Pasen 2017…
dagen vol met ♥-verwarmend leuks en zaken die poogden mijn, toch al zeer moeilijk te beheersen, stemmingen, nog verder omlaag te halen.

ZIE UPDATE

  • Nadat ik Witte Donderdag compleet onderuit ging was het op, over en uit… De dokter gebeld, maar ja ‘feestdagen’ hè, ze is pas woensdag terug. De crisisopvang bellen was me evengoed een stap te ver.
  • Goede Vrijdag was dus niet goed, integendeel eigenlijk, alleszins te moe om zelfs dat woord maar uit te kunnen spreken…
  • Stille Zaterdag was een stille dag in de zin van dat mijn stembanden rust kregen. Mijn gezelschap, die me door en door kent, liet me zijn zoals ik was en deed wat ik nodig had. Soort van rust om me heen scheppen, me toch de afleiding geven die ik zo nodig had, me laten genieten op de manier die het meeste genot oplevert.
  • Paas Zondag begon heel vroeg en met mijn hoofd redelijk op orde kon ik genieten van het uitje met ander, ook heel lief, gezelschap van mijn favoriete locatie in Nederland, doende wat ik buiten de deur het liefste doe, mijn snufferd achter dat rode duiveltje en thuiskomen met dingen die ik eerder die dag zag en waar ik blij-er van werd. Rum voor 10-en dook ik het bed in en viel (God-Zij-Dank) in een soort van coma waaruit ik met een schrik ontwaakte, 12 uur later.
  • 2e Paasdag Maandag, zoals iedere maandag natuurlijk naar mijn Maandagmeneer. Een rustige morgen omdat aan alle kanten energie ontbrak, zowel mentaal als fysiek. Eenmaal weer thuis plat, luiken dicht en slapen. Af en toe ff wakker, maar veelal in de andere wereld.

Het is avond en eigenlijk zou ik nu de trap weer op willen en wederom het bed weer in maar om te voorkomen dat ik vannacht weer strijd moet leveren met diverse spoken stel ik dat maar een paar uur uit. Een slaapritme is toch wel een belangrijk iets, helaas ben ik ervan verstoken. Al wel al aardig aan gewend gedurende de vele afgelopen jaren maar zo af en toe baal ik er toch wel heel stevig van. Gemiddeld zo’n 3 a 4 uur per 24, 1 a 2x per week een nacht overslaan, besef ik wel dat ik een rijk mens ben met mijn wilskracht maar ja ook die raakt wel eens op en dan komt er dus zo’n dag voorbij waarop het monster ‘wakker-houder’ niet meer bestand is tegen de kracht van de hoge hopen zand die Klaas Vaak al die dagen ervoor lustig uitstrooide. Onder het mom van het dak kan maar een bepaald gewicht aan en dus redelijk veel zand verdragen zorgt een volgende portie voor het breken van dat dak. Jammer eigenlijk dat het fundament van mijn dak zo sterk is en er van cementrot nog geen sprake is blijkbaar.

Op de grote wereld-wijde-weg valt mijn oog op nieuws, heel leuk nieuws ook nog, uit Artis. Daar is gisteren een Girafje geboren. Acuut herinner ik me de reis van Daphne en mij naar Hamburg op 17 maart naar Tierpark Hagenbeck Tijdens de autorit naar Hamburg kreeg ik van Vonnie immers een whatsappje waarin ze me uitnodigde haar te vergezellen naar Artis en dat ik me maar ff moest melden om een datum te prikken? Dat werd in 1e instantie 18 april, morgen dus, maar die datum verplaatste ik naar de 25e, morgen over een week dus. Laat ik dan zojuist dat baby-nieuws onder ogen krijgen?! Dus morgen over een week ga ik naar Artis met Vonnie en gaan we dus samen op kraambezoek, hoe mooi is dat?

 

UPDATE: 20-4… helaas is het giraffejong vandaag overleden. Het is het 3e jong van 5 van deze specifieke moeder die onverwachts snel na de geboorte stierf, men gaat proberen te achterhalen waarom dit gebeurt…