* Schiere Bagger

Prut-Pret

Dinsdag was ik er in de hoop sneeuwfoto’s te kunnen mogen maken, toen ik manlief in de verzorgende handen van zoonlief kon achterlaten. Die sneeuwfoto’s-vlieger ging helaas niet op, dus ging ik vandaag, toch nog wel onverwacht toen schoon vrij bleek te zijn en dus voor manlief kon zorgen, in de herhaling want volgens de weersvoorspellingen zal er eerst nog sneeuw vallen en dan vervangen worden door ijzel. Dit weekend zal het daardoor wellicht niet gaan lukken want tja, 2x 3 kwartier rijden met ijzel ga ik natuurlijk niet doen.

We waren op tijd dus onze 1e stop was Nortica, waar het weer nu perfect bij het thema past overigens, de ijsberen dus. De 4 dames, Noordje, Nale, Lela & Lilly vermaakten zich opperbest met de witte prut, hen deerde de extreme koude van -8 met een gevoelstemperatuur van beduidend lager door de snijdende wind, duidelijk niet. Noordje was vandaag degene die ik het meest vastlegde want zij had een laken te spelen gekregen en dat dat haar ontzettend veel plezier gaf, en vervolgens de toeschouwers uiteraard ook, was overduidelijk en te mooi om te negeren. De pinguïns hadden wel een helpend warm handje nodig en waren voorzien van strobalen waarmee ze toch wat beter konden schuilen tegen de ijzige koude.

Eenmaal terug op het kompasplein stonden we even stil om een sigaretje te roken en met een medewerker te kletsen, altijd leuk, ook omwille van de info die men dan verstrekt, de ene persoon laat wat meer los dan de andere maar dat geeft uiteraard niet.

Herman keek mij aan en grinnikte gelijk dat Serenga vandaag geen beurt zou krijgen. Dat klopte ook want ondanks mijn sterke gewillige geest had mijn lijf al besloten het voor vandaag voor gezien te houden, dus ging de knop van de wilskracht om en met behulp van Herman, die mij vervolgens de rest van de dag aan zijn arm meesleepte, lukte het uiteindelijk achterin Jungola te komen om daar op het terras bij het Rimbula restaurant neer te ploffen om te gaan genieten van heerlijke broodjes met vis en warme chocolademelk, lekker fout allemaal maar heej waar heb ik anders mijn pillekes voor? Die heb ik immers niet aangeschaft om ze in mijn tas te laten verrotten toch?

Eenmaal binnen werden we gelijk getrakteerd om dieren binnen blikveld, zowel de Balispreeuwen als de Vleerhonden doken voor ons op maar door het verschil in temperatuur besloeg niet alleen mijn bril maar uiteraard ook onze camera’s. Het duurde even maar uiteindelijk lukte het dan toch enkele foto’s te maken.

We vervolgden onze weg, namen de boot over de Rimbula Rivier en wandelden daarna de Birdybush in. Daar werden we, zoals altijd, enthousiast begroet door Theo & Thea. De 1e van dit duo weet niet wat het is lief te zijn dus die houden we altijd enorm in de gaten want je wilt echt niet voelen hoe hij met zijn snavel op je tenen tikt, om nog maar te zwijgen van de meppen die hij kan uitdelen met zijn vleugels. Thea daarentegen is veel aardiger en komt ons altijd gelijk gedag zeggen. Daniëlles rolstoel vind zij machtig interessant en die wordt dan ook altijd aan een gedegen onderzoek onderworpen.

Hun zoon Pino scharrelde aan de overkant rond bij een groepje andere bezoekers en onderzocht daar een ander voorwerp van grote voorkeur voor deze vogels, namelijk veters… Een jonge moeder met een klein meisje op schoot waren het object van Pino’s interesse en vonden het prachtig natuurlijk.

Normaliter starten we altijd in de Vlindertempel maar omdat we vanochtend, mede gezien het tijdstip, gekozen hadden voor het starten bij de IJSberenmeiden werd de Vlindertempel automatisch onze laatste stop, omdat anders de camera’s te vaak een klap krijgen van de grote verschillen in temperaturen en dat te veel condens oplevert wat weer schadelijk kan zijn voor de camera’s en dat willen we uiteraard niet. Op terugweg door de Vlindertempel heen en daar wisten we nog enkele foto’s te scoren en wederom te constateren dat we weer soorten zagen die we een tijdlang niet zagen, en soorten die we de laatste tijd veelvuldig zagen nu niet zagen. We wisten wel de bladvlinder te scoren, dat is een vlinder die wel het allerbeste in haar omgeving opgaat, je moet echt heel goed kijken wil je deze vlinder spotten want zij draagt haar naam echt met ere. Ik fotografeer deze vlinder ook bewust altijd met meer licht omdat je haar anders niet kunt onderscheiden van de plaats waarop ze zit, waaraan ze hangt.

75 foto’s … staan H I E R

Al snel brak het zweet me uit en kon ik maar nauwelijks de neiging om mijn jas en dikke trui uit te doen, onderdrukken. Ik kreeg het benauwd en wist op dat moment dat ik moest zorgen dat ik thuis kwam omdat het restant aan energie die ik nog had nodig zou zijn om mij thuis te brengen. Dus hobbelden we met zijn drietjes door de uitgang naar buiten, weer even later mijn auto in en reed ik zo snel ik kon, zo veilig mogelijk natuurlijk (jaja ik ben wel een ex-blondT-je maar nog niet compleet het padje kwijt) naar huis, even ‘schijt’ hebbend aan snelheidsregels etc. Af en toe stout zijn mag wel toch? glimlach
Eenmaal thuis aan de hete koffie, gelardeerd met paracetamol, op de bank… en terwijl ik even recht vooruit kijk zie ik de sneeuw al weer vallen, timing was dus weer goed.

6 gedachten over “Prut-Pret

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.