Vandaag zou een grote wens van veel bezoekers van Wildlands in vervulling gaan….
Dat ook een andere, nog veel grotere, wens van de trouwe parkliefhebbers ook in vervulling zou gaan verwachtte niemand maar ook dat gebeurde vandaag…
Vandaag namelijk zou die eerste wens…. een doorsteek van Nortica naar Serenga officieel geopend worden en uiteraard wilde ik daarbij zijn, dus toog ik aan het begin van de middag richting Emmen en rond de klok van 3 liepen we door de poortjes met zijn viertjes. Mijn Emmens duo en hun (zwangere) dochter en ik. Al snel zagen we meer bekende snoetjes want wij waren niet de enige abonnees die die opening wilden missen natuurlijk.

 

 

We gingen eerst de kas maar in… lekker eten en drinken en op ons gemakkie wat rondlopen aldaar. Mario spotte ons gelijk en zette het op een gillen. Niet dat we zijn taal verstaan maar wie weet vertelde hij ons toen al van het blije nieuws waarvan wij op dat moment wel een vermoeden hadden maar nog niets zeker wisten Hij keek veelvuldig naar links, wat ie anders nooit doet, maar ja, dat kan ook suggestie zijn… Nortica zit overigens links *glimlach*

 

 

Ook de Anolissen waren druk, ze bleven maar heen en weer vliegen, nou ja rennen dan natuurlijk. Hetzelfde gold voor de Groene Madagaskar Gekko. De Rode Ibissen zaten met zijn drietjes in de boom boven de waterval van de Olifanten, lekker dicht bij het verkoelende water. Hopelijk kiezen ze die plek als vaste plek want hun uitwerpselen komen de ecologie van de kas op die plek zeer zeker ten goede.

 

 

 

 

Op zich is 3 uur in de middag een prima tijdstip om in juni het park in te lopen als je niet van plan bent het hele park te doen maar slechts 1 van de 3 delen. Groepen schoolreisjes verlaten dan het park terwijl jij erin gaat, lekker rustig dan! Ik juichte hun vertrek dus ook van harte toe. Ook in de Vlindertempel was het superrustig, man vrouw dat is me een partij lekker. Zelfs de niet-vlinders vonden dat kennelijk prachtig want zowel de Anolis (andere soort dan in de grote kas, dus niet de Anolis Sachei maar de Anolis Sigivinus ) en de Grondtak lieten zich volop zien.

 

 

 

Vanuit de Vlindertempel staken we het Kompasplein over om plaats te nemen op het terras van Travellers. Al snel groeide ons groepje want andere diehards voegden zich bij ons. Allemaal gespannen naar het komende moment natuurlijk en vooral of onze hoop vervuld zou worden. Van plm. 17.00 wachten tot 17.55 is dan een eeuwigheid kan ik je vertellen, ongeacht hoe gezellig je het hebt tijdens dat wachten. Toen we dus het seintje kregen dat we mochten vlogen we overeind, staken het Kompasplein weer over om via de Zonnetempel Serenga op te gaan en ons naar Goudkoorts te begeven. Daar begon de 2e sessie van wachten en al snel liet de boss Eric zich zien en horen en toen hij dus kenbaar maakte dat er vanuit Parijs 2 dieren onderweg waren en vannacht zouden aankomen en omdat ze al bekend zijn met het park en hun verblijf, gelijk morgen al weer zichtbaar zouden zijn voor het publiek, brak een luid gejoel en vet applaus los. Hij vertelde nog een beetje over de komende gebeurtenissen voordat deze fase helemaal klaar is. Het oude verblijf van de pinguïns wordt nog verbouwd en in 2-en gesplitst. Aan de ene kant komt dan een nieuwe horecagelegenheid met aquaria en aan de andere kant… dat blijft nog even een verrassing…. dat deel wordt tijdelijk ingenomen door 2 Zeehonden die morgen aanwezig zullen zijn en daarna, tja dat moeten we dus nog maar even afwachten.

 

 

Toen die sensataie weer enigszins geluwd was ging hij over tot zijn officiële handeling en opende Het Meridianenpad, zoals de doorsteek heet. En even later stonden we neus aan neus met Lily. Nela liet zich bij het eten niet storen en at op haar gemak verder maar Lily niet. Die liet haar eten voor wat het was en kwam ons allemaal neuzend begroeten. Even later hoorde ik aangehouden fluiten… en ja hoor, op de berg voor me zag ik ineens een hoop zwart/wit/bruin/grijs opduiken en daar kwamen allemaal ‘waggelende butlertjes’ aan, de pinguïns, die natuurlijk gelijk wisten dat ze gevoerd zouden gaan worden. Happy Feet in de letterlijke zin des woords, wat een feest om dat te mogen aanschouwen.

 

 

Via de Steller Zeeleeuwen liepen we terug naar voren naar de Californische Zeeleeuwen, al pratende over het feit dat er vanaf morgen ook Zeehonden te zien zullen zijn want die zijn ook onderweg op dit moment. De Stellers lagen allemaal heerlijk in de zon en dus nam ik die kans te baat om ook heen eens uitgebreid op de gevoelige plaat vast te leggen.

 

 

Bij de Californische Zeeleewen lag Gonzo ook te zonnen terwijl 1 dame uit zijn harem probeerde zijn aandacht te trekken. Dat feestje ging niet door want hij spotte mij en al snel was ik volledig met hem in gesprek, zo leuk die interactie al versta ik uiteraard zijn taal niet *grijns*.

 

 

Toen was het ook voor ons weer tijd het park te verlaten. Nadat ik mijn auto weer ingestapt was ging ik bij de verkeerslichten niet rechtsaf naar huis maar linksaf naar mijn jeugd. Ik had eerder in de middag uiteraard mijn meisje opgezocht en zij had mij voor het avondeten uitgenodigd. En zo zat ik dus een kwartiertje later met een bord macaroni onder mijn neus. De jeugd is goed bezig, trots op hun eigen stek straalt er vanaf. Beiden in kluskleding want ze zijn volop bezig met van alles en hun enthousiaste verhalen vertellen we dat ze het naar hun zin hebben en er de komende tijd nog veel aan veranderingen / verbeteringen doorgevoerd zal worden. Hoef me dus geen zorgen te maken, die 2 redden zich prima en hun huisje wordt meer en meer een paradijsje. Eenmaal thuis had ik mijn lampje wel uit, eerlijk is eerlijk, had vandaag mijn dag niet en ik heb de hele ochtend getwijfeld of ik wel zou gaan of niet maar ja ik hield me telkens voor, stel dat je vermoeden uitkomt en jij leest dat vanavond, dan baal je dat je niet gegaan bent. En achteraf klopt dat natuurlijk helemaal. Kortom, blij geweest te zijn, in het hoofd. Het pakhuisfundament is in de opstand maar die kan ff de boom in, het nieuws dat ik vanavond kreeg maakt het meer dan goed en de moeite waard.

 

De overige foto’s van vanmiddag staan H I E R