Niet of wel… nog een keer

Ben ik, zoals elke dag de laatste 4 maanden, vanochtend aan het fietsen…,

….me nog steeds niet jofel voelend na het debacle van vrijdag, wordt ik minder lekker, dus maar naar huis.

‘Pilletjes onder de tong’ en even (??) geduld. Noo way … ipv beter werd het slechter. Dus man gebeld, die ging gelijk op weg naar huis. Huisarts gebeld die was er binnen 10 minuten. Weer een halfuur later lag ik al in de ambu. Vlak daarna op de 1e hulp.

Alle waarden sloegen fout uit… maar wat het nou precies was, wisten ze niet. Weer enkele uren later kreeg ik te horen dat ik niet op mocht staan, een kamer zou krijgen en mocht blijven logeren.
Joepieeeeee. De hoofdprijs, wie wil dat nou niet?!

Alle toeters en bellen gingen af, bij hen en bij mij maar ja, geen keus dus “overgeven aan” maar. Hordes witte jassen kwamen buurten. Ze wilden allemaal iets van me.

Wat is nu duidelijk:
Morgenochtend word ik hier in Assen gecatheteriseerd. Wat men dan ontdekt bepaalt de volgende stappen.
Hoogstwaarschijnlijk zal blijken (vlgs cardioloog) dat nogmaals gedotterd moet worden en dat mijn familie-stent uitbreiding zal krijgen.
Mocht ik echter geluk hebben (ik?? geluk???) dan krijg ik alleen maar te maken met medicatie-wijziging/toevoeging.

Kortom… als jullie me missen… Ik ben niet vissen maar….