Nog snel even snoepen

Gisterenmiddag zat ik uit te hijgen op de bank na het doen van veel opruim- & schoonmaakwerk, na te denken over de dagen die voor ons liggen. Er staat een grote hoop werk voor de deur dus mijn 2e thuis bezoeken zal er de komende week hoogstwaarschijnlijk wel bij inschieten en dus vatte ik het besluit om ‘morgen’, vandaag dus, maar te gaan en nog effen wat genieten op voorhand te snoepen… gezonder gesnoep is er niet toch? En zo stapten mijn Emmens Duo en ik vanochtend rond de klok van 10 samen met 100-en anderen door de poorten het park in.

Op het Kompasplein weer, zoals altijd, kiezen… hoeveel delen van de 3 vandaag en welke? Gezien het schitterende weer maar ook mijn energievoorraad kozen we voor 2 en dus de Serenga, het grootste deel van de 3 en Jungola, het op 1 na grootste of op 1 na kleinste, maar net hoe je het noemen wilt, deel.
Gisteren in een groepsgesprek op fb met een aantal andere die-hards bespraken we dat vandaag gaan wellicht geen optie zou zijn want a) het zou erg warm worden en b) de afgelopen dagen was het zo enorm druk in het park en in dit weekend zou dat niet anders zijn. Waarop ik zei: Hmmmm, veel mensen denken: “veel te heet, dieren zijn door de warmte lui, door de warmte gaat het er stinken… dus wellicht zal het morgen niet zo druk zijn?”. Hoe dan ook, ik kan die drukte tegenwoordig prima handelen en ook de hitte kan ik probleemloos verdragen sinds een 3 jaar dus voor mij geen rem meer om te gaan. In het park was het wel druk maar lang niet zo druk als de afgelopen dagen. Rond 12 uur waren er 3.500 mensen in het park en aangezien de oppervlakte enorm is kan zo’n aantal prima.

Op het terras bij Momma’s genoten we van het plezier dat alle dieren op de savanne hadden terwijl wij genoten van ons bakkie leut met pafke. Na het vervolgen van onze wandeling kwamen we weer uit op het Kompasplein en sloegen we linksaf Jungola in. Door naar de achterkant om Rimbula-kas in te kunnen want er was een mooie plant ontdekt en die moest ik natuurlijk ook even zien en vastleggen. Ik trof helaas geen medewerker van de ndus wat voor plant die precies is weet ik (nog) niet. Wel zagen we in de gauwigheid nog zo’n 20-tal knoppen zitten dus deze plant zullen we nog wel vaker zien en voor de lens krijgen en vastleggen.
Na een drankje in het Rimbula-restaurant vervolgden we onze weg en zochten we Mario op. Als altijd begroette hij ons uitbundig en hadden we gezamenlijk weer pret want hij ‘praat’ tegen ons zolang we hem maar aankijken. Willen we van dat gebabbel een foto maken en blijven we in zijn blikveld staan doet hij zijn mond dicht en houdt zijn lippen stijf op elkaar. EN dus doe ik dan vaak een stap opzij zodat hij mij uit zijn blikveld ziet vertrekken en dan kan ik wel een foto van zijn gebabbel maken. Nou verstaan we de apentaal niet helaas maar ook deze apensoort is erg vocaal en kent vele klanken. Zo leuk om te horen en soms denken we “hij zegt dit… hij zegt dat… zus en zo”. We weten natuurlijk niet of dat ook daadwerkelijk zo is maar toch, het blijft leuk! Evengoed houden we die tijdsspanne van gedeelde aandacht zo kort mogelijk want het is en blijft een groepsdier en we willen natuurlijk niet dat hij problemen in zijn groep krijgt vanwege contact met de mens.

Het werd tijd om onze magen te vullen en vandaag kozen we voor Mr. Layos. De heerlijkste friet met topping naar keuze. Deze keer kozen we voor Gyros (Herman dus) en Stoofvlees (wij dames). Gezeten in de bakkende zon genoten we smullend en toen we verzadigd waren van de 3 dingen vervolgden we onze weg naar de uitgang maar niet zonder nog even een tussenstop in de Vlindertempel te maken uiteraard. Ook daar is altijd van alles te beleven en te zien en we vinden het altijd extra leuk als we weer vele cocons en rupsen etc aantreffen.
Eenmaal de uitgang uit staken we de weg over, hobbelden nog even door de Kruidvat en toen door naar hun huis en mijn auto en weer 3 kwartier later werd ik hier op het tuinpad ondersteboven gelopen door 3 dartele heren die blij waren mij weer thuis te zien komen. Na die begroeting over me heen hebben laten komen kon ik het huis in en op de bank ploffen en van een bak hete leut genieten alvorens mijn flap onder de bank vandaan te trekken en de foto’s op de pc te zetten, te bekijken en te uploaden zodat jullie ze H I E R kunnen bekijken.

Morgen ga ik niets doen… rust pakken, mijn oefeningen doen uiteraard wel om het lijf in beweging te houden, maar verder niks om me voor te bereiden op het klussen en het inrichten van het huis van onze jeugd…  eens zien hoeveel dagen dat gaat vergen voordat zij hier hun laatste nacht doorbrengen en de 1e in hun eerste echte eigen huis. … en daarna? Dan is er nog werk zat hier dus voorlopig krijgen we echt de kansen niet om ons te vervelen glimlach. Mocht jij je vervelen, voel je dan vooral hartelijk welkom om hierheen te komen en de handen uit de mouwen te steken!

10 gedachten over “Nog snel even snoepen

  1. Fijn dat je toch nog even weg kon. Verhuizing van de jongelui, dat wordt even aanpoten tot zover je kunt hè. Succes! Leuk voor ze! Het spijt me, ik kom je niet helpen want ik verveel me echt nooit! 🙂 XXX

  2. ha die Melody
    wat is dat ” vervelen ” ?
    het was weer een mooie dag las en zag ik wel
    nu eens kijken of ik niet weer in de spam kom
    fijne avond groet

    1. Ha die Karel

      Ik heb werkelijk geen idee 😉

      Ja hoor, heerlijk !

      Jah helaas wel, maar ik weet echt niet hoe dat komt dus het voorkomen kan ik ook niet… ik pluk je er wel telkens uit hoor.

      Dank je wel, weinig van meegekregen want ik was om 21.00 uur al in dromenland met Klaas Vaak op stap

  3. Mooie foto”s genomen in jouw tweede huis zoals je dat noemt, denk niet dat de groep de aap het kwalijk zullen nemen even poseren voor mensen……

    1. Dank je wel.

      Ja joh… het is echt het mooiste stukje Nederland als ik dat mag zeggen 😉

      Nou…toch wel hoor…. die dieren zijn veel slimmer dan wij in het algemeen denken en de hiërarchie in de groep is heel gemakkelijk verstoord … de mensen die om ons heen lopen vinden het daarentegen dan wel weer heel gaaf dus blijven staan en maken ook foto’s.

  4. Ik wens de jeugd een prachtige toekomst in hun nieuwe onderkomen. Jullie hebben het toch maar mooi al die jaren gerooid. Ik buig daar diep voor!

    1. Dank je wel Ferrara, ik zal het doorgeven hoor.

      Ja dat is waar…. is goed gegaan hoor op een enkele strubbeling na… die altijd te maken had met het feit dat ik niet van rommel en smerigheid hou en zij beiden sloddervossen zijn…

      Dank je wel.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.