Pohosstt

Omringd door tal van geluiden die ze allemaal wel kende onderhand… had ze al meermalen op haar horloge gekeken en bleven haar oren gespitst, wachtend op die galmende stem op de gang die jubelde “pohossttttt”
Sinds die ene dag, die zo ontzettend anders en totaal onvoorstelbaar eindigde dan ze die ochtend ook maar kon bevroeden, was die galmende aankondiging het enige moment op de dag waar ze halsreikend naar uitkeek.
Vér voor die dag verdeelde ze haar vrije tijd tussen haar grootste passies, het dansen en het musiceren en het zingen, en het werk dat ze deed om de nodige centjes voor die passies bij elkaar te schrapen.
Op haar werk had ze een collegaatje met wie ze vanaf de allereerste dag de beste maatjes was geworden en nu was het dat meisje dat haar elke dag weer door de dag heen hielp met brieven vol vrolijkheid, grapjes en tal van andere zaken die ervoor zorgden dat zij soms schaterend en met buikpijn, die de aandacht van de andere pijn afleidde, de banden waarmee ze vastgebonden lag liet rammelen.
Daar was het… “Pohossttttt”
Ze opende de brief en begon te lezen hoe haar vriendin zich stierlijk verveelde en hun baas op het punt stond de zaak te sluiten want klanten kwamen er nauwelijks, niemand durfde de straat op in de winter van 1979. Een winter waar zij helemaal niets van mee kreeg behalve dan de grijze lucht die over de wereld hing, het enige dat zij kon zien door her raam naar buiten op de 3e etage van het ziekenhuis.

 

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 2 – 16 maart:  Schrijf-Uitdaging nr. 12

26 thoughts on “Pohosstt

    1. Ja nou en of… zeker toen…. er was immers nog niets van de huidige moderne luxe zoals gsm / laptopts / internet etc, zelfs een tv had ik toen niet

  1. ‘n ontroerende invulling van het thema; en weet je … het slot ging voor mij bij de eerste lezing een andere wending uit dan bij de tweede lezing.

  2. mooi geschreven Melody
    een kaartje of brief van een geliefde of bekende doet altijd goed en zeker als je in het ziekenhuis ligt voor langere tijd

          1. er is al zoveel ellende rondom ons in de wereld
            dat ik laat de gein mijn leven beheersen , en de rust van de natuur 🙂
            leuk lezen hé dat ik noem het maar oud Nederlands:)
            fijne avond groet

  3. Gewone post blijft leuk om te krijgen en te versturen. Ik doe er nog steeds aan. Als ik het adres van het stel van Blogje Om had geweten, was er zeker een kaart op de bus gegaan.
    Ja en de winter van 1979 waren we dus allebei op hetzelfde terrein, alleen waren mijn omstandigheden rooskleuriger. We draaiden extra diensten voor de collega’s die de stad niet konden bereiken.

    1. Klopt helemaal, ik ook….zij het dan kaarten met korte teksten want lang schrijven lukt niet met mijn handen / vingers

      Dat snap ik helemaal.

      Ja dat zei je al eens eerder…. wie weet heb je wel aan mijn bed gestaan joh, of was jij diegene die over de gang ‘pohost’ galmde ;-0

      1. Nee dat was ik niet. Ik deed in dat jaar een opleiding in de psychiatrie voor het B-diploma.
        Ik heb je mail gezien, waarvoor dank!!! Mijn vermoeden bleek dus juist …

  4. Ik was vier jaar in 1979 en ik kan me niets meer herinneren van die barre winter.
    Wel heb ik een foto van een paar jaar later, waarop ik omringd ben door een dik pak sneeuw 😉

    1. ik was 16 … vierde mijn 17e verjaardag in dat bed… herinneren doe ik me qua weer er ook niks van hoor…. behalve dan dat mijn bezoek wit van sneeuw etc binnen kwam en dat mjin vader op zondag mopperde dat het rotweer verhinderde dat fc-groningen speelde

      DIe heb ik ook nog wel ergens, zij het dan dia’s. met mijn 1e kind

  5. Post is altijd leuk maar zéker in een ziekenhuisbed. En wat je zegt, in die tijd was zelfs TV luxe op de ziekenhuiskamer ( die meestal een zaal was dus met teveel mensen om iedereen zo’n lawaaitoestel aan het bed te geven) Ik herinner me eigen geen heel barre winter, misschien komt dat wel omdat ik winter altijd wel leuk vond.
    Alleen die van 62/63 herinner ik me maar dat komt omdat ik toen net bevallen was en dus niet met de kleine naar buiten kon.

  6. Toen was de post in jou geval belangrijk, maar ik heb gemerkt dat het nog steeds zo is als je langer ziek bent. Mensen onderschatten vaak het effect van een persoonlijk gestuurde brief of kaart, maar dat effect is nog steeds best groot kan ik uit ervaring vertellen.

    1. Ja klopt hoor.

      Ook wat dat betreft ben ik het volkomen met je eens…. die ervaringen heb ik veelvuldig, doe ik nog steeds, opgedaan.

      Niet alleen bij ziekte overigens…. maar vooral ook bij mensen die met een overlijden te maken kregen, de eerste paar weken krijgen ze amper tijd voor zichtzelf omdat ze constant overvoerd worden met aandacht maar al snel is dat over en uit in veel gevallen en dan komt die klap alsnog….

  7. Fijn om dan een brief te ontvangen, duurt iets langer dan het lezen van een kaart 😉 was terugschrijven ook nog een optie?

    1. Ja nou en of!!

      In 1e instantie niet omdat ik aan het bed vastgebonden lag, ik had een casseterecorder en sprak dan een bandje in die opgestuurd werd … met behulp van verpleging en mijn ouders

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.