Verbroken sloten

Bizar!
Een woord dat nooit tot mijn vocabulaire hoorde maar ik mezelf de laatste 2 jaar bijna toch met regelmaat hoor zeggen.

Juni 2017 begon ik met de CBD en enkele weken daarna stopte ik met alle medicatie voor met name mijn psychische gesteldheid. Gaandeweg verdween ook de medicatie voor mijn lichamelijke gesteldheid. Nou heb ik al wel vaker de lofzang over dat goedje afgestoken maar toch ben ik daar klaarblijkelijk nog niet klaar mee *glimlach*.

Voorheen deed ik ook wel leuke dingen maar moest ik daarvoor 100% mijn wilskracht inzetten. Stond ik constant stijf van de stress / angst en schoten mijn ogen van links naar rechts, boven naar beneden en terug om maar alles in de gaten te blijven houden en wist ik altijd als eerste waar een vluchtroute aanwezig was. Waren ook al mijn spieren gespannen en bereid voor de acute vlucht zoals een roofdier op zijn prooi aast en vanuit het niets als een wilde kan opspringen.
Iets met meerdere mensen doen, me begeven in een groep van een oneven aantal mensen, in een omgeving waarover ik geen controle had qua aantal mensen, geluidsniveau, lichtspel en wat al niet meer zij, deed ik of niet (wat het meest voorkwam) of alleen onder zekere voorwaarden.
De lijst van dingen die ik echt niet deed is heel lang, dingen waarvan de ‘normale’ mens zich niet eens bewust is. Een supermarkt in bijvoorbeeld, over een markt lopen, op visite gaan als er iemand jarig is etc etc etc.

Vandaag was ik in mijn 2e thuis… het was prachtig weer en het is de tijd in het jaar dat scholen schoolreisjes organiseren. Ik kreeg een uitnodiging van iemand die jarig is vandaag en wist dat er nog een aantal uitgenodigd was, mensen die ik wel ‘ken’ maar niet allemaal even leuk/aardig vind. Voorheen zou ik die uitnodiging afgeslagen hebben, nu niet. De reis naar Parijs van vorige week, had ik 2 jaar geleden niet eens overwogen!! Iets kopen… wat ook maar, nodig hebbend of niet… deed ik online want met geen 100 paarden kreeg je mij een winkel in. Natuurlijk realiseerde ik me wel dat ik daarmee ook de leegstand van de winkels in mijn eigen stad in de hand werk en dat het voor de lokale detaillisten niet goed is maar ja, het was zoals het was en ik paste me aan. Al wat ik wel deed buitenshuis deed ik omdat ik ervoor koos, enerzijds omdat ik mijn angst het huis te verlaten niet teveel ruimte wilde geven en anderzijds omdat ik het dan leuk genoeg vond om daarvoor veel over te hebben; a) wilskracht inzetten b) een paar voor / na niet slapen c) boeten in de zin van niet te beschrijven vermoeidheid d) een beurs lijf dat pijn had door de stress en fysieke inspanning.  Daarbij, een lijf en hoofd voor stress deed niet alleen mij niet goed maar ook mijn gezin & veestapel niet natuurlijk want zij kregen dan mijn buien weer over zich heen.

Weblogmeetingen, ook zo iets. Ik heb er talrijke georganiseerd de afgelopen jaren. 2 jaar geleden op Schokland, 1 jaar geleden in Avifauna en afgelopen zaterdag in de Apenheul. Schitterende bijeenkomsten waarvan ik altijd genoot maar de laatste 3 waren in stijgende lijn met een behoorlijk verschil ook échte feestjes. En dat ligt dan niet aan de samenstelling van de groep uiteraard maar aan hoe ik er zelf in stond.

Overal ter wereld komen ze voor….bruggen met slotjes. Voor de meeste mensen is zo’n brug, met name zo’n slotje, iets dat gerelateerd is aan de liefde tussen 2 mensen en dat zal hoogstwaarschijnlijk ook het oorspronkelijke doel zijn. Voor mij echter is het heel iets anders! De brug is voor mij de drempel van verleden naar heden, 2 werelden met een onbeschrijfbaar groot verschil. Die slotjes zijn voor mij symbolen van hoeveel sloten er om mij heen zaten, wat ik door elk slotje apart allemaal niet kon/durfde. Op dit moment is die brug er nog steeds, zal er ook wel altijd blijven want ik ben nu eenmaal niet gezond en zal dat ook nooit worden maar slotjes… die zijn zo langzamerhand allemaal verbroken en in gruzelementen ervan af gevallen. Ook vandaag weer en heb je enig idee hoeveel kabaal het maakt als zo’n slotje in duizenden stukjes valt? Oorverdovend kan ik je zeggen maar zó ontzettend leuk om te horen!! Ik mag dan wel een geluidsprobleem hebben maar dát geluid hoor ik graag! De mensen die vaak in mijn gezelschap verkeren weten al precies wat ik bedoel als ik zeg: “daar gaat er weer eentje..”

Mijn “brug” is bijna “slotje”- vrij!!!

18 gedachten over “Verbroken sloten

  1. Klopt, je schreef er al eerder een lofzang over maar goed nieuws kunnen we toch niet vaak genoeg horen? Gooi lekker alle sleutels weg , dan kunnen de slotjes niet per ongeluk weer op slot gedraaid worden;-)

    1. 😉 Daar heb jij weer gelijk in…. Ik wil het wel van de daken schreeuwen 😉

      Nou inderdaad, gelukkig ken ik geen angst voor die mogelijkheid.

  2. mooie vergelijking , en ik wed dat alle gemeenten waar er een brug is met die slotjes blij zal zijn als die allemaal in stukken uit elkaar vallen
    ik was bij 2 van die weblogmeetingen en vond ze prachtig , en ook prachtig dat jij de drukte prima aan kan
    houden zo

    1. Dank je wel. Dat denk ik ook wel ja.

      Ja dat heb ik gemerkt en dat vond ik uiteraard erg fijn!

      Dat is wel de bedoeling, want de laatste van die 3 was helemaal top, in de zin van mijn ontspanningsnicveau

  3. Wat heerlijk fijn is leven voor jou geworden. En het is voor mij genieten om te lezen hoe jij nu zo hard geniet!
    Ik duim dat de slotjes voorgoed verdwijnen. Een mens moet kunnen leven zonder enig slot!

    PS ik lees hier over Avifauna, waar wij één van deze dagen met de kleinkinderen een kijkje gaan nemen 🙂

    1. Ja absoluut. 🙂 dank je wel, lief van je !

      Dat ben ik volkomen met je eens dus ik duim met je mee, voor iedereen die er nog zo veel last van heeft.

      Oh wat leuk joh… geniet er van, het is er prachtig.

  4. Dat is toch een bericht om, met jou, vrolijk van te worden. Je gebruikt een prachtige metafoor.
    En Riet heeft gelijk gooi de sleutels over de brugleuning in de plomp. Weg ermee.

    1. 😉 Jawel he?!

      Klopt hoor, ben ik volkomen met jullie eens!

      Ondanks dat je nooit weet wat de toekomst brengen moge.. ben ik er gelukkig niet bang voor ofzo dus ken ik in die zin geen remmen

  5. ja er zijn zeer creatieve mensen
    jij en nog een paap bloggers zijn dat met woorden
    en die in de pps bij mij met hun handen
    ik rust verder
    koers groet

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.