Strijd

De angst vecht strijdend, om maar niet ten onder te gaan
De Moed knokt zich een uitweg, wil rechtop blijven staan
Beide grootmachten, eisen ieders een ruime baan
Dan weer staat de één, dan weer staat de ander, vooraan.

Luister niet naar welk verhaal de ratio vertelt
Negeer de benauwende hartslag die zich versnelt
Vergeet snel die emotie die reeds zo lang je kwelt
Open de deur voor het geluk dat komt aangesneld.

Volg je hart want dat klopt, gisteren, vandaag, voortaan
Al is het keer op keer, nog zo vaak, teleurgesteld
Verstop je af en toe maar die dromerige waan

Liefde geneest elke wond, verzacht al het geweld.
Geduld en vertrouwen, al nog zo moeilijk gedaan.
Zegeningen die toch nooit kunnen worden geteld.

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

11 reacties

  1. PRACHTIG je ziekte verwoord!

  2. Wat mooi en ontroerend geschreven .En zo herkenbaar .Ik strijd nog elke dag en probeer nooit echt de hoop en het vertrouwen te verliezen .
    Liefs Elisabeth

    • Dank je wel Elisabeth!

      Het spijt me wel dat je de strijd herkent…. als geen ander weet ik hoe radeloos en wanhopig je je kunt voelen en dat gun ik niemand, echt niemand!

      Hoop oprecht dat het jou blijft lukken om aan de hoop en het vertrouwen vast te houden.

      liefs terug

  3. Prachtig verwoord. Dikke knuffel.

  4. Heel mooi sonnet. 🙂

  5. Heel mooi
    Liefs

  6. Ik weet niet of je mijn antwoord op je woorden begrijpt maar toch schrijf ik ze. Niet alle pleisters kunnen de wonden helen maar je kan wel het verband zo wikkelen dat het verbonden blijft, zodat de prikkende jodium de wond zal helen. En een kusje op de wond kan soms ook wonderen doen. Liefs Tine

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.