Nog…

… ruim 37 uren en dan is 2018 ook al weer voorbij… Een veelbewogen jaar voor mij en de mensen in de kleine kring om me heen.
Mijn gezondheid die van onder de streep naar (nog steeds stijgend) verder en verder boven de streep kwam. Bizar hoe het lichaam én de geest onder invloed kunnen staan van producten die specialisten je voorschrijven; die er gevoegelijk vanuit gaan dat dat goed is. Laat ik hier nu maar even niet hebben met de discussies die in de loop der vele jaren gevoerd zijn tussen hen ‘is goed voor je’ en mijn ‘ik voel me er niet beter door, integendeel’. Ik heb mijn poot stijf gezet en ben ervoor gegaan, en al roep ik altijd dat spijt hebben weinig zin heeft omdat je toch niets kunt veranderen aan iets dat ‘gisteren’ gebeurde, ongeacht onder welke invloed ook, voel ik toch wel spijt dat ik niet eerder mijn poot stijf zette en van de reguliere zooi overstapte naar een homeopathisch middel. Alhoewel ik niet zo heftig geloof in reïncarnatie roep ik tegenwoordig toch met regelmaat dat ik herboren ben, en nee dat is niet theatraal maar de pure waarheid!

Het Mantelzorger zijn is me dit jaar af en toe best wel zwaar gevallen, maar dan dacht ik even aan een andere blogster en acuut realiseerde ik me dan weer; zij heeft het veel zwaarder dan jij dus niet zeuren, jij bent jonger dan zij dus als zij het volhouden kan moet jij dat ook kunnen en meer van dat soort teksten om mezelf als het ware een schop on mijn minst edel deel te geven. Er is gewoon altijd zoveel te doen, zoveel te regelen en in de gaten te houden, altijd alert blijven en noem maar op. Soms zijn er van die momenten dat ik dan even ‘te’ moe ben en zin moet maken in plaats van dat ik er ruimschoots over beschik. Opgeven is natuurlijk geen optie en ik realiseer me dan ook dat toenemende Alzheimer zeker van invloed is op iemand van 93 en dat dus dingen die ‘normaal’ waren dat al lang niet meer zijn en ik me niet zo door irritatietjes moet laten beïnvloeden omdat het mijn gevoel is en dat in zijn situatie niet ter zake doet. Vorige week werd hij overgrootopa van een prachtig ventje, dat zorgde natuurlijk wel voor enige feestvreugde. Hem het huis uit krijgen is verhaal 2, zijn 1e achterkleinkind gaan bewonderen wil hij natuurlijk wel heel graag maar dat hij daarmee van iemand anders afhankelijk is stoort hem mateloos. 4 generaties op rij nu, dat wil hij natuurlijk graag op de gevoelige plaat vastgelegd zien dus of ik mee wil en foto’s wil maken, ja natuurlijk maar nu nog hem zo ver krijgen dat hij over zijn bezwaren heen stapt en die reis wil gaan maken.

Manliefs 2e knie bezorgde hem meer en meer problemen, dusdanig zelfs dat inmiddels ook zijn rug hem veel overlast bezorgt. En ja hoor, uiteindelijk ging hij akkoord met de orthopeed dat er toch maar een nieuwe knie geplaatst moest worden dus die molen werd in werking gezet, hij ging ervan uit dat dat dan wel ff snel geregeld zou worden. Helaas pindakaas stak de cardioloog daar meermalen een stokje voor. Inmiddels is na veel gedoe e.i.n.d.e.l.i.j.k. groen licht gekomen en gaat hij de 15e onder het mes. In een dienstverband van 38 jaar ruim pas voor de 5e keer in de ziektewet zegt wel iets over zijn werkethos, dus ik bedoel maar.

De jeugd is volop bezig met het zoeken van een eigen woning. Schoon heeft een vaste baan en Zoon werkt op contractbasis dus hypothecair zijn er niet zo heel veel mogelijkheden. Ze hebben ondertussen enkele woningen bekeken en hadden al een keuze gemaakt maar helaas werd die onder hun neus weggekaapt. Ze zijn van makelaar gewisseld en hebben goede hoop dat deze nieuwe zijn werk beter zal doen. De kans is dus wel heel erg groot dat kerst 2019 manlief en ik weer met zijn 2-en de bewoners van dit huis zijn, nou ja niet helemaal natuurlijk want onze veestapel laat zich toch echt niet uitvlakken.

Het 4- tallig kattenkwartet kan prima met elkaar door 1 deur, figuurlijk dan uiteraard want letterlijk gaat het niet. Onze oude dame Precious (die ruim 15 is) vertoont duidelijk tekenen van het bejaard zijn en heb ik inmiddels op speciale voeding gezet zodat zij toch alles binnenkrijgt dat zij nodig heeft. De overige 3 zien er uit als Hollands Glorie, die krijgen sinds enige tijd bewust kleinere porties want dieren met overgewicht is natuurlijk een no go!
Het 2-tallig hondenduo hobbelen gewoon voort. Onze oude heer Noah, (die 2 januari 16 wordt) krijgt steeds meer moeite met bewegen en heeft zeker geen grammetje teveel op zijn botten. Na de jaarwisseling wil ik met hem naar de dierenarts want op dit moment twijfel ik over de kwaliteit van zijn leven dus ga ik dat maar even laten nakijken om dan vervolgens te beslissen wat er wel of niet gebeuren moet. Brego is volop gezond en dartel als een jong kalf ondanks zijn ruim 10 jaren inmiddels. Zijn angstproblematiek vermindert gelukkig steeds meer, geeft er zelden of nooit nog blijk van, de laatste dagen is het geknal van vuurwerk weer orde van de dag maar hij gaat het er heel goed mee om, het rillen als een espenblad dat hij altijd deed is nog niet voorgekomen gelukkig, hij wil zelfs wel mee naar buiten en dat is toch wel een heel verschil met een jaar geleden.
Ik blijf het onbegrijpelijk vinden wat mensen dieren kunnen aandoen en hoelang die impact blijft hangen voor het afneemt, verdwijnen zal het nooit maar gelukkig zijn er mensen die hen wel een goede mand bieden ook al is dat aantal natuurlijk nog lang niet groot genoeg gezien het aantal dieren dat in asielen zit. Alleen al in de geregistreerde samenwerkende asielen zitten er momenteel 461 honden, 390 katten en 124 overige dieren en dat terwijl het eind december is. Dan is het aantal dieren dat in alle overige asielen en op opvangadressen zit die niet in die groep zitten niet eens meegeteld. Met onze 6 is het vol genoeg en ja natuurlijk zou ik er graag meer hierheen willen halen maar ik moet ook realistisch blijven, ze moeten allemaal de verzorging krijgen die ze verdienen en dat is nou eenmaal niet kosteloos, betekent overigens niet dat onze deur hermetisch gesloten is, mocht er eentje komen aanwaaien of iets dergelijks, dan mag die uiteraard binnenkomen.

Op de stoep van 2019 kijken we nu nog naar een bijna blanco jaar… manliefs operatie staat in de agenda, enkele medische en non-medische afspraken met mijn maandagmeneer en natuurlijk de allerlaatste Wildnights editie nr. 3 en China Lights Antwerpen… spannende, niet leuke maar ook heel leuke dingen om naar uit te kijken. Op dit moment kijk ik uit naar nieuwjaarsdag want dan kan de kerstmeuk de woonkamer uit en de boel grondig gesopt worden zodat we weer thuis zijn bij ons zelf. Die versieringen zijn wel leuk maar toch staat het er altijd te lang naar mijn zin, maar ja ik woon hier niet alleen en ben niet alleen de baas toch, de gulden middenweg dan maar.

2019 en bloggen… Uiteraard!
Wat de inhoud voor 2019 zal worden weet ik op dit moment, logischerwijze, natuurlijk nog niet. Er zijn leuke uitdagingen waaraan ik al lang deelneem en dat ben ik ook van plan te blijven doen. “Zwijmelen” bij Trees, “Verhalen vertellen in afgesproken aantallen woorden” bij Marion & Stefanie, “zingen” bij mij en natuurlijk de “Kiek-es-Kiekjes” bij ABC Wednesday en eerder genoemde uitdagingen. Her en der wat rijmelarij ertussendoor, het Sinterklaas-Spel en wie weet wat voor leuks er nog meer zal ontspruiten aan de breinen van mijn medebloggers in dit nieuwe jaar, ik laat me er graag door verrassen! Fotografie opdrachten zijn er talrijk maar toch is mijn brein bezig met het ontwikkelen van een idee, daar kom ik nog op terug tzt. Ook hoop ik het komende jaar weer een blog-meeting te organiseren (Wellicht hebben jullie leuke ideeën? Zo ja spui ze dan maar).

Kortom… een jaar vol verrassingen ligt voor mij, voor een ieder van ons én ik hoop van ♥ dat het voor een ieder van jullie en mij een jaar wordt om nooit te vergeten, het mooiste jaar tot nu toe ooit, dat gun ik iedereen!

18x Akkoorden op “Nog…

  1. Zo dat is een uitgebreid overzicht van 2018 en plannen genoeg voor 2019, waarvan ik voor je hoop dat je net zo jubelend blijft over je fysieke en mentale situatie. Is veel waard!

    Bij ons draaide het medische molentje meer dan ons lief was en dat zal in 2019 nog wel worden voortgezet. Nee, ik heb niet alles verteld, dat vindt meneer F. nou eenmaal reuze vervelend en dat respecteer ik. Maar spannend was het af en toe wel. Gelukkig zijn er medicijnen die bij hem wel goed werken. We draaien duidelijk op een lager pitje dan voorgaande jaren, niet erg hoor. We hebben uiteindelijk heel veel jaren veel wensen in vervulling zien gaan. Leeftijd gaat ook een rol gaat spelen. Het zij zo. Met frisse moed naar 2019.

    1. Dank je wel hoor.

      En nee dat heb je niet maar a) dat hoeft ook niet want alleen jij bepaalt wat je deelt en wat niet en dat is voor mij goed genoeg en b) ik kan ook tussen de regels doorlezen en 1 & 1 optellen levert bij mij nooit 2 als eindresultaat.
      Ook jullie namen komen hier regelmatig voorbij hoor bij de kaarsjes!

      Jah leeftijd… dat merken wij ook.. de medische molens draaien hier al ‘eeuwen’ en dat is ontegenzeggelijk niet altijd fijn maar moed houden helpt een hoop toch? IK wens het jou en jouw lief dan ook meer dan van harte toe dat jullie medische molens zo weinig mogelijk mogen draaien, het liefste helemaal niet maar dat is teveel gewenst ben ik bang… hoe dan ook, dat de molens der moed en pret maar overuren mogen maken !!

      1. mogge Melody
        geloof me , ik leef hoor 🙂
        en dat het leven kort is en zelfs nog korter kan zijn weet ik ook , helaas
        maar ik wil juist nog lang leven en dan moet ik echt ff wat aan m’n buikje doen hihi
        ik blijf genieten hoor
        geniet de dag

  2. Veel gedaan, veel meegemaakt afgelopen jaar.
    Volgend jaar nieuwe kansen maar eerst de echtgenoot door de operatie heen helpen.
    Het gaat vast goed komen. Op naar een nieuw jaar.

  3. Vreemd ik vind het altijd mooi om te lezen maar deel zelf niet zoveel in de blogjes,
    Ieder een eigen manier…wel wil ik jullie een gelukkig nieuwjaar toe wensen waar vooral gezond ook bij komt staan.
    Bij deze dus een gelukkig en gezond 2019…aftellen kan bijna beginnen
    Fijne jaarwisseling

    1. Is niet vreemd hoor… gewoon iets dat bij jou hoort kennelijk

      Dank je wel hoor, wens jou en de jouwen hetzelfde…

      Nog een paar uur inderdaad dan is al die ellende godzijdank weer voorbij voor de komende 9 maanden ongeveer

  4. Ik hoop dat het nieuwe jaar je nog meer moois mag brengen. Want je blijft veranderingen merken! Zo blij voor je!
    Sterkte voor Joop met zijn nieuwe knie! Mooie jaarwisseling en weer eindelijk samen zijn zoals jullie begonnen zijn? Je zult het zien, het went snel en het is heerlijk! Liefs XXX

    1. Dank je wel, dat hoop ik met je mee natuurlijk en niet alleen voor mezelf 😉

      Komt vast goed, alleen tijd en geduldig zijn …

      Haha ja joh… we gaan het beleven is immers een normale zaak…

      xxx

  5. Mooie terugblik, en ondanks de zwaarte van het mantelzorger toch heel veel positieve dingen, fijn!!
    En nu op naar 2019………….
    Hoop dat de blogmeeting voor mij haalbaar gaat zijn, en in mijn agenda uitkomt, want dat lijkt me wel weer eens leuk.

    Goede jaarwisseling, en in volle vaart op naar 2019

    1. Ja toch! De kersen op de taart heet zoiets toch?

      Dat hoop ik zeker ook want het lijkt mij erg leuk jou weer eens te ontmoeten, is veel te lang geleden alweer immers.
      Ergens in het voorjaar… welke dag etc hangt af van Daphne’s werkrooster want zij moet rijden, ik kan die afstanden zelf niet meer rijden… en ja mijn plan is zeker bij jou in de buurt 😉

      Dank je wel, gaan we doen…. jij toch ook?

  6. Ieder jaar heeft weer zijn ups and downs maar het is goed te lezen dat het bij jou vooruit gaat qua gezondheid, dat is toch een groot goed. Ik wens jullie een goed uiteinde!

    1. Dat klopt zeker….

      Ja in mijn geval zeker, er lag sinds mijn kindertijd een zwarte deken over me heen… en die is nu weg sinds ruim een jaar, ik kan je zeggen dat dat een heel verschil is en heel veel impact heeft.

      Dank je wel…. was deels zo en deels ook helemaal niet maar helaas buiten mijn macht om daar iets aan te veranderen. Het goede deel was pakjesavond met onze jeugd… supergezellig en veel lol. Het niet leuke was het vuurwerk, ik ben daar heel erg bang voor, 1 vd honden ook… en tja in onze wijk is dat nogal een dingetje ruim een week lang en de politie doet niets helaas. Godzijdank is die ellende nu weer voorbij en duurt het nog 51 weken voor dat dat weer terug komt (op de TT week na dan maar daar heb ik minder last van want dan is er maar 1 dag vuurwerk)

      Hoop dat jullie uiteinde en begin in ieder geval mooier was dan jullie van te voren hadden gehoopt.

  7. Een terugblik op een jaar met bergen en dalen, zoals bij zovelen… Ik hoop dat 2019 een positief jaar mag worden op alle gebied. Maar alle… ja, dat is best veel…
    Ook hier een dik katje én een dunner katje. De ene eet het eten van de andere op. Moeilijk… Hopelijk krijgen we dat opgelost dit jaar.
    Ik wens je alle goeds en hoop dat je dromen mogen uitkomen.❤️

    1. Ja klopt…. ik denk bij iedereen…. alleen schrijft niet iedereen er over…. sommige mensen houden het bij zichzelf en dat is natuurlijk ook oke.

      Onze Precious laat zich het eten niet wegkapen hoor, ook al doen de anderen nog zo hun best maar ze is al oud en kwam bovendien uit een heel zwak nestje…

      Degene die het minst krijgt… prakken en zacht maken, dan is het sneller op…

      Dank je wel lieverd, geheel wederzijds hoor! 1 droom is jou weer ontmoeten en in de armen mogen nemen! <3

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.