“Oud” nieuws

Bij het strunen naar ‘oud’ olifantennieuws uit Emmen ontdekte ik het zojuist:

In 1934 werd het Noorder Dierenpark in Emmen opgericht en in 1936 kwam daar de allereerste olifant, zijn naam was Oelie.

Wat er in de Emmer Courant in december 1936 geschreven werd:
en Oelie vermeit zich met muzikale oefeningen op de mondharmonica onder directe van leeraar Buter, die best tevreden is over zijn pupil. Oeli was een enorme publiekstrekker en pikte met zijn slurf graag alles op was de bezoekers hem voerden. De oppasser  had hem geleerd om op een omgekeerd rond kuipje te staan. Tot verbazing van het publiek trok hij dan drie poten op en bleef dan korte tijd op 1 poot op het kuipje staan.

Wat er in de Emmer Courant in maart 1937 geschreven werd:
Oelie kon ook harmonica spelen, het kleine instrumentje verdwijnt bijna helemaal in zijn slurf en als hij dan in- 0f uitademde hoorden de bezoekers een paar tonen. Iedere twee uur gaf hij een voorstelling.
Oelie, de eerste olifant in Emmen, kreeg een plek in het roofdierengebouw. De olifanten kregen pas in 1946 een eigen onderkomen in het zogenaamde dikhuidengebouw. Oelie overleed aan een kronkel in de darmen. Hij werd ongeveer vijf jaar oud. Zijn stoffelijk overschot werd gekocht door het Museum voor Natuurlijke Historie in Leiden. Preparateurs zouden het lichaam bewerken zodat het geraamte bewaard kon blijven!

1947:
Wat er in de Emmer Courant in maart 1937 geschreven werd:
In 1947 kregen de olifanten een nieuw verblijf. Uniek in Nederland was de scheiding tussen het olifantenverblijf en het publiek: een laag hek en stroomdraad. De Emmer Courant van juli 1948: Ook de olifanten blijken zich in de algemene belangstelling en bewondering over hun intelligentie te mogen verheugen. Deze toch zijn slechts door een dun ijzerdraad en zeer laag hekje van het publiek gescheiden, maar als ze zich vermaken door zich zelf met het zand uit de ren te bestrooien of daarin als hondjes rondwentelen, komen ze dikwijls vlak bij de afrasteringdraad, maar ze wachten er zich wel degelijk voor, met deze onder stroom staande draad in aanraking te komen. Direct na het aanbrengen hebben ze eenmaal ondervonden dat aanraking een hoogst onaangename schok teweegbracht en ze blijven er sedert dien zorgvuldig af. Als de oppasser het publiek laat zien hoe goed ze zijn gedresseerd, door hen te laten optreden als hoornblazer, of ze beurtelings op twee voor- of achterbenen te laten balanceren, als hij de onwillige Sheila door de gezeglijke Katinka aan de slurf uit het nachtverblijf naar buiten laat leiden, dan kent de vreugde der kinderen en de bewondering der ouderen geen grenzen.

 

Het was dan ook niet te verwonderen, dat het publiek medeleefde met de directie en de oppasser, toen deze zeer onder de indruk waren van een plotselinge ernstige ziekte van Sheila, die lusteloos en met pijnen op de grond lag te trappelen en te woelen, alle eten en drinken weigerde en tenslotte roerloos bleef liggen, kreunende van pijn. Natuurlijk werd onmiddellijk de dierenarts, de heer Vrielink, geroepen die verklaarde dat alles er op wees dat het dier aan koliek leed ten gevolge van verstopping door het eten van scherp zand en stenen. Telefonisch werd consult gevraagd van de bekende dierenarts van Artis, dr.Folmer, die eveneens van mening was, dat men niet beter kon doen dan een flinke clysma toe te passen. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan uitgevoerd. De patiënte werd aan één der achterbenen stevig aan een ketting vastgebonden. De oppasser ging boven de patiënte op een balk liggen en bracht door middel van een dikke slang een hoeveelheid van niet minder dan zes emmers lauw zeepwater in de ingewanden, waarna de heer Vrielink een injectie achter het oor toediende. De volgende dag was Sheila, die een flinke hoeveelheid zand en stenen bleek te zijn kwijtgeraakt, volkomen genezen.

Zo gaaf zulke oude info te vinden…. ik zoek verder, hopelijk vind ik meer… 

 

Over Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)
Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

10 reacties

  1. ha die Melody
    weer moet ik me aanmelden , er is geen knopje om de gegevens te onthouden 🙁

    interessant oud nieuws in woord en beeld
    ik vind dat altijd zo mooi dat het bewaard gebleven is

    Frankrijk is als elk land prachtig mooi , ik vergelijk zelf nooit , zelfs bij ons de provincies niet
    want elk heeft zijn eigen charme 🙂
    ik fietste er geheel door van Maastricht tot aan de Spaanse grens , dan beleef je het toch anders dan de doorsnee toerist
    smakelijk en fijne avond groet

    • Ha die Karel

      Jah ik las het al…sorry…. ik weet echt niet wat ik daaraan kan/doen want ik weet de oorzaak niet.

      Ja gaaf toch? Ik hoop meer te vinden.

      Oh vast en zeker …. ik eigenlijk ook niet, behalve als iets me acuut tegenstaat

      Dappere Dodo … dat doe ik je never nooit niet na maar ik geloof je op je word

      Dank je wel, jij ook.

  2. Leuk! Bijzonder om te lezen.

  3. Het is interessant om zulk oud nieuws te lezen. Al kan ik niet anders dan huilen voor de olifant.

  4. Heel interessant om te lezen. Skelet is heel oud om te zien. Heel triest voor de olifant.

    • Ja he?!

      Ja hij mocht helaas maar 28 jaar oud worden…. dat is voor een olifant nog lang niet ‘oud’ genoeg . Maar ja hersenbloedingen kunnen ieder levend wezen overkomen…

Lucht je ❤️

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.