Tot ooit

Zwijmelen op Zaterdag ~ 20 juni 2020
~ 1 = Marja 17-11-2012 / 04-11-2017 (nr. 1 t/m nr. 260)
~ 2 = Trees 11-11-2017 / 13-07-2019 (nr. 261 t/m nr. 347)
~ 3 = ikzelf 20-07-2019 / 25-01-2020 (nr. 348 t/m nr. 375)
~ 4 = Tasja 01-02-2020 (vanaf nr. 376)

Jeans is onlosmakelijk met mijn leven verbonden doordat het vanaf 1997 t/m 2015 ieder theaterseizoen minimaal 1x per week aan de orde was en ik met iemand het land doortufte om ergens een theater of schouwburg binnen te stappen, of het nou Delfzijl was, Den Helder, Goes, Kerkrade of welke plek ook, als ‘wij’ er bij wilden zijn gingen we. Een onbetaalbare schat aan herinneringen hield ik eraan over.

Het Jeans-schip begon lek te raken met het overlijden van Karel op 30 juli 2015 en er gaat zeker geen week voorbij dat ik niet aan hem denk, zijn stemgeluid ergens op zijn Amsterdams hoor roepen ‘Heej Mariejjj’
Jeans kenmerkte zich door de jaren heen als een springplank voor talent in het genre zang, dans en toneel en dus zag je ook per seizoen de cast wisselen, sommigen bleven een paar seizoen (zoals Diederick van vorige weekse Zwijmel bijv. en zo kan ik vele meer benoemen) en anderen bleven maar 1 seizoen. Vele namen uit de Nederlandse Showbizz komen voort uit Jeans.

In 1995 maakte Jeans een extra speciale tournee om 50 jaar bevrijding te vieren in de Nederlandse schouwburgen en theaters, dit in samenwerking met het Kapel Koninklijke Luchtmacht. Een show vol met liedjes die in de tijd van WO-2 en rondom/na de bevrijding gezongen werden.

Afgelopen donderdag overleed Vera Lynn, zij werd geboren op 20 maart 1917 en was dus meer dan een eeuw oud geworden, 103 om precies te zijn.
Haar “We’ll Meet Again is legendarisch. Dat ik dit nummer plaats is dus ook logisch omdat het veel betekenend was voor miljoenen mensen 75 jaar geleden, maar ook voor mij werd toen ik eenmaal kennis had gemaakt met een speciaal castlid uit die show in 1995 en met haar de muziek via cd deelde en extra nadat Karel overleed en wederom toen wij ook afscheid moesten nemen van een ander Jeans-lief-castlid, ‘mijn enige echte Sinterklaas’, de Surinamer die zich met liefde wit schminkte, Edwin Gerritsen, die een jaar na Karel in September 2016 overleed.

 

Alles verandert… dingen die je op zeker moment als ‘onmogelijk’ ervaart blijken zomaar opeens toch mogelijk. Voor mij is een “We’ll meet again” aan de orde met een groep mensen van wie ik heel veel hield, nee nog steeds hou natuurlijk, en waartegen ik in het volste vertrouwen, met mijn ogen gericht naar boven, zeg: ‘tot ziens’

 

 

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

20 reacties

  1. mogge Melody
    een mooi schrijven vol fijne herinneringen
    en ja wat Vera al zong , jullie zullen elkaar weer ontmoeten
    geniet de dag

  2. Het was zo’n bijzondere vrouw en stem, veweven met de oorlog. Als je van lichtpuntjes kunt spreken in een oorlog dan was zij het.
    Haar lied lijkt me nooit uit te sterven.

  3. Prachtig nummer van Lynn. Heel erg mooi!
    Een sterke vrouw.
    Ik heb haar nummer de laatste dagen regelmatig gedraaid.

    • Vind ik ook…

      Gedraaid niet, gehoord wel…. wat een contrast met al dat geëmmer over racisme

      • Mmm ook niet gedraaid, maar geluisterd… ik merk dat ik dat nog altijd draaien noem…
        Lastig, maar Ik weet wel zeker dat ik totaal anders denk over racisme. Ik wil het geen geëmmer noemen. Als mensen aangeven dat zich rot voelen, achtergesteld zijn , het geen feest is( Gerda Havertong, interview met Charlotte Dematons die verdere uitgave van haar boek gestopt heeft) dan vind ik dat we dat serieus moeten nemen.

        • 😉 misverstandje…. ik bedoelde dat ik het niet zelf aangezet heb om te luisteren maar gehoorsmatig ermee geconfronteerd werd door anderen 😉

          oké, ik zal nuanceren wat ik met geëmmer bedoel…. dat wederom Nederland compleet doorslaat en we pretenderen een democratische, weliswaar monarchisch, samenleving te zijn. Terwijl het constant een machtsstrijd is over wie zijn zin krijgt, wie de echte onderdrukker is en wie de echte onderdrukte is

          Racisme… staat los van Geschiedenis, staat los van Cultuur en staat al helemaal los van ‘Kunst’ in de zin van ”Kleinkunst”… (John Cleese? Johan Derksen (van wie ik overigens hélémáál geen fan was/ben) )

          Ik ben van de week ‘racist’ genoemd omdat ik pro Sinterklaas en échte Zwarte Piet ben… ik ben kleindochter van een nsb-er, mijn beste vriend is jood… onze afkomsten hebben nog nooit een rol gespeeld. Ik had/heb veel dierbare mensen in de theaterwereld die een kleur hebben (zie mijn zwijmelen van vandaag) … mijn beste vriendin van vroeger is een aantal jaren geleden overleden aan kanker, zij was getrouwd met een molukker. Ik heb nog nooit naar iemands huidskleur gekeken maar altijd naar de kleur van diens hart. Als ik daarom een racist ben…dan draag ik die titel met ere!

          niet aan jou persoonlijk gericht, ik vind jou een moordwijf, maar algemeen gesproken;;; breek me de bek niet open…

  4. Mooi liedje, eventjes terug in de geschiedenis, denk dat een ieder van ons wel een bepaald gemis heeft naar iemand, of meerdere personen……
    Heerlijk hier voor de soldaten, die zelf luidkeels meezingen, fantastische vrouw, bij velen geliefd…
    Fijn weekend.

  5. zo meteen even Jeans beluisteren op YT 🙂 , ja Vera Lynn…die is zó bijzonder, geweldige stem sowieso en ze heeft zoveel betekend in een heel moeilijke tijd! Zo bijzonder.

  6. Even tranen laten lopen, dit was één van de lievelingsliederen van mijn vader. Als Vera Lynn te horen was op de radio, moesten wij kinderen ons muisstil houden. Vaderdag vandaag… Pap, we’ll meet again…

  7. Ik hoorde het op de radio. 103. Da’s flink oud. Een legendarisch nummer, het we’ll meet again.

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.