Zoo & Zo

Thuiskomen in 2e thuis

3 oktober was de laatste keer dat ik thuis was in mijn 2e thuis, voor vandaag dan wel te verstaan want dankzij vele hulpzame handen kon ik vandaag ook in mijn 2e thuis thuis komen. Pascal, de broer van mijn schoonmeisje, was zo lief mij op te halen op vanochtend en me naar Emmen te brengen, nou ja beter gezegd, vergezellen want hij zou ook de Wilde Landen aandoen vandaag. Eenmaal in Emmen aangekomen stond de rolstoel klaar en met Herman, Pascal met Daphne achter ons rolden Daniëlle en ik naast elkaar naar de overkant van de weg, alwaar Karel ons al met koffie opwachtte in Travelers. Wij bestelden nog een rondje en nadat de kopjes geleegd waren gingen we op pad.

 

 

 

De route is onderhand standaard dus we begonnen in Nortica, het deel waar de Zeehonden zwommen is leeg, dat wordt aangepakt omdat er wasberen en stinkdieren komen aan de ene kant en aan de andere kant een grote kooi met vogels. Er staat nog veel meer te geboren in Nortica dus daar ga ik het de komende tijd vanzelf wel over hebben. Vanuit Nortica dus zoals onderhand gebruikelijk via Het Meridianenpad opzij gestoken naar Serenga.  Ik wist het natuurlijk al maar nu kon ik het dan met eigen ogen zien, de hekjes die extra waren geplaatst om de Nandoe’s binnen de poorten te houden waren weer verdwenen. De bocht om langs de 1e hoek van de savanne waar de Kamelen lopen. Daar is een rooktegel en daar wilde een deel van onze groep natuurlijk wel heen. “Jullie mogen wel doorlopen, wij volgen wel” … kregen we te horen, nou nee dus, samen uit, samen thuis, toch?! Wel raar hoor, was ik voorheen degene in de groep die geen rooktegel oversloeg, dacht ik er nu niet eens over na dat we weer in de buurt van eentje kwamen. Gelukkig deed het me ook helemaal niets dat er enkelen rookten, scheelt een ‘teug aan een peuk’ als plaatsvervanger van ‘slok op een borrel’  als de afgunst geen deel uit maakt van iets dat iemand doet en jij niet meer doet.

 

 

 

 

De Savanne rond namen 3 van ons plaats bij Momma’s voor een bak leut en gingen we wachten op de jeugd die de safaratruck in was gestapt en op Karel die langs de Bavianen door hun arena wandelde. Na verloop van tijd begonnen onze magen zich te melden, hun vraag om vulling werd duidelijker en duidelijker dus gingen we op weg naar Jungola om aan dat geknor gehoor te geven. Geen omweg maken, niet stoppen om foto’s te maken of wat ook, gewoon linea recta Rimbula restaurant. Ik had mezelf toegestaan dat ik vandaag mocht zondigen, had ik wel verdiend vond ik. Weliswaar met vluchtpilletjes en wat ander ongemak voor lief nemend maar deze keer had ik daar letterlijk en figuurlijk jeweetwel aan. En dus zat ik enige tijd later van top tot teen te smullen van overheerlijk naanbrood met pulled pork, zo fout, zo ongezond (voor mij) maar zo afgrijselijk om te zuigen lekker. Daarna weer op pad, op ons gemakkie naar de uitgang van de grote kas even de hoek om en de ingang weer benutten en nu dus in alle rust wel stilstaan, foto’s maken, kijken en genieten enz enz enz. Mario was blij ons te zien en ook Jungle Jim sloegen we vandaag niet over want voor Pascal en Karel was het natuurlijk extra leuk omdat de Jungle Jim Show compleet vernieuwd is.

 

 

 

 

Inmiddels was de dag al bijna om en de tijd dat het park open is raakte op, net als mijn energie overigens. Kreeg al opmerkingen dat ik kleur begon te verliezen *glimach*. We sloten af in Travelers, waar en zoals we begonnen waren, met koffie. Daarna de weg over en afscheid nemen van elkaar. Pascal zou met Daphne mee naar huis en Hermen & Daniëlle zouden mij dan thuisbrengen. Manlief moet de nachtdienst in en na dat we beiden een brakke nacht hadden gehad wilde ik het hem niet aandoen voor zijn werk ook nog op en neer naar Emmen te moeten tuffen om mij op te halen. Aangezien mijn auto toch in Emmen staat, ik heb namelijk liever dat hij gebruikt wordt ipv stil staat al die tijd dat ik niet rijden mag, kan mijn Emmens duo, dat zelf geen auto bezit, er nu naar believen gebruik van maken en mij dus ook veilig en wel thuis af zetten.

 

 

Het was een heel erg vermoeiende dag, ondanks dat ik amper een stap heb gezet en bijna alle meters in de rolstoel zat. Toch heb ik enorm genoten en ben ik mentaal weer even helemaal opgefrist. De vele handen die mij om de beurt duwden waren natuurlijk welkom en zo kon het makkelijk zonder iemand over te belasten want ondanks dat ons park niet in het zuiden des lands ligt is het wel op heuvels gebouwd en dat is niet fijn voor iemand die een rolstoel moet duwen, afwisseling is dan dus wel erg prettig.

 


Ik kam thuis met 145 foto’s… die staan uiteraard in een map online en die map open je door op bovenstaande foto te klikken. Mocht ik nog foto’s van Daphne en/of Pascal krijgen zal ik die maplinks later toevoegen, hetzelfde geldt natuurlijk voor foto’s van Herman & Daniëlle.

 

En door op onderstaande foto te klikken open je het album met 350 foto’s van Daphne

 

En door op onderstaande foto te klikken open je het album met 180 foto’s van Pascal (Broertje van Daphne)

 

 

Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

https://melodyk.nl

48 geluchtte ❤️❤️ op “Thuiskomen in 2e thuis

  1. Vanuit de trein , dank ik je voor de mooie dag en het mooie blog , zal thuis de foto’s bekijken 😎
    ik vind het knap dat de peukjes je niks meer doen
    ik ga overstappen
    Fijne avond groet

    1. 😉 Kan niet anders om deze tijd 😉

      Wij danken jou natuurlijk, het is altijd zo gezellig met zo’n groepje vind je ook niet?!

      Ja ik zelf ook, ben er blij om want dat maakt het eraf blijven stukken makkelijker

      Stapze, dank je wel, jij ook,zwaaiiiiii

      1. mogge Melody
        2 schitterende albums bekeken , vol met bekende plekjes , nu ben ik nog meer benieuwd naar mijn foto’s , zal ze aanstonds op de pc zetten 🙂
        ja het is een heel gezellig groepje , ben er graag mee op pad
        de heel goede ogen van Herman en Daniëlle lieten mij ook die heel kleine diertjes weer zien 🙂
        ja Kakel heeft zeker gelijk , dit is therapie van de bovenste plank
        een rustige zondag groet

        1. Goedemorgen Karel

          Pyjamadag daar en hier vandaag ;- ) dus alle tijd om foto’s te kijken enzo toch. Het album van Pascal zet ik er straks bij, het uploaden loopt al… de jouwe wil ik uiteraard ook graag zien.

          Zo in een groepje met elkaar is het altijd feest vind ik, ik verheug me dus ook al weer volop op de 10e van de 1e.

          Zo is het maar net, dank je wel, jij ook.

  2. Eindelijk…weer thuiskomen in je tweede huis. Je foto’s zijn zoals altijd geweldig. De leeuwin vind ik een bijzonder fraai exemplaar. Net als jij (-:
    Het was een intensieve maar tegelijkertijd ontspannende dag voor je. Beter dan de beste therapie!
    Elke dag een stapje verder, zo kom je er wel.
    Dikke knuffel ♥

    1. Ja inderdaad ,e.i.n.d.e.l.i.j.k, wat was ik daaraan toe zeg 😉

      Dank je wel. Dat is Kimani, 1 van de beide jongste zusjes die over een 3 maanden 1 jaar oud worden.

      Absoluut… al is het wel een heel rare gewaarwording dat je ontzettend moe kunt worden van het feit dat je gepsrekken voert terwijl je in een rolstoel zit… zelfs het fotograferen kostte me bergen energie.

      Zo is het maar net, ales piano aan, dan kom ik je er wel, ik heb de tijd,

      Knuffel <3<3<3xxx

  3. Je boft maar met zoveel handen om te helpen en ik ben het helemaal met Kakel eens, dit is de beste therapie die je kunt krijgen.
    Ik heb weer van je foto’s genoten.
    Rust lekker uit en geniet nog ff na van je dag.
    Groetjes.

  4. Fijn dat er zoveel helpende handen waren om je door Emmen te rollen! Super. Inderdaad de beste therapie. Ik vind het super dat je het stoppen met roken volhoudt en anderen rustig kunt laten roken. Diep respect! Zat het kogelgordeldier bij jullie ook verstopt? Ik heb haar niet gezien. Grappig dat ze zich tot een kogeltje kan oprollen.

    1. Nou en of, hartverwarmende realisatie 😉

      daar ben ik zelf ook blij om natuurlijk!

      Ja helaas nog wel, zal wel ff moeten wennen, het zijn zulke schuwe wezentjes… en hopenlijk blijven ze daar niet al te lang zitten, die ruimte is eigenlijk te klein voor een koppeltje . Ja dat is zo, is hun wijze van zelfbescherming tegen roofdieren

      1. Foto van Daphne van de struisvogel ( alleen de kop) is geweldig! En de foto’s van de olifanten onder de waterval zijn ook geniaal. Nu ga ik het album van Pascal bekijken. Fijne pyamadag!

        1. ehhh welke foto bedoel je?

          Het zwemmen van de olifanten is altijd een feestje op zich he… in dit geval Einga Tha en Ein She Min aan het donderjagen, alhoewel ik niet echt de indruk kreeg dat het alleen maar ‘spelen’ was… het was ook een testen van kracht bij elkaar

          Veel plezier, dank je wel, jij ook. (met of zonder pyjama dan 😉 )

            1. 😉 kun je in de map zelf de foto die jij bedoelt liken ?
              ik heb nl geen idee welke foto jij bedoelt en dan kan ik jouw compliment niet aan haar overbrengen

  5. Wat fijn dat je naar je tweede thuis kon en dat er zo goed voor je werd gezorgd. Uiteraard geeft dit een boost. Dat is heel goed voor je. Geniet nu maar lekker na met de beentjes in de lucht!

  6. Dit was vast een dag met een gouden randje
    Zo leuk om te lezen dat je je goed vermaakt hebt en als bonus zondigen…
    Moet kunnen voor een keertje 🙂
    Fijne zondag…ik ga foto’s kijken
    Groetjes

  7. Dat is wel lekker even eruit en kan ook niet beter dan bij je tweede huis.. Fijn dat jullie een leuke dag hebben gehad.

    Fijne nacht 😘😘

  8. Toch fijn dat je tweede huis kon toe gaan.Ook fijn dat je hulpen kreeg. Heel fijn dat jullie genoten hebben. Wees voorzichtig met opvoeren. Rustig aan. Mooie foto’s uit Emmen dierenpark. Echt schitterend. Ik wou dat in de buurt dichtbij woont. Fijne zondag.

    1. Ja nou en of. Gelukkig kon dat door helpende handen.

      Ik doe wat goed voelt en luister heel goed naar mijn lichaam. In huis blijven zitten (opgesloten zijn) is ook niet goed, voor niemand niet, voor mij zeker niet… dus ik hou het wel in balans

      Dat snap ik wel hoor….

      Dank jullie wle, jullie ook.

  9. IK weet dat schijn kan bedriegen, maar……je ziet er stralend uit. Het werd hét uitstapje dat je broodnodig had.
    En het zal je steeds beter lukken. Rustig maar zelfzeker.
    dikke pluim dat je het roken zo vlot laat (ai verkeerde woordspeling 🙂 )

    1. Half half schijn in dit geval dan Oma 😉 de foto waar jij op doelt werd even voor 4-en gemaakt, toen was ik al wel erg moe maar nog enigszins hieper vanwege hetgeen waarop we daar op dat moment op wachtten…
      Ja dat klopt volledig hoor. Nog 10 nachtjes, dan mag ik zelf weer autorijden en de afspraken met begeleidende chauffeurs zijn al gemaakt zodat zij kunnen kijken of ik weer verantwoord rijden kan 😉

      haha geweldig woordspeling… en ja dank je wel, ben er zelf ook blij mee dat eht zo makkelijk gaat.

  10. Top en heel sterk dat je de anderen hun peuk moment kunt gunnen, dat zie je helaas te vaak anders bij ex rokers .Drukte om je heen is óók vermoeiend dus logisch dat je moe was. Omdat je benen het gelukkig wél doen kun je ook kleine stukjes achter de rolstoel lopen, dan heb je steun en kun je makkelijk even lopen als het op dat moment kan en niet te vermoeiend is.

    1. Ja nou dat weet ik niet, ik voel het gewoon zo, heb er echt geen last van en het kost me dus ook geen moeite het de ander te gunnen… misschien wel omdat ik me al heel lang zo gestoord heb, en dat diep zit dus, aan mensen die zich bemoeiden met mijn roken…

      Ja klopt… alleen heb ik dat zaterdag niet gedaan omdat het zo mega druk was en dat die omgevingsdrukte dus heel veel impact op mij had, het heeft mijn de zondag en de maandag gekost om bij te tanken, en ik ben er op dit moment og niet

      1. Het komt vaak voor dat ex rokers juist heel fel tegenstander worden , dat vind ik altijd heel onverdraagzaam. Maar waarschijnlijk zijn dát de mensen die niet zeker genoeg van zichzelf zijn en bang zijn dat zede verleiding er óók een op te steken niet kunnen weerstaan.
        Snal ik, veel mensen om je heen is druk, ik merk bij Henk ook dat hij steeds vaker last heeft van drukte om hem heen, ook buiten.

        1. Ja dat weet ik, ik ken zulke mensen… ik heb vroeger altijd geroepen nooit tot die categorie te willen behoren en dat ik , indien, daar enorm mijn best voor zou doen. Nu zit ik in die situatie en kan ik (godzijdank) moeiteloos genieten van het genieten van die ander zonder ook maar een minieme spoor van afgunst, nijd of wat ook.
          Ja misschien is dat wel de oorzaak, geen idee, maar het lijkt op het kwalijk nemen van het feit dat die ander nog wel rookt terwijl jij dan stopt om voor wat reden ook met moeite dus…
          AL zou ik er nog zoveel moeite mee hebben dan nog zou ik het de ander niet kwalijk nemen, gelukkig zit ik zo niet in elkaar.

          Jah … dat was ” vroeger” al een dingetje door mijn bi polariteit, met de CBD heb ik daar veel minder last van. Nu even weer wel omdat mijn ogen-oren-neus onverminderd scherp actief zijn en dus die prikkels heel duidelijk binnen komen en mij soms de adem benemen…

          Henk zal dat ook hebben maar dan in andere zin, zijn hoofd is megadruk, mede omdat hij van veel nog maar weinig begrijpt en dat geeft onrust… dus buiten-onrust (niet perse buitenshuis maar buiten hem dus) erbij is dan teveel van het goede

          1. Ik blijf me solidair voelen met “de roker”, heb ook de ervaring dat rokers erg hun best doen om geen overlast te geven.

            In Henks hoofd wordt het steeds meer een rommeltje ja, helaas.

            1. 😉 Dat weet ik én waardeer ik ook.
              Ja klopt ook, die ervaring heb ik ook, en natuurlijk deed ik daar zelf ook altijd alle mogelijke moeite voor.

              Ja helaas, dat is met geen woorden te beschrijven hoe naar dat is, en niet alléén voor hem!!

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: