Zoo & Zo

Krak-en-Mik-en-Kig

Juist ja… met alle drie fysieke problematiek is afleiding natuurlijk zeer welkom, want alles is beter dan op de bank te blijven zippen met zelfmedelijden toch? *grijns*. Zo trof ik dus vanochtend de nodige km’s met onderweg een soort van ‘noodstop’… dit kunstwerk staat namelijk al een paar weken in één van de weilanden waarlangs ik rij op de heenweg en tijdens het rijden foto’s maken doe ik heus wel maar die waren tot op heden niet goed gelukt, ja ik weet het, ben wel eens stout af en toe maar wel verantwoord natuurlijk (als de weg leeg is enzo). Vandaag dus maar de auto in de berm en de camera even aan het werk zetten.

Een kwartier later trof ik mijn Emmens Duo en weer even later hobbelden we, krakend en nog net niet kreunend, met zijn drietjes door de poorten. Herman heeft behoorlijk last van zijn linkerknie, Daniëlles fybro in combi met haar hms speelt enorm op en bij mij natuurlijk mijn rug en si-gewrichten en ten gevolge daarvan laten de korte- & lange onderrugspieren zich ook duidelijker dan anders gelden. Onder het mom van ‘we gaan gewoon beginnen en zien wel hoe het loopt en hoe ver we komen’ gingen we op pad. Eerst maar aan de koffie, goed begin immers en daarna Nortica op alwaar Gonzo heerlijk in de zon lag te rollebollen.

Eenmaal achter op Nortica zag ik een hoop zand met een gat erin. Wat blijkt nou, de witte dames hebben daar een gat gegraven die net groot genoeg is om op voeten en knieën doorheen te kruipen, ijsberenformaat dan wel te verstaan. Onder de stenen die boven dat gat met hoopje zand hangen is het dak van een hol dat manshoog gegraven is. Een soort van hol voor winterslaap ofzo dus. De verzorgers hebben dat gat een paar keer dichtgegooid maar elke dag graven de meiden het weer open dus hebben ze maar besloten het zo te laten.

De doorsteek naar Serenga door en richting de Savanne want er is gisteren een zebra geboren en die wilde ik natuurlijk ook graag even zien en vastleggen als ik dat geluk zou hebben, gelukkig had ik het geluk…

Vanaf daar maakten we rechtsomkeert want we wilden zeker nog naar de kas en de Savanne rond zijn heel veel meters en aangezien we niet bij Momma’s eten/drinken, en daar met het weer van vandaag niet op het terras gaan zitten en ook de safaritruck noch de achtbaan wilden rijden. De stokstaartjes zagen we nog wel even maar de leeuwen niet want in dat verblijf waren werkers werkzaam om de kachels in de rotsen te vervangen. Via de prairie dus wel langs de prairiehondjes naar Dogondorp en de Zonnetempel om weer op het Kompasplein uit te komen.

De wolken werden wel heel erg dreigend en we hadden uiteraard geen zin in een nat pak dus met enige haast gingen we op de kas af en amper binnen volgde de wolkbreuk en kletterde de regen op het dag met een kabaal van jewelste. De Vari’s keken een beetje verschrikt op en de Maki’s kropen bij elkaar in de bomen, alsof ze wilden schuilen, hetzelfde gedrag zagen we bij de Slingerapen.

We namen plaats op het terras en ik haalde koffie en chocolademelk. We aten onze broodjes en rustten wat uit, spraken zo her en der met bekenden en onbekenden die van over de grens waren gekomen omdat het in Duitsland een landelijke feestdag is en dus bijna iedereen een vrije dag heeft.. onderwijl luisterend naar het bijna oorverdovend gefluit van de Zonneral die een plekje op de vleugel van het vliegtuigwrak in bezit had genomen.

Ik heb nog steeds niet het geluk gehad deze vogel te mogen fotograferen met gespreide vleugels… Herman en Daniëlle hadden dat geluk gisteren wel, die foto’s krijg ik nog in de mail en zal ik dus later op de blog zetten, dat is zo’n groot verschil, die vogel is dan zo ontzettend mooi!! De Anolissen en de Madagascargekko’s lieten zich wel weer zien, evenals de olifanten die ook (deels) binnen stonden, niet elke olifant is regenfan zal ik maar zeggen. Mekong niet, maar ook Radza, Rava, Ein SHe Min en Einga Tha (foto hieronder) waren dus naar binnen gekomen.

Inmiddels was het weer droog buiten en gingen wij onze 2e honger, nicotine, stillen. Na enige tijd weer terug naar binnen. We weten dat de Hamerkoppen weer nesten aan het bouwen zijn en dat wilden we natuurlijk wel even zien. Die nesten worden op grote hoogte gemaakt, zo’n 15 meter ongeveer. Tot onze verbazing zagen we iets roods schitteren in de zon… wat het was wisten we niet, totdat we inzoomden op het rode op dat nest… bleek het een werkhandschoen te zijn van een bouwvakker die in de kas bezig is… Een gesprek met een verzorger leverde ons het verhaal op. Gisteren was dus ergens die handschone op de grond gevallen en voordat iemand het oprapen kon was die Hamerkop aan komen vliegen, had die handschoen opgepakt en was er als de gesmeerde bliksem mee vandaar gegaan… jawel, in de kas is altijd wat te beleven *glimlach*.

Eenmaal later weer buiten troffen we het dat een deel van de Doodshoofdaapjes buiten aan het dollen was, met name de moeders met hun jongen dartelden om ons heen en gaven ons dus ampele gelegenheid om ze te fotograveren…

Daarna was de koek echt wel op, ik wist dat ik nog net een klein stukje overhad dat (hoopte ik) genoeg zou zijn om de laatste meters te overbruggen en aanvullend met de auto de km’s dus tussen beide parkeerplaatsen liggen, ik wilde hoe dan ook toch nog even vlinderen. Nou is de Vlindertuin helaas slachtoffer geworden van een wespenplaag en dat heeft veel, heel veel, vlinders en poppen gekost maar gelukkig begint het zich te herstellen.. er hangen weer diverse poppen, er kruipen weer diverse rupsen en er vliegen weer verschillende vlinders, zij het dan allemaal nog niet in de aantallen die we gewend zijn.

Eenmaal thuis met koffie en gestrekte pootjes op de bank bleven er bij de selecte van de 98 foto’s nog 90 over en als je die wilt zien klik dan op de foto hieronder. (een grote paddenstoel in het verblijf van de aligators in de Vlindertempel).

 

Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

https://melodyk.nl

8 geluchtte ❤️❤️ op “Krak-en-Mik-en-Kig

  1. dus het was een beetje krikkemikkig met jullie 3
    nu zeer zeker niet met de camera’s 🙂
    ik zag schitterende opnamen
    ondertussen zijn jullie weer uitgerust hoop ik
    ben wel benieuwd naar het verhaal van die vent in de wei 🙂

    slaap wel groet

    1. ja een beetje veel zelfs…

      nee hoor, gelukkig niet… gewoon de ellebogen ergens op laten steunen om trillende handen tot stilstand te krijgen. Dank je wel.

      Ik kan niet voor mijn duo spreken maar wel voor mezelf, ik begin bij te komen mede dankzij morfine dat deze keer gelukkig wel werkt.

      Jah ik ook, ik weet het dus niet, zodra ik het weet zal ik het je vertellen

      dank je wel, jij ook, trusssss zwaaaiii

Voel je vrij je ♥ te luchten...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: