Schrijverij

Nattigheid

Een belletje begon te rinkelen.
Heel even sloop er een vage glimlach over haar gezichtje terwijl ze het reiswekkertje zacht streelde, zij had het van haar liefste oma gekregen, heel kort voordat die overleed toen zij pas 8 was.
Door de gordijnloze ramen keek ze naar boven en zie fluisterend: “Hallo Oma, kom je gauw terug?”
Ze waste zich en kleedde zich aan en ging vervolgens de trap af, opende in de keuken een kastdeurtje en pakte een banaan en een beker waarin ze wat water deed met een beetje ranja.
Terug in de gang om haar jas te pakken, kwam vader net de trap af. Hij gaf haar een aai over haar bol en zei: “doe je je muts op want het gaat regenen’… mismoedig knikte ze, op haar lippen lag de vraag of ze met de bus mocht maar die sprak ze niet uit want moeder stond inmiddels ook al in de deuropening en vaders gezicht verstrakte en hij trok rap zijn hand terug en liep vervolgens langs de moeder de woonkamer in.
Nou was ze gisteren op fiets naar de bibliotheek geweest in het naburige dorp om haar nieuwe wekelijkse stapel boeken op te halen en in één ervan was ze gisteren gelijk begonnen te lezen.
Het ging over een meisje dat een heel avontuurlijk leventje leidde, een leventje dat zij niet had maar waar ze dat meisje wel enorm om benijdde.
Met een diepe maar geluidloze zucht zette ze haar muts op, wat had ze daar toch een hekel aan, net als aan sjaals en handschoenen trouwens, maar oké, vader had gezegd dat dit moest dus deed ze het maar. Zou vader weten dat die muts weer afging zodra ze de bocht om en uit het zicht was?
Met de fiets aan de hand liep ze het tuinpad af en aan de straat stapte ze op en fietste ze weg.
Eenmaal twee bochten om bevond ze zich langs de hoofdweg, alleen maar grote lege landerijen met her en der verspreid een boerderij. Hier woonden geen verklikkers, wist ze, dus stapte ze af en gooide met een woest gebaar de muts achterover terwijl een stukje tekst uit het boek dat ze gisteren gelezen had door haar hoofd schoot:
” ‘Mijn kind,’ zei Lovis. ‘Wat zijn je haren nat . Ben je uit zwemmen geweest?’ ”
Voor ze weer opstapte zei ze verdrietig: waarom ben ik niet Lovis?

 

 

Schaap Schrijft – Schrijfuitdaging  – – – Gestart: 29 september 2018 – – –
Themawoord 16 februari – 2 maart:  Schrijf-Uitdaging nr. 11
Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

https://melodyk.nl

12 geluchtte ❤️❤️ op “Nattigheid

    1. Dank je wel Viviane.

      Dát klópt! Ik schrijf niet zo heel veel over mijn jeugd, was niet om over naar huis (wat is dat?) te schrijven… maar zo her en der komt het wel in mijn thema-invullingen voorbij …. dank je wel… wie weet

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: