Achter-de-foto-14


Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017

14 ~ 16 november 2017

Bijdrages van:


Manlief en jeugd delen een hobby; de boogschietsport.
Jaren geleden, zoonlief was een jaar of 14,  komt hij op zeker moment van school thuis en was hij razend enthousiast over iets dat hij op school gezien had. Mijn zoon was, a la mams, totaal wars van sport. We hadden van alles en nog wat geprobeerd want ik vond lichamelijke activiteiten voor kinderen toch wel heel belangrijk gezien de toen al aanwezige vrees op overgewicht gezien de familie van paps, maar hij hield het niet eens die spreekwoordelijke blauwe maandag uit, maar dit was het dan wel. Dus ging ik op zoek naar een vereniging in de omgeving, die er niet bleek te zijn.

In die tijd was ik net goed en wel begonnen met bloggen en had ik leuke contacten met een aantal mensen op een hulpforum, tijdens een gesprek over wederzijdse kinderen kwam dit dus ter sprake en laat die meneer nou raad weten want zijn vrouw was lid van een boogschietvereniging.  Het bleek niet mogelijk om onze zoon daar lid van te laten worden gezien onze werkagenda’s en de afstand en het feit dat we toen nog maar 1 auto hadden. Die echtgenote echter, was de trammelant in de betreffende vereniging meer dan zat en had al vergaande plannen om zelf een boogschietvereniging op te richten en laat haar locatie-wens nou precies ook onze buur-woonplaats zijn. Dit moest dus zo zijn glimlach. Zij vroeg mij of ik een locatie wist en ja die wist ik, samen reden we er naar toe, bekeken de hele bubs, spraken de beheerder en binnen een half uur was alles in kannen en kruiken. In no time kwam die vereniging van de grond en zoonlief genoot. Manlief, die hem altijd bracht en haalde, werd al snel besmet met dat virus en op zeker moment zei hij: “als ik daar toch de hele tijd bij ben, kan ik net zo goed zelf ook lid worden..” en zo geschiedde.

In oktober 2007 verhuisden we maar manlief en zoon wilden niet van vereniging wijzigen dus tuften ze elke dinsdag / woensdag / donderdag op en neer, afhankelijk van manliefs werkrooster, op en neer naar onze vorige woongemeente. De kosten rezen natuurlijk de pan uit maar wat ik ook zei, niets haalde hen over. Tijdens één van mijn vrijwilligersactiviteiten ontmoette ik de voorzitter van de boogschietvereniging hier in Assen en ik vertelde hem hoe het zat. Hij grijnsde van oor tot oor en zei: “Kun je je man hierheen lokken? Dan doe ik de rest wel….”  Ik had er een heel hard hoofd in maar uiteindelijk kwam manlief aangehobbeld. Amper oog voor mij natuurlijk want op de locatie waar ik was, bij die betreffende activiteit, was een deel van de ruimte volgestouwd met bogen om de Asser boogschietvereniging te promoten… ‘s avonds bij thuiskomst kreeg ik te horen dat zowel manlief als zoonlief een proefavond zouden meedraaien en als het zou bevallen zouden ze switchen want eerlijk gezeg waren ze die vele km’s op en neer elke week toch wel behoorlijk zat aan het worden… goh?

Dát had grote gevolgen grijnsssss !!!
Zoonlief, gesloten, zwijgzaam, stille wateren diepe gronden-type ging elke week met plezier heen. Op zeker moment komt manlief thuis met een grijns van oor tot oor, op mijn vraag: “wat is er zo leuk?” antwoordde hij: “Ik denk dat we eerdaags een schoondochter-in-spé zullen hebben…” Nou ik kan op recht zeggen dat het goed is dat ik languit lag en niet rechtop stond want ik was dan waarschijnlijk van opperste verbazing omgekukeld. Manlief bleef gelijk te hebben echter hij had zich in het betreffende meisje vergist. Toen zij hier voor het eerst binnenstapte en ik haar heel hartelijk beegroette met: “dusss jij bent naam” … ‘Nee hoor, ik heet Daphne!’ … een blunder van de eerste orde waarover we hier nog af en toe vreselijk in de slappe lach kunnen schieten, dat gebeurt me dus echt niet nog een 2e keer grijnssss

Onze gang staat ‘vol’ met 3 grote koffiers. 3 verschillende in formaat en vorm want ze schieten alledrie met een andere boog dan de ander. Jaarlijks gaan ze diverse wedstrijden af en her en der in huis staan/hangen dan ook de bekers en penningen die ze ondertussen in de wacht hebben gesleept. Regelmatig zit er wel eentje aan de eettafel om weer vleugels aan de pijlen te plakken of wat ook maar. Mij is in de loop der jaren wel duidelijk geworden dat het een zeer ingewikkelde sport is met vele haken en ogen en dat het niet zo simpel is als dat je zou denken als je bijv. naar Robin Hood kijkt ofzo.

Nou ja, maakt ook niet uit, zolang ze er maar plezier in hebben én de bogen niet in samengestelde staat kant en klaar voor het grijpen in huis hebben staan vind ik het allemaal best. Het zijn én blijven wel wapens waarmee je iemand met het grootste gemak het loodje kan laten leggen en dat wil ik natuurlijk niet op mijn geweten hebben.

21-S

ABC-Wednesday

Round 21 – S

My 169-th entry – bijdrage / My first entry: 28-08-2014 : 15-G

 

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Today I want to introduce to you a Dutch singer who was born on august the 2nd in 1941 and passed away on juli 22 1986. He was born in the same province as I did and he was famous for his music in his (and mine) dialect. There are just a few songs of him which were recorded in the English language. I have been a great fan of him every since the first time I heard him, somewhere in my childhood.
Altough many Dutch people don’t understand the dialect he was singing in, I disovered that some of his songs are popular throughout the whole country, quit an achievement I think.
So, for 21-S, I give you 3 songs of Ede Staal: The first one is in English… the second one in my (his) own dialect… the third one is in Dutch… for those of you who want to hear the differences in the three languages:

 

 

 

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫