Al een paar jaar op rij is de zondag vóór mijn verjaardag de dag dat man (dit jaar voor het eerst zonder nog inwonende jeugd…) naar “Funtoernooie” gaat. oftewel een dag in een sportschool zit om daar met andere schutters te strijden om de prijs, de punten, de gezelligheid in het team en wat al niet meer zij. Net als voorgaande jaren (zo’n 10 jaar ondertussen) kwam hij ook dit jaar weer thuis met een beker aan het eind van de middag. Al hadden we verwacht dat hij voor mij aan thuis zou zijn gebeurde het dus andersom. AL was ik dan vanochtend ook een stuk later dan hij pas vertrokken.

Ik viel rond de klok van 11 bij mijn Emmens duo binnen en na het begroeten van de 2 en 4 voeters aldaar zeeg ik in een stoel met een bak leut en mocht ik mijn cadeautje uitpakken. Eén van mijn lievelingsgeuren, het voorgaande flesje was al een hele tijd geleden leeg gegaan. Na de koffie gingen we de deur uit en staken we over, sloten aan in de rijen bij de ingang. Het zou een drukke dag worden. En ja waarom ook niet, ons 2e thuis is in elk seizoen de moeite zeer waard en vandaag was het een zonnige droge dag, dus alleszins goed om een dierentuin te bezoeken. Daniëlle had gisteren een mazzeltje, soort van actie-reactie-foto… zie boven, kreeg ik dus mee via de mail en mocht ik gebruiken.

Ook vandaag had ik me voorgenomen alles lopend te doen en te zien hoever ik zou komen. Dat lukte aardig, zij het dan wel met dien verstande dat we ‘achter de schermen’ ook achter de schermen liet en zelfs voor de schermen bleven, was me toch net ff een brug (of beter gezegd, vele stappen) te ver. We wilden naar de meiden… en ja wel hoor, 3 van de 4 spotten we al deed Lilly wel heel erg haar best onzichtbaar te blijven. St@@rtje daarentegen deed dat niet en liet zich volop en van dichtbij goed bekijken toen we haar tegenkwamen bij het Nijlpaardenbassin. Veel tijd had ze niet want ze was aan het werk maar dat geeft natuurlijk niks.

Door naar de Leeuwenberg, daar waren ze wel alle 7 zichtbaar maar geen van hen had zin in actie. En omdat wij het redelijk koud hadden stapten we ook door richting Momma’s voor warme chocolademelk met slagroom. Die viel er uiteraard smakelijk in. Van binnen opgewarmd en even de pootjes omhoog om ze te laten rusten… gingen we later weer verder, richting de grote kas dan maar want etenstijd naderde ook al aardig snel. Ik stopte uiteraard wel even om Kimani even ‘dichterbij te halen en vast te pakken’.

Ondanks dat de verbouw van de Jungle Trail nog in volle gang is, is een groot deel van alle werkmateriaal aan steigers etc alweer opgeruimd. Dat betekent dat er voor de dieren ook weer ruimte en rust in de tent is gekomen en dat zie en merk je dan gelijk aan hun ontspannen gedrag. Niet dat ik er foto’s van maakte vandaag maar de Rode Bladsnijder Mieren hadden het beredruk, overal zagen we flarden van uit elkaar geknaagde bladeren voorbij komen met niet-te-volgen-zo-snelle-stappen. De Anolissen waren wel volop in beeld en ook de Madagaskar Gekko was bereid om model te zitten en ons te laten zien dat hij aan een nieuwe jas toe is… niets menselijks is zo’n diertje vreemd, de zomerjas is nu immers te koud (grijns).

We gingen Rimbula in en weer enige tijd later zaten we van gebak (voorgerecht) en een bord dampende Noedels met vis-kip-rundvlees naargelang wiens bord je zag van ons drietjes (hoofdgerecht) en een youghurt met slagroom en vloeibare caramel met chocolade (dessert) heerlijk te smullen. En ja uiteraard in mijn geval aangevuld met een paar pilletjes maar dat ben ik al gewend. Alle drie de gangen waren natuurlijk zo fout als het maar zijn kon voor mij maar heej ik ben maar 1x per jaar jarig en bovendien was/is deze verjaardag niet zo vanzelfsprekend gearriveerd als alle voorgaande.

Wat restte ons tot slot? Juist! De Vlindertempel… meestal onze laatste stop in het park, zeker in deze tijd van het jaar want je krijgt te maken met temperatuurverschillen die er voor zorgen dat brillen beslaan maar zeker ook camera’s in de condens zetten. En dus hebben we ons aangewend bij het verlaten van Jungola de camera’s onder de jassen te stoppen zodat ze warm en droog blijven en we in de Vlindertuin dus of niet of maar heel kort hoeven te wachten voor we foto’s kunnen maken.

 

 

Wat ik niet fotografeerde maar wat me wel ontzettend ergerde was een zeer leeghoofdig persoon die een baby verschoond had en de luier ter plekke had laten liggen. TJa ach, we zijn als gezin een dagje uit, we hebben entree betaald dus normaal toch dat je je afval daar laat liggen waar het opduikt, daar is het parkpersoneel immers voor… toch? grrmblblenblkefhehihgirh
Ja ik geef toe, ik heb al weinig acceptatievermogen voor delen van mijn soortgenoten maar als ik moe ben vreet het des te meer energie. IK heb me dus maar heel bewust weggedraaid (nadat een medewerker geïnformeerd was en het weggeruimd had) en op iets anders gefocust om weer een beetje lucht in ‘t koppie te krijgen dat mij zou helpen de thuisreis goed te volbrengen.

Gelukkig kwam ik in redelijk ontspannen mentale staat, doch wel heel moee fysieke, ruim een uur later thuis. Na eea gedaan te hebben dat nog moest, manlief was later dan ik, het uitlaten van de honden en een bak leut gemaakt te hebben kon ik de foto’s bekijken en online zetten. Als je ze dus wilt zien klik dan maar op de zwammen hierboven. Ik ga de rust in, morgen een lunchafspraak met een heel lief vriendje nog uit mijn banktijd en dan dinsdag met de jeugd uit eten omdat dat mijn verjaardagsdag is en zoon as vrijdag ook jarig is en dan maar verder met het invullen van de tijd die daarna volgt als ik zeggen kan: ik ben 57