Dijl ~ VL ~ 19

Elke week dit zo opschrijven… en ook teruglezen met regelmaat maakt me blij in de zin van dat ik winst zie en dat motiveert natuurlijk om verder te gaan, niet op te geven etc. Wat mij met name opvalt is dat ik veel weerbaarder ben en mijn emoties beter onder controle kan houden zonder het controlfreakachtige… Niet zo gemakkelijk in woorden te bevatten maar ik voel dagelijks de bevrijding en dat is sensationeel.

Zondag
2 oktober
De medicatie van de afgelopen dagen doet goed zijn werk. Weliswaar weer een nacht met amper slaap maar dat is geen probleem, ben dat ondertussen redelijk goed gewend. Geen overdadige activiteiten vandaag, drukke week voor de boeg met veel leuks.

Maandagavond groepssessie nr. 4… zie er tegenop en ook naar uit, raar maar waar. Die sessies hebben heel veel invloed in de goede zin dus zal ik ook niet overslaan tenzij het echt echt echt niet anders kan.

Donderdagavond naar Purper ; altijd enorm genieten. Extra zelfs nu ex-jeans-krullenbol Diederick er ook deel van uit maakt. Ik ga met Liesbeth en voor de voorstelling gaan we samen hartstikke gezellig op bezoek en lekker eten bij Hulk en zijn Treeske. Verheug me er enorm op hen weer te zien!!

Vrijdag mag ik dan foto’s gaan maken bij de officiële opening van Theehuis De Boskamp.
Voel me zeer vereerd dat ik dát mag gaan doen.

Zaterdag
1 oktober
Uitziek-zaterdag…. toegeven aan waar lijf om schreeuwt, niets doen!

Het cursusboek wel ter hand genomen, huiswerk gemaakt, veel gelezen. Toeval bestaat niet, ik las over valkuilen, terugvalmomenten, vermijding etc. Ik realiseerde me, terugkijkend op de afgelopen dagen, dat het dan wel geen leuke week was geweest maar dat ik toch best wel succesvol allerlei reeds aangeleerde trucjes had toegepast om alles zo goed mogelijk te doorstaan. Die realisatie deed me mentaal erg goed. Het was allemaal zo naar niet, er was ook veel moois gebeurd deze week en het verraste me dat ik het ondanks alles toch goed doorstaan had.
Immers…. verdriet en andere narigheid heeft evenveel recht van bestaan als geluk en andere mooie zaken en soms slaat de balans door naar één kant en dat mag ook, sterker nog, moet zelfs zo af en toe.
Ziek lijf… oké mag best af en toe even aan toegeven…mentaal overeind blijven is belangrijker en dat is me toch maar mooi wel gelukt deze week! Joehoe!!

Vrijdag
30 september
Met een lijf dat enorm protesteert, na veel twijfelen toch maar Jeans-Uden met Liesbeth zaterdag afgezegd.
Ik hoest me suf en durf echt die lange rit 2x niet aan.
Heel de dag zelfs in twijfel gezeten of ik wel ‘s avonds met Anita naar Nunspeet zou gaat, iets meer dan een uurtje vanaf hier. De 1e Jeans van het nieuwe seizoen, het kon me niet echt boeien, ik voelde me gewoonweg niet goed genoeg. Op het allerlaatst mogelijke moment besloten toch maar te gaan, het zou me goed doen, ging ik vanuit, deed het immers altijd al 20 jaar lang?
Deze keer dus niet…voor het eerst ooit reden we met een enorme kater naar huis. Voor het eerst ooit ook had ik spijt gegaan te zijn! Voor het eerst ooit ook had ik nu geen drang om voorstellingen bij te boeken, integendeel zelfs, de kaarten die ik heb wilde ik wel wegdoen…. Hoe erg is dat?!?!
Donderdag
29 september
Oogkleppen op, blik op oneindig, wilskracht weer aanboren, kwestie van doorgaan omdat het moet.
Ohja, ‘moeten’ is afgeschaft, willen is dus het juiste woord. Door ziekte hobbele ik hulpvaardig langs een paar adressen en deed wat mij verzocht werd, met alle liefde natuurlijk maar mijn lijf was er minder blij mee.
Woensdag
28 september
Lamgeslagen… dat wat persé moest gedaan maar verder ‘nu ff nie’
Dinsdag
27 september
Vanwege het ‘niet-fijn’ voelen had ik mijn agenda leeggemaakt, een dag rusten zou me goed doen.
Daar kwam totaal niets van, integendeel. Een a.f.s.c.h.u.w.e.l.i.j.k.e crematie in Amsterdam, files te over, kortom in plaats van een rustdag werd het een dag die ik volledig op wilskracht moest doen, GodZijDank letterlijk en figuurlijk mede overeind gehouden door Anita.
Maandag
26 september
De dag begon goed maar het werk viel me zwaar, ik voelde me niet oké lichamelijk gezien, kreeg ook mijn hoofd niet echt op orde maar geen geen reden aanwijzen.
Wilskracht aan moeten boren aangezien door ziekte mijn hulp op een aantal plaatsen nodig was.’s middags hét telefoontje dat ik al zo lang bevreesde en dat me van mijn stuk bracht.’s avonds de cursus, ik deed mijn best aan de groep bij te dragen maar dat lukte maar nauwelijks, gelukkig was dit geen probleem en mocht ik zijn wat/wie ik was zonder enige veroordeling what so ever. Raar maar wel enorm ontroerend hoe zo iets heftigs toch tegelijkertijd als een warm bad kan aanvoelen.

Nav van mijn ‘diefstal’ bij Viviane.  (Zie ook: Vorige berichten

Zing-Zo ~ 191

logozingzo

Zing-Zo

Limerick op Zondag

191

Gestart op 29-01-2012

Zing mee met:


bezoek

Wie kan zulk bezoek wel waarderen?
Wie houdt er van harige heren?
Of dames, kan ook,
wie haat niet spin-spook?
dit beestje kan zoveel versjteren!

Al zal ik ze niet in huis vragen,
toch kan ik ze prima verdragen.
Deel van de natuur,
doen ‘t werk zo secuur,
niemand hier zal hen gaan wegjagen.

ZoZ ~ 203

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

~ 203 ~

Gestart op 17 november 2012

Manlief en ik kijken graag crimi’s, dat is al wel bekend. Dat wij ook heel vaak naar de Duitstalige crimi’s kijken ook wel, denk ik. Eén ervan speelt zich af in Wenen. Dat ik bovendien de musical ‘Elisabeth’ nog steeds de allerbeste ooit vind weten de meesten van jullie ook wel. Dat ik daarnaast graag naar goede Tenoren luister en enkele favorieten heb zal jullie ook niet onbekend in de oren klinken.
Dat Wenen dus op mijn verlanglijstje van plaatsen die ik ooit hoop te bezoeken staat zal jullie dan ook niet verbazen.

Al die dingen bij elkaar leiden me tot mijn keuze voor vandaag…..

 

30 dagen ~ 19

30-day-blog-challenge-nl-1Het liefste cadeau dat ik ooit gekregen heb:
De onvoorwaardelijke liefde, trouw en steun van mijn man.
Wat ook op ons pad kwam, hoe ziek ik soms (lichamelijk en mentaal) ook was en daardoor de mist inging…
Hij was er! Hij is er! Al ruim 39 jaar en weten dat dat ook niet meer zal veranderen is alles waar het om draait!

26-1 ~ Nunspeet

jeans26-1-nunspeet300916a

Dat was ‘m alweer….
Na ettelijke, talloze, nachten aftellen konden Anita en ik dan vanmiddag eindelijk in de auto stappen en ons verheugen op de 1e van een nieuw seizoen Jeans. De officiële aftrap was dit seizoen in Nunspeet, wat heerlijk dichtbij, iets meer dan een uurtje. Een nieuw theater zowel voor de club van Jeans als voor ons.

Ik had de file ingecalculeerd, het is immers vrijdag dus weekendverkeer enzo… nou niets dus en zo waren we om half zeven al ter plekke. Op zoek dan maar naar een restaurant voor een bakkie, daarna een wandeling door het stadscentrum. Wat een leuk stadje is het!! Eenmaal terug in het theater ontmoeten we de ouders van Xander en later voegde Eric zich bij ons, hartstikke gezellig natuurlijk.

De gong ging meermalen en we zochten onze plaatsen op. Het podium was op dezelfde hoogte als onze vloer dus niet omhoog kijken maar gewoon vooruit. Er waren wat rijen weggehaald en dus hadden we ruimschoots beenruimte. Een blik zijwaarts naar beide zijden en achterom vertelde ons dat er veel plaatsen leeg bleven, jammer hoor..

Het begon en zoals altijd was het natuurlijk erg spannend. Wat zou er gebeuren, welke liedjes waren gekozen, hoe zou het met de outfits zijn, en de band, en het samenspel en het decor etc etc etc. Alles compleet nieuw, op enkele bekende gezichten na dan uiteraard. Nou probeer ik altijd heel blanco te blijven en het op me af te laten komen. Ik weet bovendien dat ik bij een try–out zit en dus nog niet alles echt vast staat, er kan dus nog wel het eea wijzigen. Met de herinneringen aan 19 voorgaande shows kan je onmogelijk 100% blanco zijn maar toch.

En tot mijn enorme spijt moet ik helaas bekennen dat deze show me amper heeft geraakt. De 1e helft is wel redelijk oké. Het plezier van de mensen op het toneel, mijn favo met name natuurlijk, maakte veel goed. We zijn ge-(-ver?-)-wend dat de 2e helft altijd de klapper is en dat kan ik van deze versie absoluut niet zeggen. De enorme contrasten die ik gewend ben aan te treffen in de outfits, de keuze van de liederen en de choreografie mistte ik vanavond enorm. Daarbij vond ik het ook storend dat er al kledingstukken kapot waren, de draden hingen eraf, hoe is het mogelijk…. Ik ga er verder niet al te veel over zeggen maar zowel Anita als ik reden met een behoorlijke kater naar huis.

Terwijl ik nu op de bank zit en de show nogmaals door mijn hoofd laat gaan vraag ik me oprecht af of ik het allemaal mis heb, ingegeven door de koorts en het me absoluut niet goed voelen doordat mijn lijf me weer eens in de steek laat, mijn longen dan in dit geval. Ademen gaat niet zo gemakkelijk als de ribbenkast bij elke beweging zeer doet.
Normaal gesproken rij ik bij de 1e try-out altijd in een staat van opwinding weg om snel thuis te komen en voorstellingen bij te boeken, voor het eerst ooit in 20 jaar heb ik dat nu helemaal niet, sterker nog ik vraag me af of ik de voorstellingen die ik al wel geboekt heb wel allemaal wil gaan zien…. een heel rare gewaarwording, echt heel raar.

Ja ik weet… beste stuurlui staan aan wal…. als ‘leek’ heb ik wellicht ook niet de juiste kijk op de zaak maar toch is dit niet een show zoals ik gewend ben en dat raakte me, maakt me verdrietig ook want ik heb wel degelijk gevoeld dat die 12 mensen voor me op het toneel echt hun stinkende best hebben gedaan dus daar ligt het dan ook absoluut niet aan.

Nou ja…… ik zie nog wel wat of ik doe of laat, eerst maar eens zien mijn lijf weer in het gareel te krijgen….

Prachtig doel bereikt

Na jaren van dromen en wensen kwam op zeker moment een groepje mensen bij elkaar om te brainstormen over hun droomwens en hoe die te realiseren…  Met een enorme taak op hun schouders gingen ze aan de slag.
Ontelbare ontmoetingen met allerlei belanghebbenden om de financiële kranen te openen waren één van de eerste stappen ter realisatie.

Met veel doorzettingsvermogen, niet aflatende enthousiasme en de hulp van vele vrijwilligers is het gelukt!

Al een paar weken is “Theehuis De Boskamp” een feit maar de officiële opening moet nog plaatsvinden en dat gaat dan aanstaande vrijdag gebeuren.

theehuisdeboskamp

Wat is nou precies de doelstelling van het Theehuis? Op hun eigen website omschrijven zij het als volgt:
Theehuis de Boskamp wil bezoekers van de begraafplaats een warme en sfeervolle plek bieden om even tot rust of tot bezinning te komen en een luisterend oor te vinden. Dit kan eventueel onder het genot van een kop thee of koffie. Uiteraard zijn de bezoekers van het columbarium en het crematorium ook van harte welkom in het theehuis. Daarnaast kan een ontmoeting met medebezoekers of met een van de vrijwilligers van grote betekenis zijn voor het verwerken van het verlies. Er zal een leeshoek/tafel zijn met de mogelijkheid om wat te lezen in boeken of andere documentatie over diverse aspecten die met de dood te maken hebben. De exploitatie van het ontmoetingscentrum zal volledig gebeuren door vrijwilligers en is niet op winst gericht. Ook de bestuursleden zijn vrijwilligers die geen vergoeding ontvangen.

Zijdelings heb ik gaandeweg de tijd natuurlijk verhalen meegekregen van mijn eigen domi, de drijvende kracht achter dit geheel.  Aanstaande vrijdag dus ben ik daar om de opening bij te wonen en foto’s te maken, dat mij dat gevraagd werd vind ik een hele eer natuurlijk maar ook zonder die vraag kijk ik naar die opening uit.
Zo iets moois om me op te verheugen!!

Rondom dit theehuis wordt ook al een paar jaar “Alom Gedenken” gehouden, dit jaar is dat 30 okt.  Ik schreef er zelf al een paar keer over HIER en daaraan zal ik 30 okt uiteraard een vervolg geven.

Zoals jullie wel zullen begrijpen is dit hele gebeuren helemaal afhankelijk van het slijk der aarde en de inzet van vrijwilligers. Mochten jullie een donatie willen doen of sponsor willen worden of vrienden van willen zijn….
klik dan hier om meer te lezen.

Mocht ik jullie mogen ontmoeten en begroeten as vrijdag vind ik dat natuurlijk ook helemaal geweldig glimlach

 

Photo Friday ~ 7

photofridaymelody

Photo Friday  van Marc

Gestart op 02 november 2012

204 –
Thema 30 september – 7 oktober 2016:

7 Days-Challenge

Marc heeft deze keer een 7 daagse-uitdaging bedacht om de start van zijn nieuwe wesite voor photo friday te vieren. Zijn vraag is per vandaag te starten met een 7-daagse foto-bijdrage… wat het is mag iedere deelnemer zelf bepalen… zolang er maar 7 dagen opeenvolgend een foto gedeeld gaat worden met de groep deelnemers… dat ga ik dus ook doen op Marcs website.
Ik vond het wel een leuk idee om voor een object te kiezen waarmee ik uit de voeten kan, dat dus wel elke dag een soortgelijke foto oplevert maar toch niet dezelfde als de dag ervoor.. De 7 dagen van de week die voor ons ligt elke dag 1 kerkgebouw (van de 31 die mijn woonstad telt), en in dit blogbericht alle 7 bij elkaar.