Groei

WoW~  Schrijf-Uuitdaging ~ Write on Wednesday ~ Thema 29 mei 2019
Gestart in het web-log.nl tijdperk-Loesjes 2007/2009 – Aline 2010/2012.
Herstart hier: 06-02-2019

2-wekelijkse Schrijf-Uitdaging in max. 175 woorden.

Thema 12 juni: Vrij

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


 

Ons huis barstte nog net niet uit diens voegen.
Gelukkig keert die uitbundige groei zich binnenkort om want sinds afgelopen vrijdag mag onze jeugd zich de trotse eigenaar noemen van hun allereerste eigen stek op een mooie stukje Drentse grond., dat overigens aan de buitenkant van de muren ook wel die omgekeerde groei kan gebruiken.
De benodigdheden om een leegstaand huis te kunnen beginnen met bewonen moesten nog wel aangeschaft dus hebben mijn schoonmeisje en ik een super op Duitse grond onveilig gemaakt. Vele dozen in tig ritjes heen en weer zijn reeds verhuisd maar vraag me niet waar het vandaan kwam want van omgekeerde groei is hier nog niet echt sprake al kun je wel stellen dat er een behoorlijke tornado door het huis heeft geraasd. Normaliter zou ik al lang een paar oogkleppen versleten hebben maar een andere vorm van groei, CBD-, werpt aanhoudend zoete vruchten af. Het zal nog veel werk vergen maar over zo’n 2 weken is ons huis klaar voor een nieuwe groeifase, de opknapfase. Wij zijn er (bijna) klaar voor!

24-U

Have an U-2-share?
Please join us and share your link at https://abcwednesday.com & Leave your link:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


 

Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

24-U

As you probably know, there are lots of Monkey-species around the world. Far more than we realise and know probably as well. So today I introduce to you a species that I’ve met recently…
The Uakari, also know as Cacajao

 

 

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15. My other U-entries for previous rounds:

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Alles heeft zijn tijd


(Foto met dank aan Ellen C.)

 

Zachte voetjes dalen weer neer,
onweerstaanbaar aangetrokken.
Vrijmoedig en onverschrokken,
het ontastbare beroert teer.

 

Heden en verleden kwamen
vandaag zo maar weer eens bijeen.
Verenigd, weer even samen.
‘Ik ben er, je bent niet alleen’.

 

Werelden eindig gespleten.
Mist die de grens nog verduistert
tot onze tijd is versleten.

 

Namen liefdevol gefluisterd
geen één wordt een keer vergeten,
want er wordt altijd geluisterd.

 

Opbloeien

  Zing-ZO ~ Limerick op Zondag
Gestart op 29 januari 2012 ~ Zondag 26 mei 2019

 

 

Er wordt wat heen en weer gesneden,
vandaag, morgen en in ‘t verleden.
Gesneden delen,
of wonden helen,
of voordelig zijn in het heden.
Die lessen die ieder moet leren
zijn misschien moeilijk te verteren.
Hebben uitgeput
toch hebben ze nut
want zo leer je het tij te keren.
Daardoor leren wij beter roeien,
zal onze veerkracht laten groeien.
Koester elke wond
Met voet in de grond
zodat we ultiem op gaan bloeien.

Weblogmeeting Apenheul

Rond de klok van 18.15 stapte ik het huis weer binnen na een heerlijke dag in Apeldoorn. Het weer was perfect, de sfeer was uit de kunst en ik denk dat ik niet de enige ben van ons 7 die terug kan kijken op een heerlijke dag, alsmede dat we allemaal weer met de nodige foto’s thuis kwamen. Voor Niels was het wel ff een heel andere ervaring dan anders want normaal loopt hij altijd maar vandaag kon hij ervaren hoe een dierentuin bezoeken is als je in een rolstoel zit. Door een operatie aan één van zijn voeten behoort zo’n wandeling uiteraard niet tot de mogelijkheden.


We lieten ons lekker gidsen door Minoesjka. Als jarenlange abonnee kent zij het park op haar duimpje en had ik in die zin voor de verandering eens een dagje vrij glimlach. Zij en Karel  zijn afhankelijk van het openbaar vervoer en dus had ik de tijd van samenkomst afgestemd op hun mogelijkheden. Daphne en Cincia, en ik met Niels en Anita reden in 2 auto’s die kant op vanochtend en toen we aakwamen waren Karel en Minoesjka er al. Op naar de koffie uiteraard, die er smakelijk inviel, dat wil altijd wel na een behoorlijke reistijd.

Gelijk bij de ingang van het officiële deel van Apenheul werden we verwelkomd door mijn lievelingsvogel. Na het maken van enkele foto’s zetten we onze wandeling voor om de talrijke apensoort goed op de kiek te zetten. Viel niet altijd mee want a) ze zijn enorm beweeglijk allemaal en b) de zon scheen volop en dat wil dan nog wel eens voor onduidelijke beelden zorgen glimlach. Had je geen last van die 2 dingen dan had je wel te maken met schitteringen in het glas of weerspiegelingen van de mensen om je heen. Is niet erg, hoort er allemaal bij en als regelmatige dierentuinbezoeker ben ik daar natuurlijk al lang aan gewend.

IK had op Facebook al menig geboortenieuwtje van Apenheul meegekregen dus ik hoopte op het scoren van enkele mooie babyfoto’s, dat is gelukkig gelukt. Deze hierboven bijvoorbeeld maar ook in de map kom je er nog wel een aantal tegen. De dag vloog voorbij, dat is dan wel aan minpuntje, en voor we het allemaal goed en wel beseften zaten we bij de uitgang weer aan een tafeltje met zijn allen om een ‘afscheidsdrankje’ te doen. Daarna stapten Karel en Minoesjka bij Daphne en Cincia in de auto zodat zij bij het station afgezet konden worden. Ik reed met Niels en Anita door naar het noorden want met onze energie was het ondertussen wel karig gesteld. Ook totaal niet erg want de dag was top en hartstikke gezellig en gemoedelijk dus dan heb je vermoeidheid er wel voor over. Zowel de heenrit als de terugrit verliepen probleemloos overigens en dat scheelt dan ook wel. Ik hou niet meer van autorijden zoals ik vroeger deed, dat is vandaag ook wel weer gebleken. Niels kan nu natuurlijk niet rijden en Anita vindt mijn auto niet fijn rijden dus reed ik zelf, dat is wel even iets dat ik moet incalculeren want ik heb daarvoor niet alleen nog fysieke energie nodig maar ook mentale om verantwoord te kunnen rijden, je moet immers tegenwoordig ogen voor 10 hebben en ook opletten voor medeweggebruikers want er zijn stuntpiloten bij die je af en toe behoorlijk in het nauw kunnen brengen, is me vandaag ook weer overkomen.

Alles is verder gelukkig goed gegaan en bij het vertrek in Apeldoorn spraken we af dat de volgende weblogmeeting in Blijdorp zal plaatsvinden. Een datum zal ik eerdaags wel prikken, ergens zo eind september – begin oktober. Daar kom tzt dus wel op terug.

Tot slot de foto’s…
Mijn map bevat 90 foto’s en staat H I E R
Daphnes Foto-Album bevat 175 foto’s en staat H I E R
Cincia’s Foto- Album bevat 100 foto’s en staat H I E R
En zodra Minoesjka en Karel hun verslagen hebben geplaatst zal ik hun links hier ook aanvullen.

 

>>>>> Foto van Karel

 

Verslag van Karel

&

Foto’s van Karel

Liefde is voor altijd


Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag ~ sinds 11-11-2017
voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012) ~

 

Ongelofelijk maar waar… de bookmakers hebben gelijk gekregen en natuurlijk vind ik het helemaal geweldig dat Getty Kaspers onttroond is, zoals ze zelf zei: eindelijk mag ik nu terugtreden en het koningschap overdragen en me als prinses terugtrekken. 16 mei jl. won Duncan Moore, dat zal niemand ontgaan zijn. De heksenketel rondom dit liedjesfestival is volledig ontploft en of je het nu haat of bemint… Duncan is voorlopig onder de pannen, zijn agenda zal bommetjevol zijn. Voorlopig is zijn bedje wel gemaakt, gezien zijn talent ook geheel verdiend en terecht dus!

En ja… uiteraard ben ik al reuze benieuwd naar hoe Nederland dit gaat oppakken en waartoe de strijd om de locatiekeuze zal leiden. En natuurlijk wie Nederland volgend jaar zal gaan inzetten en hoe de Nederlandse bijdrage dan zal zijn.

Al zie ik mezelf dan als iemand die best wel verstand van muziek heeft… heb ik totaal geen verstand van muziek als het gaat om het Eurovisie Songfestival want ik sta ieder jaar weer compleet verbijsterd bij de meeste van de inzendingen. En dan heb ik het nog niet eens over de al dan niet afschuwwekkende uitdossingen en alle toeters en bellen eromheen. De vraag hoe of het gesteld staat met de kwaliteit van de uitvoerende en het uit te voeren muziekstuk laat ik dan maar in het midden.

Dit jaar zat er een liedje in het festival dat mij gelijk al goed viel en is bijgebleven, met regelmaat duikt de melodie op in mijn hoofd. Ik vind het een hartstikke leuk nummer al vind ik dan niet geschikt als dé song die een land moet vertegenwoordigen. Het is geenszins een muzikaal hoogstandje maar is dat gelukkig nooit een definitie van het wel of niet leuk vinden van een stukje muziek. Dit nummer raakt mij omdat de tekst klopt voor mijn gevoel en omdat het een ritme heeft dat mij vrolijk maakt.
(voor hen onder jullie die niet zo goed in het Engels zijn… ik heb de tekst erbij gezet en zo letterlijk mogelijk vertaald zodat je weet waarover zij zingt)

 

 

Travel the world to see
the ruins of what has been
Learning our history
But still, we don’t take it in
Why we make it tough,
the world has had enough
Don’t get too political
And who are we to judge?
It doesn’t take too much
Only just a miracle
Love is forever
Love is forever
and everyone
Love is forever
Love is forever
and everyone
Just a taste of love,
a taste of what
could actually rule
both me and you
A taste of love
is all we got
So don’t you never
ever give up love
Come over
my long lost friend
And work on
a happy end
Imagine what we
could do afer what
we’ve been through
Why we make it tough,
the world has had enough
Don’t get too political
And who are we to judge?
It doesn’t take too much
Only just a miracle
Love is forever
Love is forever
and everyone
Love is forever
Love is forever
and everyone
Just a taste of love,
a taste of what
could actually rule
both me and you
A taste of love
is all we got
So don’t you never
ever give up loveVenez découvrir la vie
Ce soir on va tous partir
Le beau temps n’est pas fini
Qu’en dites-vous, mon ami?Hvorfor ska’ vi slås?All we need is loveLiebe ist für alle da

Kærlighed er håb,
alle ka’ forstå
Kærlighed er samme sprog

L’amour est pour toujours
L’amour est pour toujours
et pour tout le monde
L’amour est pour toujours
L’amour est pour toujours
et pour tout le monde

Just a taste of love,
a taste of what
could actually rule
both me and you
A taste of love
is all we got
So don’t you never
ever give up love

Bereis de wereld
om de ruïnes te zien
van wat is geweest
Onze geschiedenis lerend
maar toch
nemen we het niet op
Waarom doen we zo moeilijk
de wereld heeft genoeg gehad
wordt niet te politiek
en wie zijn wij
om te oordelen
Zoveel heeft het niet nodig
alleen maar een wonder
Liefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
LIefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
Slechts de smaak van liefde,
de smaak van wat werkelijk
jou en mij kan regeren
De smaak van liefde
is alles dat we hebben
Dus nooit en te nimmer
opgeven aan de liefde.
Kom hier mijn lang geleden
verloren vriend en werk
aan een gelukkig einde
Stel je voor wat we
zouden kunnen doen
na wat wij hebben doorgemaakt.
Waarom doen we zo moeilijk
de wereld heeft genoeg gehad
wordt niet te politiek
en wie zijn wij om te oordelen
Zoveel heeft het niet nodig
alleen maar een wonder
Liefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
LIefde is voor altijd
Liefde is voor altijd
en iedereen
Slechts de smaak van liefde,
de smaak van wat werkelijk
jou en mij kan regeren
De smaak van liefde
is alles dat we hebben
Dus nooit en te nimmer
opgeven aan de liefde(herhaling van regels
in andere talen
waaronder het Deens,
het Frans, het Duits)

De Bovenkamer

Schrijfveren
Thema van donderdag 23 mei 2019.
Al is het in mijn archieven en categorieën niet echt te zien, toch deed ik in het verleden veelvuldig aan ‘schrijven’ nav een thema op de site Schrijfveren van Heldenreis.
Om diverse redenen kwam het er al heel lang niet meer van, ik miste het ook niet echt. Hoe ik blog, en waarover, hangt altijd af van de stemming waarin ik verkeer. Soms kan iets langere tijd mijn aandacht hebben en doe ik er veel mee en soms zakt het dan weer weg, zoals het schrijven nav een thema zoals bij Schrijfveren dus.
Vandaag dacht ik: “Laat ik eens gaan kijken welk thema voor vandaag in de lijst staat…” en alsof het dan zo moet zijn zie ik een thema staan dat voor mij wel heel erg actueel is. Nou is het dat altijd al geweest maar nu nog veel meer. Kortom: tijd voor een volgende Schrijfveer. 

 

Globaal genomen heeft mijn bovenkamer tot dusver 3 stadia doorgemaakt. De 1e vanaf mijn geboorte tot aan mijn bijna 17e, de 2e vanaf mijn bijna 17e tot aan mijn bijna 55e en de 3e sinds mijn bijna 55e dus. Deze laatste bevalt me het allerbeste. IK ben na 45 jaar medicatie-vrij en leef voor het eerst welwillend sinds bijna 2 jaar nu.
De schade aan mijn bovenkamer in ontstaan in de eerste 2 stadia, mijn rugzak is behoorlijk gevuld met geweld op divers niveau. Delen daarvan zijn onverwerkbaar, te gruwelijk waardoor verwerking onmogelijk is. Dankzij vele therapieën in tal van soorten en maten heb ik geleerd ze te accepteren als gebeurtenissen uit het verleden. Ze hinderen me ook niet echt meer, tranen vloeien er nog maar heel zelden om. Als iets uit die tijd in mijn hoofd omhoog komt dan duw ik het niet weg maar sta mezelf toe er ‘even’ bij te blijven, ik zet in mijn gsm de wekker. Als die wekker dan afloopt, zucht ik diep en focus ik me weer op het nu. Dit is een trucje die ik aangeleerd heb om te voorkomen dat ik niet in vluchtgedrag ga vervallen want dan haalt het me uiteindelijk in en doet het meer kwaad dan dat het me op deze manier doet.

Er bestaan tal van uitspraken die met ‘de bovenkamer’ te maken hebben. Clichés heten ze ook wel met een mooi woord. Het is soms zó cliché maar toch: het heel bewust focussen op het nu werkt voor mij heel goed. Ik ben gelukkig inmiddels in staat de grenzen te herkennen, én erkennen, van fout / goed in de zin van wat voor mij werkt of niet. Mijn streven is nooit meer terug te hoeven naar chronisch gebruik van medicatie voor de psyche, nooit meer te moeten hoeven afkicken van een medicijnverslaving of wat ook. De enige, in de volksmond ongezonde, verslaving die ik heb is het roken. En nee, niemand zal iets kunnen zeggen dat mij zal doen besluiten te stoppen. Als ik al ooit zal stoppen met roken zal het maar 1 reden hebben, dát ik het zelf wil.

Mijn bovenkamer is nog steeds volop in beweging. Er is al heel veel winst geboekt maar het einde daarvan is nog niet aan de orde, niet eens in zicht zelfs. Helemaal goed, ik ben immers nog maar 56 dus ik heb nog wel ff te gaan, normaal gesproken dan, al is ‘normaal’ in deze context natuurlijk een onzinnig woordgebruik want leeftijd zegt helemaal niets. Met andere woorden, ik probeer nu van elke dag het beste te maken. Het voelt soms wel alsof ik schade wil inhalen van verloren tijd maar ik weet natuurlijk dat dat niet mogelijk is. De tijd die ik nu leef vul ik waar mogelijk in zoals ik dat wil. Natuurlijk voldoe ik ook aan verplichtingen die bij het leven horen maar me in alle bochten wringen om het jan en allemaal naar de zin te maken ten koste van alles, werkelijk alles… nee dat doe ik niet meer.
Men zegt wel eens dat je je ware vrienden leert kennen in tijd van nood… dat is waar, heb ik zelf ook wel ervaren maar een andere methode om die ware vrienden te ontdekken is er ook. Zeg maar eens ‘Nee’ op een hulpvraag, herhaal dat een aantal keren… dan merk je ook heel goed wie je ware vrienden zijn.

De bovenkamer… iets dat we allen bezitten, iets dat bij een ieder van ons anders werkt, iets dat effect heeft op alles dat je doet / laat. Jammer wel dat je vaak niet aan de buitenkant kan zien of iemand een goed functionerende bovenkamer heeft of eentje met zegeningen. Ik mag dan wel al ruim 56 jaar zijn maar ik merk nog steeds dat er mensen zijn die een ander beoordelen op het uiterlijk en gedrag. Toegegeven, daaraan maak ik mezelf ook schuldig! Toch… roep ik mezelf altijd gelijk een halt toe zodra ik constateer dat ik het doe want ik weet immers niet wat die persoon in diens bovenkamer heeft en hoe dat daar kwam?! “De 1e indruk is een daalder waard” is dus zo’n spreuk waarbij ik altijd mijn wenkbrauwen frons want die 1e indruk is niet leidend voor hoe iemand is, integendeel zelfs! In die zin geldt voor mij dus ook zeker wel de uitspraak ‘ieder mens verdient een 2e kans…’. Het vervolg-oordeel kan in de plus of in de min uitvallen. Soms mag je iemand op die 1e indruk wel en blijkt later dat die persoon echt niet iemand is die bij jou past, het kan wel degelijk ook andersom heb ik ervaren!

De laatste tijd zie je in de media aandacht ontstaan voor die bovenkamer van de medemens. Psychische problematiek is niet onder één noemer samen te vatten, het is heel divers en wordt bovendien bemoeilijk door de persoon in kwestie zelf. Milieu, opvoeding, (niet-)-kansen in het leven, ervaringen en noem maar op. Ieder mens is de, telkens wijzigende, optelsom van verleden en heden. Daarbij opgeteld, wat veel mensen niet meerekenen of zelfs niet eens willen/kunnen erkennen, zijn de genen. Het startpunt van je verleden is niet het moment dat je geboren werd, vind ik althans.

Mijn bovenkamer is in beweging en gelukkig maar ook. Er is veel ruimte gekomen om nieuwe dingen te ontdekken, leren en vooral toe te laten. Dat geeft zin om naar ‘morgen’ uit te kijken, het wekt nieuwsgierigheid op, het werkt verlangen en hunkering in de hand want er zijn ‘ineens’ dingen die ik nog wil. Ik had nooit een bucketlist zoals men dat zo mooi noemt maar die is wel aan het ontstaan de laatste 2 jaar. Niet dat die lijst me nu onder druk zet overigens hoor, ik neem nog steeds alles met telkens maar 1 stap vooruit en zie wel wat er dan gebeurt, ik laat me graag verrassen!

De deuren van mijn bovenkamer staan open… alles mag ongeremd naar binnen komen nu. En iets dat binnen is en mij niet bevalt knikker ik er met dubbele snelheid weer uit grijns.