Hij

Een oud stukje muziek dat weer vers in mijn geheugen is opgedoken door een reclame op tv.
Een stuk muziek dat ook vele prachtige herinneringen ophaalt uit mijn begintijd bij Jeans.
Kortom… te leuk om niet te delen:

Gezongen toentertijd door Mary Wells, die geboren werd in Amerika op 13 mei 1943 en overleed op 26 juli 1992, dus maar 49 werd. Zij stond aan de basis van het Motowngeluid en werd ook als de Koningin van Motown beschouwd. Ze overleed ten gevolge van strottenhoofdkanker, de dure behandelingen waren niet uitvoerbaar in 1e instantie omdat ze niet verzekerd was. Veel van haar collega’s en vrienden hebben toentertijd benefietconcerten etc georganiseerd om dat nodige geld toch bij elkaar te sprokkelen. Ook werd er een schikking getroffen met haar voormalige platenlabel dat ze achterstallige royalties uitbetaald zou krijgen om die behandelingen mede te kunnen betalen.

 

Zwijmelen op Zaterdag Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 12 januari 2019 – ~ voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Mazzeltjesdag

Je hebt van die data, elk jaar terugkerend, die veel emoties met zich meebrengen. Soms zijn zulke dagen juist iets om naar uit te kijken en je op te verheugen maar soms helaas ook juist het tegenovergesteld. Vandaag is dus zo’n dag voor mij. Ik vertikte het dus ook pertinent om vandaag op de bank te blijven zitten en in gepieker te verzanden. De afgelopen dagen op weg naar de dag van vandaag waren al geen pretje. Mede natuurlijk door de gebeurtenissen aan het begin van deze week met hun impact schoot ik eergisteravond bijna in een psychose, gelukkig kon mijn wondermiddel dat verhinderen maar maakte ik wel een beroerde avond en nacht door.
Vanochtend dus op tijd uit de veren en met mijn meisje de auto in… de grens over, op weg naar een dierentuin die ik al kende maar zij nog niet, Zoo Osnabrück om precies te zijn.
De reis erheen verliep probleemloos gelukkig en even over 10-en liepen we door de ingang nadat we gratis entreekaartjes hadden ontvangen. Dat waren al 2 mazzeltjes. Dat meerderen zouden volgen wisten we toen nog niet.

In het park was het erg rustig, dat vinden wij altijd mazzel, nr 3 dus. We hadden alle ruimte om foto’s te maken en ook alle rust daarvoor want niemand liep ons voor de voeten. Enig nadeel was natuurlijk wel het feit dat het winter is, in Duitse Dierentuinen houdt dat in dat maar 1 horecagelegenheid open is, meestal die gelijk bij de ingang en daar heb je weinig aan als je halverwege het park bent, zoals in dit geval een heel groot park dat ook nog eens voornamelijk gebouwd is op heuvels. Het weer was overigens prima, rondom 1 graad maar amper wind. Mijn jas is heel de tijd los gebleven, sterker nog, op zeker moment heb ik hem zelfs uitgedaan.

Op zeker moment spotte ik beweging en wat zag ik? Mazzeltje nr. zoveel want ik zag dat Mama Serval 2 kittens had, die waren behoorlijk aan het dollen. Wat een schitterend gezicht, daar hebben we dus ook heel lang bij staan/zitten kijken en in onze beide fotomappen zul je daar dus ook veel foto’s van aantreffen.

Het park beschikt over een grote uitgebreide en diverse dierencollectie. Daarnaast is het park ook volledig in beweging want men is aan het uitbreiden. Ik zag al veel nieuws dat er nog niet was toen ik er in 2016 was.. en dus nog veel in aanbouw. Het jaargetijde zorgde er echter ook voor dat we een aantal dieren niet voor de lens konden krijgen, ze waren of binnen en de ruiten te vies of de onderdak-verblijven waren niet toegankelijk voor publiek. Het zij zo.

Eind van de middag moesten we nog even ons best doen om de olifanten voor de lens te krijgen. Vooral voor Petra natuurlijk. Zij had al aangegeven heel heel graag recente foto’s te willen hebben en tja aangezien zij geen foto’s plaatst waarop iets van omheining of publiek zichtbaar is .. en in dit park juist veel omheining aanwezig is was dat nog wel even een uitdaging maar daarin zijn we gelukkig ook weer goed geslaagd dus via WeTransfer kon ik haar zopas weer blij maken.

Eenmaal weer thuis, zonder problemen onderweg, konden we aan de koffie en thee schuiven en de foto’s gaan bekijken…
Daphne hield er na selectie 400 over en ikzelf 275.

Het is in ieder geval een dierentuin die ik van harte kan aanbevelen… de winter heeft zo zijn charme, ook op zo’n plek en dat men de openingstijden en de kosten aanpast is natuurlijk ook mooi meegenomen. Het parkeren is er nog gratis ook.

Praat-Pret

4 januari plaatste ik DIT bericht : heb een mooie aanvulling…
(Aptoniemen dus in dit geval)

Cas Baas, Nederlands bevelhebber van de luchtstrijdkrachten
Esther Bal, woordvoerster van de voetbalclubs Vitesse respectievelijk FC Dordrecht
Michael Ball, Engels voetballer
Gerrit Bals, Nederlands voetbalkeeper
Leo Beenhakker, Nederlands oud-voetballer en voetbaltrainer
Jan Blaauw, Nederlands politiefunctionaris (‘blauw’ is een symbool voor het politie-uniform)
Van den Bouwhuijsen, aannemersbedrijf in ‘s-Hertogenbosch
Russell Brain,  Brits neuroloog
Hugo Claus, Vlaams toneelschrijver (een ‘claus’ is een regel dialoog)
Dimitri Champion, Frans wielerkampioen
Cosmin Contra, Roemeens verdediger in het nationale elftal
Dirkjan Decock, Belgisch topchef met eigen restaurant.
Jacques Delors, Frans politicus (oa min. v. Economie en Financiën) (‘de l’ors’ betekent ‘vd gouden’)
David Dollar, topfunctionaris bij de Wereldbank
Maarten Engeltjes, Nederlands contratenor, voormalig jongenssopraan
Paul van Geest, theoloog
Berry Groen, Nederlands politica van GroenLinks
Rijkman Groenink, Nederlands bankier
Nico de Haan, Nederlands vogelkenner en -beschermer
Henry Head, Brits neuroloog
Johannes de Heer, Nederlands evangelist
Ernst van den Hemel, Nederlands religiewetenschapper
Sam Hill, Australisch professioneel downhill-mountainbiker
Henk Kamp, Nederlands politicus (was onder andere minister van Defensie)
Teun van de Keuken, voedseljournalist
Tom Kitchin, Engels topkok met eigen restaurant The Kitchin
Mort Künstler, Amerikaans kunstschilder
Johnas van Lammeren, Nederlands raadslid voor de Partij voor de Dieren
Maarten Leen, Nederlands econoom (hoofdeconoom van ING Nederland)
Hanja Maij-Weggen, Nederlands politica (was onder andere minister van Verkeer)
Michel Mandjes, Nederlands hoogleraar wachtrijtheorie
George McGovern, Amerikaans politicus
Bill Medley, Amerikaans zanger
Chris Moneymaker, Amerikaans pokerspeler
Bram Peper, Nederlands politicus (voerde als minister van Binn,Z. pepperspray in bij de politie)
Lisette Planken, meervoudig Nederlands Kampioen schoonspringen
Ad Ploeg, Nederlands staatssecretaris van Landbouw
M. Pompe, loodgietersbedrijf in ‘s-Hertogenbosch
Bob Rock, Canadees musicus en muziekproducent
Evert Jan Rotshuizen  Nederlands architect
Rients Schuddebeurs, Nederlands bankier
Anna Smashnova, Israëlisch tennisster (‘smash’)
Monique Somers, Nederlands weervrouw
Larry Speakes, woordvoerder president Reagan
Scott Speed, Amerikaans autocoureur
Margaret Spellings, Amerikaans minister van Onderwijs
Marco Velo, Italiaans wielrenner
Slagerij Vet, op de Zeedijk in Amsterdam
Peter ter Velde, Nederlands tv-verslaggever
Pim Visser, directeur van VisNed, (bel.org. kottervissers)
Harry Voss, Nederlands raadslid voor de Partij voor de Dieren
Quartus de Wet, Zuid-Afrikaans rechter
Tiger Woods, Amerikaans golfer (een ‘wood’ is een type golfclub)
William Wordsworth, Engels dichter

 

Wat er natuurlijk ook prima bijpast is prietpraat: 

  1. Een jongetje van 3 komt op bezoek bij iemand bij wie een tennisracket in de gang staat… nadat hij uitgebreid antwoord krijgt op de vraag wat dat is, vraagt hij: “en hoe zet je hem aan?”
  2. Een jongetje kijkt naar de trouwfoto van zijn opa en oma en nadat oma zegt dat zij dat is met opa toen zij trouwden zegt hij:
    Nu snap ik dat je met hem getrouwd bent, ik wist niet dat hij vroeger zo knap was
  3. Kindje van 7 mag bruidsjonkertje zijn en de as bruid legt hem uit dat hij de ringen aan het bruidspaar mag geven, zegt hij verbaasd:
    Jij bent de bruid, is Paul dan een paard?
  4. Duo van 4 en 6 bewonderen pasgeboren baby, zegt de ene: Wat een lief baby’tje waarop de andere zegt: Je weet nog niet hoe ze zal zijn als kindje
  5. Oma leest voor, het verhaal van Sneeuwwitje en bijna aan het eind van het verhaal vraagt oma aan kleinkind: Wie komt er aan op dat witte paard, denk jij? Zegt de dreumes: Sinterklaas natuurlijk, wie anders.
  6. Bij het verlaten van de Peuterspeelzaal ziet dreumes een hondje vastgebonden aan het hek. Zegt hij: Kijk, dat hondje zit op slot.

24-A

Have an A-2-share?
Please join us and share your link at  https://abcwednesday.com & Leave your link:

 

…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

The newest Round of this wonderful meme starts today… 24th to be exact.
First of all I want to thank Roger & Beverly for their continuant support to me!
Second I also want to say “Thank you” to you, every participant who is with us since no matter when! 

For 24-A

I’ve given it some thought, quit extensive to be honest, to choose how I would participate this round myself, as I like it very much to add a theme to my entries, as I have done already for several rounds. I have decided to try to stay with animals, because they are my favorite subject and the objects that appear for the lenses of my camera all the time…. but with somekind of a twist…
I am a blogger since 2003, so my mediafile has a very large numbers of images… every week I will search in it for the letter on turn and if that is an animal, I will be pleased but maybe it will be something else because some letters are very difficult.  I promiss I will try to introduce animals to you that I did not introduce in round 23. If I don’t succeed in that, please forgive me *smile*.

The Atlas Butterfly
They can grow until aprox. 30 cms, so they can be very large, specially if you see a ‘normal’ butterfly right by its side… The sad thing about this specific butterfly though is that they don’t live very long because they come into our world without a mouth, they are not able to eat. Females live aprox. 2 weeks, Male aprox. 1 week. Give or take a day or two.

 

 

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15. My other A-entries for previous rounds:

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

 

Photo-Challenge started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007.
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday  24-A ~ Januari 9th. 2019

Mis!!

Hoe snel een planning omgegooid kan worden weet ik natuurlijk wel maar kennelijk vond de voorzienigheid dat het weer eens tijd werd dat ik dat zou ervaren… Kom ik vanochtend in de straat van mijn maandagmeneer zie ik dat bij hem alle lichten op zijn… oeps, nee he, wat nu weer… gespannen betreed ik zijn huis en vind hem in een stoel in een rare houding, half zittend, half liggend.
Na veel 5-en en 6-en heb ik begrepen wat er gebeurd is.
Ik bel de huisarts, vervolgens de spoedeisende hulp en na het doorworstelen van een menu (bij een 112- nood nummer? Grrrrrrr) krijg ik eindelijk een arts aan de lijn die me het hemd van het lijf vraagt en dan toezegt een arts te sturen.
Nog geen half uur later staat er een ambulance en weer een half uur later zit ik naast zijn bed in een hokje op de eerste hulp. Ongelofelijk druk daar, er staan zelfs rijen op de gang, het personeel vliegt zich de benen onder hun minder edele delen vandaan.
Allerlei apparaten piepen en bliepen en het kost mij veel mentale moeite om al die geluiden te verdragen. De ene na de andere arts komt binnen wandelen en doet het 1 of ander. Iedereen schudt diens hoofd, niemand weet wat er aan de hand is, behalve dan dat het niet oké is.
Rond half tien komt zoon ook binnen, die was op Ameland dus had wat reistijd nodig.
Na veel henen en weren komt er een transferverpleegkundige en wordt het geregeld dat hij tijdelijk in een verpleegtehuis komt want alleen zijn is nu niet aan de mogelijke orde. Voor hoe lang hij daar zal moeten blijven is totaal onbekend, er zullen de komende dagen tal van onderzoeken gaan volgen…
Het enige dat we nu wel weten is dat hij, zoals hij nu is, absoluut niet alleen kan zijn en aangezien ik niet bij hem in woon kan hij dus niet in zijn eigen huis zijn. Dat doet wel wat met een mens van 93 jaar en 3.5 maand kan ik je vertellen.
Zoon en ik overleggen wat er nu allemaal als eerste gebeuren moet en geregeld moet worden en we verdelen de taken en gaan aan de slag.
Ruim na 2-en val ik mijn eigen huis binnen en ontvangt manlief me met koffie want daar ben ik wel aan toe natuurlijk.
Gelijk aan de bel want er moeten veel mensen en instanties gebeld worden.
Zit nu met mega kromme tenen op de bank want bij elk bedrijf kom je in een menu terecht en hoor je uiteindelijk ‘al onze medewerkers zijn nog steeds in gesprek, nog een moment geduld aub’… hoeveel momenten wordt je als beller geacht geduld te hebben? De minuten tikken weg en mijn telefoonrekening zal eind vd maand ook geen feestje zijn met als die servienummers. grrrrrrrrrrrr

Niks lange ritten, 2x, vandaag. Niks licht en donker in Antwerpen Zoo. Niks knuffelen met geëmigreerd vriendje. Snikkkk

Tja…zo zie je maar… plannen in een kabeltje zetten is leuk maar daar kan zo maar een kink in komen…

Verder is het op dit moment wel fijn dat er (ogenschijnlijk) niks ergs aan de hand is met mijn heerschap maar de duvel zit altijd in een doosje dus wanneer en hoe hij eruit zal ploppen wachten we maar af… we kunnen immers niks doen nu behalve dat afwachten…

BAH! Ik me mijn maandag van deze week toch wel een beetje anders voorgesteld

Eindafsluiting

Dat was m’ dan weer…. Wildnights in ons 2e thuis. 3e editie. Startte ik deze editie samen met mijn partners in crime Herman en Daniëlle op 22 december bij de 1e van deze editie, eindigden we die vanavond natuurlijk in dezelfde samenstelling.

Heerlijk avondje waarover ik al veel schreef… en waarvan ik ook al ook veel foto’s plaatste . Nog 1 mapje erbij dus, 35 foto’s erin. Die niet tonen hoeveel pret we hadden. De achtbaar ook weer gedaan, deze keer met de ogen open gesperd want nu mijn hersenpan zo heerlijk ‘normaal’ is kan ik dat ook weer, wat een feest, genieten met de grote G dus.

Het eindspektakel, de lichtshow wederom gefilmd maar nu vanaf een andere locatie op het Kompasplein…. en nu wel van a tot z kunnen filmen… Blij maar moe thuis, dit logje afmaken en dan snel mijn bed in, naar dromenland, (mag wel na 2 nachten wakkerland) en dan morgen amei de grens over naar Antwerpen…

Verheugen

Zing-Zo = limerick op zondag ~ 6 januari 2019 – Gestart op 29 januari 2012
Zing mee met:

 

Ik ben me erop aan ‘t verheugen:
uitjes die van a tot z deugen.
Man, vrouw, wat een feest
‘k ben al vaak geweest
Wildnights: Geniet Met Volle Teugen.
Net als eerder met mijn schoonmeisje
maak ik morgen een Belgisch reisje.
In ‘t donker naar ‘t licht,
zo’n prachtig gezicht.
Mijn hart neuriet een vrolijk wijsje.
En ja! Ook al duurt DIT nog even,
ik hoop weer ‘n blogfeest te beleven.
25 mei
Jij bent er toch bij?
‘t Genieten delen én doorgeven!
Kortom, slingers reeds opgehangen,
en dit blog met voorpret behangen.
Vooruitzichten? Mooi!
Toekomstig-Blog-Tooi.
Nu naar jouw reactie verlangen *glimlach*

Kreng

 

Te groot en te fors voor haar leeftijd leek ze ouder dan ze werkelijk was, wijzer was ze ook dan bij haar leeftijd paste maar dat was niet haar eigen verdienste.
Amper 7 wist ze al hoe het voelde alleen te zijn en dat dat nare gevoel later de naam ‘eenzaamheid’ zou krijgen wist ze in theorie niet maar voelde het in de praktijk des te meer.
Niemand vond haar lief.
De school in haar dorp had zo weinig leerlingen dat 3 lokalen genoeg waren, naast de gynastiekzaal, elk lokaal bevatte dus telkens 2 jaargangen, 1-2, 3-4, en 5-6.
Ze had één vriendinnetje, eentje die net als zij buiten de boot viel, niet dat zij niet aardig was maar omdat ze met een been in een beugel liep, die ene been was korter dan de andere en moest bij gestrekt worden. Dat vriendinnetje kon haar niet beschermen tegen de rest, was ook nooit zo alert en had geen rappe tong.
Zij daarentegen wel, rap, scherp én altijd een grote mond. (volgens anderen).
Op zekere dag ging ze met veel meer tegenzin dan normaal naar school… Haar altijd heldere blauwe ogen stonden die dag dof en angstig, ontsierd door een grote knalrode bril… nu werd ze altijd al enorm gepest en ze vermoedde dat dat niet zou afnemen per die dag, integendeel. Helaas kreeg ze gelijk.
Aan de buitenkant groot en stoer, verbaal sterk en luid maar die schone schijn hielp niet, niemand hielp haar.
Toen al voelde ze zich alleen maar toonde dat verdriet nooit, inmiddels is ze oud en is er nog niet veel veranderd.
Het heeft haar gevormd en ook al is ze nog steeds groot, komt ze nog steeds heel stoer uit de hoek… het kleine meisje dat ze in werkelijkheid is, verstopt zichzelf nog steeds het liefst al geeft ze inmiddels aan die dwang in zich niet meer toe.

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 5 – 19 januari 2019:  nav tekening