* Zoo & Zo

Spelen met Sneeuw

Spelen met sneeuw… nou niet bepaald een favoriete bezigheid van mij want ja, sneeuw is nat, en nat is vies, toch? Ik vind van wel, alhoewel ik het helemaal niet erg vind om in de regen buiten te zijn maar oke, paradox als altijd past dit wel weer bij mij grijns.
Spelen in de sneeuw… dat vinden velen zo leuk en ik vind het dan weer heel erg leuk om daar naar te mogen kijken en dat deed ik dan ook weer volop toen ik weer in mijn 2e thuis was. Nela zette ons meerdere minuten op het verkeerde been door te doen alsof ze in het water zou springen maar ze bedacht zich telkens weer… Noordje, Lale en Lilly lieten haar maar begaan en deden hun eigen ding.

Nortica werd dus aangedaan en ik was wederom onder de indruk van het schitterende uitzicht dat we hadden want al dat sneeuw oogt toch wel heel bijzonder, zeker als je dan ook nog mag zien dat de dieren dat niet deert, integendeel, ogenschijnlijk beleven zij er minstens zoveel plezier aan als de mens.

Alle 5 de bullen waren buiten en terwijl de wind hun ademwolken wegblies schenen zij zich ook opperbest te vermaken met gestoei, al bleven ze wel dicht bij elkaar in de buurt, als of warmte te delen ofzo?!


Ook wij bleven ‘dicht bij elkaar’ , niet zo 123 om elkaars warmte letterlijk te delen maar wel figuurlijk want zonder steun kom ik niet zo heel ver meer, gelukkig is Herman altijd volop bereid mij in de arm te nemen en mee te slepen. En ja daarvoor heb ik hem uiteraard al bedankt glimlach want anders kom ik het park zeker niet meer rond tegenwoordig.
Wij hadden ondertussen trek gekregen , zowel in het vloeibare goed als het vastere dus doken we na de Vlindertempel zo snel als we konden door de koude buitenlucht om daarna de Rimbulakas in te gaan.
Daar troffen we een aantal bekenden wat weer veel tijd kostte om bij te kletsen… zo naar dat grijnsssss
De andere levende inhoud van Jungola liet zich volop zien dus onze camera’s klikten naar hartenlust. De meeste tijd ging weer ‘verloren’ (zoals zo vaak) bij de vleerhonden. Wat is het toch een indrukwekkend gezicht om hen te zien klimmen en vliegen, dat vastleggen is daarentegen weer een hele klus waarin ik tot op heden nog maar bar slecht geslaagd ben, hoop doet leven, wie weet lukt het me toch nog eens ooit.


De Bali-Spreeuw hadden we al gehoord. Meestal is het zo dat als je ze hoort, dat je ze niet, of slecht, kunt zien. Hen dan fotograferen kun je wel vergeten. Dat was deze keer anders, Deze heer zat volop in het zicht en kwetterde alsof zijn leven er vanaf hing. Nou ja volop in het zicht, ik moest wel mijn hoofd helemaal achterover gooien en naar boven fotograferen maar uiteindelijk lukte het me toch enkele mooie foto’s te maken.


De Blauw-Wang-Honing-Eter had overduidelijk zin in het badderen, hij vloog meermalen heen en weer tussen de struiken en de waterval. Zich constant uitschuddend was het een hele klus om hem goed op de foto te krijgen, de meesten kon ik weggooien want die waren uiteraard allemaal bewogen, enkelen zijn best aardig geworden die dus mochten blijven. glimlach.

De Dolk-Steek-Duif  was in groten getale aanwezig en volop te spotten. Het paartje waarmee gefokt wordt voor het fokprogramma zat in een struik op het nest. Dat zal nog een 2-3 tal weken duren maar dan kunnen we hopelijk weer een kuiken vastleggen op de gevoelige plaat.


De Wit-Wang-Toerako vergezelde ons bij onze boottocht. Toen de boot vertrok zat hij op het hek en toen we terug in de haven aanlegden zat hij er weer. Nou hebben we 3 soorten Toerako’s in de kas maar deze is wel de makste van allemaal. De andere 2 laten zich wel zien maar blijven op een behoorlijke afstand. Deze komen altijd behoorlijk dichtbij en hun vleugeldek is schitterend, vooral wanneer ze vliegen, maar ja dat vastleggen is weer een ander verhaal.


Langs de Slinger-apen gingen we op zeker moment weer op weg naar buiten want het werd onderhand tijd om huiswaarts te keren. Het laatste beetje energie dat ik nog had, had ik wel nodig om de rest van de afstand naar mijn auto te overbruggen en de kleine 50 km veilig af te leggen uiteraard ook.


Daniëlle ging nog even door de Maki-Wasstraat… Het lijkt erop dat enkele Ringstaart-Maki’s verzot zijn op ‘vuil’ dat zich van buiten af aan haar rolstoel hangt. Misschien het zout van de gestrooide pekel? Misschien een andere reden? We weten het niet, nog niet, we hebben er wel ideetjes over maar die moeten we eerst nog even op waarheidsgehalte controleren, mochten onze vermoedend correct zijn kom ik er nog wel op terug.

Al met al hield ik 195 foto’s over… inclusief een klein aantal dat ik met mijn foon maakte… die staan HIER. 

14 gedachten over “Spelen met Sneeuw

  1. Wat een heerlijke en mooie foto’s van de dieren in de sneeuw heb je weer gemaakt, en die vogel de Blauw-Wang-Honing-Eter vind ik zeker ook een mooie vogel met zijn kleuren. En jullie gezichten kleurden ook van de winter wind en de koude maar zeker wel van de gezellige dag met zijn allen. En ja, je komt altijd wel ergens bekende tegen en dat maakt het ook heel gezellig en leuk. Geniet van de mooie momenten die op je pad komen. Lg Tine

    1. Dank je wel Tine…

      Dat duo komt er dagelijks dus zij kennen veel mensen…. ik 2x in de week ongeveer, helaas lukt het me niet vaker omdat ik er niet tegenover woon zoals dat duo maar dat gaat wel veranderen… zodra mijn man met pensioen gaat, gaan we verhuizen en kan ik ook vaker gaan… dus ja we kennen onderhand veel mensen, zowel personeel als ‘fans’ en die-hards, net als wij

      Dank je wel hoor, komt helemaal goed.

    1. Ja nou en of.

      Ja maar dat komt niet door de druppels… die doen nog steeds prima werk.
      Ik heb het nu alleen veeeeeel te druk omdat manlief nog steeds zo goed als niets kan… en daardoor krijg ik niet de fysieke rust die ik normaal gesproken wel krijg… mede ook natuurlijk omdat mijn maandagmeneer de laatste weken voor heel veel extra werk heeft gezorgd… de zorgen omtrent beide heren hielden me ook veelvuldig wakker dus dan gaat het dubbelop met het energie verliezen aan niet-leuke-dingen.

  2. mogge Melody
    ja natuurlijk houd dat je bezig in je bolletje en doet het slapen geen goed
    met als gevolg minder puf , hopelijk is het snel weer anders en kan je weer volop genieten

    pak sneeuw groet

  3. Môgge Melody,

    Schit-te-rend!
    Ik ken je nog niet zo lang, dus nu maar even een “domme” vraag: werk jij in een dierentuin?
    Zo ja… dan is dat geweldig werk.

    Toen ik een jaar of 20 was heb ik bij Artis gesolliciteerd, maar toen wilden ze alleen mannen.
    Ik zei, dat ik dan eventueel wel alleen de paatjes aan wilde harken, maar nee.. daar wilden ze toen alleen maar mannen voor.

    Gelukkig is dat helemaal veranderd.
    Ik ben stik-jaloers (nounou… ) op jouw werk…

    Groetjes van Marlou

    .

    1. Goedenavond Marlou

      Dank je wel !!

      Domme vragen bestaan niet 😉

      Nee ik werk niet in een dierentuin…. gelukkig niet ook. Al heb ik dat jaren en jaren wel gewild, mijn fysieke en mentale conditie lieten dat nooit toe. Ik heb ooit wel gesolliciteerd voor een vrijwilligersfunctie maar werd op zeer idiote gronden afgewezen, achteraf blij om!! En op dit moment ben ik er ook blij om want nu hoef ik niet op mijn tong te letten en kan ik mensen aanspreken als ze zich misdragen 😉

      Emmen.Zoo – Wildlands, is mijn 2e thuis, ik ben er zo vaak ik kan. In de toekomst zal dat vaker worden omdat wij naar Emmen zullen gaan verhuizen zodra dat mogelijk wordt. (Manlief moet eerst met pensioen, en dat duurt nog plm een jaar of 5 ongeveer)

      Alleen mannen in dienst, dat was toen zo he…. in mijn tijd toen, woonde ik er gewoon veel te ver van vandaag en had ik een andere passie / droom. Ik wilde een eigen dansschool en muziek maken en zingen… die drie combineren tot iets dat toen nog niet bestond… helaas brak ik mijn rug op mijn 16e dus ging die dromen aan duigen.

    1. Klopt helemaal.

      Nee… mijn rug is redelijk oke tegenwoordig, godzijdank, dankzij cbd en mijn gymbal.
      Ik heb alleen last van slechte ogen, die met brillenglazen niet goed genoeg te corrigeren zijn… en door heel veel gedoe met zowel mijn maandagmeneer als mijn eigen (v)echtgenoot, heel veel zorgen gehad de afgelopen weken en dus daardoor weinig slaap… en omdat Joop niets kan doen komt alles thuis op mij neer…. al met al is dat fysiek te veel en dus ben ik gesloopt en heb ik amper energie…

  4. Hallo Melody
    das sind ganz wunderbare Aufnahmen. Besonders schön sind die von den Eisbären 🙂
    Lale und Lili stammen aus “meinem” Zoo in Bremerhaven, dem Zoo am Meer.
    Liebe Grüße
    Brigitte

    1. Hallo Brigitte

      Wie schön dass du mich besuchst und einen Komment hinterlassen hast, danke dir vielmahls !!

      Ja dass stimmt, ich liebe die Eisbären sehr.

      😉 Dass weiss ich. Ich habe sie da damals besucht, ich kenne ‘dein’ Zoo, hat mir sehr gefallen!

      Lieve Grüsse zurück, und ich wünsche dir (euch) ein sehr schönes Wochenende!

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.