt de laatste die hier komt, wens je heel veel sterkte, en duim voor Vanyar…..

    1. Nee niet echt inderdaad….

      Ook jij moest al veelvuldig ‘tot ziens’ zeggen.. .dus ik snap je helemaal… behalve dan dat wij, zolang we kunnen wel dieren willen hebben en dit nare deel er dus ook bij moeten nemen

      Dank je wel hoor!!

  8. wat een liefde voor dieren lees ik hier, wat een warmte. En wat een spanning naar die dag van morgen toe….Knuf!

    1. Eh ja eh …. wij proberen ‘goed’ te doen aan hen die ons nodig hebben en (helaas nog steeds) door zoveel mensen in de steek gelaten worden .
      We proberen inderdaad zoveel mogelijk dieren een warme mand te geven …. en ja de spanning voor morgen is groot… maar ik tel nu de uren af, over plm 20 uur is de onzekerheid voorbij…

      Dank je wel knufffelll terug xx

  9. Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat jij een extra knuffel wel kan gebruiken.
    Bij deze X. Ik denk aan je.
    Lieve groet, Kaatje

  10. Lief dierenwiegeliedje… ik leef heel erg met je mee, hoop met je mee, en zal als je duidelijkheid hebt zal ik ook met je mee huilen of mee juichen. Natuurlijk hoop ik op het laatste. Dikke knuffel!

    Liefs van mij

  11. Zo herkenbaar! Dieren om veel van te houden. Maar het verdriet wanneer ze iets gaan makeren dat onomkeerbaar is, dat maak je helaas ook mee. Ik hoop dat het allemaal misschien toch meevalt.

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.