Toe maar Ivan

Trees‘
Zwijmelen op Zaterdag
~ sinds 11-11-2017
~
voorheen bij Marja
(sinds 17-11-2012) ~ 15 juni 2019

 

Ik was 12 toen ik voor het eerst bij een koor kwam…  Nadat man en ik eenmaal een stelletje waren geworden voegde hij zich ook bij het koor.  Als hij volgens de dirigent niet genoeg volume toevoegde zei die altijd ‘toe maar Ivan’…  Deze herinneringen kwamen boven drijven toen ik 2 weken geleden uit het donkerste hoekje van onze zolder een grote koffer tevoorschijn haalde.  Eenmaal beneden opende man die koffer en bleek die vol te zitten met partituren van de diverse koren waarvan hij lid was geweest, niet alleen van ons gezamenlijk gemengd koor maar ook van de 2 mannenkoren.
De keuze voor vandaag valt dus op Ivan. Rebroff om precies te zijn.
Veel mensen denken altijd dat hij een Rus was maar dat is niet het geval. Hij werd geboren in Berlijn-Spandau als Hans Rolf Rippert op 31 juli 1931. Hij brak door in zijn rol als Tevje in de musical Anatevka in 1968. Vanwege zijn enorm stembereik, ruim 4,5 octaven maar liefst, werd hij al snel een veelgevraagd en gevierd zanger in diverse genres. De Russische volksmuziek is het genre waarmee hij bij het ‘niet-liefhebber-van-klassieke-muziek’ bekend werd. (Hij overleed op 27 februari 2008 in Frankfurt alhoewel hij staatsburger van Griekenland was.)

Een nummer dat wij bij het gemengde koor, maar man ook in solo bij de mannenkoren, zongen, was er eentje van Ivan en die deel ik vandaag met jullie. Het verhaalt de Legende van 12 Rovers.

 

De Legende van de 12 Rovers (Lied uit de Russische Volksmuziek)
De teksten voor dit populaire Russische volkslied zijn ontleend aan het verhaal “On The Two Great Sinners”, uit het vierde deel van het onvoltooide gedicht “Who Lives Well In Russia” (1863-1876), van de Russische dichter, schrijver, criticus en uitgever Nikolai Nekrasov (1821-1878). De muziek is geschreven door de Russische componist Nikolai Manykin-Nevstruev (1869-?)
Nekrasovs gedicht was gebaseerd op de volkslegendes over Ataman Kudeyar, die bekend waren en opgeschreven in veel zuidelijke en centrale provincies van Rusland, van Smolensk tot Saratov. Volgens de meeste historici is de naam Kudeyar (Кудеяр) van Tataarse afkomst, zoals de Perzische naam Xudāyār (Худаяр) wel ‘Geliefde van God’ betekent. Andere historici zijn het daar niet mee eens, en geven aan dat de naam Kudeyar vrij gewoon was in West- en Centraal-Rusland, en betekende “The Strongest of Wizards”. De beroemdste legende over Kudeyar vertelt dat hij de zoon was van Vasily III, de groothertog van Moskou, en zijn eerste vrouw, Solomonia, die werd geboren nadat ze in ballingschap naar een klooster voor onvruchtbaarheid was gestuurd. Dit zou betekenen dat hij de oudere broer was van Ivan IV Grozny, of Ivan de Verschrikkelijke, en zijn echte naam zou Prince George Vasilievich zijn. Volgens een andere legende was Kudeyar de zoon van Sigismund Bathory, de prins van Transylvania. Na een ruzie met zijn vader vluchtte hij naar de Kozakken van de Dnjepr, waarna hij in dienst ging van de tsaar Ivan Grozny, waar hij diende onder de wachters van de tsaar. Zijn echte naam in die zaak was Prins George Gabor. Geen van de te veel legendes kan ons echter vertellen wat de oorsprong van Kudeyar eigenlijk was. Het is alleen bekend dat hij de chef werd van een overvallersbende, waarmee hij de rijke konvooien beroofde. Aan het einde van zijn leven bekeerde Kudeyar zich en keerde terug naar het christendom, volgens sommige bronnen, levend als een kluizenaar in de bossen, waar hij een kerk in zijn grot regelde.
Nikolai Nekrasov maakte een korte en ruime gelijkenis van de volkslegendes. De moraal, zo zegt hij, is behoorlijk revolutionair, in overeenstemming met de politieke mentaliteit van de vele goed opgeleide en niet nobele Russische mensen van die tijd: de beste zaak is om de Russische boerenstand te bevrijden van de sociale onderdrukking. De censuur verhinderde de publicatie tot 1881. De eerste illegale publicatie van het gedicht vond plaats in 1879.
De componist, Nikolai Manykin-Nevstruev, was vroeger een Moskouse musical- en theateractivist. Hij werkte in het Conservatorium van Moskou en de Russian Music Society, werkte als dirigent voor Stanislavskiy en Nemirovich-Danchenko, werkte in andere theaters. Hij schreef muziek en verzen voor hij theatervoorstellingen, componeerde muziek voor vele romances door de beroemde Russische dichters, zoals A. Pushkin, M. Lermontov, K. Balmont, A. Beliy en anderen. Zijn composities werden uitgevoerd door de beroemde Russische baszanger F. Shaliapin. Sommige van zijn werken worden algemeen beschouwd als folk van oorsprong.

Verrassingggggg

Vandaag zou een grote wens van veel bezoekers van Wildlands in vervulling gaan….
Dat ook een andere, nog veel grotere, wens van de trouwe parkliefhebbers ook in vervulling zou gaan verwachtte niemand maar ook dat gebeurde vandaag…
Vandaag namelijk zou die eerste wens…. een doorsteek van Nortica naar Serenga officieel geopend worden en uiteraard wilde ik daarbij zijn, dus toog ik aan het begin van de middag richting Emmen en rond de klok van 3 liepen we door de poortjes met zijn viertjes. Mijn Emmens duo en hun (zwangere) dochter en ik. Al snel zagen we meer bekende snoetjes want wij waren niet de enige abonnees die die opening wilden missen natuurlijk.

 

 

We gingen eerst de kas maar in… lekker eten en drinken en op ons gemakkie wat rondlopen aldaar. Mario spotte ons gelijk en zette het op een gillen. Niet dat we zijn taal verstaan maar wie weet vertelde hij ons toen al van het blije nieuws waarvan wij op dat moment wel een vermoeden hadden maar nog niets zeker wisten Hij keek veelvuldig naar links, wat ie anders nooit doet, maar ja, dat kan ook suggestie zijn… Nortica zit overigens links *glimlach*

 

 

Ook de Anolissen waren druk, ze bleven maar heen en weer vliegen, nou ja rennen dan natuurlijk. Hetzelfde gold voor de Groene Madagaskar Gekko. De Rode Ibissen zaten met zijn drietjes in de boom boven de waterval van de Olifanten, lekker dicht bij het verkoelende water. Hopelijk kiezen ze die plek als vaste plek want hun uitwerpselen komen de ecologie van de kas op die plek zeer zeker ten goede.

 

 

 

 

Op zich is 3 uur in de middag een prima tijdstip om in juni het park in te lopen als je niet van plan bent het hele park te doen maar slechts 1 van de 3 delen. Groepen schoolreisjes verlaten dan het park terwijl jij erin gaat, lekker rustig dan! Ik juichte hun vertrek dus ook van harte toe. Ook in de Vlindertempel was het superrustig, man vrouw dat is me een partij lekker. Zelfs de niet-vlinders vonden dat kennelijk prachtig want zowel de Anolis (andere soort dan in de grote kas, dus niet de Anolis Sachei maar de Anolis Sigivinus ) en de Grondtak lieten zich volop zien.

 

 

 

Vanuit de Vlindertempel staken we het Kompasplein over om plaats te nemen op het terras van Travellers. Al snel groeide ons groepje want andere diehards voegden zich bij ons. Allemaal gespannen naar het komende moment natuurlijk en vooral of onze hoop vervuld zou worden. Van plm. 17.00 wachten tot 17.55 is dan een eeuwigheid kan ik je vertellen, ongeacht hoe gezellig je het hebt tijdens dat wachten. Toen we dus het seintje kregen dat we mochten vlogen we overeind, staken het Kompasplein weer over om via de Zonnetempel Serenga op te gaan en ons naar Goudkoorts te begeven. Daar begon de 2e sessie van wachten en al snel liet de boss Eric zich zien en horen en toen hij dus kenbaar maakte dat er vanuit Parijs 2 dieren onderweg waren en vannacht zouden aankomen en omdat ze al bekend zijn met het park en hun verblijf, gelijk morgen al weer zichtbaar zouden zijn voor het publiek, brak een luid gejoel en vet applaus los. Hij vertelde nog een beetje over de komende gebeurtenissen voordat deze fase helemaal klaar is. Het oude verblijf van de pinguïns wordt nog verbouwd en in 2-en gesplitst. Aan de ene kant komt dan een nieuwe horecagelegenheid met aquaria en aan de andere kant… dat blijft nog even een verrassing…. dat deel wordt tijdelijk ingenomen door 2 Zeehonden die morgen aanwezig zullen zijn en daarna, tja dat moeten we dus nog maar even afwachten.

 

 

Toen die sensataie weer enigszins geluwd was ging hij over tot zijn officiële handeling en opende Het Meridianenpad, zoals de doorsteek heet. En even later stonden we neus aan neus met Lily. Nela liet zich bij het eten niet storen en at op haar gemak verder maar Lily niet. Die liet haar eten voor wat het was en kwam ons allemaal neuzend begroeten. Even later hoorde ik aangehouden fluiten… en ja hoor, op de berg voor me zag ik ineens een hoop zwart/wit/bruin/grijs opduiken en daar kwamen allemaal ‘waggelende butlertjes’ aan, de pinguïns, die natuurlijk gelijk wisten dat ze gevoerd zouden gaan worden. Happy Feet in de letterlijke zin des woords, wat een feest om dat te mogen aanschouwen.

 

 

Via de Steller Zeeleeuwen liepen we terug naar voren naar de Californische Zeeleeuwen, al pratende over het feit dat er vanaf morgen ook Zeehonden te zien zullen zijn want die zijn ook onderweg op dit moment. De Stellers lagen allemaal heerlijk in de zon en dus nam ik die kans te baat om ook heen eens uitgebreid op de gevoelige plaat vast te leggen.

 

 

Bij de Californische Zeeleewen lag Gonzo ook te zonnen terwijl 1 dame uit zijn harem probeerde zijn aandacht te trekken. Dat feestje ging niet door want hij spotte mij en al snel was ik volledig met hem in gesprek, zo leuk die interactie al versta ik uiteraard zijn taal niet *grijns*.

 

 

Toen was het ook voor ons weer tijd het park te verlaten. Nadat ik mijn auto weer ingestapt was ging ik bij de verkeerslichten niet rechtsaf naar huis maar linksaf naar mijn jeugd. Ik had eerder in de middag uiteraard mijn meisje opgezocht en zij had mij voor het avondeten uitgenodigd. En zo zat ik dus een kwartiertje later met een bord macaroni onder mijn neus. De jeugd is goed bezig, trots op hun eigen stek straalt er vanaf. Beiden in kluskleding want ze zijn volop bezig met van alles en hun enthousiaste verhalen vertellen we dat ze het naar hun zin hebben en er de komende tijd nog veel aan veranderingen / verbeteringen doorgevoerd zal worden. Hoef me dus geen zorgen te maken, die 2 redden zich prima en hun huisje wordt meer en meer een paradijsje. Eenmaal thuis had ik mijn lampje wel uit, eerlijk is eerlijk, had vandaag mijn dag niet en ik heb de hele ochtend getwijfeld of ik wel zou gaan of niet maar ja ik hield me telkens voor, stel dat je vermoeden uitkomt en jij leest dat vanavond, dan baal je dat je niet gegaan bent. En achteraf klopt dat natuurlijk helemaal. Kortom, blij geweest te zijn, in het hoofd. Het pakhuisfundament is in de opstand maar die kan ff de boom in, het nieuws dat ik vanavond kreeg maakt het meer dan goed en de moeite waard.

 

De overige foto’s van vanmiddag staan H I E R

(Niet) zelf baas

 

Zo
veel mensen.
Harten met wensen,
krijg je allemaal cadeau.

Soms met horten en stoten,
dan weer lopend als een trein,
lijken alle wegen van en naar afgesloten.
Focussen op een opening die elders moet zijn.

Weer wordt bewezen dat je wel alles kunt willen
maar dat je die regie niet in eigen handen hebt.
Het lukt je dan ook niet je schreeuwend hart te stillen.
Keer op keer ontdekken dat het hart zelf bepaalt waar ‘t ruimte schept.

Kraambezoek & Scoren

 

Een paar dagen geleden werden er 2 Onagertjes geboren op de savanne van Serenga.
Gisteren werden de pinguïns verhuisd in Nortica
Vandaag werden er 6 Rode Ibissen uitgezet in Rimbula van Jungola
Kortom, hoogste tijd om langs het watergrut en op kraambezoek te gaan en te proberen foto’s van de Ibissen te scoren.
Dat lukte gelukkig allemaal uiteindelijk want heel even raakte ik een beetje in paniek toen ik in Emmen constateerde dat ik vergeten was mijn sd-kaartje terug in de camera te steken. Gelukkig ligt de Primera op de looproute en verkoopt men daar sd-kaartjes. Jammer van die uitgave maar met een camera in mijn 2e thuis lopen en dan niet kunnen fotograferen is natuurlijk absoluut geen optie. Ik stond vanochtend wel moe op… niet zo heel vreemd want het nieuwe bed slaapt fantastisch, te fantastisch misschien wel *glimlach*. Die vermoeidheid is natuurlijk als sneeuw voor de zon verdwenen zodra ik mijn druppeltjes op de tong heb gelegd en nog meer zo nodig zodra ik door de poorten van mijn 2e thuis naar binnen wandel.

 

 

Waterrat Nela verraste me ook nog even:

 

Daar ik de dingen wilde die ik al noemde wist ik dat ik er vandaag niet onderuit zou komen heel het park te doorkruisen. Gelukkig had ik energie voor 10 en lukte dat ook prima, aan het einde zelfs nog even het winkelcentrum in voor een broodnodige boodschap alvorens ik de auto weer instapte om huiswaarts te keren. Dat is meestal wel anders. Omdat het juni is, is het in het park extra druk want juni is de maand van de schoolreisjes. Hordes kinderen met begeleiding die veelal ogen voor iets anders heeft dan het gedrag van de kroost waarvoor zij verantwoordelijk zijn zo’n dag. Dat weten we dus passen we onze route aan… ipv de geëigende route te lopen, lopen we dan tegen de stroom in, iets toch iets rustiger. Eenmaal aan het begin van de savanna gaan we normaal gesproken rechtsaf naar de Leeuwenberg maar deze keer gingen we dus de andere kant op want al snel na het afslaan kom je bij de gestrande Duitse trein alwaar je de onagers kunt vinden. En jawel hoor, beide jongelingen waren op de been.

 

 

 

Via de Zonnetempel draaiden eenmaal buiten eromheen en liepen op ons gemakkie Jungola door om achterin bij Rimbula te komen. Eerst maar even eten (ja ook even zitten natuurlijk) want daar waren we wel aan toe. Ook hier veel schooljeugd maar die werden tot onze blijdschap allemaal naar binnen gehaald om te gaan eten. Wij zaten buiten het restaurant op het terras en de schreeuwende koters binnen, ‘beturrrrr’ zeiden we in koor. Op zeker moment op pad op zoeken naar de Rode Ibissen, we zagen ze vliegen, letterlijk, maar nergens zitten dus hen vastleggen werd ‘m niet. We gingen naar buiten om een sigaretje te roken en keerden op onze schreden terug in de hoop nu wel geluk te hebben en jawel hoor.

 

 

Natuurlijk liet ook enig ander spul zich wel zien en fotograferen maar dat is allemaal in de fotomap te vinden die ik zopas online zette en jullie HIER kunnen bekijken. Rond half vier kwam ik weer thuis en toen zat man met een verrassing op mij te wachten. Zijn telefoonabo moest verlengd worden en hij kiest meestal voor een simonly omdat dat veel goedkoper is want hij vind het toestel totaal niet belangrijk. Hij doet er niks mee, behalve dan eentje hebben om bereikbaar te zijn omdat ik dat belangrijk vind. Het toestel dat hij al die jaren gebruikte was inmiddels zo oud dat er tal van onherstelbare kuren speelden, geen updates meer binnenkwamen etc etc. Dus deze verlenging vond plaats met een nieuw toestel en uiteraard koos hij de nieuwste versie van het merk waarmee wij beiden graag werken. Ik heb zelf de op 1 na nieuwste versie maar aangezien hij weet hoe belangrijk ik met name de camera in een foon vind, vond hij het een prima plan dat ik die nieuwe zou krijgen en hij de mijne. Nou zou je onderhand kunnen veronderstellen dat ik wel weet hoe je je data moet overzetten, ik d8 ook wel dat ik dat wist maar helaas… er ging toch nog iets fout want alles is van mijn oude op mijn nieuwe foon overgezet behalve de contacten. Kortom niemand van jullie hoeft van mij een belletje op appje te verwachten want hen onder jullie wiens nummer ik had kan ik nu niet meer bereiken. Mijn vraag dus aan jullie: als jullie mijn nummer hebben willen jullie mij dan even een whatsappje sturen zodat ik jullie nummers weer kan opslaan?! Alvast bedankt!!

 

Vanuit een schaduwrijke van binnen, volledig in zon gehulde van buiten, Zonnetempel groei ik jullie allen:

24-X

Have a X-2-share?
Please join us and share your link at https://abcwednesday.com & Leave your link:

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter


 

Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

24-X

Like I did in round 23… I use this post as “X marks the spot” for introducing you to the new logo for the round we’re about to start in a couple of weeks, july 9th to be precise.

 


I am looking forward to your entries in the new round as well as I am looking forward to the entries you will post to end this round, today for X.

Most of all, wishing you lots and lots of fun in all the posts that still have to come… 28 to be exact before the ABC-Wednesday meme will stop to run, unless….

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15. My other X-entries for previous rounds:

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l o d y ♫

Gefladder

 

Vriendschap is als een vogeltje, het wil niet in een kooi
Je moet het niet willen vangen, al zingt het nog zo mooi.

 

Vriendschap is als een vlinder, die fladdert er op los
Er staan heel veel bloemen in het vriendschapsbos

 

Koester je vrienden, één voor één
Zij fladderen niet zomaar, nooit, van je heen!