Nigel !


Gisteren aan het begin van de middag kleedden mijn schoonmeisje en ik ons om en stapten we de auto in om op weg te gaan naar het ‘verre gewest’.  We vertrokken vroeg want a) het is vrijdag, b) het wegennet in ons land is bagger in hoofdletters, zeker op vrijdag c) de weg is lang, d) in het ‘verre gewest’ is het altijd sodeknetters druk en e) het belangrijkste deel vd middag, bakkie en happie doen bij mijn jarenlange, inmiddels 32 al, lieve ex-collage – vriendin.


Daar zouden we volgens mijn “MiepMiep” rond half vier kunnen zijn….Maar ja ik weet maar al te goed dat ‘MiepMiep” wel de weg kan wijzen maar niet oponthoud in calculeert… die half vier werd dus kwart voor vijf. Sjoukje en ik zien elkaar niet zo vaak, maar daar merken we niks van, we gaan bij elk contact gewoon verder waar we de keer ervoor gestopt zijn en dat er dan een heel grote tijd tussen ligt, beseffen we niet.


Vanaf haar huis tot aan het Cirkustheater is het een half uur, dat werd een uur. Eenmaal op de 8e etage van de parkeerflat besloten we onze jassen in de auto te laten vanwege a) de hoge kosten en b) de lange wachttijden na de voorstelling. Haast-je-rep-je dus de parkeergarage uit, de tramlijnen over, het theater in. Kaartjes laten controleren en door naar binnen, onze zaalingang opzoekend, niet echt nodig, ik ken daar uiteraard de weg. Nog even kamertjes 100 opzoeken en toen de zaal in om onze plekjes in te nemen.
Waar ik wederom mijn gsm uit de tas moest opdiepen voor wederom een controle van de kaartjes? Ehhhhhhh?????
Onderwijl had ik in contact met Nigel gestaan en dus legde ik mijn gsm (ja ja het licht gedempt, het geluid uit..) op mijn schoot. En even later trilde het op mijn schoot. Na wat berichtjes over en weer kon ik omhoog (rij 2, 3e en 4e stoel vanaf de zijkant, dus makkelijk zonder andere mensen te storen) de rij uit en die moordgozer in mijn armen sluiten. Na een aantal vette knuffels en zoenen en wat heen en weer gebabbel verdween hij de zaal uit en nam ik mijn plek weer in.
De rijen vulden zich inmiddels.
Het licht ging uit… het orkest had al gestemd, de dirigent zette zijn hoofdtelefoon op, gaf een soort van startsein en Rafiki verscheen op het toneel voor ons… Ik weet dat het grootste spektakel van de openingsscene achterin de zaal begint dus ik draaide me om om daarvan niets te missen.
Mijn blijdschap verdween al snel als sneeuw voor de zon… het ‘grote genieten’ van wat zich er voor mijn ogen afspeelde werd in toenemende mate beinvloed door het feit dat aan weerszijden van zowel Daphne als mij, onze buren begonnen te ritselen met vreterij, plastic zakje open en weer dicht, de mond volproppen en met open mond kauwen, nog net niet kwijlend. Ik hoopte dat dat snel zou stoppen… HELAASSSS PINDAKAASSSSS, dat ging de hele voorstelling door, zowel de 1e als de 2e helft. Enig idee hoe storend dat is? EN hoe het is voor iemand die zeer ernstig lijdt aan misofonie?
Niks meer chique avondje uit en puur genieten maar een totaal verpeste avond in een 3e rangs bioscoop.
Een ander grote ergenist punt was het constante gepingel en tal van andere geluidjes en het opflitsen van volop licht van gsm’s omdat mensen zaten te ‘god-weet-wat’ en natuurlijk zowel, geluid- als beeldopnamen maken… terwijl dat uitdrukkelijk verboden is he?!
Achter ons jonge ouders met prinsjes en prinsesjes die hun kwekken niet konden, noch hoefden van pap en mam, dicht houden.
Ik probeerde me te concentreren op al die mensen voor me die zo knoeterhard hun best deden om weer een mega-topprestatie neer te zetten en natuurlijk een 4-tal castleden daarvan die mij na aan mijn hart liggen omdat ze ooit in Jeans zaten, waarvan 1 mij zeer zeker heel dierbaar is!!!

Uiteindelijk werd het dan toch pauze…. pffffff, ik vluchtte de gang op, focuste me op mijn ademhaling en probeerde tot rust te komen om me voor te bereiden op wat zou gaan komen. Gelukkig duurde dat niet lang en kwam een castlid naar de foyer om Daphne en mij daar vandaan te halen. Hij nam ons mee een repetitiezaal in waar we ons zelf in de spiegels zagen en dus gelijk ook een aantal hoofdrolspelers.
Uiteraard die lieve lieve Nigel maar ook degenen die Scar en Zazu speelden. Tot mijn verrassing zag ik ook degene staan die Mufasa speelt, David Goncalves, die in Jeans 19 zat en toen al enorm indruk maakte en het mij dus ook totaal niet verbaasde dat hij slechts 1 seizoen in Jeans bleef. Uitstraling, Charisma en een stem… wow! Ondanks dat hij mij (uiteraard) niet herkende haalden we al snel herinneringen op. Zo leuk, zo’n leuke verrassing ook…


Er werden tal van foto’s gemaakt… en na het afscheid nemen bij het omdraaien liep ik tegen nog een verrassing aan, Florens Eijemans stond achter me. Hij zat in Jeans 25 en 26. Ook hij was verrast mij te zien en overlaadde me met complimenten glimlach.
Leuk natuurlijk zo’n egoboost grijns.

We namen afscheid en zochten de zaal weer op om onze plaatsen in te nemen voor de 2e helft van de voorstelling. Om 11 uur stonden we weer buiten, na een godsvermogen aan parkeergeld betaald te hebben (bijna 20 euro voor nog geen 4 uur) waren we vrij snel buiten en plankte Daphne mijn gaspedaal naar beneden. Ik was inmiddels zelf compleet versleten door zoveel mentale druk dat mijn lijf ook voor 3/4 de geest gaf dus die terugreis was zeker geen feestje. Normaliter ben ik bij thuiskomst hieper, wil ik nog van alles doen, koffiedrinken, bloggen en wat al niet meer maar ik ben linea recta huilend naar boven gelopen, heb mijn kleding zo snel als ik kon uitgegooid en ben mijn (god zij dank warm) bed ingedoken.

Nigel heeft alles meer dan de moeite waard gemaakt, zeker weten, maar jeetjemekreetje het was wel afzien zeg!!!
Als ik dan nu, de volgende dag, alles door mijn hoofd laat gaan, word ik eigenlijk alleen maar boos. Het duurste theater van het land, de duurste voorstelling ook nog… alle bijkomende kosten… en dan zulke ervaringen erbij ‘cadeau’ krijgen? Tja… nogmaals Nigel is het me waard maar anders had ik nu reuze- reuze veel spijt gehad van het geld dat ik eraan uitgegeven heb want als je in het modale milieu zit kun je van dat geld ook heel veel andere dingen doen…

12 x Akkoorden op ~ Chords on “Nigel !”

  1. Edward McDunn schreef:

    De prachtige foto’s verzachten de ergernisjes toch wel een beetje hè?

    1. Melody schreef:

      Jawel hoor…. maar veel meer nog de hartverwarmende herinneringen aan de ontmoetingen gisteren… die vergeet ik nooit, de ergernis wel tzt. ;-)

  2. AnneMarie schreef:

    Om even positief te beginnen, jullie zagen er fantastisch uit. En hardstikke gaaf dat jullie naar de voortstelling konden.
    Maar wat een pech (zacht uit gedrukt) qua buren tijdens de voorstelling. Mensen kunnen maar niet bedenken dat zulke dingen storend zijn tijdens een optreden.
    En dan dat geld wat je eraan kwijt bent. Het is eigenlijk te gek voor woorden zoveel.
    Hoop dat het ondertussen weer beter met je gaat.

    1. Melody schreef:

      ;-) Lief van je, dank je wel!
      Ja nou en of !!!
      NIgel, de anderen, en natuurlijk Sjoukje weer ff in de armen te kunnen nemen maakt alles goed en de moeite waard.

      Jah helaas, met het stijgende individualisme neemt ook het egoisme hand over hand toe helaas en kennelijk moeten we dat de normaalste zaak van de wereld vinden…
      Ja precies dat ook nog eens!!

      Jawel hoor… het mooie dat er gisteren gebeurde was allemaal zo hartverwarmend dat ik daardoor nog steeds glunder van oor tot oor. En ik probeer dus ook maar me niet te laten beinvloeden door de idioterie die er ook was.

  3. fietszwerver schreef:

    moet ik jullie nu Dames noemen , zo mooi gekleed ga je niet naar de dierentuin :)
    dat was een prachtige ervaring die jullie hadden in dat verre gewest :)
    ik zat net iets noordelijker , dus nog verder hihi
    maakte een mooie wandeling door het Amsterdams waterleiding gebied
    fijne avond groet

    1. Melody schreef:

      glimlach … nee joh, ben je mal…. Maar je snapt natuurlijk wel dat we niet in ‘daagse’ kleding naar een ‘zondags’ feestje gaan.

      Ja dat is zeker waar, waar het de ontmoetingen en de voorstelling betreft.

      Dat zal vast ook genieten geweest zijn, zij het dan op een andere manier.

      Niet veel van meegekregen, was zo verrot dat ik al vroeg in bed lag.

      Wens je een fijne zondag, zwaaaiiiiiiii

  4. Regenboogvlinder schreef:

    Jammer van dat gedoe om je heen! Je ziet er goed uit zeg! Nog een complimentje ;-)
    En hopelijk heb je toch wel genoten! X

    1. Melody schreef:

      Jah helaas…

      ;-) Dank je wel ;-) Ik voel(de) me daar helemaal geweldig natuurlijk, doe ik tegenwoordig al bijna constant, maar ja in die setting natuurlijk helemaal dubbel en dwars extra

      Jawel hoor, zoals ik al zei Nigel en de anderen hebben dat goed gemaakt ;-) xxx

  5. minoesjka2 schreef:

    Schitterende foto’s zeg, van 2 mooie dames.
    Trouwens, heb je die mensen naast je niet gewoon gevraagd of ze wilde op houden met de gedoe met snoep/eten? Sommige mensen zitten nl. zo in een bubbel dat ze niet eens in de gaten hebben dat ze andere lastig vallen met hun gedrag.

    1. Melody schreef:

      ;-) Dank u dank u dank u

      Jazeker wel… hun antwoord was een zwijgende doch verontwaardigde blik….

  6. rietepietz schreef:

    Als je nog eens naar het circustheater gaat kun je beter de auto bij mij voor de deur zetten. Is in de avond ook betaald parkeren maar ik heb als bewoner uren in kunnen kopen voor heel weinig, van hier met tram 1 ben je in een half uur bijna voor de deur van het theater. Geef maar een gil als je nog eens gaat, heb je in ieder geval vrij parkeren, wel kosten voor de tram natuurlijk maar dat is geen 20 euro. De dames zagen er heel feestelijk uit mag ik wel zeggen ;-)

    1. Melody schreef:

      ;-) 21 juli…zo wie zo., bij leven en welzijn, kaartjes hebben we al.
      En nog een keer tussendoor waarvan de datum nog niet bekend is, we wachten op de aanbiedingen op Black Friday.
      Hartstikke lief… maar ehhh…. of ik in het OV durf??? Ik ga daar over nadenken…

      Dank u dank u ;-) Uitgaan naar een theater of schouwburg, ja daar ‘tut’ je je voor op, vind ik tenminste de normaalste zaak alhoewel de meerderheid de laatste jaren dat overduidelijk niet met me eens is want je als je om je heen kijkt in een foyer of theater lijken veel mensen zo van hun werk, uit de tuin, van de camping etc te zijn gekomen… Decorum lijkt een vergeten woord / gedragsvorm.

Laat een reactie achter bij Melody Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: