Weer eentje

happy-smiley Vonnie’s Happy Challenge
~ 58 ~
Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?
Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

 

Ging op 11 januari Zoo Planckendeal Mechelen van onze ‘dierentuin-wensen-lijst’ af, is het vandaag de beurt aan Zoo Hagenbeck in Hamburg.
Sinds geruime tijd volg ik op de Duitse tv programma’s die over diverse Duitse dierentuin gaan. Eentje daarvan heet “Leopard, Seebär und Co en de opnames van deze specifieke serie zijn dus van Tierpark Hagenbeck. Onze heren zijn beiden aan het werk en de hele dag binnen zitten willen we beiden niet. Daphne en ik hebben zo ons lijstje en na vandaag kan er weer eentje afgestreept worden.  Dat betekent dus lekker vroeg opstaan zodat we ruim de tijd hebben. Nou is het met het mooie weer per vandaag dan wel afgelopen maar we hopen er maar het beste van. Gelukkig vinden we beiden regen niet zo heel erg als we ons in dierentuinen bevinden. Het zal wel los lopen. Het wordt hoe dan ook gezellig want we hebben altijd dolle pret met zijn tweetjes. We hopen natuurlijk met name de olifanten te zien te krijgen, 12 stuks maar liefst; 8 koeien (Anjuli, Kandy, Lai Sinh, Mogli, Salvana, Shandra, Shila en Yashoda) en 4 bullen (Asam, Kajendra, Kanja, Hussein). We gaan het zien en ik laat het jullie dan vanavond wel weer zien.

Kortom… alle reden dus om vandaag ‘happy’ te zijn.

Oepsssss

Zoals ongetwijfeld al wel bekend zal zijn ben ik het H.E.L.E.M.A.A.L. niet eens met de negatieve kritieken die Wildlands krijgt, op het Belgische Paira Daiza na vind ik dit de mooiste dierentuin die ik ooit bezocht. Natuurlijk heb ik wel wat kanttekeningen maar dat heb ik bij ieder park, bij de ene wat meer dan bij de andere en volgens mij is dat ook gewoon logisch want veel is afhankelijk van kennis en smaak.  Daarbij kan ik naar eer en geweten zeggen dat het park heel veel heeft gedaan met alle punten van ‘kritiek’ die ik, in opbouwende vorm uiteraard, heb doorgegeven nadat ik als tester een aantal keren door het park mocht lopen nog voordat het park geopend was voor publiek. Kennelijk zijn er heel veel mensen die de ene seconde kritiek hebben en ervan uitgaan dat het een paar seconden eerder al opgelost is. Veranderingen/verbeteringen kosten nou eenmaal tijd. Afgezien van het kostenplaatje dat ook een heel belangrijke rol speelt. Jeetje mensen nog aan toe, geef een groep visionairs ook de ruimte én de kans om een totaal nieuwe ontwikkeling door te voeren en te vervolmaken. Natuurlijk worden er fouten gemaakt, in welk bedrijf gebeurt dat niet? Men doet heus hun uiterste best om het zo goed mogelijk te doen en ja besef ook even dan dat je nooit iedereen naar de zin kunt maken. Wildlands is officieel geopend op 25 maart 2016, nog geen jaar terug. Ik was er ondertussen al ontelbare malen en als ik kon zou ik er elke dag rondlopen, ik zie dus heus wel de veranderingen die al wel doorgevoerd zijn en dat zijn allemaal, geen enkele uitgesloten, verbeteringen. Wildlands is voor mij dé plek in mijn 2e-thuis-provincie waar het genieten in hoofdletters 100% geldt. En NEE, ik ben niet idolaat, ben niet zot, ben niet gek, alleen prettig gestoord, mijn gehoor en mijn zicht zijn als altijd uiterst kritisch dus ik ben niet ‘blind en doof van liefde’ in dit geval!!!

Verder lezen →

Luchten

Met dank aan de Postcodeloterij konden we vandaag weer lekker naar buiten, genieten van een prachtige omgeving, fantastich weer en veel dieren die het zichtbaar net zo naar hun zin hadden als wij. Beiden emotioneel in onbalans zijn zulke uitjes dan natuurlijk niet alleen extra belangrijk maar ook van ♥-e welkom.  In het volste vertrouwen onze ♥ ♥ kunnen luchten en dan weer opgeluchter kunnen ademhalen is zo lekker! Dierentuinen zijn bij ons beiden favoriet en gelukkig werkt de postcodeloterij daar dan ook heerlijk aan mee en zo reed ik vanochtend na mijn werk door om Anita op te halen en na een bakkie stapten we in haar auto, waarin ik heel graag rij omdat het mijn favoriete automerk is en haar auto fantastisch rijdt en zit, tuften we een klein uurtje naar het noordwesten om daar aan De Groene Ster de auto te parkeren en de dierentuin in te wandelen, uiteraard beginnend met een bakkie in de zon.

Verder lezen →

“Laat Groningen niet zakken” Alsjeblieft?

Nou kan ik wel een heel verhaal gaan uittypen maar een heel lieve blogster was me al een paar slagen voor en beter verwoorden dan dat zij het deed kan ik absoluut niet…
Kortom…. ik volg Marije op de voet en plaats hier de links naar 2 posten met zeer actuele, heel verdrietige, knalhard confronterende en langdurig pijnlijk schrijnende inhoud…

Marije 1 ~ ~ ~ ~ ~ & ~ ~ ~ ~ ~ Marije 2

En dus, net als Marije ook deed, plaats ik ook de link naar een petitie waarvan ik hoop dat jullie allemaal beseffen dat het tekenen ervan onbeschrijflijk belangrijk is… ik zou er voor, ja echt wel ondanks mijn krakkemikkige gewrichten, op de knieën gaan als dat nodig zou zijn om jullie over te halen deze petitie te tekenen.

P E T I T I E

20-J


Mrs. Nesbitt’s ABC-Wednesday 

Round 20-J
My 134th entry – bijdrage
Started-Gestart: 28-08-2014 : 15-G

 

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photo-meme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with!

The challenging letter of this week is J and I’ve chosen for the name Joop
This post is an introduction to all of you… meet my husband, Johannes Wilhelmus Antonius, called in short: Joop
(This photo is taken on juni 4th 2016, on Joops 59th birthday)

Verder lezen →

Stout!

In het weekend dat ik jarig was, het laatste weekend van november, werden 4 leeuwenwelpjes geboren in Wildlands. Om moeder Tia en de welpjes niet al te veel te storen lieten de verzorgers hen in het kraamverblijf de eerste tijd met rust. Dat betekende dus ook dat we ze buiten niet te zien kregen en die wens stond dus al geruime tijd op mijn lijstje en kan ik na vanmiddag doorstrepen.

Aan het eind van de ochtend reed ik naar Anita en dronk met haar en Niels een bakkie voordat hij naar zijn werk ging en wij tweetjes de auto in stapten en naar Emmen tuften. De winterjassen op de achterbank want in de auto, uit de wind, in de zon, was dat heerlijk natuurlijk. Eenmaal in Emmen besloten we toch maar de jassen aan te doen want beter teveel kleding aan dat te lopen rillen omdat je te weinig aan hebt toch? Mijn jas ging dus met enige regelmaat uit maar ook weer aan, goed idee dus het toch maar niet de auto achter te laten. Anita’s jas is niet uit geweest dus voor haar was het ook een goede idee de jas niet in de auto achter te laten.

 

Verder lezen →