Leven

Leven

 

 

Ontelbare kaarsjes verspreiden dansend hun licht,
hun vlammetjesgewakker verwarmt menig gezicht.
Veel, diverse, gedachten komen boven drijven
waarvan je een deel wel wil, maar niet kan, uitwrijven.

Het leven geeft, het leven neemt, je wint en verliest.
Mogen ervaren hoe ‘t hart ontdooit en weer bevriest.
Het ene moment blijven je ogen nog wel droog
maar het andere zitten de tranen veel te hoog.

Soms slaag je toch in je poging ze weg te slikken
soms echter voelt het alsof je erin gaat stikken.
Het één kan onmogelijk zonder ‘t ander bestaan

laat daarom die tranen wanneer nodig, gerust gaan.
Het moet eruit, ‘t verschoont en zal weer ruimte geven
Ja-Nee, Goed-Fout, Plus-Min, Lief-Leed, Lach-Traan, heet: leven.

 

 

 

2 gedachten over “Leven

  1. Flakkerende vlammetjes, ik hou van kaarslicht, het is warm licht, maar als bij mensen het kaarsje bijna dooft is deze kersttijd moeilijk. De schoonvader van mijn dochter zal dit keer zijn laatste kerst vieren, voor hen is het dus een kersttijd met een donker randje. Weten dat het je laatste kerst zal zijn. Ik hoop zo dat ik dat nooit zal weten, maar je hebt niets te kiezen.

  2. Heerlijk die foto van dat flakkerende kaarslichtje. Ik ben enigszins geneigd iedereen “sterkte” te wensen tijdens de feestdagen.
    Daar gaat je gedicht juist over. Elk huisje zijn kruisje en dat wordt vaak bij kerst extra (onder)belicht.
    Houd stand, lieverd ♥

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: