Verdrietig spannend

Verdrietig spannend

 

Dat olifanten bij mij een streepje voor hebben hoef ik niet meer te vertellen, en het nieuws uit het Belgische Mechelen van de afgelopen weken raakt me dan ook, en dat zal ook nog even zo blijven want er hangt veel spanning.
11 april werd Tarzen geboren en dat bracht Planckendael in een jubelstemming want Tarzen was baby nr. 3 in de olifantenkudde. Daphne en ik gingen 12 april op kraambezoek, zoals ik HIER beschreef en waarvan HIER alle foto’s te zien zijn.

Niemand kon toen bevroeden dat daarop nog geen 2 maanden later diepe droefenis en heel veel angstige zorg zouden opvolgen!!

Qiyo, geboren op 16 juni 2015 overleed 28 mei, nog geen 3 jaar jong, ten gevolge van Olifanten-herpes.
Tarzen is kind van Phyo Phyo en is sinds gisteren moederloos, daar de moeder moest worden ingeslapen vanwege nierfalen. Tarzen is dus nu in de gevarenzone, hij kreeg al een tijdje bijvoeding omdat moeder niet voldoende meer kon geven en omdat Herpes dus Qiyo het leven benam en vooral gevaarlijk is bij jonge olifantjes wordt Tarzen extra goed in de gaten gehouden.
Nu diens moeder er niet meer is… hij nog geen 2 maanden jong is… zijn die zorgen extra groot want hij moet opnieuw zijn plekje in de kudde zien te vinden. Iets dat nu extra bemoeilijkt zal worden door alles dat er al gebeurde en het feit dat de Matriarch nu ook niet meer is.

“Wij” in Emmen hebben een bay-olifantje van 2 maanden en 3 dagen… en er is eentje op komst… Ik hoop maar dat het in Mechelen goed zal komen met de kudde en dat ook bij ons alles goed zal blijven gaan.

61

61

Vandaag dan is de officiële datum van Manliefs verjaardag, 61 alweer. Hij grapte dat hij maar heel kort jarig is, nog geen 3 kwartier gezien zijn geboortetijd, dus het op een andere datum vieren is hoe dan ook geen probleem. Gisteren dus het ‘huis’ vol, beter gezegd, ons ‘doorgangshuis’ want iedereen die binnen kwam deed dat alleen om naar kamer 100 te kunnen of zichzelf van iets uit de koelkast te voorzien.
Ik had al wel heel veel buiten staan natuurlijk maar ja sommigen houden van extra koud drinken. Mijn rug had bar weinig zin in een feestje dus had ik iedereen de weg, voor zover nodig natuurlijk, naar de keuken en koelkast gewezen onder het mom van “we doen hier aan zelfbediening…” .

De middag vloog om. De ochtend en het 1e deel van de middag waren Zoonlief en ik in de weer om alles voor te bereiden. Schoonlief en Manlief lagen nog in dromenland omdat de jongste om 4.00 uur in de ochtend van haar werk thuis was gekomen en de oudste om 6.30 uur.


Als het dan zo gezellig (lees: luid) is en je foon bliept, valt niemand dat gelijk op. Behalve mij dan want ik herken de diverse geluidjes. Een blik was genoeg om even mijn adem te doen stokken, gelukkig kon ik mijn gezicht in de plooi houden en merkte niemand iets, nou ja op 1 persoon na dan maar die zei niks na een wisseling van blikken heen en weer. Een sterfgeval… 3e in 3 weken op rij. Een jong iemand ook nog. Bah!! Alvleesklierkanker. Je weet dat het eraan zit te komen maar toch schrik je ervan. Amper de 60 voorbij, zo bruisend in het leven staan, kinderen en kleinkinderen en veel hobbys etc.. over en uit, een paar maanden na de diagnose.

 
Terwijl ik ervoor zorgde dat mijn Maandagmeneer en Corry veilig en wel, goedverzorgd achtergelaten konden worden op hun eigen stekkie, ruimden de bijna jarige en onze kroost de boel af en op.
Zelf weer thuis kroop ik aangeslagen op de bank, talloze gedachten en herinneringen tolden door mijn hoofd. Op zeker moment realiseerde ik me wel dat haar sterven dan enerzijds wel verschrikkelijk verdrietig is maar dat aan de andere kant haar lijden voorbij is en dat is dan toch wel weer een kleine troost. Terwijl ik daarover nadacht realiseerde ik me ook dat ik ook in deze situatie weer enorm goed kan merken hoe goed het met mij gaat tegenwoordig. Al hoe dubbel ook met zulk nieuws op een verjaardagsfeest.
Ik keek in gedachten de kring nog eens rond en besefte dat ik ook heel veel redenen had om dankbaar te zijn.

Geluksdag

Geluksdag

 

Vanochtend stond ik lamlendig op, de warmte van de afgelopen dagen zit nu ook in ons huis dus slapen gaat niet echt vlekkeloos… maar wat moet dat moet dus hoppa in de benen en gaan met die banaan. Nadat ik mijn maandagmeneer verzorgd had zodat hij zich deze dag door kon redden stapte ik in mijn auto en tufte naar Emmen. Na de koffie staken we dan ook gedrieën de weg over, nadat we bij een zeker super onszelf voorzien hadden van eten en vooral ruim drinken. Is belangrijk, zeker met deze temperaturen immers. We waren nog vroeg dus togen we eerst het grootste deel in nadat we door een metershoge bidsprinkhaan hartelijk verwelkomd waren. De Serenga oftewel Verzengende Hitte, op dus. Nou die deed haar naam echt eer aan. Halverwege bij Momma Dunja op het terras, ietwat schaduw en een windje die verfrissend aanvoelde, verorberden we onze lunch. Ons plan was, nadat we wisten welke chauffeur de Safari-truck bestuurde, een ritje te maken. Maar eerst even afkoelen, dus pompte Herman het water op en liet zo ons met de voeten in het water heerlijk genieten van een heel fris alternatief ‘pootje baden’. De temperaturen stegen verder en in een soort van vlucht eigenlijk gingen we Serenga weer uit zo snel als we konden en gingen de Vlindertempel in. Daarna door naar Jungolakas waar we de andere ingang dan gebruikelijk kozen omdat mijn schoonmeisje ons al opwachtte met ijsjes, die vielen er natuurlijk zeer smakelijk in. Daarna verder en toen hadden we geluk…. Mekong & Einga Tha waren in het water, eerst onder de douche en later spelend in het water… dat heb ik gefilmd met mijn foon… zie maar:

 

Toen hadden we het uiteindelijk wel gehad met want tja die warmte is toch wel heel erg vermoeiend, dus zochten we via een omweg weliswaar de uitgang weer op maar niet zonder eerst even bij de drachtige May Ya Yee en haar companen te kijken. Mingalar OO liet zich niet onbetuigd overigens;

Eenmaal buiten liepen we een andere route naar huis terug. Zie ik ineens een reclameposter… CBD in de aanbieding. Laat mijn flesje nou bijna leeg zijn, dus hup ik naar binnen. Om even later weer compleet beduusd en sprakeloos buiten te staan want ik kan 18 maanden vooruit en heb 180 euro bespaard!! Kijk dat zijn nog eens geluksmomentjes, voordeeltjes die ik niet graag aan mijn neus voorbij laat gaan…
Na nog een bakkie en een peukje op hun galerij, een babbeltje met dochter en schoon stapte ik weer de auto in en keerde huiswaarts. Na hier de nodige dingen te hebben gedaan ging ik met mijn foto’s aan de slag… en jawel voor het eerst ooit, hoefde ik geen enkele foto weg te gooien. Is dat wat? Ik kijk tijdens het fotograferen altijd wel wat goed of fout is dus dan verdwijnen er zo her en der wel een aantal maar bij thuischeck op de pc gaan er vaak ook nog wel een aantal de prullenbak in, en dat hoefde deze keer dus niet. Aangevuld met enkele gsm-foto’s zijn het er 195 en die staan HIER

Nou, wat zeggen jullie, was ik een geluksvogel vandaag of niet?
Ik vind van wel glimlach.

22-U

22-U

 

Photo-Challenge
Started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday
566 ~ 22-U ~ may 23trd 2018

Have something to share about the letter U?

Please join in and share it at https://abcwednesday.com/
or leave your link:  


…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

In nature and in many vorms of constructions, letters are to be found, if one is looking and searching for them that is 😉 Like I always do… so I’ve found my 22-U

Looking forward to your 22-U-entries I say:

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Tegenstelling – 378

Tegenstelling – 378

 

Tegenstellingfoto-uitdaging ~ photo-challengeTegenstelling
Foto uitdaging ~ 378 ~ Gestart op 01-03-2011
Thema 29 mei: Gevierd – Verguisd

Heb jij ook een leuke invulling voor deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…

Thema 379 : 5 juni 2018 :  Kaal – Begroeid