Zwijmelen 167

Zwijmelen 167

logozwijmelenopzaterdagaMarja

Zwijmelen op Zaterdag

23 januari 2016

167

 

Zoals onderhand meer dan bekend volg ik sommige mensen die in Jeans zitten ook nadat ze Jeans hebben verlaten. Soms blijven ze in dezelfde business, soms ook niet, dat verschilt uiteraard. Dat men alle kanten op kan met de ervaring die men bij Jeans opdoet hebben velen ook al laten zien.

Vandaag dus laat ik jullie een filmpje zien van een radio-name bij Radio Schiedam. Je hoort en ziet 3 dames met een hedendaagse versie van ‘oude’ muziek… De linkse dame zit momenteel in Jeans, de middelste zat in shows 20 en 21. De rechtse dame is mij Jeans-onbekend om het zo te noemen. Links dus Deborah de Groot, in het midden Roos van Breukelen en rechts Marcy. Ze noemen zich dus Debsy, Rosy en Marcy oftewel BB-Bootleg! Ik heb nog niet het genoegen mogen hebben om ze life te zien optreden maar dat komt zeker nog.

Hoe ik erop kwam voor dit te kiezen is ook wel grappig. Via een andere Jeans-fan kwam ik in het bezit van de cd die gemaakt is van show 5. De mijne is ooit uitgeleend en niet teruggegeven. GodZijdank was hij zo vriendelijk mij de zijne te lenen zodat ik hem kan kopiëren. Deze show is opgenomen in samenwerking met de luchtmachtkapel ter ere van zoveel jaar bevrijding. Terwijl ik dat aan het beluisteren was, gek genoeg de teksten allemaal nog woord voor woord kan meezingen, schoot dit trio door mijn hoofd en wist ik wat ik vandaag zou gebruiken.

25-52-18

25-52-18

logojeansAch wat heb ik lang uitgekeken naar seizoen 25 van Jeans, het jubileum waarover de geruchtenmachine op volle toeren draaide maar heel veel keurig geheim gehouden kon worden… Na heel lang aftellen was daar dan die 25e september en ging ik met Anita op reis  naar Vonnie om daar te eten alvorens we de eerste voorstelling zouden gaan bewonderen.  En hoe totaal anders dan verwacht en gehoopt verliepen die maanden. 29 februari aanstaande wordt de jubileumshow van 28 september herhaald. Het seizoen gestart en gestopt met dezelfde show. Dat is dan voor cast en crew 68e voorstelling en voor mij, als alles goed gaat, de 24e. De laatste show van Jeans-zelf, zonder jubileumeditie dus, is in Heerenveen op 25 februari, waar ik bij zal zijn met Anita mits er iets onverwachts gebeurt natuurlijk.

Xander

En voor je het dan goed en wel beseft realiseer je je dat je al in de laatste maand van deze tour zit. De cast en crew draaien vanavond hun 52e voorstelling alweer… voor mij de 18e. Samen met Daphne op rij 1 in het mooie theater De Molenberg te Delfzijl.  Met het winterse weer is het goed dat we niet zo heel ver weg hoeven vandaag, je weet immers maar nooit wat je onderweg allemaal tegenkomt. Nou ligt Delfzijl ook niet naast de deur maar het is altijd nog dichterbij dan Amsterdam, om maar een zijstraat te noemen.

Hoe of de show vanavond exact zal verlopen kan ik alleen maar raden. Xander heeft een teen gebroken en zal minder op toneel staan, met zijn stem is niets mis dus in die zin zal hij wel alles doen maar in zijn dansroutine dus zeker niet. We gaan het dus wel beleven. Ik ben in ieder wel van plan, volop, zo mogelijk meer als anders, deze show in mij op te zuigen, het pitamientjes-tekort zo veel mogelijk aan te vullen.. met nog steeds loszittende tranen betwijfel ik of ik het op zekere momenten droog zal gaan houden maar ook daarvoor ga ik mijn best doen. Ik zal me in ieder geval in de Jeans-deken wentelen en wellicht een hoekje ervan als zakdoek gebruiken *glimlach.

bloemenbennie210116UPDATE: 22-01-16: 01.00 uur
Wat een heerlijke avond was het!! Eén van de mooiste Jeans-avondjes ooit! Kan niet verklaren waardoor het nou precies kwam maar deze avond zal ik niet snel vergeten. Al binnen de 1e 4 maten van de muziek bij de start van de show zaten mijn emoties hoog in positieve zin en dat steeg alleen maar. Ik heb genoten met hoofdletters.
En aan het eind van de show kreeg ik van Bennie, de drummer, zijn boeket bloemen, als kers op deze toch al zo feesttaart-avond!
Op dit moment zit ik nog in de 8e hemel… en hoop ik van harte dat ik daar blijven mag voorlopig, oke terug naar de 7e is ook goed glimlach
Een intens dankbaar mens wenst jullie welterusten.

 

Elke dag dingen

Elke dag dingen

logothursaychallengeDale’s Thursday Challenge

Thema 21 – 28  januari 2016

EVERYDAY THINGS

(Tafel. Stoel. Koelkast. Lamp. Telefoon,…)

(Ik sla hoogstzelden een dag bloggen over.
I very rarely skip a day blogging)

alledaags

Pannenkoek-Reis-Challenge-3

Pannenkoek-Reis-Challenge-3

thomasFoto-Schrijf-Uitdaging van Thomas

Na mijn verblijf op Gran Canaria had ik de smaak van het vliegen wel degelijk te pakken. Het liefste wilde ik gelijk wel weer zo’n vogel in en naar een andere bestemming, dat is overigens nog steeds zo. Best wel verbazend eigenlijk gezien mijn afschuw van het afhankelijk zijn van anderen als het om vervoer gaat. Er moet echt iets heel bijzonders aan de hand zijn, heel extreem bijzonder, wil ik voor het OV kiezen. Mocht ik moeten kiezen tussen OV of thuisblijven dan kies ik voor het laatste, zo’n hekel heb ik eraan.

Dat ik ‘slechts’ 5 maanden later, totaal onverwacht ook nog, weer in zo’n vogel zou stappen kon ik in april niet vermoeden, maar toch gebeurde het wel. De zoon van een lieve vriend van mij stapte op zeker moment met zijn rugzak op de deur uit en ging de wijde wereld in, letterlijk. Zonder vooropgezet plan vertrok hij en belandde via veel omwegen in Estland. Ontmoette daar de vrouw van zijn dromen en kreeg met haar kinderen. Die vriend van mij had ik op zeker moment voorgesteld aan een vriendin van mij en na enige tijd trouwden zij en kwamen ze bij ons in Assen wonen.

Niels en Anita zaten op zeker moment bij ons de bank en vertelden dat ze ‘over enige dagen’ naar Estland zouden gaan voor een paar dagen en voor ik het goed en wel beseft kreeg ik de vraag: “waarom ga je niet lekker mee?” Ehhhhhh?? Sprakeloos keek ik manlief aan en die zei: “doen!”. En weer een moment later, zat Anita al aan de foon met iemand van het hotel waar zij een kamer geboekt hadden, of er nog een bed bij kon? Ja dat kon, en raar maar waar, de prijs zakte daardoor ook nog eens. Laptop erbij, vlucht bijgeboekt, klaar. Nou ben ik zeker wel van de impulsieve en snelle maar dit kon zelfs ik even niet bijbenen. Hoe snel kan een agenda wijzigen, nou zo snel dus.  Het heeft even geduurd voor de beduusdheid wegtrok.

Vrijdagnacht / Zaterdagochtend om 02.00 uur stonden Niels en Anita weer op de stoep… mijn koffer in de kofferbak van hun auto, afscheid van manlief en veestapel genomen en op naar Bremen Lufthafen. Vandaar zouden we vliegen, een korte vlucht van amper 2 uur, veel goedkoper dan vanaf Nederlandse vliegvelden en Bremen is met de auto maar 2 uur, prima te doen dus.

Eenmaal bij de douane werd ik eruit gepikt en mee getroond naar een kamertje.  Iets (wat? geen idee!) had hen getriggerd kennelijk. Mijn cameratas werd leeggeplukt en alles, maar dan ook werkelijk alles, ging door een scanner. Na enige tijd, wat gevoelsmatig als een eeuwigheid duurde maar dat in realiteit niet was natuurlijk, werd alles oké bevonden en mocht ik mijn reis voortzetten… weer enige tijd later zat ik in het vliegtuig, tussen Niels en Anita in… op weg naar een land in een werelddeel dat mij altijd al geïntrigeerd had, nu nog meer dan voor ik er voet aan de grond zette.

18-B

18-B

abc18melody

Mrs. Nesbitts’

ABC-Wednesday

Round ~ 18 ~ B

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photomeme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with! Also a warm hello to other visitors on my blog ofcourse!

This weeks challenging letter is the B and i’ve chosen: Bow.

As a young boy our son (green shirt) didn’t want anything have to do with sports, except for one. Arching. He had seen in on tv and said: “i want that!”
Sadly enough i took some time befor an archingclub started in our neigbourship. At that time he was about 12 years or so. Since i didn’t want him to go by bike in the evening my husband (black shirt) decided almost immediatly to join that club too. And in no time, both were addicted to it. After we moved house they still stayed member on the same club but after an encounter i had through my volunteerswork with the disabled, i learned that our new hometome had an archingclub as wel, so they joined it.  Our son met his girlfriend at that club and since they live together under our roof, every tuesday- & wednesday – evening, those three go to their club. As long as they don’t have to attent their work ofcourse.

I did not know anything about it but now… i know its a complex sport with lots of demands on the person who wants to be active in it and it isn’t a cheap sport either.  On very regular basis, things have to be bought, i can’t name them all and the littlest things are the most expensive, amazing but true. A good bow is expensive ofcourse, but that thing most of the time has to be bought once. For example, the arrows our son uses, can not be used by my husband or my sons girlfriend.  Besides the fact that my son shoots lefthanded and my husband righthanded. My son has a Barebow, my husband a Recurve as well as my sons girlfriend. (please don’t ask me the differences, i couldn’t explain it…)

Wishing you a wonderful ABC-day / – week.
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

abcwebnesday18b

Hallo en goede-morgen, -middag, -avond, beste deelnemers aan deze uitdagende foto -challenge die mij week na week na week weer veel plezier geeft en waarbij ik me ook telkens weer afvraag waarmee men zal gaan komen. Natuurlijk ook een hartelijk welkom aan overige bezoekers van mijn blog.

De uitdagende letter van deze week is B en ik koos: Boog.

Als klein jochie wilde onze zoon, (groen shirt) h.e.l.e.m.a.a.l. niets van sport weten behalve boogschieten, iets dat hij op tv had gezien. In onze regio was geen vereniging dus helaas had hij toen nog pech. Na enige tijd werd in onze woonplaats een boogschietvereniging opgericht en dus werd hij lid. Omdat ik niet wilde dat hij ‘s avonds op de fiets alleen van huis naar daar en terug moest besloot manlief ook maar lid te worden. Ik kon het niet afkijken of ik besefte al dat ze er beiden verslaafd aan waren. After we move
Nadat we verhuisden bleven beide heren lid van die vereniging tot ik via mijn vrijwilligerswerk met gehandicapten in aanraking kwam met iemand die hier in Assen zo’n vereniging voorzat.
De heren werden dus hier lid. Zoonlief ontmoette daar ook de liefde van zijn leven en aangezien zij nu onder ons dak samenwonen gaat het trio dus elke dinsdag- & woensdagavond naar de club om te trainen. Vooropgesteld natuurlijk dat ze niet op hun werk aanwezig moeten zijn.

Ik wist echt helemaal niets van het boogschieten, had daar ook nooit over nagedacht overigens maar dat terzijde. Ik weet nu dat het een complex gebeuren is en zeker ook geen goedkope sport. Het luistert enorm nauw per schutter. Er moet op zeer regelmatige basis iets vervangen dan wel aangevuld worden. De boog op zich is natuurlijk het duurst maar als het goed is schaf je die maar één keer aan, pas nadat je en uitgegroeid bent en ook op een zeker niveau zit. Om een voorbeeld te noemen van hoe nauw het luistert, de pijlen die onze zoon gebruikt kunnen niet door vader gebruikt worden en vice versa. Ze kunnen zelfs niet eens met elkaars boog schieten en dat dan niet alleen vanwege het feit dat zoon linkshandig schiet en vader rechtshandig.
Ook de bogen zijn niet gelijk, manlief schiet met een Recurve, zoonlief met een Barebow en Daphne met een Recurve. (En nee, vraag me alsjeblieft niet naar de verschillen…)

Wens je een heel fijne ABC-dag / – week
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-Team)