Vanaf 11 november tot aan maart kun je in Wildlands een kijkje achter de schermen nemen, zoveel kijkjes als je maar wilt, het enige dat je daarvoor moet doen is komen *glimlach*.

Karel heeft zichzelf getrakteerd op een nieuwe camera… en geheel (niet) toevallig is het dezelfde als die Daniëlle en ik gebruiken. Een aangezien ik nog niet in staat ben om lange afstanden te rijden en een ander park aan te doen allemaal op 1 dag kwam Karel naar Emmen vandaag ipv dat we afspraken in het park vlak bij hem waar hij een abonnement heeft.
We hadden afgesproken in het restaurant dat Travelers heeft en zich gelijk na de ingang links in het park bevindt. Herman en Daniëlle waren er al toen ik aankwam en vlak na mij kwam ook St@@rtje binnenvallen. Weer even later voegde mijn schoonmeisje zich bij ons en als hekkensluiter maakte Karel even later de groep compleet. Uiteraard begonnen we met koffie, maar ook met het uitdelen van cadeautjes. Ik had iets mee genomen voor St@@rtje, voor Karel en uiteraard voor de kersverse oma en oma Herman & Daniëlle. St@@rtje had soortgelijke ideeën gehad en zo gingen de cadeautjes over de tafel heen en weer, (dachten we letterlijk verlicht huiswaarts te kunnen keren gingen we alsnog aan het eind van de dag figuurlijk verlicht huiswaarts) prachtige surprise-momenten want we waren allemaal gesupriseerd of hoe zeg je dat in het Nederlands *grijns*!

We besloten te beginnen in de kas en gingen dus op weg. Het was wel fris maar gelukkig droog en zelfs de zon scheen. De kas is weer helemaal toegankelijk, zij het dan dat de Jungletrail nog in de steigers staat en dus nog niet klaar is. Natuur bloeit en groeit en dat was volop te zien. De dieren hadden beduidend minder stress dan ruim een week geleden, daar werd ik wel blij van. We konden gelukkig allemaal mooie foto’s maken voor en na onze lunch want eten moet natuurlijk wel. Voor mij dus de ‘zonde’ van de dag, naanbrood met pulled pork (en ja inclusief de escapepilletjes natuurlijk).

Na verloop van tijd waren we in de kas klaar en zochten we de buitenlucht weer op, het kompasplein. St@@rtje had al afscheid genomen en op het Kompasplein deden Herman & Daniëlle hetzelfde waardoor we met zijn drietje overbleven. Pas nadat we eerst nog even volop genoten hadden van waterpret bij de olifanten. Ik heb 3 filmpjes gemaakt, staan onderaan dit blogbericht. Na even een tijdje zitten (veel stappen zetten is vermoeiend…) en op adem komen met koffie gingen we weer op pad. Nortica op tot aan voorbij de zeeleeuwen… daar moet je rechtsaf door de omheiningsdeur de Serenga op. Nortica is op dat afgesloten omdat daar volop gebouwd wordt aan 2 nieuwe dierenverblijven, niet toegankelijk voor het publiek dus.

Terwijl ik daar zo sta foto’s te maken… komt er een trio aan, opa en oma met kleinkind. Ik wijs hen op het feit dat dat deel afgesloten is en men de omleiding (wijzend op het bord waar dat ook op staat) moet volgen… vond de heer van het trio kennelijk dat regels niet voor hem geldden, hij kon immers tussen de dranghekken door kruipen? Er stond immers geen toegangsverbodsbord? Daphne trok me weg om te voorkomen dat ik me nog verder zou opwinden… Aan de andere kant van de doorgang, 5 meter verder op dus, liepen we gelukkig personeel tegen het lijf dus die heb ik maar gelijk even geïnformeerd. We gingen verder…

Om het afgesloten deel heen lopen en dan het Meridianenpad weer op om het achterste deel van Nortica op te gaan, ijsberen kijken, hoopten we. Die vlieger ging niet op, er waren dierverzorgers in het verblijf bezig. We hadden nog wel volop zicht op de pinguïns, meeuwen en reigers. Omgedraaid en terug door het Meridianenpad de Serenga weer op en dan linksaf door de hekjes naar het verblijf van de Walibi’s en de Nandoe’s. Voor en achter staan hekjes want die dieren lopen daar los. Helaas liep er ook een groep middelbare-school-randdebielen rond met de intelligentie van een uitgeknepen theezakje die met enkele regels overleg besloot één van de Nandoe’s te omsingelen, in te sluiten en op te jagen. Helaas voor hen stond ik daar en werken mijn oren prima!!! Mijn mond doet het ook goed, vooral als er irritatie over stompzinnig gedrag aanwezig is. De ‘heren’ vielen stil, weg bravoure als sneeuw voor de zon en ze dropen af met de spreekwoordelijke staarten tussen hun poten.

Op naar de leeuwenberg dan maar. Kimani lag op de rotsen te watertanden met volledig zicht op de Gnoes en Waterbokken. Zuna en Dudley hadden meer aandacht bij hun slaapbehoefte en Aïsha hield te wacht. Tia, Chippo en Chani waren buiten beeld maar ik zag één van de deuren van hun verblijf open staan. Dat heeft natuurlijk te maken met het ‘backstage-gebeuren’ want dan loop je daar langs en dat vinden die dames natuurlijk bijster interessant, mensen te zien die er normaliter niet lopen… mensen die anders ruiken, andere geluiden produceren en ook andere kleding dragen….

Zo stonden we dus ineens achter de Stokstaartjes ipv ervoor. En liepen we niet rondom Zebra’s met eroverheen. Langs de route die je dan namelijk loopt heeft men een aantal zebrapaden op de wegen geschilderd…. zo leuk !!! Nou staan er overal bordjes met het verzoek tussen de touwen te blijven maar jullie snappen natuurlijk wel dat ik dat eventjes niet deed *glimlach*. Stout zijn is ook best leuk zo af en toe vooral als je er niets of niemand schade mee berokkent natuurlijk.

Nog even de stal in bij de Nijlpaarden… maar daar was niet zo veel te beleven, de dames stonden te eten. Leuk voor hen, niet voor iemand die misofonie heeft dus hoppa snel weer naar buiten. Serenga uit en het kompasplein over want inmiddels raakte mijn energie behoorlijk op en omdat Karel niet dichtbij woont besloten we nog even een kijkje in de Vlindertempel te gaan nemen. Gelukkig troffen we het dat het er erg rustig was en alhoewel de vlinders niet groot in aantal toch wel de moeite waard bleken.

Toen maar op weg naar buiten. We namen afscheid en Karel zocht zijn trein op en Daphne en ik stapten in de auto op weg naar Daphnes huis. Zij was door Bastiaan gebracht vanochtend zodat ik haar thuis kon brengen. Onze Brego heeft daar een week gelogeerd om te kijken of er een woefel bij hun poezel past. Dat gaat dus prima mits er aan bepaalde zaken voldaan wordt dus nu gaat mijn jeugd een eigen woefel zoeken. Een klein uur later was ik thuis en plofte ik op de bank. Manlief heeft eten klaar en toen ik mijn maag gevuld had had ik weer een beetje puf terug om te foto’s te gaan bekijken.

Helaas had ik vandaag in die zin geen goede dag want er verdwenen heel veel foto’s in de prullenbak zodat er uiteindelijk nog 145 overbleven die ik in een map zette en uploadde zodat jullie ze kunnen bekijken indien jullie dat willen, klik dan op bovenstaande foto.

Karel zal vast zijn foto’s in een eigen blogericht melden en dat zal Daphne ook doen, die heeft haar blog deze week weer geactiveerd en zal dus foto’s van vandaag zelf openbaren, klik tzt maar eens HIER

Rest mij nog de 3 filmpjes te plaatsen die ik maakte van de waterpret bij de “gentle giants”…

table>