Zwijmelen op Zaterdag – 281

Kort verhaal dat ik schreef op verzoek … wordt in een kerkdienst één dezer dagen in een kerk in het westen voorgedragen…

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) 281
Voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Leiden in Lijdenstijd

Ergens in de verte klonken rennende voetstapjes over het, spiegelend gewreven, hout van de lange vloeren in de gang. Kinderstemmetjes die zingend en schaterend hun plezier niet konden verbergen. Ook niet hoefden te verbergen want plezier hebben mocht.

Terwijl er een weemoedige glimlach over haar verweerde gezicht, waarop de cracqueleehuid steeds minder moeilijk door smeerseltjes te verbergen was, trok schudde ze haar hoofd. Ze streek ongeduldig een vrijgekomen haarlok uit haar gezicht en wilde uit haar stoel opstaan want plezier maken mocht dan wel maar luieren niet. “Zo ben ik niet opgevoed” fluisterde ze op mopperende toon tegen haar spiegelbeeld, evengoed zag ze ook de nog steeds aanwezige schitterende sterretjes in haar kraakhelder  zeeblauwe ogen.  “Met zelfmedelijden kom ik er ook niet”…. leiden ja, maar lijden? Nee!!  Iemand was haar voorgegaan en Die had pas écht geleden, daarbij vergeleken voelde haar lijden toch echt wel ver weg in het nietige.

Sloffend en met haar handen houvast grijpend aan elk meubelstuk dat voorbij kwam op haar weg naar haar doel, schuifelde ze voetje voor voetje verder tot ze bij het antieke dressoir aankwam. Ze streelde er liefkozend overheen. Terwijl ze het warm aandoende hout voelde hoorde ze de stem van haar overgrootvader en flitsten beelden voorbij van zóóó lang gelee toen ze hem in die oude gammele schuur aan het werk zag om dit prachtstuk te maken voor haar overoma. Midden op dat dressoir stond een, minstens zo oud als dat dressoir, beeld van Maria met kind. Om de voet van het beeld lag een krans van verse bloemen. Zoals ze altijd al had gedaan, vanaf het moment dat zij trouwde, dat dressoir kreeg, elke zaterdag. Verse bloemen van de markt die ze vrij kort afsneed en op minuscule vaasjes zette. Morgen zou ze nieuwe halen…gele deze keer. Of nee, stop, wacht, niet nu, niet geel, Nee! ze zou roze bloemetjes zoeken en ze nam zich voor te blijven zoeken tot ze ze zou vinden.

Ze drukte een liefdevolle kus op het Mariabeeld en aaide even zo liefdevol het kindje Jezus over Zijn hoofdje. Ze legde haar hand op Zijn handje en knipoogde met een glimlach…. U vindt het toch niet zo heel erg hè dat ik af en toe wat opstandig ben? Verbeeldde ze zich het nou of knikte Hij liefdevol, vergevingsgezind, begrijpend en goedkeurend, naar haar?

“Ouwe taart… jij ook altijd met je grappen en grollen” leken haar ogen haar in de spiegel terug te zeggen. Ze kon een schaterlach niet onderdrukken. Nog grinnikend om haar eigen gedrag schuifelde ze terug naar haar stoel. Net toen ze zat kwam er een zonnestraal door het raam naar binnen vallen en viel op haar gezicht, alsof het soort van liefkozing van boven was. Haar opstandigheid verdween even snel als dat het was opgekomen.

Ze belde haar steun en toeverlaat om de markt-bezoek-bloemen-zoek-afspraak te maken, ‘kan ik ook al niet meer alleen’… heel even leek de opstandigheid in haar omhoog te komen… ze keek naar buiten en voelde diep van binnenuit liefde, warmte en blijdschap opborrelen.

Ze wist… met een rotsvast en onwankelbaar vertrouwen… Hij was opgestaan, ook voor haar.  Zij mocht nu nog even opstandig zijn zo af en toe.. En straks? Straks als zij eenmaal oog in oog met Hem zou staan zou ze hem bedanken op haar knieën voor alles dat Hij haar geschonken had.

Leid mij maar… uit het lijden… aan Uw hand op weg naar de Opstanding, rijkelijk gezegend.

===================================================================================================================

En op Stille Zaterdag mag er wel degelijk muziek zijn…

32 thoughts on “Zwijmelen op Zaterdag – 281”

  1. Het verhaal raakte mij diep.
    De song en de clip ook.
    Goed gevonden hoor!

    1. Melody schreef:

      Zolang dat diep gelijk staat aan positief ben ik blij ;-)

      Dank je welll xx

      1. Ik ben er zo van onder de indruk dat ik je zwijmel heb gedeeld met mijn broers en zussen op de app. Die paashazen deelden op de app.🙃

        1. Melody schreef:

          ;-) Dat vind ik fijn te lezen!

  2. Marja schreef:

    Heel knappe combinatie. Ik wens je heel fijne dagen.

    1. Melody schreef:

      Dank je wel. Dát wens ik jullie ook van ♥-e toe!!

  3. Corry schreef:

    Ik ben nog niet aan mijn zwijmel toegekomen. Maar goed ook: ik koos dezelfde als jij. Nu dus naarstig op zoek naar wat anders.

    1. Melody schreef:

      Alles op zijn tijd… met hoofdletter Z ;-)

      Lukt je vast wel, ik kom straks ff binnenwippen xxx

  4. cellie citroen schreef:

    Mooie paasgedachten, die tot verder denken inspireren. Fijne dagen.

    1. Melody schreef:

      Dank je wel Cellie…dat was ook mijn bedoeling een beetje… dank je wel, jij ook

  5. rietepietz schreef:

    Ik denk dat iedereen geboeid zal luisteren wanneer het voorgelezen wordt zelfs al zal dat zonder de zeer bijpassende muziek zal zijn.

    1. Melody schreef:

      ;-) Wat een lieve ♥-verwarmende reactie, dank je wel.

  6. woongroepbelcour schreef:

    Een prachtig verhaal.. met een mooi bijpassend nummer!

    1. Regenboogvlinder schreef:

      Sorry, verkeerde inlog…
      Liefs XXX

      1. Melody schreef:

        haha had iik door ;-)

        xxx

    2. Melody schreef:

      ;-) Dank je wel.

  7. Jascha Donath schreef:

    Herkenbaar.

    Spontaan protest. Gevoeld. Verwoord. Gehoord.

    1. Melody schreef:

      Dank je wel Jascha.

  8. fietszwerver schreef:

    gelukkig mogen we soms wel wat luieren :) na lange jaren van keihard werken
    fijne avond groet

    1. Melody schreef:

      ja vind ik ook hoor…. soms moet je gewoon ook naar je lijf luisteren he, naarmate het ouder worden steeds vaker ook

      slaapavond geweest, en nog brak …brrrbahhh hopelijk voel jij je beter ;-0

      1. fietszwerver schreef:

        ik voel me top
        was lekker bezig in m’n huisje vandaag en keek een prachtige koers
        ik luister naar mijn lichaam sinds 2 maart 2007

        slaap wel groet

        1. Melody schreef:

          Joepieeeeeeeeeeeeeeee
          Groot gelijk.

          Ik ook wel hoor, weliswaar iets later dan jij daarmee begonnen maar toch ;-)

          Gelukt, alleen weer veel te kort als mijn lijf de waarheid spreekt ;-(

          1. fietszwerver schreef:

            denk niet dat je lichaam kan liegen :)

            1. Melody schreef:

              zeker weten van niet ;-) Je kunt jezelf hooguit voor de gek houden maar dat zit tussen de oren en dat kun je onbewust doen

                1. Melody schreef:

                  *zwaaiii*

  9. AnneMarie schreef:

    Ik ben er stil van. Een prachtig verhaal, gelezen tijdens de muziek waardoor het nogal intens binnen kwam.
    Het wordt ineens stille zaterdag.
    Erg mooi. Dank je wel.

    1. Melody schreef:

      ;-) Dank je wel. Wat een lieve en ♥=verwarmende reactie, doet me goed.

      xx

  10. Wat een prachtig verhaal. Ademloos gelezen. Ik denk als het voorgedragen wordt je een speld kunt horen vallen. Het raakt je, het komt binnen. Mooi…..
    Ik wens je hele fijne Paasdagen.

    Liefs Joanne

    1. Melody schreef:

      Dank je wel, zalige reactie, doet me goed.

      Jullie ook hoor, knuffel xxx

  11. Elisabeth schreef:

    Wat een mooi verhaal heb je geschreven en dat het in de kerk voorgedragen word is nog mooier .De muziek past er heel erg goed bij .

    Liefs en een fijn paasweekend ,Elisabeth

    1. Melody schreef:

      Dank je wel. Ja dat hoop ik wel, zal vast wel. Ja toch

      Liefs terug.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: