…de Postcodeloterij… (of eigenlijk aan mijn (v)echtgenoot die persé lid wil zijn want hij is bang dat zodra we het opzeggen de straatprijs hier zal vallen *glimlach*) wonnen we recentelijk 4 vrijkaartjes naar keuze te besteden. De keus van mijn meisje en mij viel al snel op Safari Park Beekse Bergen want het was al weer 2,5 jaar geleden dat we daar waren geweest en bovendien liepen we er toen in stevige vorst in een wit safaripark vanwege de sneeuw die er toen lag. Herman & Daniëlle wilden de 2 andere kaartjes wel krijgen dus dat was dan geregeld en de datum werd ook snel geprikt. Vandaag dus…

Manlief plukte me met koffie uit bed toen hij uit de nachtdienst thuis kwam en om 7.00 uur reed ik hier weg, op weg naar Emmen, naar onze jeugd. Daphne stond al klaar en al snel tuften we door naar het 2e adres in Emmen. Ook daar stonden al 2 ongeduldig op ons te wachten en enkele minuten later waren we dan op weg. Ladingen flesjes met drinken mee want dat zou wel nodig zijn met het voorspelde weer. Die flesjes zijn gaandeweg de dag ontelbare malen leeg gegaan en weer bijgevuld, geen toiletgebouw werd overgeslagen, niet om te lozen maar om te laden dus *grijns*.

Het is een heel erg groot park en je hebt als bezoeker de keus hoe je op safari wilt. a) Wandel-safari, b) Bus-safari, c) Boot-safari en d) Auto-safari. We wilden ze alle 4 doen, vooropgesteld dat we daar de tijd voor zouden hebben en het qua energieniveau en temperatuur te doen zou zijn. Relatief vrij, zonder vaststaand plan, begonnen we met a, de Wandel-safari.

Al snel zeiden we tegen elkaar dat wij toch maar boffen met zo’n prachtig park voor de deur, al is die deur voor mij dan 3 kwartier rijden. Ook al wil je het niet, omdat het écht niet terecht is, vergelijken doe je toch. We waren het ook nu weer eens dat dit park niet aan het onze kan tippen *glimlach*

Halverwege a; die Wandel-safari, aan de achterkant van het park, gingen we over op c, de Boot-safari die ons na een half uur varen op een te volle boot naar de voorkant van het park bracht. Er was medegedeeld dat b; de Bus-safari niet zou rijden ivm de hitte maar dat de bussen ingezet werden als pendelbussen die dus mensen die dat wilden van voor naar achter of vice versa brachten, dus besloten we die pendelbus te pakken om weer achter in het park te geraken om dan de andere helft van a; de Wandel-safari te lopen.

Die vlieger ging niet op want die bus was in geen velden of wegen te bekennen en volgens de aangegeven starttijden zouden we dan ruim een uur moeten wachten, tja dat was uiteraard geen optie dus gingen we weer aan de wandel.

We pakten weer c) en voeren op een veel legere boot terug naar de achterkant van het park om alsnog die 2e helft te wandelen. Het liep al tegen sluitingstijd toen we weer aan de voorkant van het park aankwamen. Vele kilometers lopen is één maar in de hitte van vandaag met de heiigheid in de lucht en de door droogte dwarrelende stofwolken hadden ons ondanks alle pauzes op bankjes in de schaduw behoorlijk uitgeput.

Dus besloten we maar d, de Auto-safari te laten voor wat het was en de auto op te zoeken om huiswaarts te keren, spits in het Brabantse, ik zou het je niet aanraden. Met enige files oponthoud vloog de tijd voorbij terwijl we in de auto nat van het zweet bleven.

Gelukkig kan mijn toettoet wel planken en daar weet Herman ook wel raad mee dus de verloren tijd werd ruimschoots ingehaald naderhand. Om 19.45 waren we terug in Emmen met zelfs enige minuten winst als we de tijd voor de geest haalden die MiepMiep aangaf bij vertrek. Ik nam afscheid van het trio en liet hen daar achter terwijl ik naar Assen tufte. Ik wilde zelf ook planken maar dat ging de 1e 30 km niet vanwege wegwerkzaamheden en enkele vrachtwagen en auto’s met sleurhutten op een B-weg.

Eenmaal op de snelweg voor de laatste 24 km haalde ik de verloren tijd in want ik wilde hoe dan ook thuis zijn voordat man weer het huis zou verlaten voor zijn laatste nachtdienst in deze schift. Dat lukte gelukkig, de 4-voetige heren hoorden mijn auto en dus hobbelde man de keuken in en toen ik het huis in kwam, kwam hij de keuken uit met koffie. Nog net tijd genoeg om samen te bakkie te doen waarna hij naar zijn werk vertrok en ik de trap opging want als ik ergens óók naar verlangde was het wel een schonende en verkwikkende douche!

Weer enige tijd later zat ik op de bank met de pootjes (eindelijk) omhoog… geen klam lijf meer. Schone, en vooral droge, kleding aan. 2e bak leut en met de foto’s aan de slag. Ik had er zo’n 250 gemaakt. Op veel ervan zie je wel stof en heiige gloed door de hitte en droogte maar een aantal zaten er zo onder dat die naar het ronde archief verplaatst moesten worden. Er bleven 235 over die in een album staan, en dat album opent zich als je op onderstaande foto klikt.

Mocht ik nog links krijgen van fotomappen van H&D en Daphne dan zal ik die links later toevoegen.

Als je mij of Herman of Daniëlle, (ons alle drie mag ook hoor *glimlach*) op de rug tikt… opent zich het album van Daphne met 375 foto’s.

2 gedachten over “Met dank aan…

  1. Aah mooie foto’s! En altijd leuk, zo’n bezoekje aan een dierenpark. Het is voor mij ook al lang geleden dat ik in Beekse Bergen ben geweest, wat dat betreft de hoogste tijd om weer te gaan.

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.