Met ongeloofwaardig mooie weersvoorspellingen voor vandaag was het natuurlijk doodzonde om in huis te blijven zitten en dus vertrok ik vanochtend vanaf mijn 2e adres naar het zuidoosten om daar een half uur later ( ja ik had te hard gereden maar af en toe stout zijn is best fijn…) aan de koffie aan te schuiven. Na weer een uurtje staken we de weg over en sloten aan de megalange rijen voor de ingang van ‘onze’ 2e thuis. Dat het een heel drukke dag zou worden hadden we al verwacht ivm een actie… ‘Wild Drenthe’ die alle inwoners van de provincie de gelegenheid bood om tegen sterk gereduceerde prijs Wildlands te komen bezoeken. Om publieksoverloop (??) te voorkomen had men voor elke dag dat die actie duurt een maximaal aantal kaarten open staan en die waren allemaal al vanaf het begin uitverkocht. Uiteraard merk je dat zeker op weekenddagen. Op de koppen lopen dus…

En toen op zeker moment bleek mijn camera het niet meer te doen…. ik vloekte inwendig natuurlijk wel even want tja hij is immers net weer als nieuw na een dure reparatie? IK had geen zin me er te lang druk om te maken dus pakte ik mijn reservecamera onder het mom van, ik kijk thuis wel wat er aan de hand is, schroefde de lens erop en wilde verder foto’s maken. Wilde… daar bleef het bij want ook dat ging niet. Mijn lens begon een onbekend geluid te maken en al snel kwamen we gedrieen tot de conclusie dat die wel eens overleden zou kunnen zijn. Mijn humeur, die toch al niet denderend was, daalde ver onder 0-punt en zonder verder tijd te verspillen gingen we op weg, het park uit, oversteken, het centrum in, naar de fotowinkel. Na een grondige inspectie bleek ons vermoeden bewaarheid en stond ik voor de keuze of niet meer fotograferen voorlopig of een andere lens kopen. Uiteraard koos ik voor het laatste en een kwartier later liep ik de winkel weer uit, weliswaar met een prachtige lens maar ook met een beduidend lager saldo op mijn spaarrekening, balend als een stekker natuurlijk maar ja welke keus had ik anders?

We zochten een terrasje op om koffie te drinken en even bij te komen. Aldaar bleek het nog erg vroeg te zijn dus besloten we het park maar weer in te lopen. Tja nu zijn er mensen die mij steevast voor gek verklaren als ze horen dat ik minimaal 1x per week de dierentuin inloop dus ben ik eigenlijk wel benieuwd wat die mensen zullen zeggen als ze van mij horen dat ik er 2x op 1 dag naar binnen ben gehobbeld. glimlach.

Nou ja… het is zoals het is… en gaandeweg zakte mijn balen wel af en voelde ik me weer rustig en kon ik ook ontspannen en verder gaan met foto’s maken. Ik merkte natuurlijk al snel dat deze nieuwe lens prima functioneert en niet de kuren vertoont die de vorige al geruime tijd vertoonde, dat maakte me wel blijer. Normaliter kiezen we de Vlindertempel als eerste maar vandaag werd dat onze laatste stop, gezien de mensendrukte, op het moment dat wij er binnen stapten was het niet zo druk als dat het vanochtend zou zijn geweest. We maakten enkele foto’s tot ik naast mij een, weliswaar onderdrukte en gefluisterde maar toch, vloek hoorde. Wat bleek? Had Hermans lens het op dat moment ook begeven. Nou ja zeg!!! Hoeveel pech kun je hebben?! Wederom zochten we de uitgang op en bij hun huis namen we afscheid zodat ik huiswaarts kon keren en het achterblijvende duo voor de 2e maal vandaag de fotowinkel konden gaan opzoeken. Ik weet op dit moment nog niet hoe dat afgelopen is maar ik hoop uiteraard dat zij voor lagere kosten kwamen te staan dan ik.

Brrrrr…. hoe dubbel een dag kan zijn. Zo leuk en zo gezellig (als altijd overigens), prachtig weer want dit verzin je toch niet, in oktober met blote armen en benen in een zomerjurkje in een dierentuin te mogen lopen en zelfs de schaduw moeten opzoeken omdat het in de zon op sommige momenten gewoonweg te heet is? en dan de pech hebben dat bij 2 van de 3 mensen er fotografieproblemen ontstaan omdat de lenzen het begeven?

Maar goed…. ik heb wel mooie foto’s weer… en dat troost ook wel. En ja natuurlijk ben ik blij met mijn nieuwe lens, ook in de wetenschap dat ik voorlopig weer ff vooruit kan, zeker toen ik hoorde in de fotowinkel dat men verbaasd was over de lange tijd dat de vorige lens prima gefunctioneerd had. Kortom, crisis met dure doch goede afloop.

6 thoughts on “Kuuurrriiissuussssss”

  1. ha die Melody
    ja dat is balen dan hé , maar dit was toch echt wel de enige oplossing , zie jou niet zonder camera op stap gaan :)
    prachtige serie liet je ons weer van genieten
    smakelijk en fijne avond groet

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.