Zoo & Zo

Jungle Alarm

1e Summernights: dag 40 : mijn 12e : nog 5 te gaan.

Zoals (bijna) altijd op dinsdag toog ik ook deze dinsdag weer de 50+ kms zuidoostwaarts om een kleine 3 kwartier later door de deuren van mijn 2e thuis binnen te wandelen. De zon scheen al volop maar de hemel toonde een kleurenschouwspel van ogenschijnlijk vreugdevolle als ook donderwolken.

Vandaag zou het een ‘korte’ route worden in de zin van dat ik alleen maar het meest rechtse deel, qua oppervlakte het middenste deel, oftewel Jungola, wilde doen. Even de zinnen verzetten, wind door en zon op het snoetje maar wel rekening houdend met een lager energieniveau.  We begonnen bij de Monkey Market in de hoop het pasgeboren jong van één van de Doodshoofdaapjes te mogen spotten, dat geluk was niet niet met ons maar gelukkig lieten andere exemplaren zich wel zien.

Eenmaal voorbij Monkey Market kom je dan bij Mahada en achter Mahada is één van de rookplekken die we altijd aandoen alvorens we Jungola-Rimbula-Kas ingaan. Na het binnengaan gingen we linksaf in de hoop de nieuwste Zonneral te treffen met gespreide vleugels ook nog het liefst, die vlieger ging niet op, Mevrouw was bereid dichtbij te komen en met ons te communiceren (geen idee wat ze dan zegt maar dat even terzijde), haar snavel openen vond ze dus geen probleem maar haar verendek hield ze gesloten.

Toen via de Maki’s en de Vari’s (die we niet zagen overigens) op naar de Bruinkop Slingerapen en gelukkig had Mario wel wat meer bereidwilligheid naar ons toe want die haastte zich om ons te komen begroeten en ons toe te spreken, ook hier geen idee wat hij dan zegt maar dat doet er niet toe, wij interpreteren zijn gebabbel als groet.

Daarna gingen we verder want het was al de hoogste tijd om onze magen te vullen… en alsof we ons dat al niet gerealiseerd hadden… kregen we nog even via oog en oor getoond hoe dat dan moest:

Op hun vaste plekjes speurden we daarna het groen af, op zoek naar klein, kleiner, kleinst met lichtgrijze streepjes of rode puntvlekjes… die vonden we dan ook, in alle maten ook nog, schitterend te zien hoe dit grut zich ook voortplant en vermeerdert en zich steeds minder aantrekt, dan wel laat afschrikken door al dan niet zeer luidruchtige 2-voeters met grote en kleine toeters.

Het was alweer even geleden dus we wilden deze keer de boot niet overslaan en zo zaten we dus even later, nadat ons stralend lachend “behouden vaart” was toegewenst in de boot over de Rimbula River. Ineens viel het geluid uit de luidspreker weg, de stem van Jungle Jim zweeg terwijl dat niet zo hoorde, er volgde nog een raar geluid en toen ging de sirene af, oeps, brandalarm, en dat betekent dus dat iedereen zich als de bliksem naar een uitgang moet begeven en de kas moet verlaten. Gelukkig staan er dan overal hopen medewerkers die je de weg wijzen als je die niet weet en zo stonden we even later buiten. Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen en mochten we even later terug de kas in. Verder maar weer… de dieren hadden zich ogenschijnlijk niet door het alarm laten afschrikken en stonden zo te zien onverstoord te doen waar ze voorheen al mee bezig waren.

Inmiddels waren er al weer een paar uur verstreken want a) we doen het altijd op ons gemakkie en b) we komen altijd wel bekenden en onbekenden tegen en dát levert altijd weer heel leuke gesprekken op, de spontane, dat zijn de leukste. De SneeuwkapTapuit vond al ons gekakel maar niks kennelijk want hij draaide ons de rug toe. Onder hem spotte ik nog een dood blad, nou is het natuurlijk de natuur dus ook het leven van al dat groeit en bloeit gaat gewoon door. Die dode bladeren zitten toch nog vol leven naar mijn idee en ik zag er eentje die ik wel de moeite van het bukken / door mijn knieën gaan waard vond.

Via de Olifantenbrug liepen we langs de Otterbeek terug naar het Kompasplein en toen had ik het wel gehad, met het laatste beetje puf nog in de voeten wandelden we terug, stapte ik in mijn auto en reed ik de km’s terug om eenmaal thuis de pootjes lekker in de hoogte te leggen. Dit alles nadat we ‘tot ziens’ gezoemd waren door een harde werkster in de struiken, die naast het stuifmeel dat zij verzamelde ook nog eens ’65 foto’s in haar tasje stopte’ *glimlach*:

 

 

Melody

❤️-elijk Welkom én voel je vrij om je ❤️ te luchten. (mag ook in: mel62ko@gmail.com)

https://melodyk.nl

14 geluchtte ❤️❤️ op “Jungle Alarm

  1. ha die Melody
    dus de energie was dunnetjes vandaag
    troost je , ik was ook lui 🙂
    maar jullie hadden een fijn en mooi rondje in jullie tuintje
    nu maar fijn rusten
    fijne avond groet

    1. Ha die Karel

      Ja dat was wel ‘t naadje gisteren… bah maar ja zulke dagen horen er bij en gelukkig zijn ze niet meer in de meerderheid

      Groot gelijk, moet kunnen toch

      ZO is het maar net, heb ik ook gedaan, dank je wel, jij ook.

  2. Summer nacht. is zeker apart. Alarm…. Je hebt zeker prachtig foto’s kunnen maken. Heel mooi. Prachtig beesten om te zien. Jullie hebben wel vermaakt met deze mooie dierentuin. Groetjes,

    1. Ja is het ook…. ongeveer te vergelijken met de Wildnights in december rondom kerst / oud & nieuw

      Gelukkig wel… altijd weer een feestje en dubbel als ik thuis kom en zie dat mijn foto’s weer gelukt zijn.

      Vermaken doen we ons altijd gelukkig.

      Groeten terug

  3. Hallo Melody, ik heb weer genoten van je prachtige fotoserie en dan is het wel begrijpelijk dat je na zo een dag niet veel energie meer over had. En dan het brandalarm wat gelukkig meeviel maar toch wel wat spanning erbij zal hebben gegeven. Toch weer een mooi blog ineen gezet. Groetjes Tine

    1. Hallo Tine, dat lees ik natuurlijk graag!

      Ja dat klopt ook wel maar ik ging al moe het park in… en dan het hele park doen is geen optie, dus 1 vd 3 delen. Is ook niet erg, ik kom er vaak genoeg en meestal lukt het gelukkig wel alle 3 delen te doen.

      Dank je wel, groeten terug.

Laat een reactie achter bij Tine de Jong Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: