vlinder

Vanochtend was het dan zover….. ik zou eindelijk een blogster ontmoeten die ik al vele vele jaren ken. Nog uit de begintijd van web-log.nl
Even na tienen stapte zij uit de trein en bij mij de auto in.. Weer enkele minuten later kwamen we uit de parkeergarage tegenover de ingang van de dierentuin in Emmen en zag ik tot mijn ontsteltenis drommen mensen staan….. ‘ieks….. ‘ kreunde ik…. ‘schoolreisjusss? juist nu ik er ben? moet dat?’
Zeker zo’n 300 meter kinderen met begeleiders…grmblgrmbl …”kom op Ko, oog-oorkleppen op en gaan met die banaan”.
Katinka en ik troffen een vrije baan richting een ingangspoortje en even later zaten we op het terras op het rustige deel, heerlijk aan de koffie met gevulde koek, die daar om te smullen zijn!

We begonnen in het kleinste deel, Nortica, bij de zeeleeuwen, pinguïns met reigers natuurlijk, en de ijsberendames. Die laatsten hadden me toch een plezier met een boei… fantastisch om te zien. Bij het teruglopen ontwaarde ik ineens een vlasblond koppie in de menigte, zat mijn adoptie-actie-contactpersoon daar met een collega, vanwege een presentatie. Na een knuffel en een kort babbeltje, we zien elkaar immers over een kleine 2 weken weer, gingen we verder.

Serenga in, verreweg het grootste deel van de 3 delen die Wildlands rijk is. Nortica is de kleinste. De rij voor het treintje was wel heel erg lang dus besloten we eerst even door te lopen langs de bavianen naar het restaurant om een broodje te gaan eten. Daarna terug naar het treintje, de rij was nog steeds lang, weliswaar korter dan eerst. Sta ik daar, te midden van geen-idee-hoeveel mensen hoor ik ineens een stem waarbij ik denk ‘nee dat kan niet, die kom ik hier toch niet tegen, zo ver van huis?’… maar ik bleef die stem horen en dus zochten mijn ogen de rijen af en jawel hoor…. zie ik Petra van Karel (Jeans) staan met Daphne en haar aanhang. Enkele knuffels en babbels later stapten we dan het treintje in en lieten ons tussen diverse dieren doorrijden, gnoe’s, waterbokken, neushoorns, giraffes, struisvogels, impala’s etc.

Daarna was Jungola aan de beurt…het begin van Jungola is de vlindertuin. Voor mij wel het mooiste stukje van het hele park. Katinka dacht daar net zo over. We genoten beiden van alle geuren en kleuren en de ene na de andere prachtige, maar o zo kwetsbare, vlinder die om ons heen fladderden. Daarna op naar de olifantenvallei, van alle 9 waren er 7 buiten. Ein She Min en Einga-Tha mistte ik buiten, die zag ik later binnen. Mekong, de nieuwe man in de kudde, was Mingalar Oo aan het versieren, wat een schitterend gezicht om te zien hoe hij haar streelde en liefdevol aanraakte, heel bijzonder, zo leuk!! Aan het eind van de middag, onverwachts, zag ik dat het 10 minuten voor sluitingstijd was. We liepen het laatste stukje door en langs Daphne’s werkplek (ze was vrij vandaag), daar kochten we bij Maaike een ijsje waarna we ons naar de uitgang begaven. De sluitingstijd wordt niet zo strikt gehanteerd bleek.

Weer even later zette ik Katinka bij het station af en keerde huiswaarts waar ik, zoals gebruikelijk, onthaald werd met koffie en een duo onstuimige viervoeters waarvan er 1 volgens manlief al een tijdje op en neer naar de poortdeur was gelopen, elke keer dat hij een auto hoorde….  Het was een fantastische dag, heb ontzettend genoten. Het weer werkte helemaal mee…. de pillen om mijn longontsteking en buikgriep in de perken te houden ook, 3 bijzondere en bijzonder fijne ontmoetingen waarvan ook nog 2 onverwacht… maakte deze dag tot een waar cadeautje. Even het hoofd vullen met zoveel leuks, wat doet dat een mens goed zeg! Een dag dus om in te lijsten, in mijn ‘troost-doosje’ te stoppen. Mooie herinneringen die ik op elk gewenst moment weer terug kan halen door eraan te denken en door de foto’s van vandaag te bekijken.