Rake klappen

Mooi weer in het vooruitzicht… mijn fysiek energieniveau weer aardig op peil dus hoppa wekker zetten, alles in de tuut en op naar Emmen morgenochtend… zo plande ik gisterenavond na een dag rusten mijn ‘morgen’ in.

Het begin liep niet helemaal zoals ik gepland had want in tegenstelling tot normaliter bleef ik ff liggen nadat de wekker gegaan was, ik lag nog zo lekker, om een klein kwartiertje later wakker te schieten en me te realiseren dat ik me moest haasten om binnen mijn gereserveerd tijdslot het park in te kunnen. Niet dat ik ‘geen toegang’ verwacht als ik te laat ben maar toch. Gelukkig verliep alles vlot en rolde ik om even voor 10-en alsnog door de poorten naar binnen. (-oftewel, harder gereden dan mag want mijn spiedende kijkers en die van fantje voor mijn stuur spotten nergens een inkognietootoet dus tufte ik lekker door, ja ja tuurlijk is het fijn enige pouwer onder het minst edel deel te hebben en over een voet te beschikken die het gaspedaal ook wel weet te vinden maar daarover gaat het nu niet toch?-)
Fantanja, Plafantje en Hypoceetje gingen niet met elkaar in discussie over voedselverdeling, de bewoners van de Vlindertempel nodigden hen hartelijk uit aan hun dis, die rijkelijk gevuld voorzien was voor alle ‘smaken’ en fijnproevers.

Het was al aardig druk, tja mooi weer, vakantietijd, veel mensen tóch in Nl blijvend, brrrr. Weinig te merken op ‘t Kompasplein van de ‘halve’ aantal toegelaten mensen tov ‘normaal’. Nou weet ik in mijn scoot ook wel te tuffen dus rolde ik op zijn snelst iedereen voorbij om als 1e de vlindertempel in te komen waar het nog (-heel even maar-) rustig was.

De Atlassen van vorige week waren allemaal pleite maar een aantal Bladvlindes zag ik wel, helaas ook op hun laatste dagen. Achter mij begon het druk te worden dus haastte ik me naar de overkant van de ingang om door de uitgang naar buiten te spoeden.
Enorm mijn best doende afstand te bewaren stond ik op een gegeven moment in een bochtje bij de Olifantenvallei foto’s te maken toen een meneer over me heen kwam hangen, toen ik hem vroeg of hij rekening wilde houden met de 1,5 meter kreeg ik een grote mond ‘u kunt ook even opschuiven’… “Ohja hoor, natuurlijk kan ik dat”… even later een stuk gemopper achter me, tja opschuiven moest ik toch? Hij had niet gezegd voor- of achteruit, ik deed keurig wat hij vroeg, ging alleen niet die kant op die hij bedoeld had, tja communicatie is één, duidelijk zijn is verhaal twee. Grinnikend reed ik weg, zie zo da’s nummer 1, nog meer gegadigden? Wie volgt? Ik ben van mezelf altijd al gul en geef graag maar vandaag was ik echt in een royale bui.

 

(-Mauk neemt het er nog even van… met broertje of zusje op komst is het sabbelen volgend jaar om deze tijd écht voorbij-) Terwijl ik zo naar de olifanten zat te kijken viel me op dat Mingalar OO een soort van ingevallen bekkie had… en ik kijk opzij; shoot, Ma Yay Yee ook… en krijg nou wat, zie ik dat nou goed…. Shwe Zin ook?… huh? watskebeurt? Helaas zag ik nergens een verzorger, ik was zelf alleen dus het antwoord op die vraag moest even op zich laten wachten. (… Shwe Zin heeft het naar verluidt een beetje ho(o)g(er) in haar bolletje gekregen nu zij de favoriete van de nieuwe Bull Timber is, de hormonen razen en dát heeft gevolgen. Zij was kennelijk in een strijd verwikkeld met Ma Yay Yee en Matriarch Mingalar OO vond dat uiteraard geen goed idee en wilde die 2 uit elkaar halen, nam vervolgens deel aan het ‘klappen uitdelen’ maar ontkwam ook niet aan een deel ‘klappen incasseren‘.)

Door de Jungolakas in, in Birdy Bush was het zo megadruk dat ik me daar zo snel mogelijk uit de voeten (ehhh wielen) maakte (rolde). Even later kon ik wat ‘vrijer’ ademhalen terwijl ik onder de boom van de Bonte Vari’s stond. Geen Maki’s te bekennen, nee duhuh, ik was nog te vroeg, ‘komt straks wel dan’. Door maar weer en bij de Slingerapen even halt, een beetje lam, nog niet helemaal wakker kennelijk, of al last van de warmte of wat ook geen idee. Verder maar weer; de Dwergoeistities staan (als ik dat mag zeggen) weggemoffeld in Jims Theater, zo jammer, je ziet ze nauwelijks en fotograferen is helemaal een crime, hetzelfde geldt helaas voor de Gordeldieren, *snik*.

Gelukkig glimlachte Stompie mij wel ‘heej jij weer hier?’ hartelijk toe. In de Olifantendelta stonden Einga Tha en Ein She Min in vrede bij elkaar. Ik weet dat Einga Tha een enorm klier is en constant probeert zijn plaats in de hiërarchie op te krikken, dat levert rake klappen op, zowel in het uitdelen als het ontvangen, Timber heeft hem al een aantal keren fors op zijn plaats gezet maar dat zal op de langere termijn niet goed genoeg zijn en dus gaat Einga Tha weg, naar de dierentuin in Lodz, Polen. (— tenminste dat is me al door een aantal mensen ingefluisterd maar het park zelf meldde hier nog niks over en wilde mijn vraag ook niet bevestigend of ontkennend beantwoorden—)
Ik maakte mijn rondje af en ging weer naar buiten en terug op het Kompasplein belde Daniëlle dat zij inmiddels ook in het park waren (-ze had al eerder gebeld maar in de commotie van veel volk had ik de foon natuurlijk niet gehoord zucht-) en dat zij via Serenga begonnen waren, we spraken af elkaar te treffen op het terras van Het Prairie-Café en even later zaten we daar, in de schaduw, aan de koffie.

Op de Serenga was het niet alleen heet, geheel conform de naam “Verzengende hitte”  maar ook erg druk. Ook hier kostte het ons moeite 1,5 meter te waarborgen en ik raakte al snel de tel kwijt van het antwoord op de vraag ‘wie volgt’ na de 1e feestbeest van het blauwe-enkels-feestje.
De splinternieuwe Lodge is nu ook open, de inhoud ontbreekt nog, dat komt in de herfst als alle vakanties weer voorbij zijn, educatie dus. Staande in de lodge heb je een prachtig uitzicht over de Savanne, in mijn optiek een schitterende aanvulling.

Met gepaste spoed haastten we ons de Serenga weer af, Herman is niet zo fan van hitte noch zon. Halverwege splitst zich dan de route en ga je Nortica op. De witte meiden lieten zich wel zien maar hadden duidelijk geen zin in ‘het publiek vermaken’. Lale en Nela hadden hun plekjes in de duikers ingenomen en waren met Klaas Vaak aan de wandel gegaan. Noordje zat eerst op haar edel deel recht voor een gat in de grond. (-Vorig jaar hebben de ijsberendames daar een grot gegraven, de verzorgers hebben het weer dichtgegooid en een dag later was die grot er weer, de hoogte van die grot is meer dan manshoog… kennelijk willen de ijsberendames die grot behouden dus hebben de verzorgers maar besloten het hen te gunnen en het gat dus niet meer dicht te gooien.-) Of ze nou Lilly naar buiten probeerde te lokken of dat Lilly binnen zat en zij er niet in mocht, geen idee. We draaiden ons op zeker moment om… en nogmaals en ineens was ze weg, kennelijk toch naar binnen dan.

Wij vervolgden onze weg langs de SneeuwUilen, hoe zou het met de Uilskuikens zijn, zouden we die voor de lenzen krijgen… en ja hoor… bij hen hadden we meer geluk dan bij de Wasberen, Stinkdieren en Eekhoorn. Al keek het ene Uilskuiken toch niet zo heel vriendelijk naar mij volgens mij, vindt mensen niet leuk, of misschien grijze langharige vrouwen niet, geen idee, boeit me ook niet echt, ik vond hem/haar wel leuk *glimlach*

Zeehonden, Zeeleeuwen en Pelsrobben hadden ook geen zin dus al snel waren we terug op het Kompasplein. Sinds een week zijn ook de vrijwilligers weer in het park aanwezig, wel minder in aantal en met veel c-regeltjes maar het is fijn weer bekende gezichten te treffen.
In principe had ik mijn rondje klaar en kon ik naar huis maar daar had ik nog geen zin in, veel te mooi weer en ik bevond me in prima gezelschap en ik voelde me nog fit genoeg om een 2e ronde Jungola te doen, dus weer de Vlindertempel in.

De beloning viel me bijna acuut in de schoot want gelijk na binnenkomst zag ik in mijn linkerooghoek iets wits… jawel mijn favovlinder, de Witte Morpho. Die zat te eten dus kon ik ff mee klikken, zij het dan met mijn camera ivm Vlinderskaken. In de Vlindertempel was het erg benauwd dus hobbelden we snel verder, naar buiten door naar de ingang van Jungolakas. Birdybush was minder druk dan eerder maar toch te druk voor mij, in het volgende deel was het rustig, geen Vari’s, geen Maki’s en zelfs de Slingerapen hadden ‘we maken ons vandaag niet druk om publiek’-‘s snoepjes gegeten. De Dwergoeistities dan? Jawel, mazzullll, heel even maar, maar heej beter iets dan niets, toch?

Verder op het terras was het al weer hoogste tijd voor wat vloeibare maagvulling dus Daniëlle nam plaats op het terras bij een oude bekende en Herman en ik gingen naar binnen om koffie met lekkers te halen. Dat viel er heel smakelijk in.

We gingen na een tijd weer verder en zochten de Gekko’s, die we niet vonden, we zochten nesten waarvan we het bestaan wisten, in de hoop jongen te zien, die zagen we evenmin, wel broedende ouders (met wie je heus geen ruzie wil), we zagen ook vredig vretende Olifanten en veel poetsende vogels en ook heel veel mooi groen-groei en -bloei. De temperaturen in de kas liepen ook op dus gingen we op weg naar buiten, de frisse lucht in. (Jah Herman ook de zon *grinnik*). Beetje spoed maken en even later stonden we dus in de Otterbeek.

We waren er klaar mee voor vandaag, alles gezien, het werd te warm, te druk, wij werden te moe en hadden nog een aantal plannen dus maakten we ons op weg naar de uitgang. Bij de ingang van de parkeergarage namen we afscheid en gingen we weer gescheiden ons weegs. Een uur later was ik thuis en kon ik op de bank duiken terwijl man een kop koffie naast me neer zette. Zulke dagen wil ik wel meer, maar heej ik ben niet hebberig, heb er al zovele gehad, deze neemt niemand me af en als mijn ktg toch hapert heb ik altijd HIER nog 155 foto’s om de herinneringen terug te halen.

24 Comments

  1. Mooi verhaal erbij geschreven van een dagje Zoo, mooie foto”s natuurlijk, waar ikzelf zondagavond op Rtl 5 genoten heb van Australische dierenartsen op locatie (Kenia) en op de praktijk en omgeving…

  2. C.J.M. Beeris -v. Schaik.

    Prachtig, mooie foto’s, maar de drukte baart mij toch zorgen.
    Met veel humor pareer je boze mensen en een onschuldig toetje
    doet wonderen, Natuurlijk gun ik iedereen zijn uitje, maar zou me niet graag in de drukte wagen.
    Wordt nog een dingetje!. Fijn dat voor jou deze dag weer een topdag was! Liefs. xxx

    1. Dank je wel.

      Jah mij ook hoor…. ik ben niet zo heel bang aangelegd maar het ‘genoodzaakt’ voelen mensen aan te spreken op ‘fatsoen’ en huidige ‘normen’ vind ik niet prettig…

      Dat komt wel goed, buiten is de kans op besmetting niet zo heel groot en ‘gewoon’ gezond verstand gebruiken doet de rest.

      Ja dat was het zeker, (ik ben er ook enorm aan toe!)

      liefss terug xxx

  3. Goede avond Melody, sommige mensen willen zich graag laten gelden, ik vind dat meestal niet de plezierigste personen en blijf dan maar uit hun buurt.
    Mooie foto’s weer van alle dieren en de lach van stompie maakt je vast wel weer vrolijk. Ik moet er in ieder geval wel om glimlachen hier bij mijn pc 🙂

    1. Goedemorgen Haba

      Jah kennelijk…. ‘kleintjes’ worden over het hoofd gezien, letterlijk en figuurlijk want zitten in een scoot, netjes wachtend op je beurt ben je ook het bokje want velen dringen dan voor

      LIef hè, die zijn altijd leuk hoor.

  4. Kakel

    Weer een dagje lekker de hort op. Je hebt het zo nodig!
    Groot gelijk dat je plaats maakte voor de anderhalvemeterman. Hahaha (-: Dat kan ik altijd waarderen.
    Blij dat je weer een beetje in de lift zit, lieverd ♥
    Genoten van je foto’s en schrijven.
    Dikke liefs

Voel je welkom & vrij om je ❤️ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.