Vonnies Happy Challenge *19*

happyvanvonnie

Vonnie‘s Happy Challenge – 19 – Gestart op 15 januari 2016

Deze week werd ik “Happy” op dinsdag enerzijds door een heel leuk uitje dat ik HIER beschreef en de 3, alle goede dingen komen in 3 toch?, bijzondere ontmoetingen die ik dinsdag had. En anderzijds door een heel leuk en heel lief kaartje dat de postbode mij bracht….

happy19

Update 7 – Adoptie-actie nr. 6

Het is donderdag 19 mei….en dat betekent dat we nog 11 nachtjes moeten slapen voor een aantal van ons elkaar gaan ontmoeten in Wildlands Emmen om de 6e adoptie-actie af te ronden.

Het is dus wel tijd voor een ‘laatste stand van zaken’….
Per vandaag, 19 mei dus, is het prachtige bedrag van 550 euro bij elkaar gesprokkeld door 21 adoptanten.

Liesbeth komt al een dag eerder bij mij om op tijd te kunnen zijn. Daphne en ik halen Corry uit Smilde op en daarna rijden we naar het station in Emmen om Truus en Frederique op te pikken waarna we bij de ingang van de dierentuin dan Corma en haar lief hopen te ontmoeten om ons daarna bij mijn contactpersoon te voegen waarna het feest pas echt kan beginnen.
Een kleine keerzijde heeft het feest van 30 mei wel want we zullen voor de laatste keer mijn contactpersoon ontmoeten omdat hij as. augustus met pensioen gaat, zeer welverdiend natuurlijk maar desalniettemin staat de 30e mei dus ook in het teken van afscheid nemen.
Ik ga dus ook een afscheidscadeautje voor hem regelen en enkelen van jullie waren al zo lief mij daarbij financieel te steunen, dank jullie wel daarvoor!

Aan het eind van de dag gaan we niet zoals gebruikelijk eten bij het restaurant waar we de dag altijd afsloten omdat dat te ver lopen is en dus hadden manlief en ik afgesproken dat hij voor een maaltijd zou zorgen en iedereen mee naar Assen zou komen. Die plannen zijn inmiddels gewijzigd. Ik ga niet verklappen wie noch wat maar we gaan iets anders doen want één van de aanwezige adoptanten heeft voor ons allen een heel fijne verrassing in petto, geloof mij maar dat wordt genieten! Dat geef ik jullie op een briefje *glimlach*

Dat het nog 11 dagen duurt betekent uiteraard niet dat het bedrag niet groter mag…
Het betekent uiteraard ook niet dat de groep op 30 mei niet groter mag worden…

Oftewel….
Wil je alsnog mee doen?
Wil je alsnog óók mee?
Laat het me gerust weten!

Rest mij tot slot te zeggen:
1) Aan hen die ik de 30e ga zien: ik verheug me erop!
2) Aan hen die helpen: Heel hartelijk dank voor jullie steun!
3) Mijn dank gaat uit naar:
Liesbeth , Daphne & Bastiaan, Corry, Truus & Frans, Frederique & Ronald, Corma & Lief, Reismeermin & Juan, CassieKakel & Joost, Ineke met Lief en Rineke & Robbert

Zonder jullie was dit niet mogelijk! Hartstikke bedankt!

 

Delen

delen
Samen, niet alleen.
(on-)Gewoon alles delen.
Vrienden voor ‘t leven!

Zomaar zij aan zij.
Gevoelslijnen verbinden,
onverbrekelijk.

In totaliteit
met elkaar mogen delen,
lief en leed gevoeld.
Blijvend ‘t goede koesteren.
Zó! Niet anders! Is ‘t bedoeld.

Ben ik nou gek of ???

Sinds gisteren circuleren er filmpjes op het internet van een groep jongeren die in het oude dierenpark van Emmen alles aan gruzelementen hebben geslagen. Bepaalde media plaatsen eveneens berichten waarin ze het publiek vragen of het terecht is dat die lui met gezicht, naam en toenaam, bekend gemaakt mogen worden of dat het publiek vindt dat de privacy van die jongelui daarmee ernstig geschonden wordt…
Het meest trieste is nog wel dat dit soort berichtgeving me nauwelijks nog choqueert omdat het al zo ‘ gewoon’  is in onze maatschappij, ongeacht hoe verwerpelijk ik het dan ook vinden mag. In wat voor trieste bedoening leven we eigenlijk werkelijk tegenwoordig?
Criminelen worden maar gepamperd met alles dat hun hartje begeert en de oorbare burger krijgt een trap na.

Wat mij betreft is het heel simpel!
Als je er voor kiest iets te doen dat niet hoort, dan zou die keus automatisch tot gevolg moeten hebben dat je alle rechten op privacy en meer van die ongein opgeeft.

Je mag in onze maatschappij niets zonder een certificaat of rij-bewijs behalve jezelf voortplanten. Hoe bizar is dat eigenlijk?!
Wij hebben aan de ene kant buren wiens kinderen echt voor galg en rad opgroeien, brutaal als de neten etc. Aan de andere kant een jong gezin met een zoontje en 2e kindje op komst dat totaal het tegenovergestelde is van de andere buren.

Nou kom ik weinig op openbare plekken waar ik met dat jonge grut in aanraking kom maar dat compenseer ik ruimschoots door mijn vele bezoeken aan de diverse dierentuin in ons land en die over de grenzen naar het oosten en naar het zuiden. Aan beide – overkanten is het zo anders dan hier in Nederland. Wat ik hier altijd weer constateer zie ik daar niet gebeuren en dan vraag ik me af hoe dat kan, wat maakt dat de Nederlandse jeugd in veel gevallen onuitstaanbaar is? Allemaal prinsjes en prinsesjes met idolate ouders, de erwt ontbreekt er nog net aan, of ouders die 100% gefocust zijn op dat apparaat waarmee ze vergroeid lijken te zijn en wiens kroost dus maar mag doen wat het wil.

Kortgeleden in Artis….
een jochie van een jaar of 5 staat met een lange bamboestok op vlinders in te prikken….moeders staat enkele meters verderop met haar gsm, op dat ding ontgaat haar kennelijk niets maar alles eromheen wel.

Kortgeleden in de Orchideeënhoeve….
“Oma…. oma… omaaaaaaaaa….. ”
‘ ja pop?’
“ik kan de kleur van de vleugels niet zien”
En tot mijn verbijstering doet oma een stap dichterbij, knipt met haar vingers tegen de vleugels van een vlinder aan en zegt: “je moet ze even open tikken” …..

Kortgeleden in Burgers Zoo….
Terwijl wij gevieren op het terrasje zitten komt een gezin aangedrenteld met 4 kleintjes, alle vier nog in de luiers, de 2 jongsten kunnen amper lopen. Pa en ma nemen plaats…. graaien beiden naar hun foon en verliezen acuut alle zin voor realiteit… de 4 koters dribbelen weg, alle vier in verschillende richtingen…

Kortgeleden in Wildlands
“mama, mogen wij de giraffen voeren?”
‘ ja hoor, antwoord barbiepop, grist een grote zak zoutje stokjes uit haar gucci-tas… je weet wel, die stokjes die je op bruiloften in glaasjes op tafeltjes ziet staan… geeft haar kroost de handen vol en doet het even voor…..

En zo kan ik echt nog wel even doorgaan. Bizar! Met al mijn levenservaring kan ik dit niet begrijpen. Moet ik, geloof ik, ook niet eens willen, maar toch! Ongelofelijk. En ik zie het zoveel dat het me wel eens beangstigt, dat grut moet in de toekomst ons land leiden? Na zo’n gedachte slaak ik wel een zucht van verlichting: “ben al ruim over de helft, hoogstwaarschijnlijk maak ik dat niet meer mee…”

Dierenwelzijn is over de hele wereld een hot item, al vele jaren. Vele diersoorten sterven in een rap tempo uit. Je kunt van een dierentuin vinden wat je wilt maar het is wel een plek waar je je kind iets kunt leren over het recht van het bestaan van ander leven en wie of wat dat ander leven dan invult, op welke wijze en in welke vorm…  maar nee, kennelijk moeten we het met zijn allen maar normaal vinden dat de dieren in dierentuinen vergiftigd worden, aangeraakt, in de handen gevangen alleen voor het plezier…zucht…..

” Vroeger” werd ik met straffe hand opgevoed, heb mijn portie rammel meer dan vaak genoeg gehad. Een moeder met losse handjes die bovendien haar mondje wel wist te roeren, ik ga hier maar niet herhalen wat ik zoal naar mijn hoofd geslingerd heb gekregen, al dan niet terecht. Het is zelfs een keer gebeurd dat de buurvrouw er tussen is gekomen om mij voor verder onheil te behoeden. Mijn vader werkte altijd in ploegendiensten, het zinnetje ‘ wacht maar tot je vader thuis is…’ roept nog, ben 53 inmiddels, rillingen op. Mijn vader sloeg mij hoogstzelden maar de keren dat hij het deed, weet ik nog precies, ik voel nog zijn hand en vooral zijn trouwring. Manlief kreeg dan minder klappen, letterlijk en figuurlijk, maar had ook niet bepaald een fijne jeugd doordat zus 1 geterroriseerd werd omdat zij een ongelukje was en zus 2 het lievelingetje.

Op zeker moment wilden wij ook graag ‘ vader en moeder’  worden…. Velen zeggen altijd: je hebt minder snel de 100.000 dan een hok vol kinderen, dat ging voor ons niet op, we moesten er best veel voor doen om ze te krijgen. Met een verlies van 4 mochten we er 2 behouden. Wij spraken gelijk af onze kinderen nooit te slaan. Immers, je slaat de duivel er wel in maar niet uit? Achteraf hebben wij het fout gedaan, maar ja is dat niet het voorrecht van iedere ouder? Ik kan me niet voorstellen dat er ouders zijn die achteraf niet denken ‘ dat hadden we toen anders moeten aanpakken’  maar ja je handelt op het moment zelf naar beste vermogen toch? Onze kinderen mochten veel, zo goed als alles, er waren wel regels maar heel weinig.
Waar ik, wederom achteraf, nog steeds trots op ben, als dat al het juiste woord is…. is het wel het feit dat onze kinderen zich in het openbaar niet misdroegen, wij hebben ons met hen in het openbaar nooit hoeven schamen.

Natuurlijk zou ik graag bepaalde zaken anders zien, wie niet, thats life. Wellicht zie ik het nu ook allemaal door de verkeerde bril maar veel van dat jonge grut dat mij nu voor de voeten komt verdient wel degelijk een pak rammel. Hoe vaak gebeurt het niet dat het wordt goedgepraat onder het mom van ‘ slechte jeugd’  en bla bla bla…. Hou toch op, schei uit, ik had ook een ‘ slechte’  jeugd, en niet zo zuinig ook, maar ik heb me ook niet slecht gedragen in het openbaar, ik heb nooit andermans bezittingen vernield, me toegeëigend, ben niet aan de drugs of drank geraakt, niet in de goot beland etc.

Mochten er ooit stemmen opgaan voor het invoeren van cursussen voordat iemand toestemming krijgt zich te reproduceren…. Mochten er ooit stemmen opgaan om de dienstplicht weer in te voeren, en dat voor jongens én meisjes….
MIJN STEM KRIJGEN ZE ACUUT!

Beste (2)

logothursaychallenge

Dale’s Thursday Challenge ~ 

Thema 12 – 19 mei 2016 ~

BEST (2)

(Hoge kwaliteit. Snelst. Grootst. Lekkerst. Trofee. …..)

best2

Feit!

Herinneringen.
Opgeslagen verhalen
die ‘t hart nooit uitveegt.

memorie

6w-1b-Gastvrijheid


zeswoordeninbeeldMarion
‘s 

 

6 woorden in 1 beeld – 

 

Thema 20 april 2016 : 

 

Gastvrijheid

 

Mijn deur wordt nooit definitief gesloten.

gastvrijheid

Knuffeldag!

vlinder

Vanochtend was het dan zover….. ik zou eindelijk een blogster ontmoeten die ik al vele vele jaren ken. Nog uit de begintijd van web-log.nl
Even na tienen stapte zij uit de trein en bij mij de auto in.. Weer enkele minuten later kwamen we uit de parkeergarage tegenover de ingang van de dierentuin in Emmen en zag ik tot mijn ontsteltenis drommen mensen staan….. ‘ieks….. ‘ kreunde ik…. ‘schoolreisjusss? juist nu ik er ben? moet dat?’
Zeker zo’n 300 meter kinderen met begeleiders…grmblgrmbl …”kom op Ko, oog-oorkleppen op en gaan met die banaan”.
Katinka en ik troffen een vrije baan richting een ingangspoortje en even later zaten we op het terras op het rustige deel, heerlijk aan de koffie met gevulde koek, die daar om te smullen zijn!

We begonnen in het kleinste deel, Nortica, bij de zeeleeuwen, pinguïns met reigers natuurlijk, en de ijsberendames. Die laatsten hadden me toch een plezier met een boei… fantastisch om te zien. Bij het teruglopen ontwaarde ik ineens een vlasblond koppie in de menigte, zat mijn adoptie-actie-contactpersoon daar met een collega, vanwege een presentatie. Na een knuffel en een kort babbeltje, we zien elkaar immers over een kleine 2 weken weer, gingen we verder.

Serenga in, verreweg het grootste deel van de 3 delen die Wildlands rijk is. Nortica is de kleinste. De rij voor het treintje was wel heel erg lang dus besloten we eerst even door te lopen langs de bavianen naar het restaurant om een broodje te gaan eten. Daarna terug naar het treintje, de rij was nog steeds lang, weliswaar korter dan eerst. Sta ik daar, te midden van geen-idee-hoeveel mensen hoor ik ineens een stem waarbij ik denk ‘nee dat kan niet, die kom ik hier toch niet tegen, zo ver van huis?’… maar ik bleef die stem horen en dus zochten mijn ogen de rijen af en jawel hoor…. zie ik Petra van Karel (Jeans) staan met Daphne en haar aanhang. Enkele knuffels en babbels later stapten we dan het treintje in en lieten ons tussen diverse dieren doorrijden, gnoe’s, waterbokken, neushoorns, giraffes, struisvogels, impala’s etc.

Daarna was Jungola aan de beurt…het begin van Jungola is de vlindertuin. Voor mij wel het mooiste stukje van het hele park. Katinka dacht daar net zo over. We genoten beiden van alle geuren en kleuren en de ene na de andere prachtige, maar o zo kwetsbare, vlinder die om ons heen fladderden. Daarna op naar de olifantenvallei, van alle 9 waren er 7 buiten. Ein She Min en Einga-Tha mistte ik buiten, die zag ik later binnen. Mekong, de nieuwe man in de kudde, was Mingalar Oo aan het versieren, wat een schitterend gezicht om te zien hoe hij haar streelde en liefdevol aanraakte, heel bijzonder, zo leuk!! Aan het eind van de middag, onverwachts, zag ik dat het 10 minuten voor sluitingstijd was. We liepen het laatste stukje door en langs Daphne’s werkplek (ze was vrij vandaag), daar kochten we bij Maaike een ijsje waarna we ons naar de uitgang begaven. De sluitingstijd wordt niet zo strikt gehanteerd bleek.

Weer even later zette ik Katinka bij het station af en keerde huiswaarts waar ik, zoals gebruikelijk, onthaald werd met koffie en een duo onstuimige viervoeters waarvan er 1 volgens manlief al een tijdje op en neer naar de poortdeur was gelopen, elke keer dat hij een auto hoorde….  Het was een fantastische dag, heb ontzettend genoten. Het weer werkte helemaal mee…. de pillen om mijn longontsteking en buikgriep in de perken te houden ook, 3 bijzondere en bijzonder fijne ontmoetingen waarvan ook nog 2 onverwacht… maakte deze dag tot een waar cadeautje. Even het hoofd vullen met zoveel leuks, wat doet dat een mens goed zeg! Een dag dus om in te lijsten, in mijn ‘troost-doosje’ te stoppen. Mooie herinneringen die ik op elk gewenst moment weer terug kan halen door eraan te denken en door de foto’s van vandaag te bekijken.

18-S

abc18melody
ABC-Wednesday

 by Mrs. Nesbitt 

Ronde-Round 18

S
Gestart-started on 28-08-14 (15-G)

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photomeme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with!

The challenging letter of this week is the and i’ve chosen the words:  Short-Simpel-Smile

Due to different circumstances… i’ll keep it short and simple today, but very cincere!

Have a nice ABC-Wednesday-day / – week
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

abcw18s

Hallo en goede-morgen / – middag / – avond beste deelnemers in deze mooi foto-uitdaging, waar ik week na week na week iedere keer weer veel plezier beleef.Altijd weer heel benieuwd naar waar jullie mee zullen gaan komen.

De uitdagende letter van deze week is de S en ik koos voor het woord: Simpel

Door diverse omstandigheden hou ik het vandaag kort en simpel maar wel oprecht!

Wens je een fijne ABC-Wednesday-dag / – week.

♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

Kort-Lang / Short-Long / Kurz-Lang

Tegenstelling

270  Gestart op 1 maart 2011

Foto – Uitdaging

Kort-Lang / Short-Long / Kurz-Lang

17-24  mei 2016

 

Bekijk bijdrages van:


kortlang

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

Thema Tegenstelling 271 / 24-31 mei :
Dun-Dik / Thin-Fat / Dick-Dünn