Stil-heel-stil

Uit het leven gerukt,
van fundamenten gescheiden.
Voorgoed een eind aan het lijden,
toch wel aan bloei ontplukt.

Willen, maar nog niet kunnen, verhullen.
Een stem die nu geluidloos schreeuwt,
verdriet dat alles onder sneeuwt,
hoe het ontstane gat weer te vullen.

Herinneringen koesterend bewaren.
De Tijd de tijd gunnen haar werken te doen.
Gaandeweg geniet-momentjes vergaren.

Stapje voor stapje, nog in knellende schoen
De huzarenklus proberen te klaren
Vertrouwen op ‘Ooit zie ‘k je weer’-visioen.

24 gedachten over “Stil-heel-stil

  1. Ik hoop dat het tij snel keert.
    Je maakt pakkende poëzie, geschreven vanuit je echte hart.
    Een kreet van pijn, diep leed, een geknakte bloem.
    Kon ik maar ietsje helpen….

    • Dat is lief van je, dank je wel.

      Dank je wel… ja dat klopt ook, zo voel ik me momenteel ook maar ik voel ook dat ik me al beter voel dan een week geleden…

      Dát doe je wel hoor!!
      Jullie hartverwarmende reacties en al het medeleven doet me zo goed, dat helpt me écht!!

  2. Je schrijft heel gevoelig. Het was ook heel veel te gelijk allemaal. Te veel goede voor jou. Sterkte ermee. Even voor jezelf tijd voor nemen.

    • ik schrijf wat ik voel inderdaad…. nu mijn ‘….emotie…’ ventileren helpt me om er niet in te verdrinken

      Jah klopt… het 1e kwartaal van dit jaar is bijna om en het was alleen maar bagger …

      Dank je wel, dát doe ik ook hoor… anders blijf ik veel te lang achter alles aanhobbelen en kom ik er nooit doorheen

Laat een reactie achter bij rietepietz Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.