Bij elke Kleine Vos en/of Dagpauwoog die ik zag fladderde ze door mijn gedachten en stuurde ik “Heej Skattie, kus uit… -waar ik dan op dat moment ook maar was-” via mijn gsm terug. Die kleine dame, klein maar fijn en oersterk. Ik zie haar nog staan met 2 grote Deense Doggen,  Zep & Senna en Franse Basset Bo.
Saskia “Zepenco” geboren op 15 april 1964 mocht maar 50 jaar worden, vandaag 6 jaar geleden moesten René, Kelly & Jessie en wij haar los laten.
Saskia had haar ‘vertrek’ tot in de puntjes zelf geregeld, en ook de wijzes van afscheid nemen van hen die haar dierbaar waren was a la Saskia ingevuld. Op zekere dag reed ik van oost naar west en tijdens die rit bleef ik me maar afvragen hoe ons samenzijn zou verlopen want we wisten natuurlijk allemaal dat het de laatste keer ‘hier beneden’ zou zijn. Het werd een bijzonder fijne dag, we hebben enorm gelachen, tranen biggelden over de wangen terwijl we dubbel lagen van het schaterlachen. Saskia hield haar humor hoog! En ja natuurlijk stroomden ook verdrietige en onmachtige tranen. Zeker toen ze mij een doosje in de handen drukte dat ik pas thuis mocht uitpakken. Daarin bevond zich een zilveren hartje, dat tot op de dag van vandaag nog steeds aan de armband om mijn pols bungelt.
Bij elke Kleine Vos en/of Dagpauwoog die ik zie groet ik haar nog steeds maar ‘alleen’ in mijn gedachten want via mijn foon kan het al 6 jaar niet meer.
“Heej Skattie, vanaf hier benee naar jou daarboven, kus!”.

20 Hartenluchtjes op “Saskia – 6e”

      1. ja ik mag ook graag naar schepen kijken , varen doe ik soms op een veerpont 🙂
        maar jij wilt dus wel de woeste baren op met je camera 🙂
        wie weet komt het er nog van
        fijne middag groet

        1. Ik wil ergens dit jaar nog terug naar Alphen a/d Rijn… weet je nog? En dan wel de boottocht maken die we toen niet konden maken…. maar ja dat zal wel pas volgend jaar worden ivm c

          Dank je wel, jij ook

    1. Heerlijk toch zulke dingen want je hebt geen controle over wanneer ze in je blikveld komen

      Blauwe korenbloemen, mijn schoonvader
      Rode Klaprozen, mijn zielemaatje die vorig jaar overleed

      Dus ja ik herken wat jij voelt/bedoelt

        1. Stokrozen…. .als ik ze zie weet ik gelijk hoe ze heten in het Engels maar weet ik nooit de nl-naam ;-(

          Roodborstje ja dat is bij mij Anita… maar die leeft godzijdank nog

  1. Zes jaar alweer…niet te bevatten hoe snel de tijd gaat.
    Ik hoop dat je nog veel kleine vosjes en dagpauwogen mag tegenkomen. Saskia wervelt ergens om jou heen… Dikke liefs ♥

  2. Dit ontroert me meer dan ik kan zeggen. Zo’n prachtige vlinder die bij je langskomt met een lieve groet van een duidelijk prachtig mens.

    Merels, roodborstjes, vlinderstruiken, campanula’s, een bepaalde kleur paars, een lied… bij mij allemaal groeten van boven. Door jouw gedeelde herinnering huil ik nu even om het gemis van hen die mij regelmatig groeten. Dat is goed, met de tranen komen nog meer herinneringen.

    Dank je wel, lief Liedje

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.