Vergaan

Bloemen op de vaas… vers, zo mooi…
Maar iets minder vers? Evenzo mooi, kijk maar eens naar mijn tulpen die inmiddels 10 dagen staan:

 

 

 

 

Natuurlijk hebben ze nu wel hun langste tijd gestaan maar nog zeker een dag of 2 a 3 laat ik ze staan want naast hun uiterlijke schoonheid is het ook een mooi staaltje symboliek!

Baby’s

De weersvoorspellingen toonden ‘prima Ko-weer” voor vandaag dus sprak zij met haar schoonmeisje af elkaar in ons 2e thuis te treffen aangezien de laatste niet hoefde te werken. Véél pitamientjes op doen dus want dat doet ons 2e thuis wel met ons en als de zon dan ook nog eens de hele dag ons gezelschap opzoekt is dat niet verkeerd.

We startten met zijn tweetjes bij Travelers met een bakkie waarna we het Kompasplein overstaken en de Vlindertempel in gingen, de camera’s waren immers nog warm / droog…  In de poppenkast hadden we mazzel, maar liefst 2 Komeetstaartvlinders hingen te pronken.

Even later werden we ‘opgeschrikt’ door een hoi van een bekende stem en bleek Herman achter ons te staan, Daniëlle aan op weg naar de grote kas. De kortste route is dan via Birdy Bush… tja daar moést ik wel even pauzeren want één van de Jungle Jims was net bezig met het voeren van de Lori’s van de Blauwe Bergen.

Lees verder

Amadingus 2

Een kleine maand geleden schreef ik er al over… HIER om precies te zijn… en ik plaatste er foto’s bij van de Amaryllis Moscow, die ik toen in bloei had staan. De Amarylissen die naderhand hier hebben staan groeien en bloeien waren eveneens om van te smullen maar ik vergat er foto’s van te maken. Ik heb nu nog de Picotee staan, 1 van mijn 3 favorieten… Dus om dat verzuim een beetje goed te maken plaats ik hieronder foto’s van de afgelopen dagen…

Lees verder

Traditie?!

Voor het 2e jaar op rij ontmoetten de meiden, niet helemaal de mijne maar toch wel een beetje *glimlach*, Daphne & Cincia… en ik AnneMarie op de afgesproken tijd op de parkeerplaats bij Ouwehands Zoo in Rhenen om daar weer een heel gezellige dag te hebben, gezien de tijd van het jaar wel in winterkleding enzo maar verder genietend van het gezelschap en de rust want in januari is van een grote publieksstroom in een dierenpark meestal geen sprake.

Ouwehand Rhenen staat weer vol in het licht, ‘s avonds dan wel te verstaan, maar ook overdag bij daglicht in een wandeling aldaar zeker de moeite waard met het China Lights Festival dat nog tot 29 februari duurt.

Een traditie is het misschien niet in de zin des woords zoals we het al eeuwen kennen maar niets kan een traditie worden als je het niet start of wel dan? Voor ons kwartetje was het de 3e keer, vorig troffen we elkaar 2x door een misverstand en dan dit jaar dus nog een keer. Bij het afscheid gingen we allen huiswaarts met de afspraak voor volgend jaar januari om deze nieuwe traditie aan te vullen met een volgend samenzijn.

Lees verder

Wildnights

Vanochtend redelijk op tijd bracht man mij naar mijn Emmens Duo alwaar ik met koffie in een comfortabele stoel plaatsnaam en man terug keerde naar huis om onze veestapel nog een tijd gezelschap te houden alvorens hij naar zijn werk moest. Even voor 2-en staken we de weg over met zijn 4-en, Herman en Daniëlle, hun dochter Nadia met kinderwagen waarin de 7 weken oude Milan heerlijk lag te slapen en ik dus. Door de poorten linea recta Travelers binnen en acuut zag ik een arm de lucht ingaan en spotte ik Karel. Weer even later zaten we aan de koffie te wachten op Daphne die nog in het ziekenhuis was om bloed te geven en dat liep enorm uit.

We gingen op pad na wat heen en weer geapp en Nortica op, Karel had immers nog niet de nieuwe aanwinsten gezien en we hoopten dus ook de wasberen te kunnen spotten. Dat lukte ternauwernood toen we een dotje pels tussen takken van een dennenboom spotten. Daarna op zoek naar de witte meiden… 3 vd 4 waren zichtbaar, nr. 4 niet, die lag in één van de hollen te slapen en had zich aan de blik van het publiek onttrokken. Het was bitterkoud en de wind was guur maar gezellig was het evengoed wel. Terwijl we daar stonden te kijken en foto’s maken voegde Daphne zich bij ons en was onze groep compleet. Via de doorsteek Serenga op, op weg naar de Bavianenarena want een paar uur eerder was daar de 1e boreling van 2020 in Wildlands ter wereld gekomen. Helaas hadden we pech want bij aankomst in de arena bleek die leeg, het hele spul dus in hun verblijven. Door naar Momma’s dan maar voor een zitpauze en wat lekker warms aan vloeibaar. Herman en Daniëlle en Nadia met Milan besloten op dat moment dat het te koud was en dat zij huiswaarts wilden keren dus namen we afscheid van elkaar en bleven wij over met zijn drietjes, Karel, Daphne en ik.

We liepen verder en vermaakten ons prima, gelukkig waren we goed voorbereid en goed gekleed op wintertemperaturen. We liepen terug richting de Nijlpaardenvallei en staken toen weer over de doorsteek naar Nortica terug. We hoopten op betere foto’s van de wasberen maar die vlieger ging niet op. De uilen daarentegen lieten zich wel zien. Eenmaal terug op het kompasplein staken we over naar Travelers voor een volgend rondje warm vocht. Daarna een kwartdeel het Kompasplein over en het theater in voor een goochelaarsvoorstelling. Daarna de Vlindertempel in maar daar was het me een partijtje druk… pff.. De normale openingstijd was inmiddels aardig om en het publiek dat speciaal voor de Wildnights kwam stroomde in enorm grote getale binnen.

We verlieten de Vlindertempel weer en maakten op ons weg naar Jungola. Schitterend daar, donker met feestverlichting, weliswaar geen dieren maar toch, de sfeer was top. Veel foto’s maken lukt dan niet maar de boottocht lieten we ons niet ontnemen en dat heb ik met mijn foon gefilmd.

We kozen één van de vele foodtrucks uit en namen iets te eten, dat viel er natuurlijk lekker in want als het winter is, valt een warme hap extra lekker, zeker als je al vele uren buiten rond sjokt. Jungola weer uit langs de Otterbeek en terug op het Kompasplein Via de Zonnetempel Dogondorp in en daar loop je dan gelijk tegen een forse rij eettentjes op, we hadden nog neit zo heel lang geleden iets gegeten dus echt trek hadden we nog niet. We liepen door langs het prairiecafe en warmden ons enigszins op bij een groot open vuur. Daarna liepen we door naar de Nijlpaardenvallei en genoten we van het waterorgel. Karel heeft het gefilmd met zijn foon, dus dat filmpje komen jullie nog wel tegen maar niet hier bij mij vanavond.

Op ons gemakje weer terug naar Dogondorp en inmiddels verstreek er weer een fors stuk tijd. In Dogondorp namen we plaats bij een tafel en kochten we eten, weer lekker warm natuurlijk. Het was niet meer zo waterkoud en guur maar nog wel fris. We liepen op ons gemakkie het kompasplein weer over naar Travelers om daar weer te gaan zitten en iets te drinken, Rust is noodzakelijk, zeker voor mij, en al helemaal op zo’n lange dag want al hoe gezellig het ook is, het vreet bergen meer energie dan ik heb. Met weer wat frisse energie konden we uiteindelijk Travelers verlaten om het laatste stuk van de avond te pakken. De lichtshow op het Kompasplein dat om 21.00 uur start en nog geen 10 minuten duurt waarna de exodus start. We troffen een bekende die ons vertelde dat de avondhorde van Wildnights zo’n 3,500 mensen hadden binnengebracht en tja als die bijna allemaal in 1x naar buiten willen dan kun je dat wel een exodus noemen.

Daphne had haar auto in de parkeergarage onder het park gezet dus al vrij snel zaten we in de auto en waren we op weg naar Assen. Ruim 40 minuten later kon ik de deur openen, Karel uitleg geven van waar iets in ons huis te vinden is en met de pootjes omhoog op de bank duiken. En nu, terwijl hij met man aan het kleppen is kan ik de foto’s uploaden en deze blog schrijven, dan heb ik geen achterstand daarin *glimlach*

Kortom… het was (weer) een heerlijke dag in prima gezelschap. Het is mijn 2e thuis dus ik toef er altijd met heel veel plezier maar dat plezier wordt natuurlijk wel enorm vergroot als je iemand bij je hebt die het park nog niet zo goed kent, die voor het eerst Wildnights beleeft en daar ontzettend van loopt te genieten. Karel zal vanavond niet zijn blog maken want hij slaapt hier en heeft zijn pc thuis gelaten, ik zet hem morgen weer ergens op de trein dus zijn blog zal later wel volgen.

Mijn foto-album bevat 195 foto’s en dat album open je door op bovenstaande foto te klikken. Veel kijkplezier!

Kaarslicht

Kaarslicht

Het is weer december en dus weer tijd voor de kaarsjesroute… die ik al een aantal jaren op rij met mijn schoonmeisje aandoe… oftewel, we begeven ons dan weer naar en op een locatie die 50 jaar geleden nog niet in de huidige vorm bestond. Een plek waar het toentertijd rondom deze jaartijd vast wel enorm te keer kon gaan als de weergoden een robbertje vochten. Het gaat er nu ook jaarlijks om deze tijd in het jaar enorm te keer maar dan in de vorm van robbertjes tussen de vele mensen die daar een paar uur willen vertoeven en dus eerst het ‘parkeer-robbertje-vechten’ aan moeten gaan… zo ook wij weer vandaag maar gelukkig raakten we de auto redelijk dichtbij de ingang kwijt.

Daphne was aan het eind van de ochtend bij ons gekomen en we hebben eerst maar een inkopen voor 2e kerstdag gedaan zodat we die dag in ieder geval te eten en te drinken hebben. Daarna dus de auto in en op weg naar Luttelgeest, de Orchideeënhoeve om precies te zijn.  Van oorsprong een bloemenkwekerij van met name orchideeën maar tegenwoordig meer bloeiende planten en ook een groeiende dierenpopulatie, waaronder een schitterende vlindertuin!

Bij binnenkomst was het hoog en breed lunchtijd dus dat deden we als eerste. Dat kan daar ook prima en zeer betaalbaar ook. Voor ons een traditie dat we daar voor “iets met zalm” gaan.  Eerst maar de hele route lopen bij ‘daglicht’ en dan al weet je niet waar je het eerste of het laatste moet kijken want pracht en praal aan bloeiend goed omringt je.

Nou is het altijd zo dat je er rond 16.30 uit moet… en je dan om 17.00 er weer in mag. Dat deel dan specifiek bedoel ik. De medewerkers steken dan 1000-en kaarsjes aan en alle tl-verlichting gaat uit. Winterdroom noemt men het en dat is het ook! Toen we eruit gingen bleek het restaurant zo mega vol dat een plekje bemachtigen onbegonnen werk was, dus die gedachte verwierpen we gelijk weer. Na de ‘licht’ route kuierden we door de winkel en vervolgens startten we dezelfde route nogmaals maar dan de ‘donker’ versie.

Toen we daarmee klaar waren wilde ik wel graag een bakkie leut maar in de toegangshal was het een drukte van jewelste, allemaal mensen die wachtten op de kans om het restaurant binnen te kunnen, de rij stond er nog steeds. We kochten (doen we ook altijd) beiden een orchidee om mee naar huis te nemen en gingen richting de uitgang, benzinepompen genoeg onderweg dus dan maar ergens een stoppie voor een bakkie maken want ‘uren’ in de rij voor dat restaurantgedeelte, écht nie!!

Dat deden we dan ook en in dit geval in Drachten bij een pomp naast de Mac. En ja ik weet dat het fout is, mijn cardioloog keurt het vast af, maar heej boeiuh, mijn leven, mijn lijf… en dus mijn laatste zondigmoment qua voedsel in 2019… een broodje van de mac met uitgebakken spek, lekker puhhh (en ja ik wet wat de gevolgen zijn, en ja ik koos er bewust even voor ipv tegen, en thuis heb ik pillen genoeg op voorraad en met een escapepil zijn de problemen wel te verdragen..)

Als je op de foto hierboven klikt opent mijn album zich met alle foto’s van mij van vandaag. (Daphnes foto’s heb ik nog niet, zodra ik die wel heb, zal ik ze toevoegen.) De mijne zijn 200 in totaal, niet dat ik er zelf helemaal tevreden over ben, ben al wel met mooiere/betere foto’s daarvandaan gekomen maar oké dat zij dan zo, de megadrukte van de mensen en mijn eigen condities speelden hun rollen mee. Beter iets dan niets of niet dan?!