* 2019·* Trips

Nou he he

Vanochtend stapte ik bij mijn 2e adres in de auto nadat ik klaar was en in heftige regen met voor- & tegenwind die me veel concentratie kostte, kwam ik een kleine 3 kwartier later in Emmen aan, waar al een beker koffie dampend op mij stond te wachten. Weer een klein uur later liepen we, al aardig nat ook, door de poort en weer een minuut later, de warmte en droogte van de Vlindertempel binnen.

Vlinders waren er talrijk vanochtend, zo ook eitjes en rupsen en slakken. Ook de planten geraken weer voller, Moeder Natuur doet wat ze ‘moet’. De Gekko noch de Anolis kwamen tevoorschijn maar we hoopten wat die 2 betreft op meer succes in de grote kas. Nou ‘loer’ ik al een hele tijd op het kunnen scoren van foto’s van de Azuurblauwe daggekko… tot op heden telkens pech maar vanochtend had ik dus geluk.

Op het apeneiland in de Rimbula River was het relatief rustig, de dieren leken met elkaar in harmonie en zelfs de jongeren waren voor de verandering eens niet met elkaar aan het strijden om wie de grootste durfal was glimlach . Mario spotte ons gelijk en hobbelde van het kleinste eiland gelijkwaardig aan ons mee naar het grotere eiland en zo snel als hij kon klom hij daar weer de hoogte in om ons gedag te zeggen.

Nadat we even op het terras gerust en geluncht hadden zetten we onze weg voort. Nog steeds op zoek naar dé foto van een Zonneral met gespreide vleugels als ook naar foto’s van de vleerhonden vanuit een positie die stukken dichterbij zou zijn dan normaal. De 1e van die 2 ging ook vandaag weer niet op maar de 2e wel. Op ongeveer een meter afstand op mijn ooghoogte hing er eentje van de nieuwelingen voor me…

Op onze weg door de Birdy Bush hadden we eveneens weer mazzel, dubbel zelfs. De Blauwwang Honingeter zat binnen het bereik van mijn camera en ook Elmo en Pino zaten op een bankje. Pino is de dochter van Theo en Thea die enkele weken geleden verhuisden naar een ander park. Elmo kwam van een ander park naar ons park in de hoop dat hij met Pino een koppeltje zou gaan vormen en voor nageslacht zal gaan zorgen. De eerste dagen bleek hij erg schuw en kwam de bosjes niet uit, inmiddels is die schuwheid dus ook al behoorlijk afgenomen en konden we mooie foto’s maken.

Het weer liet niet echt toe dat we Nortica noch Serenga aan konden doen zonder zeiknat te worden en met zijn drietjes, alle drie nog in de naweeën van griep- & bijholte- & voorhoofds- & longonstekingen zagen we het echt niet zitten om een terugval te krijgen dus besloten we maar huiswaarts te keren. Terug de droogte en warmte van onze huizen in. Voor mijn gezelschap is dat uiteraard een wandeling/rol van enkele minuten, voor mij vergt dat niet alleen die enkele-minunten-wandeling maar ook een dikke-half-uur-rol, zeker in slecht weer met hevige windstoten over het open en wijdse Drentse platteland. Toch kwam ik gelukkig veilig en wel thuis aan en bleken mijn foto’s even later weer prima geslaagd. Heb er maar een paar hoeven weggooien, de 80 die overbleven staan H I E R

6 gedachten over “Nou he he

  1. die dieren roepen elkaar al , kijk daar is Melody weer , dat wordt of poseren of verstoppertje spelen hihi
    het was zo te zien in het album weer een mooie dag
    dat weer moet je gewoon nemen zo het komt

    1. Hahah ja zie je zo voor je he…

      Ja hoor, geen hele dag maar wel een paar zalige uren

      Doe ik ook hoor, ik heb er gevoelsmatig geen last van… lijfelijk wel maar ja dat weet ik dus daar zeur ik niet over.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.