Schrijverij

(On-)-Gewoon verder

Het is half mei inmiddels… en er is veel, heel veel, gebeurd sinds de jaarwisseling.
Dat heeft zijn impact zeker gehad en nog maar erbij stil blijven staan is natuurlijk niet goed.
Het leven gaat door, on- & gewoon en de mens volgt en logischerwijze ‘moet’ ik dat ook.

*- Manlief loopt er weer aardig over al plaagt zijn knie hem nog wel als hij, wat hij volgens mij nog steeds veel, te veel over zijn grenzen gaat. Hij is soms moeilijk in beweging te krijgen maar als ie eenmaal in beweging is, is hij niet te stoppen. De afgelopen dagen hebben we de tuin een grote beurt gegeven want al die regen en snel wisselende temperaturen zorgden voor een explosie van onkruid. Alles is nu schoon, al staat er nog 1 hoop zooi, die vandaag of morgen naar de stort gaat.

*- Met dank aan de CBD en B12-kick heb ik energie voor 10 en ben ik alleen dan nog maar moe als ik vele uren knoeterhard gewerkt hebt. Mijn longen zijn weer schoon inmiddels, evenals de holtes in het hoofd. De ontstekingen die daar zaten hebben het behoorlijk lang volgehouden ondanks medicatie, tja antibiotica is leuk maar dan moet het wel werken en mijn fabriek doet niet wat een ander gemiddelde fabriek wel doet.  Het slapen gaat prima, gemiddeld 10 uur per dag. Mijn eetlust is weer aanwezig. De afgelopen maanden hebben me overigens wel een gewichtsverlies van 20 kg gekost.  Dat kostte een paar duiten want tja als je ineens maatje 38 hebt terwijl je altijd tussen de 44 en 46 schommelde wil je niet constant in oversized rondlopen en van anderen horen dat alles om je lijf slobbert toch? Emotioneel ben ik weer behoorlijk in balans al heb ik nog wel momenten die me overvallen en me overstuur maken. Daar verzet ik me niet tegen, hoort er immers gewoon bij, daar is niets ongewoons aan.

*- Mijn maandagmeneer zit inmiddels 3 weken in een verpleegtehuis en knapt op. Hij wordt daar prima verzorgd maar ja zijn karakter (en de wijzigingen die het ondergaan heeft na een tia en beginnende dementie) zit hem soms behoorlijk in de weg. Nou het is in zulke gevallen vaak het beste om veel het ene oor in en het andere weer uit te laten gaan maar ja zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar dus krijgt hij soms wel tegengas. Vorige week hadden we een familiegesprek met de arts en volgende week hebben we een soortgelijk gesprek maar dan met de maatschappelijk werker van die zorginstelling om te kijken welke mogelijkheden er zijn voor de toekomst. Of hij wel of niet terug kan naar ‘zelfstandig’ wonen moet blijken…

*- Met Vanyar gaat het goed. Hij is inmiddels behoorlijk gewend al moet Brego hem af en toe nog wel in hondentaal corrigeren. Tja als bijna 11-jarige tegenover een nog geen 2-jarige is het verschil in energie en activiteit niet gelijk. De poezels negeren hem voor zover mogelijk. Vanyar wil wel met ze spelen maar daar hebben ze (nog) geen zin in. Vanyar moet zelf ook nog veel leren overigens dus daar heb ik wel een taak aan en ook afleiding van. Vrijdag gaat hij naar de trimmer in ieder geval zodat hij de warmte makkelijker kwijt kan en ik niet zoveel moeite hoef te doen om hem van klitten te verlossen.

*- De jeugd mag eind volgende week hun handtekeningen zetten onder het koopcontract van hun eerste huis en de sleutels in ontvangst nemen. Dan kan de exodus echt beginnen. Er moet nog wel het eea aan dat huis gebeuren maar het meeste ervan kan als ze er al wonen. Hun vakantie / vrije dagen gaan op 1 juni in en ook manlief heeft een week vrij geregeld. Inmiddels staan door het hele huis nu stapels met dingen en ingepakte dozen. Het begin is er, ze zijn er nog lang niet wat dat betreft… Manlief en ik krijgen straks weer zeeën van ruimte en eindelijk de gelegenheid om het huis van boven naar beneden eens goed onder handen te nemen. Dat is er de afgelopen 8 jaar niet van gekomen want we konden nergens bij. De beneden etage hou ik keurig en opgeruimd (met name om wille van mijn hoofd natuurlijk) maar achter de deur naar boven begint het al… straks is dat allemaal schoon en opgeruimd, ik verheug me er op.

*- Zondagavond laat tuf ik met mijn meisje naar Emmen om aldaar in een bus te stappen die haar, deel van haar collegae en mij naar Parijs zal brengen. We stoppen dan uiteindelijk bij Eurodisneu en zullen daar de rest van de dag vertoeven. Laat in die avond gaan we dan naar een hotel en de volgende ochtend gaan we een stadstour maken met de bus en krijgen we ook een aantal uren ‘vrij’. Aan het eind van de middag stappen we dan weer de bus in om ‘s avonds laat in Emmen terug te komen. Wij verheugen ons daar natuurlijk ook op. We zouden samen naar Schotland in mei maar ja Bruin trekt niet alles, zeker niet als je tegenslag op tegenslag (waarom schijt de Duivel altijd op dezelfde hoop?) hebt. Parijs kwam ineens op de proppen, is ook niet erg, Schotland loopt immers niet weg.

*- Dan een paar dagen kalmpies aan om bij te komen… en om me te verheugen op zaterdag de 25e! De dag van de Weblog-Meeting in Apenheul. Zoals het er nu naar uitziet zal het groepje die dag bestaan uit 6 mensen. Hartstikke gezellig al mogen het er natuurlijk meer zijn. Anita gaat ook mee, is het plan althans, want dat staat nu op losse schroeven omdat Niels gisteren geopereerd is en er veel zorgen zijn om haar zus die strijd met kanker en haar moeder die problemen met het hart heeft.

2019 was tot dusver een jaar met veel meer downs dan ups. We zitten in maand nr. 5 en van die maand zijn nu 2 weken om, allemaal fijne dagen tot dusver zonder tegenslag of wat ook, wat mij betreft mag dat voorlopig wel even zo blijven. Wat de 4 maanden daarvoor mij wel hebben bewezen is dat ik mensen heb op wie ik mag leunen als ik dreig te vallen dus in die zin waren de afgelopen 4 maanden zeker niet slecht dus al met al heb ik veel redenen om dankbaar te zijn en dat ben ik dan ook. Zowel aan de mensen hier om mij heen als aan de mensen hier in blogland die hun steentje bijdroegen, en nog bijdragen, om mij door een donkere periode heen te slepen.

Ik ga maar on-gewoon door, gaan jullie met mij mee?

Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

https://melodyk.nl

22 geluchtte ❤️❤️ op “(On-)-Gewoon verder

    1. Ja oh ja zeker weten…

      Dat zal zeker een behoorlijke steen bijdragen want met mijn mentale ziekte kan ik heel slecht tegen wanorde

      Dank je wel, ga ik doen!

  1. Zo dat is een flinke terugblik waarin veel te verhalen valt. Fijn voor je dat het beter gaat en dat er veel positieve zaken zijn te melden. Mocht ook wel zo langzamerhand.
    Veel plezier in Parijs!!

  2. Je telt je zegeningen, mooi is dat!
    Geniet van Parijs en binnenkort ook in Apenheul. Als de vitamine B12 wonderen doet ~ ik heb ze morgen ~ dan zie mij daar misschien verschijnen, maar ik beloof nog niks hé. Een voorzichtige misschien 😊

    1. Jah klopt, dat doe ik altijd al hoor…. dus dat is inmiddels een automatisme 😉

      Ga ik zeker doen, even echt helemaal weg in een totaal andere omgeving

      IK hoop het zo voor je, want wat het mij doet gun ik iedereen, jou zeker.

      Haha dat zou ik uiteraard helemaal geweldig vinden, een prachtige bonus maar alleen maar als je het ook echt zeker weet aan te kunnen want het is niet alleen een lange reis voor je maar ook een groot park … pas op jezelf hoor!

      <3 xxx

  3. mogge Melody
    dat is een flinke On alias Gewoon 🙂
    blij te lezen dat het met de gezondheid zoveel beter gaat , en dat ook de knie van je man weer wil , ja houd hem wat in toom als hij te veel wil
    er ligt nog veel werk te wachten las ik wel , eerst verhuizen en dan het huis opknappen , ach houd je van de straat
    nee Schotland loopt niet weg hoor , dat is echt een aanrader om te zien
    Parijs mag om mij wel weg lopen hihi
    veel plezier jullie beiden daar

    geniet de dag

    1. Middag Karel

      Ja best wel he…. en dat nog maar over 1/3 van een heel jaar…

      Dank je wel, ik ook hoor. Doe ik ook voor zover hij zich door mij laat remmen 😉

      Ja daarom, komt tijd komt raad/reis

      Jah van mij eigenlijk ook wel maar zo’n buitenkansje voor een prikkie en samen met mijn meisje laat ik natuurlijk niet schieten.
      Dank je wel.

  4. Een lange waslijst met tegenslagen maar het tij lijkt nu te keren. Eerst Parijs en dan de jeugd verhuizen en huis opknappen.
    Daar zullen jullie veel plezier aan beleven, het huis ooknappen.
    De apenheul wordt vast een succes. Volgende keer hoop ik erbij te zijn.
    😍😍😍😍😍

  5. Veel beleefd op korte tijd. Ups en downs, zoals leven is. Maar je slaat je dapper overal doorheen. En ongelooflijk wat een werk jij kan verzetten.
    Maar toch is 20 kg minder teveel van het goede…..

    1. Ja klopt wel 😉
      Het leven gaat verder en ik moet mee hè

      Ja óók dat klopt. . daar ben ik dan weer niet blij mee maar oké ook dit is zoals t is

  6. Wat heb je veel te verstouwen gekregen. Maar gelukkig gaat het nu weer de goede kant op. Stapje voor stapje.
    Fijn dat de jeugd een huis heeft gevonden. Het zal wel stil zijn. Maar ook een adresje om gezellig langs te gaan.

    Nogmaals heel veel plezier in Parijs. Geniet er van.

    Liefs Joanne

    1. Jah best wel…

      Gelukkig wel, stapje voor stapje, langzaam omhoog en elke emotie toelaten en ervaren ipv ervoor te vluchten zoals ik altijd deed.

      Ja zeker weten… het zal zeker anders worden, hoe eea ingevuld gaat worden zien we vanzelf wel toh

      Dank je wel, liefsssss

Laat een reactie achter bij Melody Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: