Luisterij

Toe maar Ivan

Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag
~ sinds 11-11-2017
~
voorheen bij Marja
(sinds 17-11-2012) ~ 15 juni 2019

 

Ik was 12 toen ik voor het eerst bij een koor kwam…  Nadat man en ik eenmaal een stelletje waren geworden voegde hij zich ook bij het koor.  Als hij volgens de dirigent niet genoeg volume toevoegde zei die altijd ‘toe maar Ivan’…  Deze herinneringen kwamen boven drijven toen ik 2 weken geleden uit het donkerste hoekje van onze zolder een grote koffer tevoorschijn haalde.  Eenmaal beneden opende man die koffer en bleek die vol te zitten met partituren van de diverse koren waarvan hij lid was geweest, niet alleen van ons gezamenlijk gemengd koor maar ook van de 2 mannenkoren.
De keuze voor vandaag valt dus op Ivan. Rebroff om precies te zijn.
Veel mensen denken altijd dat hij een Rus was maar dat is niet het geval. Hij werd geboren in Berlijn-Spandau als Hans Rolf Rippert op 31 juli 1931. Hij brak door in zijn rol als Tevje in de musical Anatevka in 1968. Vanwege zijn enorm stembereik, ruim 4,5 octaven maar liefst, werd hij al snel een veelgevraagd en gevierd zanger in diverse genres. De Russische volksmuziek is het genre waarmee hij bij het ‘niet-liefhebber-van-klassieke-muziek’ bekend werd. (Hij overleed op 27 februari 2008 in Frankfurt alhoewel hij staatsburger van Griekenland was.)

Een nummer dat wij bij het gemengde koor, maar man ook in solo bij de mannenkoren, zongen, was er eentje van Ivan en die deel ik vandaag met jullie. Het verhaalt de Legende van 12 Rovers.

 

De Legende van de 12 Rovers (Lied uit de Russische Volksmuziek)
De teksten voor dit populaire Russische volkslied zijn ontleend aan het verhaal “On The Two Great Sinners”, uit het vierde deel van het onvoltooide gedicht “Who Lives Well In Russia” (1863-1876), van de Russische dichter, schrijver, criticus en uitgever Nikolai Nekrasov (1821-1878). De muziek is geschreven door de Russische componist Nikolai Manykin-Nevstruev (1869-?)
Nekrasovs gedicht was gebaseerd op de volkslegendes over Ataman Kudeyar, die bekend waren en opgeschreven in veel zuidelijke en centrale provincies van Rusland, van Smolensk tot Saratov. Volgens de meeste historici is de naam Kudeyar (Кудеяр) van Tataarse afkomst, zoals de Perzische naam Xudāyār (Худаяр) wel ‘Geliefde van God’ betekent. Andere historici zijn het daar niet mee eens, en geven aan dat de naam Kudeyar vrij gewoon was in West- en Centraal-Rusland, en betekende “The Strongest of Wizards”. De beroemdste legende over Kudeyar vertelt dat hij de zoon was van Vasily III, de groothertog van Moskou, en zijn eerste vrouw, Solomonia, die werd geboren nadat ze in ballingschap naar een klooster voor onvruchtbaarheid was gestuurd. Dit zou betekenen dat hij de oudere broer was van Ivan IV Grozny, of Ivan de Verschrikkelijke, en zijn echte naam zou Prince George Vasilievich zijn. Volgens een andere legende was Kudeyar de zoon van Sigismund Bathory, de prins van Transylvania. Na een ruzie met zijn vader vluchtte hij naar de Kozakken van de Dnjepr, waarna hij in dienst ging van de tsaar Ivan Grozny, waar hij diende onder de wachters van de tsaar. Zijn echte naam in die zaak was Prins George Gabor. Geen van de te veel legendes kan ons echter vertellen wat de oorsprong van Kudeyar eigenlijk was. Het is alleen bekend dat hij de chef werd van een overvallersbende, waarmee hij de rijke konvooien beroofde. Aan het einde van zijn leven bekeerde Kudeyar zich en keerde terug naar het christendom, volgens sommige bronnen, levend als een kluizenaar in de bossen, waar hij een kerk in zijn grot regelde.
Nikolai Nekrasov maakte een korte en ruime gelijkenis van de volkslegendes. De moraal, zo zegt hij, is behoorlijk revolutionair, in overeenstemming met de politieke mentaliteit van de vele goed opgeleide en niet nobele Russische mensen van die tijd: de beste zaak is om de Russische boerenstand te bevrijden van de sociale onderdrukking. De censuur verhinderde de publicatie tot 1881. De eerste illegale publicatie van het gedicht vond plaats in 1879.
De componist, Nikolai Manykin-Nevstruev, was vroeger een Moskouse musical- en theateractivist. Hij werkte in het Conservatorium van Moskou en de Russian Music Society, werkte als dirigent voor Stanislavskiy en Nemirovich-Danchenko, werkte in andere theaters. Hij schreef muziek en verzen voor hij theatervoorstellingen, componeerde muziek voor vele romances door de beroemde Russische dichters, zoals A. Pushkin, M. Lermontov, K. Balmont, A. Beliy en anderen. Zijn composities werden uitgevoerd door de beroemde Russische baszanger F. Shaliapin. Sommige van zijn werken worden algemeen beschouwd als folk van oorsprong.

Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

https://melodyk.nl

20 geluchtte ❤️❤️ op “Toe maar Ivan

    1. Goedemorgen Karel

      Ja nou en of….

      Zo zie je maar hoe een verhaal de inspiratie kan zijn voor iets nog mooiers

      Ja dat ook… zo als hij zijn er niet zo veel

      Ga ik doen, zo de auto in, uit met Niels en Anita.

  1. Goedemorgen aan de andere zijde. Heel mooi schrijven over de man met zijn mooie zware stem.
    Daar heb je vast heel veel werk aan had gehad en ook ik heb nog een paar van hem op cd staan.
    Wens je fijn weekend.Geef deze dagen een heerlijke boost en doe wat je wilt doen als dit gaat.

    1. Goedemorgen Tine

      Dank je wel. Ik was/ben fan van hem, altijd al… ik heb iets met grote forse mannen en als ze dan zo’n mooie stem ook nog hebben, hebben ze mij ook 😉

      Valt wel mee… veel wist ik al gelukkig. Ja ergens in de kast heb ik dat ook nog maar onze cd’s komen nooit meer uit de kast …alles is online veel sneller te vinden

      Dank je wel hoor, jullie ook.

      Ik ga zo de auto in… op weg naar een Beeldentuin (in Gees) de nieuwe zomercollectie bewonderen.. blog volgt dus later.

  2. Bijzonder, ook hoe hij zijn stem gebruikt…..heel mooi, van laag naar heel hoog, nogmaals heel bijzonder…
    En wat een leuk persoonlijk verhaal erbij geschreven……
    Fijn weekend.

    1. Ja nou en of…. door te wisselen tussen kopstem, middenstem en borststem stem kon hij veel kanten op

      Dank je wel… 1 van de (veel te weinig helaas) leuke dingen/herinneringen uit het verleden.

      Jij ook.

  3. Zo veel herinneringen komen weer boven bij het horen van dit verhaal.
    Mijn vader probeerde hem altijd na te zingen. Dat lukte aardig maar net dat hele lage en hele hoge haalde hij net niet.
    Wat een verhuizing al doet met je.
    Mooi vrehaal.

    1. Dat snap ik wel want dat gebeurde hier ook…. Mijn man kon dat wel… toen 😉

      Jah daar kan ik wel een boek over schrijven inmiddels

      Dank je wel.

  4. Die donkerbruine stem herinner ik me van de radio op het werk.
    Een verademing, als een collega met z’n fikken aan de radio had gezeten die dol was op wat we tegenwoordig “piratenmuziek” noemen.
    Dan is dit toch heel wat beter te pruimen. En die man moet wel een heel grote blaasbalg hebben gehad, met die lang aangehouden noten…

    1. Ahh oke…. ja bij zulke herinneringen prijs ik me gelukkig dat muziek bij ons op het werk verboden was 😉

      Ja ongetwijfeld…. niet alleen een kwestie van ‘oefening baart kunst in dit geval’

Laat een reactie achter bij omabaard Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: