…en dan is het eindelijk zover!
De dag waar ik al heel lang naar uitkijk en me dus ook enorm op verheug!
De weblogmeeting in de Apenheul in Apeldoorn
Voor zover het er nu naar uitziet zijn we met zijn 7-enen:
Ik zei de gek, Daphne & Cincia, Niels & Anita, Karel en Minoesjka. 
We hebben afgesproken om elkaar te ontmoeten tussen 10.45- 11.00 uur.
De weersvoorspellingen beloven een fijne dag, zo rond de 18 graden, droog en zonnig en een beetje bewolking. Prima foto-weer ook dus en omdat ik via FB de Apenheul volg kan ik al melden dat er veel geboortenieuws was de afgelopen dagen dus we zullen vast ook gaan genieten van al dat jonge grut. Natuurlijk ook van veel meer want het is niet alleen een prachtig park maar er zijn ook heel veel apensoorten en ook al heb je niets met apen, toch zijn er heel mooie soorten en exemplaren te vinden. Daarbij is het natuurlijk zo dat we zo wie zo al wel veel plezier zullen hebben want het groepje dat samenkomt zijn allemaal lieverds en supergezellig om een dag mee op te trekken!

Donderdag is het vandaag…
Ik begin bij te komen van de fysieke en mentale inspanningen van de afgelopen dagen. Parijs was én geweldig én niet zo leuk. Gisteren kwam ik niet echt aan uitrusten toe want ik moest met Daphne mee Duitsland in. Haar enige vrije dag en er moet natuurlijk van alles aan materialen aangeschaft worden als je vanuit het ouderlijk huis op jezelf gaat wonen. Morgen gaan ze tekenen en krijgen ze de sleutels en kan de exodus van Assen naar Emmen echt beginnen. De afgelopen dagen is er al van alles uitgezocht, gesorteerd en in de auto’s gestald en dat wat in de auto’s staat laten ze morgen in hun nieuw huis achter. Ons huis ziet er inmiddels uit alsof er een tornado doorheen gedraaid is. Ohhhh helluppppp wie heeft oogkleppen voor mijjjjjjjj???????????????
De komende week moet iedereen hier nog werken maar met ingang van 3 juni is iedereen (op mij na dan) vrij en gaan we met hulp van nog enkele anderen het duo dus overbrengen. Er komt veel bij kijken en er moet dus nog heel veel gebeuren. Mijn trio heeft vanaf 3 juni vakantie dus tijd en ruimte om iets te doen is er wel. Ik zal uiteraard ook naar vermogen mijn steentjes bijdragen maar op een ander tempo want buiten mijn capaciteiten om heb ik natuurlijk nog steeds mijn taken zoals bijv. bij mijn maandagmeneer.
Bij het huis van de jeugd zit een grote, én hoog omheinde, tuin dus onze honden gaan gewoon mee op en neer zodat ik niet in de piepzak hoef te zitten omdat zij urenlang alleen thuis moeten blijven. De jeugd heeft nog geen dieren in die zin. Ze hebben een konijn en een aquarium maar nog geen poezels of honden, dat willen ze wel maar pas als alles geregeld is en zij tot rust gekomen en gesetteld zijn. Tegen die tijd ga ik met mijn schoonmeisje naar een asiel om dieren op te halen. Wat of het zal worden is nog even afwachten want 1 van de 2 wil poezels nu en een hond later en de andere van de 2 wil de hond nu en geen poezels of misschien later nog eens. Daar bemoei ik me verder niet mee, dat mogen ze lekker zelf met zijn tweebeidjes uitvechten.

En dan is ons huis ‘leeg’. Na zo’n 8 jaar hebben we dan het huis terug in de zin van dat elke cm tot onze eigen beschikking staat. Wensen zijn er genoeg maar ja of en hoe die gerealiseerd gaan worden zal de tijd moeten wijzen. Als eerste gaan we de huidige woonkamer van de jeugd schoonmaken en dan stouwen we alles dat nu nog overal her en der verspreid staat op die kamer en dan gaat de deur dicht. Daarna gaan we vanaf de zolder alles langzaamaan schoonmaken en opknappen en als dat helemaal klaar is dan komt die kamer wel weer open en gaan we kijken wat we willen houden, wat waar hoort dan wel geplaatst gaat worden en wat weg kan. De tijd zal ook dit wel leren. Kortom, grote veranderingen staan op stapel en nee ik ben niet bang voor het lege-nest-syndroom maar kijk juist uit naar weer een ruimtelijk huis met veel rust glimlach.

Nu eerst maar wat blogverplichtingen nakomen, daar heb ik nog 44 uur voor en in die 44 uur moet ik nog 2 keer met Klaas Vaak op stap dus als alles volgens wens verloopt hebt ik 24 uur over om die blogverplichtingen in te vullen, zal wel moeten lukken toch? Zo niet…tja dan vraag ik jullie bij deze alvast om vergiffenis. Uit het oog is niet uit het hart glimlach.