ZIng Zo – 343

Limerick op ZondagZing-Zo limerick op zondag
~ Gestart op 29 januari 2012 ~ 343  ~ 9 september 2018

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?


Verbijstering voorbij veel woorden.
Loze beloften die hoog scoorden.
De hypocrisie!
Wat is empathie?
‘t Beleid schiep/schept valse akkoorden.
Slechts randdebielen zijn gekozen.
Die “profiteren” binnen lozen.
Gezond verstand mist,
daar DH slechts grist.
Optimaal misbruik zonder blozen.
Een kind zijn ‘eigen’ land uitzetten,
diens veiligheid compleet beletten.
Voorbeelden te veel,
die ‘k hier maar niet deel,
Jullie kennen alle ‘skeletten’.
Patriottisme bestaat niet meer.
Als ook hoop op fatsoen’s terugkeer.
Nederlander zijn?
Synoniem voor pijn!
De schaamte daalt massaal in mij neer.

Merry & Pippin

Zoals ik al eerder beschreef gingen Daphne en ik gisteren op weg naar een Gelders asiel om daar 2 poezenknuffels te halen, een broer en zus van om en nabij 5 jaar jong, althans zo schatte men het daar in nadat ze in een bos gevonden waren in een doos, uitgezet dus. Ik zou heel graag een heel hartig, maar zeer zeker niet hartelijk, woordje met de voormalige eigenaren wisselen!
Eenmaal op locatie kromp mijn hart ineen want och och och wat zaten er veel dieren, die natuurlijk allemaal stuk voor stuk op een mandje hopen, het spijt me altijd enorm dat ik niet bij machte ben al die dieren dan zo’n mandje te bieden, al hoe zeer ik het hen ook gun.
De rit huiswaarts was een lange en niet zo heel aangename. Een compleet kattenconcert, blijkt maar weer dat katten niet van autoritten houden, zeker niet met warm weer en openstaande ramen voor frisse lucht maar ook heel veel lawaai.
Ze stonden in hun reismandjes op de achterbank in de gordels natuurlijk maar om de beurt heb ik de ene na de andere een tijdje op schoot gehad om ze gerust te stellen, dat lukte deels wel gelukkig.
Eenmaal thuis rond de klok van 4, volgde het kennismaken met onze heren en natuurlijk de andere 4-voeters, waarvan er 2 (Brego & Bilbo) heel nieuwsgierig waren en 2 (Noah en Precious) totaal geen interesse toonden, zoals verwacht overigens.
Al vrij snel leek Pippin uit zijn schulp te komen, zeker toen hij zich realiseerde dat er hier handen beschikbaar waren die wel wilden kroelen… even snel overigens liet hij zich zijn eten, (wij geven onze dieren altijd om 16.30 uur eten), prima smaken.
Anita was even komen binnenvallen om kennis te maken en wij grinnikten “hij doet zijn naam eer aan”.
Ik geef onze dieren altijd namen uit mijn lievelingsfilms… voor hen onder jullie die LotR kennen zullen de namen dus ook niet vreemd in de oren klinken. Pippin is de nieuwsgierige en altijd hongerige naar eten en aandacht in de film, onze Pippin is dat ook, dus mijn keuze was goed. Merry is de wat meer afstandelijke en gereserveerde, ook dat geldt voor onze 4-voeter zoals het nu lijkt.
Manlief ging op zeker moment naar bed terwijl ik beneden bleef om hen de 1e nacht gezelschap te houden en (uiteraard) indien nodig acuut in te kunnen grijpen in geval er iets mocht gebeuren tussen de ‘nieuwen’ en de ‘ouden’. Dat was niet aan de orde gelukkig en die 1e nacht verliep dus prima. Foto’s maken is nog niet zo heel gemakkelijk, zeker van Merry niet want zij laat zich nog niet erg veel zien, en als ze dat al doet dan is het maar heel kort en is ze beweeglijk dus zijn de foto’s bewogen glimlach.
Ik zal de komende dagen hopelijk betere foto’s kunnen scoren…
Voor nu even zover… wij zijn blij met onze aanwinsten!
Nu is het een kwestie van ramen en deuren gesloten houden en constant goed oppassen bij het betreden dan wel het verlaten van het huis, dat er niet weer kat tussen de benen door glipt en er vandoor gaat zoals Largo vorig jaar in juni deed. Hij was de 1e ooit die we heel snel kwijt raakten en hopelijk blijft hij ook de enige.

 

Merry

Pippin

Zing Zo – 342

Limerick op ZondagZing-Zo limerick op zondag
~ Gestart op 29 januari 2012 ~ 342  ~ 2 september 2018

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?


Wat levende wezens behoeven,
is volop van het leven proeven.
Korte tijd of lang.
‘t Zij moedig of bang.
Laat niemand jou daarbij aftroeven.
Kort is de tijd ieder gegeven,
niemand weet hoe lang hij zal leven.
Haal er ‘t meeste uit,
huil, lach, zing en fluit,
zoveel mogelijk van geluk zweven.
Laat niets jou remmen in je schreden,
niets staat vast, ook niet ‘ontevreden’.
Bepaal zelf je koers
kies niet voor rembours.
Echt alles gebeurt met een reden.

Even voorstellen

Vorig jaar mei toog ik met zoonlief naar Lelystad om 2 poezen te halen die dringend een nieuw mandje nodig hadden… Helaas verdween 1 van de 2 een dikke week later maar de blijver is inmiddels soort van heer en meester in ons huis, de rest van onze veestapel past zich aan en genieten we elke dag van deze clown die zijn naam eer aan doet en veel kattenkwaad uithaalt.

De stand is nu 2 honden en 2 poezenbeesten… nog wel… nog 4 nachtjes… en dan verandert dat in 2 honden en 4 poezen…want… maandag komt er een duo bij: Een zwervend, en gelukkig gevonden, duo broer en zus… die men dus ook niet uit elkaar wilde halen en waarvoor men dus een gouden mand (2 dus) zocht zodat ze samen konden blijven… en dat kan hier natuurlijk wel 😉

Hun huidige namen zullen met hun verhuizing wijzigen… bij een geheel nieuw leven horen nieuwe namen, vind ik, doe ik altijd al sinds ik dieren uit een asiel haal… en dus ook deze keer. Ik stel jullie graag voor aan Merry & Pippin. Ja uiteraard namen uit LotR, zoals al onze dieren die krijgen.

Eruit

Na ruim een week in huis gezeten, zeg maar gelegen, te hebben… omdat mijn rug weer eens geen zin had aan het meewerken… wat deze keer zelfs zo erg was dat ik een aantal keren vervanging voor mijn 2e adres moest regelen… was ik het gisteren meer dan zat en wilde vandaag ff eruit. Mijn schoonmeisje had ook zo haar tegenslag dus ook zij wilde wel ff de zinnen verzetten.
Een dierentuin is even geen optie, teveel stappen voor mij, dus te intensief lichamelijk gezien, en zo kozen we voor De Orchideeenhoeve in Luttelgeest, dat vanaf hier ruim een uur rijden is. Met mijn auto in de garage voor de nodige zaken ivm onze trip naar Berlijn over 2 weken gingen we dus met Daphnes auto, niet echt een feestje voor een rugpatient maar heej, niet klagen maar dragen dus gaan met die banaan.
Nadat ik dus terug was van de fysio vanochtend stapten we in de auto en gingen we op weg.

Ongeacht jaargetijde, het is daar altijd een kakofonie aan geuren en kleuren en dus volop genieten geblazen. Gelukkig staan er veel, heel veel, bankjes langs de route, dus deze keer sloeg ik er geen van over. Op voorhand dacht ik dat het wel te doen zou zijn gezien de oppervlakte die beduidend kleiner is dan de gemiddelde dierentuin maar onderwijl viel het me toch wel tegen. Aan het eind van die wandeling trakteerden we ons zelf op een orchidee en tuften weer huiswaarts, Daphne dropte me bij de garage af zodat ik mijn auto weer kon ophalen en eenmaal thuis konden we nog volop nagenieten van onze foto’s. We hadden gelukkig beiden een goede hand gehad vanmiddag want van beide camera’s hoefden we maar weinig foto’s weg te gooien, vanuit mijn map nog geen handvol en vanuit Daphnes map evenmin. Enkele foto’s zijn met mijn gsm genomen en die zijn toegevoegd. Al met al dus 1 map met 265 foto’s… die je H I E R kunt bekijken.

Di Ma – 221

Di-Ma. Gedichten op maandag
~ Gestart: 2 november 2010 ~ 221 ~ 27 augustus 2018

Lees bijdrages van: RIA

Die meest onverwachte dingen,
zijn altijd weer zomaar een cadeautje.
Geven de meest ontroerende verrassingen,
uit Moeder Natuurs schootje.
Wat immer wie of wat ook neemt,
het is steeds weer Zij die geeft.
Open ontvangen, niets is vreemd,
simpelweg een teken; het leeft.
Zij laat zich niet onderdrukken,
nee zelfs niet manipuleren.
Wat wij ook denken dat ons zal lukken,
Zij zal ons blijvend lesjes leren.

Zing Zo – 341

Limerick op ZondagZing-Zo limerick op zondag
~ Gestart op 29 januari 2012 ~ 341  ~ 26 augustus 2018

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?


Ik mag weer een wens weg gaan strepen
nadat we hebben lopen slepen
met divers tuin-spul
zo geen flauwekul
spaarrekening werd uitgeknepen *glimlach*

 

Manlief moest het veelal alleen doen,
en beitste uiteindelijk ‘t nieuw groen.
Hulp werd hier onwel.
‘t Verpeste klus-spel.
Mijn man is negeer-pijn-kampioen.
Ik werkte mee in mogelijkheden,
wij hebben saam de pijn bestreden.
Waar ik bij neer zeeg;
die border moest leeg.
Nu klaar dus het leed is geleden. *glimlach*

De schutting was me al meerdere jaren een (groeiende) doorn in het oog. Zelf kan ik het niet, ben geen klusser, heb geen inzicht en al helemaal geen lijf dat bij zoiets mee zal gaan werken. Ook manlief is de laatste tijd toenemend beperkt dus tja, de klussen die moeten gebeuren vergen veel meer tijd dan gebruikelijk. Dus hadden we hulp geregeld. Op een warme dag 2 weken geleden werd er begonnen maar enkele uren daarna ging de hulp soort van onderuit en werd ziek, heeft daarna 3 dagen in bed gelegen. Met vereende kracht en veel rustperiodes er tussenin gingen we samen aan de slag. Na ruim anderhalve week is de nieuwe schutting klaar en kan de beits drogen. De border is leeg gehaald, alles weg gesnoeid, wat er in de grond zit en weer zal opkomen zal ons al dan niet verrassen. Er zijn een paar nieuwe planten gepoot en een groot aantal bollen. Kortom… het is klaar en wat er uiteindelijk straks allemaal boven zal gaan komen moeten we maar afwachten. In ieder geval is er een nieuwe schutting, en daar ging het om. De oude zooi is e.i.n.d.e.l.i.j.k. weg. Al kostte het ons dan beiden veel tijd en vooral fysiek ongemak extra, dat hadden we er wel voor over. Nu kunnen onze lichamen weer tot rust komen, bijtanken waar mogelijk terwijl we ondertussen genieten van het uitzicht en ons verheugen op wat nog komen gaat.

Zot!!!

Tegenwoordig kan ik weer winkelen… probleemloos, zelfs in mijn eentje… maar oke, daarover wilde ik het niet hebben maar het ene leidde tot het andere en dus…. liep ik vorige week, puffend van de hitte, zweet over heel mijn lijf, vanuit de parkeergarage naar boven de volle zon in om enkele meters verderop rechtsaf te slaan en de koele (zeg maar gerust koude) winkel van de Action binnen te lopen.
Mijn ogen werden gelijk opzij getrokken door iets oranjes, wat ik een heel mooie kleur vind, en ja hoor, allemaal keramieken pompoenen in diverse maten en tal van andere herfstkleurrijke zaken ter verfraaiing van huis en tuin. Heel even was ik verbaasd, nu al herfst, jeetje we smelten nog ter plekke van de hete zomer enzo… ohja, het is al eind augustus, over een maandje is de herfst er al, dus nee zo vroeg zijn ze nou ook weer niet…. en zo wisselden diverse gedachten zich in mijn hoofd op een rap  tempo.

Woensdagochtend ging het in alle vroegte mis met mijn rug, op ‘t slot en hoppa in de blokkade. Op wilskracht doe ik sindsdien wat ik moet doen op mijn 2e adres en staan mijn taken op mijn hoofdadres op een lager pitje. Mijn lijf weer in beweging krijgen, en wel op de juiste wijze, is onderhand ingesleten theorie en praktijk. (volgende maand ‘vier’ ik de 40e verjaardag van mijn levensveranderende en toentertijd onbekend maar nu overbekend, levensbepalende, rugbreek-ongeluk).  Oftewel, bewegen, rusten, speciale oefeningen doen in regelmatige afwisseling en tempo.  Tussen de middag was het tijd voor ‘verantwoord bewegen’. Omdat mijn (v)echtgenoot de afgelopen week binnen zijn mogelijkheden keihard heeft gewerkt om de tuin van een nieuwe schutting te voorzien was de border compleet leeg gesnoeid en moest daar dus weer het eea aan groen in. Dus hup de auto in, op naar Tuinland dat bij ons om de hoek, aan de overkant van het kruispunt, ligt. Na parkeren een karretje pakken, dat loopt makkelijker (lees: stabieler) voor mij en op naar de ingang, waar we bekand ‘schreeuwend’ verwelkomd werden door 2 grote aanplakborden met daarop “Zomer Zotte Dagen”.  So far so good, we liepen beiden met halve blote benen, blote armen etc want het is hier nog steeds zomers warm… rond de 23 graden en zonnig, al zijn er af toe wolken, neemt even de wind toe, valt er ietwat hemelwater tussendoor.

We gaan in de winkel op zeker moment de bocht om en toen bleek onze weg versperd door dit:
Je gelooft het niet, of misschien ook wel want de bewijzen van het feit dat we in een toenemende idiotere wereld leven zijn onontkoombaar…

Tja…. ik stond ff met stomheid geslagen, geef ik gelijk toe. En wel zodanig dat ik via via gelijk richting de kassa’s liep waarop manlief me staande hield en zei: “heej vergeet je niet iets?”… Het kostte me ff een aantal seconden voor ik snapte wat hij bedoelde, zo van slag was ik.
Sinds ik weer durf te winkelen enzo gaan manlief en ik ongeveer 1x per maand naar de Tuinland om daar samen een bakkie te doen en een broodje te eten want die zaken zijn daar zalig lekker en zo’n traktatie gunnen we ons dus wel met enige regelmaat. Dat lieten we ons dus even later ook weer, zoals gebruikelijk, lekker smaken. Daarna op naar de auto, terug naar huis want een volgende fase brak aan, ‘verantwoord rusten’. .. wat in dit geval betekent dat ik jullie ff op de hoogte kan brengen van ons wedervaren van eerder deze middag terwijl manlief de gekochte plantjes en bollen in de border zet. Foto’s van nieuwe schutting etc volgen nog wel.