Waarheen

Waarheen


Jij… ging zomaar heen.
heel even maar hadden we elkaar te leen
want jij… jij ging zomaar heen.

Elkaar te leen, slechts heel even maar
jouw vertrek valt me nog steeds zwaar.
Dagelijks daarom mijn begroetingsgebaar

Jouw vertrek, in aantocht maar toch te snel
je wordt bijzonder gemist, besef jij dat wel?
Jij kon niet meer anders, onmogelijk was de uitstel.

Onmogelijk was die ene andere keus
al was die nog zo ambitieus.
De overmacht bleek scrupuleus.

In onmacht hier beneden naar jou daarboven
In een weerzien blijf ik steevast geloven,
want de herinneringen zullen nimmer doven.

Herinneringen, de waakvlam die blijft branden
zorgen dat jij telkens in mijn gedachten blijft landen
Ondanks afscheid, ononderbroken blijven onze banden.

Stokje ~ Lekker volwassen

Stokje ~ Lekker volwassen

Met dank aan Kakel weer een blogpost gewijd aan een stokje die ik nog niet had ontdekt en logischerwijs ook nog niet had ingevuld. De antwoorden zijn wellicht wat meer gekleurd dan normaal want ben net thuis van een begrafenis en tja deze emodoos doet nooit iets zonder haar emoties te laten meespreken maar op dagen als deze voeren die natuurlijk extra luid de boventoon….


Een stokje met de titel “Lekker Volwassen” die Kakel dus vond bij Kliefje met de volgende vragen:

1) Wat is het meest onvolwassen eten dat je de afgelopen week hebt gegeten?
Ehhh onvolwassen eten??? Wasda???
Ik hou me zo consequent mogelijk aan mijn dieet. Als ik al zondig dan is het met een kopje koffie met lactosevrije melk inclusief een lactasepilletje want mijn buik slaat bij elke vorm van zuivel gelijk op hol en tja ik pas met alle liefde voor die ‘onprettige’ ,op zijn zachtst gezegd, gevolgen.
Die lactasepilltjes zijn dan wel de redding maar ik weiger ze als reddingsboei te ge(mis)bruiken.

2) Hoe vaak ga je vóór 22:00 uur naar bed?
Nooit!

3) Wat is het laatste kinderprogramma dat je hebt gekeken?
hahahaha…. degenen die mij kennen kunnen het antwoord al wel dromen…. Bassie en Adriaan, dat elke nacht op tv is.

4) Wat is het laatste dat je bent vergeten?
Kakels verjaardag afgelopen vrijdag… of misschien ehhh, geen idee wat grinnik

5) Ben je wel eens in je pyjama naar buiten geweest?
Tuulk. Gisteren nog toen ik de volle afvalzak uit de keuken-prullenbak achter in de tuin in de kliko mieterde.

6) Wat is je meest ranzige gewoonte?
Ehhhhh …krabt nadenkend over haar hoofd
Ik vind het zelf nog steeds lekker maar in de ogen van velen behoor ik bij de paria’s die tabak gebruiken

7) Hoeveel enkele sokken heb je in je kast/la liggen?
Geen. Zodra ik er eentje kwijtraak gaat de andere ook linea recta prullenbak.

8) Welke lelijke emoji gebruik je wel eens?
pakt foon erbij en bladert om te kijken welke ze het laatst gebruikte en kiest…
De woedende. Ondanks dat ik altijd eventuele woede zo snel mogelijk probeer te lozen is het heus wel in mij aanwezig zo nu en dan.

9) Wat is je meest nederige eigenschap?
Dat ik me met regelmaat schaam voor het gedrag van mijn medemens, denk ik. Ik kan zelf enorm uit de band schieten, uit de hoek komen en wat al niet meer. Ik ben van het type dat eerst spreekt en dan pas nadenkt,  tel daarbij mijn afkomst op, plus het feit dat ik verbaal heel sterk ben vooral wanneer ik me aan iets stoor… en hoppa. Maar toch…. in sommige situaties, zoals die van vanochtend bijvoorbeeld, voel ik me wel eens niet op mijn gemak door hoe een ander zich gedraagt.

10) Wanneer is voor het laatst het eten dat je kookte mislukt? Wat was het?
grinnik jammer dan…. ik kook nooit, dus mislukt er ook nooit iets.

11) Welke tick komt bij je naar boven als je je ongemakkelijk voelt?
Zie antwoord op vraag 9. Des te ongemakkelijker ik me voel, des te sarcastischer kom ik door de bocht gevlogen, tot ik het ultieme -punt bereik en dan sta ik op, graai mijn spullen bij elkaar, trek mijn jas aan en vertrek. En dan boeit het me echt niet wie er bij me is, wat wie dan ook er wat ook maar van vindt of niet… heb ik gezelschap bij me kunnen ze rap handelen, of met mij mee vertrekken of achterblijven, hoe dan ook, ik ben pleite.

12) Wat was de laatste rekening die je “verstopte”?
Geen. Nooit gedaan ook. Manlief heeft al voordat we gingen samenwonen aangegeven zich daar niet mee bezig te willen houden. Ik werkte bij een bank dus wist hoe het moest dus moest het dan ook thuis maar regelen. Afgezien daarvan vind ik dat ook niet nodig. De rekeningen liggen altijd op dezelfde plek,, wil manlief ze bekijken dan weet hij ze te vinden.

Ziezo weer wat niet-meer-geheimen ontrafeld grijns
Dank je wel Kakel ♥♥♥

UPDATE: 15.25 met dank aan Kliefje… blijk ik bij vraag 9 de vraag fout gelezen te hebben…. in plaats van ‘nederig’ (zoals ik dacht dat het moest zijn) moet het dus nerderige (van nerd…) zijn….
Antwoord: Dat ik uren en uren en uren kan ‘verliezen’ (willens en weten overigens) aan het sleutelen aan blogs. Ik zoek altijd naar oplossingen van dingen die mij niet bevallen, manieren om iets te krijgen zoals ik het graag zou willen zien etc. Gelukkig mag ik van een aantal bloggers de layouts bijhouden, die ik uiteraard altijd 100% probeer te maken naar de wensen van de eigenaar,  dus kan ik me wat dat betreft wel uitleven. Daarbij vind ik het zo heerlijk dat ik er het liefste elke vrije minuut aan besteed, vandaar dus ook dat mijn blog zo vaak wijzigt qua thema en layout. Nadat het al geruime tijd mijn hobby was kreeg ik er een baan in aangeboden, de mooiste baan ooit!! Helaas was dat door faillissement geen lang leven beschoren maar mocht ik zo’n baan weer kunnen krijgen zeg ik volmondig ‘ja’ zonder er ook maar 1 milliseconde over na te hoeven denken.

Theelabel-vraag-03

Theelabel-vraag-03

“Thee-Label-Vraag op Maandag”

nr. 4

23 januari 2017

Gestart op 2 januari 2017

 

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?


 

De vraag die ik op het theelabeltje aantrof :
“Wat is het moeilijkste dat je ooit gedaan hebt?”

Ik was nog niet volwassen toen ik tegenover de 1e psych kwam te zitten na de eerste zelfmoordpoging.  Ik herinner me daar nog maar weinig van behalve dan “jij moet leren voor jezelf op te komen…” tja…. makkelijker gezegd dan gedaan. Een pleaser die nooit goed genoeg was en toen nog alleen maar gefocust was op het geaccepteerd worden. De talloze opvolgers van die meneer hebben die uitspraak herhaald, tot aan vervelens toe zelfs, ik kon op zeker moment dat zinnetje niet eens meer aanhoren zonder compleet door het lint te gaan.

Vele jaren heb ik in een vluchtmodus gezeten, mijn agenda stond altijd proppiesvol. Ik prees me toen, inmiddels 36 jaar geleden, al gelukkig met de zeer geringe slaapbehoefte, dat daarin verandering zou komen hoopte ik wel maar zag ik als een utopie. Die verandering kwam in 2016, juist ja, vorig jaar pas.

Als je constant te horen, bovenal te voelen, krijgt dat je niet deugt en dat jouw bestaan niemand plezier doet maar iedereen alleen maar last bezorgt tja dan is heb je niet zo’n hoge dunk van jezelf. Een gebruiksvoorwerp was ik, een wandelende portemonnee/bankrekening, daar heeft een aantal mensen zeer handig op ingespeeld. Inmiddels neem ik hen dat niet meer kwalijk, ik heb het immers hen zelf toegestaan?!

Deuren dichtdoen kon ik nooit, ik slikte en ging weer verder. Tot een x-tal jaren geleden, toen was de maat h.e.l.e.m.a.a.l. vol. Diverse therapeuten hebben zaadjes gezaaid en die zijn uitgekiemd met een behoorlijke impact. De enigen die altijd naast mij zijn blijven staan is manlief en 3 vriendinnen, Joke, Sjoukje en Anita. Joke is 28 december 2015 overleden, Sjoukje woont al tig jaren in Den Haag en komend weekend ben ik bij haar en haar man. Anita woont gelukkig weer ‘om de hoek’ nadat zij in 2003 naar het westen verhuisde en in 2008 terug naar het noorden kwam en omwille van mij voor Assen koos.

Dat x-aantal-jaren geleden ging de deur dicht voor mensen van wie ik onvoorwaardelijk hou maar die helaas maar op 1 ding uit waren, mij ten gronde te richten. Dat is hen ook jarenlang gelukt tot aan dat breekpunt, die laatste druppel moest de laatste zijn. dat je mensen intens lief hebt betekent niet per definitie dat je ze ook aardig moet vinden en nog minder dat je hen moet toestaan te bepalen hoe jij mag leven, wat je mag doen, wat je moet laten etc etc etc. Manlief greep, voor het eerst écht, in en nam de beslissing die ik al zoveel jaren voor me uitschoof. Niet dat ik het toen met hem eens was maar achteraf wel enorm dankbaar voor ben. Er volgde een heel nare tijd, so be it, en heej, zoveel erger dan de tijd ervoor was het nou ook weer niet in retrospect.

Vorig jaar februari was het klaar. Na het overlijden van Joke had ik genoeg tranen geplengd en was ik volledig klaar met alles. Mijn huisarts had het in de gaten en die duwde me vanuit haar spreekkamer een andere spreekkamer in, mijn verzet was er wel maar niet groot genoeg (gelukkig).  Jos nam mij van Ria over en begon aan een klus waarvan ik verwachtte dat ook hij daarin zou falen net als al zijn voorgangers. Een heel grote vergissing mijnerzijds, God-Zij-Dank! Wat er dankzij Jos gebeurde is HIER en HIER te lezen. Hij heeft mij laten inzien dat ik een mens ben met niet alleen maar plichten maar ook rechten én dat dat totaal iets anders is dan een wegwerpartikel dat je kunt uitbuiten tot het niet meer functioneert om het dan bij het grof vuil te gooien.

Inmiddels is 2017 op weg en voor het eerst, én dat meen ik uit de grond van mijn ♥, zie ik een nieuw jaar tegemoet met moed, met plezier, zonder angst en zo blanco als maar immers mogelijk is om me te laten verrassen. Ik heb geen doelen, ik maak geen lange-termijn-plannen, sterker nog, integendeel zelfs want ik wil blanco blijven en niet op voorhand al beïnvloed door wat er aan naars weer op mijn pad zou kunnen komen. In plaats van me op voorhand al angstig en behoudend in te dekken, want narigheid komt toch wel, trek ik nou eenmaal aan…. en meer van die ongein teksten… omarm ik nu het leven en sta ik elke dag op met veel zin om die nieuwe dag in te gaan. Of ik iets mentaal dan wel fysiek wel of niet aan kan speelt geen rol meer, ik merk het wel op het moment dat het zich aandient.

Ja natuurlijk…. ik ben er nog steeds niet, wie weet kom ik er ook nooit wel helemaal maar ik ben behoorlijk op weg en timmer ook blijvend gaandeweg aan mijn weg. Mensen kunnen ‘alles’ van mij krijgen maar niet meer ten koste van ‘alles’ .

Kortom…

Contrast

Contrast


IJs
en water
staan stromend stil
terwijl het leven voorbij raast.

IJs
en water
staan stromend stil.
Vrijheid, die ongehinderd voortraast.
Verwondering verstijft bij ‘t aanschouwen van
hoe Koning Winter zijn krachten tentoonspreidt.
Ademslierten zweven in milde windvlagen wiegend weg,
geleidelijk aan vervagend en zich oplossend in onzichtbaarheid.
Tijdelijke stilstand om te verwerken van wat wordt waargenomen,
Moeder Natuur vestigt taferelen overweldigend vast in de herinneringen,
constant vergezeld van besef van mogelijke verrassingen bij elke volgende stap.

Zing-Zo

Zing-Zo

logozingzoZing-Zo 

Limerick op zondag

257

Gestart op 29 januari 2012

 

Zing mee met:

An InLinkz Link-up


 


Al schijnend wijl camera’s klikken,
probeert zon door kou heen te prikken.
Dat lukt haar ook nog,
maar het ijs edoch,
laat zich heus niet zo maar afschrikken.

Je ziet daar staand druppeltjes vallen,
uiteen knallend als waterballen.
Het besneeuwde pad
wordt gaandeweg nat,
‘k zou hierover haast gaan raaskallen.

Het ijs smelt rap weg voor je ogen
en iedereen raakt opgetogen.
Bij mens en bij dier,
zie ‘k groeiend plezier
Zon laakt geen doorzettingsvermogen.

O ~ T ~ B

O ~ T ~ B

Oftewel…. Onveranderbaar ~ Toepasbaar ~ Beïnvloedbaar


Zonsopkomst en zonsondergang,
een zich dagelijks herhalend ritueel.
Altijd nieuw, telkens weer.
Elke keer hetzelfde en óók anders.

Het verleden; onveranderbaar
Het heden: toepasbaar
De toekomst: beïnvloedbaar

Bontgekleurde levensgang.
Elke stap is deel van het geheel.
Vooruit en accepteer,
koester ‘s levens waterlanders.

Het verleden; onveranderbaar
Het heden: toepasbaar
De toekomst: beïnvloedbaar