1968

Uit dat jaar stamt de slogan ‘De politie is je beste vriend’.
In die context ben ik ook opgevoed… 2 deuren verderop woonde er namelijk eentje en als ik al het lef zou hebben gehad het gezag van mijn moeder te ondermijnen had zijn aanwezigheid (al dan niet daadwerkelijk op het moment zelf) mij wel angst ingeboezemd.
In dat jaar erop ging ik naar de Lagere School en bij mij in de klas zat een jongetje wiens vader politie agent was, gestationeerd in het politiebureau dat zich een dorp verderop bevond. Al snel wist ik wie die vader was want hij fietste heel vaak langs de school maar ook door de straat waarin ik woonde. Ik herinner me zijn gezicht nog alsof ik het gisteren nog zag. Zijn gestalte op die fiets, zijn stem en uiterlijk gezag. Niemand in ons dorp noemde hem bij de voornaam, die heb ik pas ‘ontdekt’ toen ik hem decennia later in mijn kerk ontmoette.

Zomer 1995
Ik was met een kennis in de stad Groningen aan het shoppen voor kraamcadeautjes. Op de roltrap van de V&D werden we beroofd. In no time zaten we op het politiebureau en ettelijke uren later kwam man ons halen. Mijn auto stond in een garage van mijn werkgever, daar kon ik zonder sleutels niet in. Eenmaal thuis allerlei zaken in gang gezet. Nieuwe huissleutels, andere sleutels vervangen en naar het gemeentehuis om nieuwe identiteitsbewijs en rijbewijs aan te vragen. Ik overlegde de aangifte en werd prompt geconfronteerd met forse boetes omdat ik documenten, die niet mijn eigendom waren, was verloren. De aangifte? Bewijs van beroving? Niet mijn schuld? Allemaal onzin, ik was ze verloren en dat was strafbaar dus boete. Op hoge poten terug naar het politiebureau, (ja toen was ik nog een beetje naïef)
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Oud & NIeuw 1997-1998
Ik belde de politie omdat iemand mijn auto opzettelijk had beschadigd. Ik wist ook wie het was, had het gezien immers. Ik moest maar langskomen en aangifte doen, dus dat deed ik zuchtend en steunend want waarvoor deed ik het eigenlijk, ik wist toch al wel dat ze niets zouden doen?!
Wat deed de politie voor het slachtoffer? —> Noppes. Nada. Niente.

Voorjaar 2000
Ik spendeerde talloze uren op het politiebureau om duidelijk te krijgen wat 2 pedofielen in ons dorp al dan niet met 1 van mijn kinderen en 24 klasgenootjes hadden uitgevroten. Dat weet ik 20 jaar later nog steeds niet. Wat ik wel weet is dat de daders bekend hebben en dat ze vervolgens een paar dagen vastgezeten hebben en daarna vrijgelaten zijn met ieders een schadevergoeding van 15.000 gulden op zak en op kosten van de staat verhuisd zijn omdat men in ons dorp toch wel een hetze verwachtte ondanks het extreme gebod aan alle ouders van de 25 slachtoffers !!! die heren met rust te laten.
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Herfst 2004
Ik stapte een politiebureau binnen om aangifte te doen.
Er was een blogger die ontdekt had waar ik woonde en waar mijn kinderen naar school gingen. Toen ik weigerde te doen wat hij wilde vlogen me de dreigingen om de oren.
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Voorjaar 2005
Ik stapte een politiebureau binnen om aangifte te doen.
Iemand had zich vergrepen aan mijn dochter plus nog ettelijke andere meisjes. Die andere ouders zagen vanwege intimidatie af van aangifte. Ik niet. Dat was het begin van dreigementen, brandbrieven in de bus, dreigtelefoontjes, bij elke keer van huis weggaan achtervolgd worden én zoveel meer dat het er uiteindelijk toe leidde dat ik zwaar depressief werd, zelfmoordplannen ten uitvoer bracht en wij in oktober 2007, in het holst van de nacht vluchtend verhuisden en dus alles kwijtraakten aan familie, kennissen, vrijwilligerswerk, verenigingsleven en noem maar op. Slechts een paar vrienden bleven over.
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Zomer 2010
Ik stapte een politiebureau binnen om aangifte te doen.
Er bleek gefraudeerd te zijn met onze hypotheek, wij konden niets bewijzen want wij hadden bij de verkoopactiviteiten vertrouwd op de notaris en de makelaar, ipv heel attent en zorgzaam alle kleine lettertjes te lezen enzovoort enzovoort enzovoort Tja jammer maar helaas pech pindakaas… en zo moest er een gat van 15.000 euro gevuld worden die wij niet hadden, hoe kom je aan zo’n bedrag als je een gezin van 4 bent met slechts 1 inkomen… lenen en bezuinigen.
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Zomer 2011
Ik stapte een politiebureau binnen om aangifte te doen.
Een familielid had getracht een levensverzekering af te kopen door zich als iemand anders voor te doen. Gelukkig was de medewerker van ons verzekeringskantoor alert genoeg om ons te bellen en te vragen of dat wel klopte. Datzelfde familielid misbruikte mijn inloggegevens bij Ebay & Paypal. Dankzij het a-4-tje van de (door die drie instanties verplichte) aangifte kon financieel drama voorkomen worden. (tja ik vertrouw dus niemand, nooit meer, raar toch?)
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Aangifte doen is écht puur en alleen verspilling van moeite, energie en tijd! Dat ik het toch deed was écht alleen omdat het vereist was door de andere betrokken instanties. 

Nieuwsjaardag 2020
Halverwege de avond belde ik de politie omdat ik het vuurwerk zat was.
In de wet staat: ‘toegestaan op oudjaarsdag vanaf 18.00 tot nieuwjaarsmorgen 02.00 uur’ !!!
Ik werd onderbroken, afgesnauwd en de verbinding werd verbroken.
Wat deed de politie voor de slachtoffers? —> Noppes. Nada. Niente.

Handhaving… had in de jaren 60 en 70, toen ik naar school ging een andere betekenis dan dat het nu heeft. Slogans van toen betekenen nu ook totaal het tegenovergestelde van toen. In de tijd dat ik opgroeide, kreeg ik van mijn vader te horen wat goed/fout was. Hoe het zat met fatsoen, waarden en normen. Wat hoorde en wat niet hoorde. Dat het leven niet om mijn plezier draaide maar ik rekening diende te houden met mijn medemens en diens rechten. Mijn en Dijn. De plichten we die allemaal hadden. De wetten waaraan we ons dienden te houden en noem maar op… Ruim 55 jaar later, blijkt nog steeds dat mijn vader toen al gelijk had als hij zei dat de wereld verrot was. Dat alleen geld macht had. Dat wij altijd het onderspit zouden delven, dat je van een dubbeltje nooit een kwartje kon maken, maar er toch voor moesten blijven zorgen dat we onszelf recht in elke spiegel konden blijven aankijken. Dáár doe ik nog steeds mijn best voor maar het word wel steeds moeilijker, eerdaags is het onmogelijk voor de mens uit het eerbare deel van het ‘gewone-Nederlandse-mens-milieu’. Die mens die alleen maar uitgebuit wordt en in elke hoek teruggetrapt zolang hij blijft opstaan.

De politie… rijdt altijd te hard, snijdt, bumperkleeft én zit achter het stuur met een mobiele foon in de klauwen…dat mag allemaal en wij burgers mogen er niks van zeggen want zij zijn onderweg in hun werk en wij weten niet wat er aan de hand is. Dat wij niet weten wat er aan de hand is betekent simpelweg dat zij zich mogen misdragen terwijl ze burgers aanspreken op misgedrag.

En dan verwondert de politie (a la regering) zich nog steeds over het feit dat de gemiddelde burger geen respect toont, geen vertrouwen heeft etc….
Gohhhhhhhh waarom die burger dat nou toch doet snap ik éééééécccchhhhhhhttttttttt (niet).

En dán moet ik als burger vertrouwen in de politie hebben en in haar werkgever = regering???
D8 ut nie!!!
Vertrouwen bestaá’t alléén máár bij verdienste. 

Verleidingsbestendig?

Zing-ZO
~ Limerick op Zondag
~  Gestart op 29-01-2012
~ Zondag 5 januari 2020
Heb je ook een limerick geschreven, laat dan je link aub achter in een reactie!

 

 

Aan ‘t hek bij  Gonzo en zijn meiden
Die ons met hun gezwem verblijden
Draait ‘t hoofd met een boog
en geeft mij ‘n knipoog,
toch zal ik harem niet uitbreiden.

 

 

Zette me omdraaiende een stap,
voegde me weer bij mijn gezelschap.
Naar hen met veren
en ook IJsberen,
die ons ‘kou doorstaan’ kunnen leren.

 

 

Erbij kruipen zal fors gaan krenken.
Wat Noordje & Lale hier schenken
lijkt warme schuilplaats,
doch mens-ondermaats,
al zou je anders kunnen denken.

Stof in de wind

~ Zwijmelen op Zaterdag *372*
~ 4 januari 2020
~ Gestart bij Marja op 17-11-2012 / Voortgezet 11-11-2017 (261) bij Trees / Voortgezet 20-7-19 (348).
~ Doe jij ook (weer) mee? Zo ja laat dan aub je link in een reactie achter.

Zwijmel mee met:

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
If this widget does not appear, click here to display it.

Herinneringen… we hebben ze allemaal, al heeft niemand van ons de macht zelf te bepalen wat blijft hangen en wat verdwijnt (helaas).
Van de week stond ik met de fiets bij een zebrapad te wachten tot mijn licht groen werd… naast mij stond een auto met een raam deels open en muziek dreef naar me toe. Acuut flitsten er beelden door mijn hoofd vanuit mijn middelbare schooltijd en wist ik ook wat de naam van die betreffende groep was en herkende ik ook gelijk het lied en plopte de titel ook gelijk in mijn hoofd op.
(Best wel verbazingwekkend eigenlijk want als iets me tegenwoordig in de steek laat is het wel mijn geheugen en al helemaal op gebied van muziek. Soms, als ik er over nadenk, vraag ik me af, als ik een instrument in mijn handen krijg kan ik er dan nog iets mee? Uiteraard bedoel ik dan wel één van de instrumenten die ik ‘vroeger’ heb leren bespelen. Ik kijk dan naar mijn handen en weet haast wel 100% zeker dat het antwoord nee zal zijn. Ik heb nu werkelijk geen idee meer hoe ik een kruis of een mol moet spelen op een blaasinstrument of een accordeon,. Ik kan zelfs menig muziekterm niet eens meer verklaren... Zo raar, de ‘spelletjes’ die je geheugen met je kan spelen …  Maar goed, dat even terzijde.)
De muziek uit die auto dus…
Ik bleek me behalve de titel ook nog flarden van de tekst te herinneren… Het betreffende nummer vinden was dus geen enkel probleem.
Ergens vaag duikt bij het weer beluisteren een herinnering op van de kantine van de middelbare school met een balie (gat in de muur met daarachter keukenachtige ruimte). waarachter meneer Grimme thee in staat te schenken en ik ‘zie’ een transistorradio staan waaruit dit lied klinkt….

 

I close my eyes, only for a moment, and the moment’s gone
All my dreams pass before my eyes, a curiosity
Dust in the wind
All they are is dust in the wind
Same old song, just a drop of water in an endless sea
All we do crumbles to the ground though we refuse to see
Dust in the wind
All we are is dust in the wind
Oh, ho, ho
Now, don’t hang on, nothing lasts forever but the earth and sky
It slips away
And all your money won’t another minute buy
Dust in the wind
All we are is dust in the wind
All we are is dust in the wind
Dust in the wind
Everything is dust in the wind
Everything is dust in the wind
The wind
Ik sluit mijn ogen, slechts één ogenblik en dat ogenblik is verdwenen
Al mijn dromen vliegen aan mijn ogen voorbij, een vreemde gewaarwording
Stof in de wind
Alles dat ze zijn, stof in de wind
Hetzelfde oude lied, een druppel water in een eindeloze zee
Alles dat we doen verdwijnt naar de bodem, we weigeren te zien
Stof in de wind
Alles dat we zijn is stof in de wind
Oh, ho, ho
Welnu, blijf er niet in hangen, niets duurt eeuwig behalve de aarde en de hemel
Het glijdt weg
En al jouw geld kan geen extra minuut kopen
Stof in de wind
Alles dat we zijn is stof in de wind
Alles dat we zijn is stof in de wind
Stof in de wind
Alles is stof in de wind
Alles is stof in de wind
De wind.

Wildnights

Vanochtend redelijk op tijd bracht man mij naar mijn Emmens Duo alwaar ik met koffie in een comfortabele stoel plaatsnaam en man terug keerde naar huis om onze veestapel nog een tijd gezelschap te houden alvorens hij naar zijn werk moest. Even voor 2-en staken we de weg over met zijn 4-en, Herman en Daniëlle, hun dochter Nadia met kinderwagen waarin de 7 weken oude Milan heerlijk lag te slapen en ik dus. Door de poorten linea recta Travelers binnen en acuut zag ik een arm de lucht ingaan en spotte ik Karel. Weer even later zaten we aan de koffie te wachten op Daphne die nog in het ziekenhuis was om bloed te geven en dat liep enorm uit.

We gingen op pad na wat heen en weer geapp en Nortica op, Karel had immers nog niet de nieuwe aanwinsten gezien en we hoopten dus ook de wasberen te kunnen spotten. Dat lukte ternauwernood toen we een dotje pels tussen takken van een dennenboom spotten. Daarna op zoek naar de witte meiden… 3 vd 4 waren zichtbaar, nr. 4 niet, die lag in één van de hollen te slapen en had zich aan de blik van het publiek onttrokken. Het was bitterkoud en de wind was guur maar gezellig was het evengoed wel. Terwijl we daar stonden te kijken en foto’s maken voegde Daphne zich bij ons en was onze groep compleet. Via de doorsteek Serenga op, op weg naar de Bavianenarena want een paar uur eerder was daar de 1e boreling van 2020 in Wildlands ter wereld gekomen. Helaas hadden we pech want bij aankomst in de arena bleek die leeg, het hele spul dus in hun verblijven. Door naar Momma’s dan maar voor een zitpauze en wat lekker warms aan vloeibaar. Herman en Daniëlle en Nadia met Milan besloten op dat moment dat het te koud was en dat zij huiswaarts wilden keren dus namen we afscheid van elkaar en bleven wij over met zijn drietjes, Karel, Daphne en ik.

We liepen verder en vermaakten ons prima, gelukkig waren we goed voorbereid en goed gekleed op wintertemperaturen. We liepen terug richting de Nijlpaardenvallei en staken toen weer over de doorsteek naar Nortica terug. We hoopten op betere foto’s van de wasberen maar die vlieger ging niet op. De uilen daarentegen lieten zich wel zien. Eenmaal terug op het kompasplein staken we over naar Travelers voor een volgend rondje warm vocht. Daarna een kwartdeel het Kompasplein over en het theater in voor een goochelaarsvoorstelling. Daarna de Vlindertempel in maar daar was het me een partijtje druk… pff.. De normale openingstijd was inmiddels aardig om en het publiek dat speciaal voor de Wildnights kwam stroomde in enorm grote getale binnen.

We verlieten de Vlindertempel weer en maakten op ons weg naar Jungola. Schitterend daar, donker met feestverlichting, weliswaar geen dieren maar toch, de sfeer was top. Veel foto’s maken lukt dan niet maar de boottocht lieten we ons niet ontnemen en dat heb ik met mijn foon gefilmd.

We kozen één van de vele foodtrucks uit en namen iets te eten, dat viel er natuurlijk lekker in want als het winter is, valt een warme hap extra lekker, zeker als je al vele uren buiten rond sjokt. Jungola weer uit langs de Otterbeek en terug op het Kompasplein Via de Zonnetempel Dogondorp in en daar loop je dan gelijk tegen een forse rij eettentjes op, we hadden nog neit zo heel lang geleden iets gegeten dus echt trek hadden we nog niet. We liepen door langs het prairiecafe en warmden ons enigszins op bij een groot open vuur. Daarna liepen we door naar de Nijlpaardenvallei en genoten we van het waterorgel. Karel heeft het gefilmd met zijn foon, dus dat filmpje komen jullie nog wel tegen maar niet hier bij mij vanavond.

Op ons gemakje weer terug naar Dogondorp en inmiddels verstreek er weer een fors stuk tijd. In Dogondorp namen we plaats bij een tafel en kochten we eten, weer lekker warm natuurlijk. Het was niet meer zo waterkoud en guur maar nog wel fris. We liepen op ons gemakkie het kompasplein weer over naar Travelers om daar weer te gaan zitten en iets te drinken, Rust is noodzakelijk, zeker voor mij, en al helemaal op zo’n lange dag want al hoe gezellig het ook is, het vreet bergen meer energie dan ik heb. Met weer wat frisse energie konden we uiteindelijk Travelers verlaten om het laatste stuk van de avond te pakken. De lichtshow op het Kompasplein dat om 21.00 uur start en nog geen 10 minuten duurt waarna de exodus start. We troffen een bekende die ons vertelde dat de avondhorde van Wildnights zo’n 3,500 mensen hadden binnengebracht en tja als die bijna allemaal in 1x naar buiten willen dan kun je dat wel een exodus noemen.

Daphne had haar auto in de parkeergarage onder het park gezet dus al vrij snel zaten we in de auto en waren we op weg naar Assen. Ruim 40 minuten later kon ik de deur openen, Karel uitleg geven van waar iets in ons huis te vinden is en met de pootjes omhoog op de bank duiken. En nu, terwijl hij met man aan het kleppen is kan ik de foto’s uploaden en deze blog schrijven, dan heb ik geen achterstand daarin *glimlach*

Kortom… het was (weer) een heerlijke dag in prima gezelschap. Het is mijn 2e thuis dus ik toef er altijd met heel veel plezier maar dat plezier wordt natuurlijk wel enorm vergroot als je iemand bij je hebt die het park nog niet zo goed kent, die voor het eerst Wildnights beleeft en daar ontzettend van loopt te genieten. Karel zal vanavond niet zijn blog maken want hij slaapt hier en heeft zijn pc thuis gelaten, ik zet hem morgen weer ergens op de trein dus zijn blog zal later wel volgen.

Mijn foto-album bevat 195 foto’s en dat album open je door op bovenstaande foto te klikken. Veel kijkplezier!

Kanniewaarzijn

2020… 12 maanden, 52 weken, 366 dagen, 8784 uren oftewel 527.040 x 60 seconden blanco, nog in te vullen door iets dat zichzelf de enige levensvorm mét verstand noemt… de mens

De jaarwisseling leverde het ‘fantastische’ nieuws van een nieuw record op… 77 miljoen euro

2 Jochies van 12 en 13 gooiden vuurwerk in een lift waardoor brand ontstond, vader en zoontje moesten sterven, moeder en dochtertje vechten nog voor hun levens. Overal duiken nieuwsberichten op van hulpverleners die bekogeld werden met vuurwerk. Dieren moesten sterven omdat het zo ‘leuk’ is hen de dood in te jagen met vuurwerk, is immers niet strafbaar in onze wetgeving, je kunt als dader hooguit een aanklacht aan je broek krijgen voor beschadiging van iemands eigendom en wat dan volgt is een verwijzend vingertje en verder niks want straffen mag niet, de dader heeft immers altijd een moeilijke jeugd ofzo gehad.
(Jeugd van nu moet straks ons land leiden? Ben ik ff blij bijna 60 te zijn dus dat hoogstwaarschijnlijk niet mee ga maken want de vorige jeugd die ons land nu leidt is al een overlopende emmer van oeverloze stupiditeit)

Degenen die ons land leiden… die in het openbaar op tv niet eens de Nederlandse taal beheersen, hebben hun mond vol van ‘Milieu’ terwijl ze hun veel te vette en luie  konten in Haagse fauteuils plaatsen, hun niet te stoppen en onverstaanbare woordenstroom laten vloeien omdat ze zichzelf zo graag uit hun eigen nekken horen kletsen. Dat dat geratel totaal inhoudsloos is zien ze in hun eigen grootheidswaanzin van leeghoofdigheid niet maar dat geeft verder niks, zolang de melkkoeien (burgers) maar melk geven.
Het nieuwe vuurwerkrecord heeft hen hartstikke gelukkig gemaakt want de melkkoeien zijn nog vetter dan ze dachten. Hun geratel heeft een nieuw onderwerp, welke belasting kunnen we opleggen, welke kunnen we verhogen… er is immers nog geld zat?!
Eén of andere maatregel voor het milieu, dat is waar de burger het snelst warm voor loopt dus ja laten we daarop eens voortborduren… Weet je wat? De lucht die men inademt in Nederland, hangt boven Nederland, daar is nog geen belasting voor toch, joepie gaan we regelen… wat voor zaken zijn er nog meer die we kunnen belasten…
Het milieu dus…. wij helpen het maar wat graag naar de verdoemenis want de burger moet dan wel over de brug komen en de beurs trekken…

  • De inwoners van Drenthe betalen per inwoner het hoogste bedrag aan wegenbelasting, Noord-Holland het minst. (eerlijk toch? uhhhh???)
  • De maximumsnelheid omlaag van 130 naar 100
  • Andere maatregels terugdringen stikstof / fijnstof
  • Wie besliste ook al weer dat de formule 1 naar Zandvoort mocht?
  • Wie voerde de vuurwerkwetgeving door én schrapte tegelijkertijd handhaving?
  • Wie bepaalt dat een levend wezen een dood ding is?
  • Wie sluit gevangenissen?
  • Wie vermoordt Nederlands cultuur?
  • Wie geeft daders rechten ?
  • Wie ontzegt slachtoffers hulp en bescherming?

Een rijtje van 10, dat ik met het grootste gemak 10-voudig kan maken

De mens… de enige levensvorm op deze planeet met verstand.
a) Een regel die klopt als het één na laatste woord vervangen wordt door “zonder”
b) Een regel die klopt als je de punt op het eind vervangt door een komma en aanvult met: ‘maar weigert het te gebruiken’.

 

Satire is niet meer toegestaan tegenwoordig maar jeetje wat zou de VARA hier toch een prachtig programma van kunnen maken!

 

Update: 21.30 … een kwartier geleden heb ik de politie gebeld… en halverwege mijn uitleg over het feit dat ik al een week niet of nauwelijks slaap, er nog steeds vuurwerk in de wijk afgestoken wordt en ik dus graag wil dat ze hun werk doen, oftewel de vuurwerkwetgeving handhaven… word ik onderbroken en afgezeken en legt men op. Dát is dus de politie, je beste vriend…
ZUM KOTSENNNNNNN

Avontuur

2020 spiegelt ons onweerstaanbaar uitnodigend tegemoet


(Een 2e 6w1b vandaag omdat ik een denkfout maakte en de 1e invulling niet wil weggooien)

 
Marion‘s ~ 6 Woorden in 1 Beeld
~ sinds 16 februari 2013
~ Gestart op 16 april 2011 bij Joke t/m 15 april 2012
~ Thema 1 – 15 januari 2020

Jaaroverzicht


Marion
‘s ~ 6 Woorden in 1 Beeld ~ sinds 16 februari 2013
~ Gestart op 16 april 2011 bij Joke t/m 15 april 2012
~ Thema 1 – 15 januari 2020 

 

Niet in één blik te vangen!

 

PS… Volgens het nieuws…: Recordomzet aan vuurwerk behaald met 77 miljoen euro…
Met alle misregerende ‘praatjes vullen geen gaatjes’, voor het zoveelste jaar op rij onherstelbare schade aangericht, natuur-, mensen- & dierenleed veroorzaakt!!!

40

Oudjaarsdag 1979… ergens in de middag… verliet een ambulance het ziekenhuisterrein van het (toen nog…) Academisch Ziekenhuis in “Stad”. Er lag sneeuw, het was koud, het vroor… het ene zag ze, het andere werd haar verteld. In de ambu was het warm dus van het laatste merkte ze niks. Veel zag ze niet door de ruiten van die ambu want liggend is het uitzicht niet zo groots.
De ambu tufte naar een minuscuul gehuchtje zo’n 15km noord oostwaarts, toen nog zonder import. Sterker nog, ze was 17 inmiddels maar had pas enkele weken geleden voor het eerst ooit in het eggie  iemand met een kleurtje gezien. Een hele ontnuchtering als je in het ziekenhuis ligt, vastgebonden in een bed, zo bleu en preuts als de neten bent en er dan ineens een heel grote, omvangrijke, gitzwarte neger voor je staat de volgende ochtend om je te komen wassen van top tot teen en daarbij geen millimeter overslaat, maar oké dat is verhaal 2.
Zo’n 3 kwartier later stopte die ambu voor een huis en weer even later werd ze van de brancard overgeplaatst in een rolstoel, heel luxe voor die tijd want deze kon in de ligstand en lag natuurlijk een heel stuk comfortabeler dan een brancard en bovendien kon men met haar aan de wandel en hoefde ze niet de bank in de beslag te nemen want voor een bed in de kamer was geen plek dankzij de kerstversieringen en bovendien ook een beetje heel erg zinloos omdat ze ‘alleen maar’ over de jaarwisseling naar huis mocht, op nieuwjaarsdag in de middag zou de ambu haar weer komen halen.
Vele uren later stond er een jongedame op de stoep, tezamen met 2 van haar 4 zussen. Of ze mij mee mochten nemen naar buiten, vuurwerk kijken enzo. Nou ja dat mocht dan uiteindelijk toen die meiden de instructies over hoe ze de rolstoel moesten bedienen, waarop ze moesten letten en wat al niet meer, goed in hun oren geknoopt hadden en ik danig ingepakt was want ja het vroor, het was koud, er lag sneeuw enz.
Op de straat was het druk, bewoners die elkaar de hand schudden en het beste wensten… even verderop stond een groep jeugd met in hun handen plastic zakken met, onmiskenbaar, vuurwerk.
De meiden rolden mij voorbij hen, op weg naar de volgende straat waar zij zelf woonden, waar ik andere leeftijdsgenoten verwachtte te ontmoeten, niet dus. Op zeker moment hoorde ik achter ons iets roepen dat ik niet kon verstaan maar dat bleek te gaan over het feit dat ik wel over de straat rolde, dat het donker was en dat ik dus vergeten was mijn “lampjes aan te doen” en dat zonder verlichting rollen strafbaar was en niet slim met een politie agent als buurman… en voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde werd ik met rolstoel en al opgetild, vloog ik door de lucht en belandde ik op mijn snufferd in de sneeuw. Er verstreek wat tijd maar op zeker moment hoorde iedereen sirene, was de straat niet meer zo donker en werd ik op een brancard terug de ambu in geschoven en linea recta weer naar “Stad” gereden, die rit duurde heel lang… niet dat ik het toen begreep maar achteraf werd verteld dat de chauffeur probeerde de auto zo weinig mogelijk te laten schokken en schudden omdat zo’n salto en smak die ik maakte even eerder niet bevorderlijk was voor iemand die enkele weken eerder haar rug had gebroken.

Oudjaarsdag 2019… rond de klok van 4 in de middag…
Thuis op de bank, pootjes omhoog, veel pijn in de rug (psychosomatisch of echt of een beetje van beide?)  4 voeters en 2-voeter binnen handbereik, niks moet, alles mag, tv aan, film kijken, leut en lekkers erbij… al het vee binnen houden want op 1 angstpieper na willen ze allemaal naar buiten, dat mag altijd, dus waarom vandaag niet, dat snappen ze natuurlijk niet. ( Vanyar noch de poezels hebben problemen met vuurwerk maar ja, er zijn mensen die dat ook niet hebben en die dan dieren maar wat graag met vuurwerk bekogelen etc en aangezien dieren in onze wetgeving geen bestaansrecht hebben is dierenleed slechts een woord en mag het gewoon veroorzaakt worden.
Je kunt als diereneigenaar hooguit aangifte doen van beschadiging van eigendom maar dan moet je wel de mazzel hebben een politieagent te treffen die de moeite van de aangifte opnemen wil doen alvorens het in de la te flikkeren. ) Niks aan de hand…. Zou je zeggen… toch?! Mwah…

Ik zit op de bank… het geluid van de tv staat op 20 waar het normaal op 10 staat. Een aantal dekens ligt om mij heen binnen handbereik om Brego verstopplekjes te bieden zodat hij de lichtflitsen niet zal hoeven zien. Het is nog redelijk licht buiten dus nu zijn die nog niet zo heel erg zichtbaar, mede ook natuurlijk omdat de randdebielen alleen maar knalwerk afsteken. 40 jaar verder weet ik inmiddels heus wel dat het vuurwerk mij niks kan doen, mijn dieren ook niet, zolang we maar binnen blijven. Maar onderhuids… daar rommelt het, nog altijd, die angst die er zit is onuitwisbaar en maakt me zó boos! Enerzijds op mezelf omdat ik die boosheid kennelijk niet los kan laten en anderzijds op al die randdebielen die alleen maar ‘ikke ikke ikke en de rest kan stikken’ in hun lege hersenpan hebben en niet nadenken over wat ze aanrichten bij menig mens en dier, alleen maar voor hun eigen vermaak.

Wát ik na 40 jaar angst iedere vuurwerkranddebiel gun … vul maar in met ‘puntje’, ‘puntje’, ‘puntje’…. dan wordt de laatste regel op mijn blog van 2019 niet de uitspraak van iets dat ik niet mag wensen, laat staan een ander mag toewensen.

Weg

Weg

Zing-ZO ~ Limerick op Zondag ~  Gestart op 29-01-2012 ~ Zondag 29 december 2019

 

 

Zo ongebonden kunnen vliegen.
J’op zachte wolken laten wiegen
in je slaap en droom
is er rem noch schroom
en evenmin spelen intrigen.

 

De vleugels breeduit willen spreiden
en zwevend op de windstroom glijden
Wie vliegt mee met mij
ongehinderd vrij
én ons zo van ketens bevrijden.